Números 14

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ثبْذَا ثسْغُويُّو س جّهْذْ ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِرُو مَارَّا دْجِيڒثْ نِّي.

¹ Então toda a comunidade começou a chorar em voz alta e continuou em prantos a noite toda.

² مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا تّْنذْقَامنْ ضِيدّْ إِ مُوسَا ؤُ ضِيدّْ إِ هَارُونْ ؤُشَا ثنَّا أَسْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ: ”معْلِيكْ قَاعْ نمُّوثْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا!“ نِيغْ: ”معْلِيكْ قَاعْ نمُّوثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا!“

² Suas vozes se elevaram em grande protesto contra Moisés e Arão. “Ah, se ao menos tivéssemos morrido no Egito, ou mesmo aqui no deserto!”, diziam.

³ ”مَايمِّي ذ أَنغْ د-يِيوِي سِيذِي غَارْ ثمُّورْثْ-أَ حِيمَا أَذْ نوْضَا س سِّيفْ ؤُ خنِّي أَذْ ذوْڒنْثْ ثمْغَارِينْ نّغْ ذ ثَارْوَا نّغْ ذ ثَاكشَّاضْثْ؟ مَا وَارْ يدْجِي حْسنْ زعْمَا أَذْ نعْقبْ غَارْ مِيصْرَا؟“

³ “Por que o S enhor está nos levando para essa terra só para morrermos em combate? Nossas esposas e crianças serão capturadas como prisioneiros de guerra! Não seria melhor voltarmos para o Egito?”

⁴ ؤُشَا نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ إِجّْ ذ أَزدْجِيفْ خَانغْ ؤُشَا أَذْ نعْقبْ غَارْ مِيصْرَا!“

⁴ E disseram uns aos outros: “Vamos escolher um novo líder e voltar para o Egito!”.

⁵ ڒخْذنِّي وْضَانْ مُوسَا ذ هَارُونْ خْ ؤُغمْبُوبْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Moisés e Arão se curvaram com o rosto em terra diante de toda a comunidade de Israel.

⁶ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ذ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، إِنِّي ثُوغَا زڭْ إِنِّي ثُوغَا إِتّْبرْڭَاڭنْ خْ ثمُّورْثْ، شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ.

⁶ Dois dos homens que tinham feito o reconhecimento da terra, Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, rasgaram suas roupas

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، نَّانْ: ”ثَامُّورْثْ نِّي خْ نكَّا مَاحنْذْ أَذْ ت نْبرْڭڭْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ مْلِيحْ أَطَّاسْ.

⁷ e disseram a toda a comunidade de Israel: “A terra da qual fizemos o reconhecimento é muito boa!

⁸ مَاڒَا سِيذِي إِسّْفَارْننْ غَارْنغْ، نتَّا أَذْ أَنغْ د-يَاوِي غَارْ ثمُّورْثْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَنغْ ت إِوْشْ، إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ.

⁸ E, se o S enhor se agradar de nós, ele nos levará em segurança até ela e a dará a nós. É uma terra que produz leite e mel com fartura.

⁹ مَاشَا وَارْ تِّيڒِيمْ ذ إِمْغوّْغنْ ضِيدّْ إِ سِيذِي ؤُشَا وَارْ تّڭّْوذمْ شَا زِي ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ-أَ، مِينْزِي أَقَا أَثنْ ذ أَغْرُومْ نّغْ. ثِيڒِي نْسنْ ثفّغْ-د سنّجْ نْسنْ، أَقَا سِيذِي أَكِيذْنغْ، وَارْ زَّايْسنْ تّڭّْوْذمْ شَا!“

⁹ Não se rebelem contra o S enhor e não tenham medo dos povos da terra. Diante de nós, eles estão indefesos! Não têm quem os proteja, mas o S enhor está conosco! Não tenham medo deles!”.

¹⁰ مَاشَا ڒَامِي ثسِّيوڒْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثنْ أَرجْمنْ، إِبَانْ-د ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ زَّاثْ إِ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁰ Ainda assim, toda a comunidade começou a falar em apedrejar Josué e Calebe. Então a presença gloriosa do S enhor apareceu na tenda do encontro a todos os israelitas,

¹¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أَڒْ مڒْمِي ذ أَيِي غَا إِسْعَارْ ڒْڭنْسْ-أَ؟ أَڒْ مڒْمِي وَارْ ذ أَيِي تِّيمْننْ س مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ نِّي ڭِّيغْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ؟

¹¹ e o S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo me tratará com desprezo? Será que nunca confiarão em mim, mesmo depois de todos os sinais que realizei entre eles?

¹² نشّْ أَذْ ثنْ وْثغْ س طَّاعُونْ ؤُشَا أَذْ خَاسنْ كّْسغْ ڒْوَارْثْ ؤُشَا أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ، إِجْهذْ خَاسنْ.“

¹² Eu os deserdarei e os destruirei com uma praga. Então, farei de você um povo ainda maior e mais poderoso que eles!”.

¹³ إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَذْ سْڒنْ إِمِيصْرِييّنْ مَانْ أَيَا، مِينْزِي شكْ ثسُّوفّْغذْ ڒْڭنْسْ-أَ س جّهْذْ نّشْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

¹³ Moisés, porém, respondeu ao S enhor : “O que os egípcios pensarão? Eles sabem muito bem do poder que mostraste ao resgatar o teu povo do meio deles.

¹⁴ ؤُشَا أَذْ ث إِنِينْ إِ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ، إِنِّي إِسْڒِينْ بلِّي شكْ، أَ سِيذِي، ذِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ-أَ، بلِّي شكْ، أَ سِيذِي، ثْبَانذْ-د أَمشْنَاوْ ؤُذمْ ذڭْ وُوذمْ، بلِّي أَسيْنُو نّشْ إِتّْبدَّا سنّجْ نْسنْ ؤُ بلِّي شكْ ثڭُّورذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ؤُسيْنُو س ؤُزِيڒْ ؤُشَا س دْجِيڒثْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ثْمسِّي.

¹⁴ Os egípcios informarão isso aos habitantes dessa terra, que já ouviram falar que vives entre o teu povo. Sabem, S enhor , que apareces ao teu povo face a face e que a tua nuvem permanece sobre ele e que vais adiante dele na coluna de nuvem de dia e na coluna de fogo à noite.

¹⁵ مَاڒَا ثنْغِيذْ ڒْڭنْسْ-أَ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، خنِّي ڒڭْنُوسْ نِّي إِسْڒِينْ خْ ؤُسمْغَارْ نّشْ أَذْ سِّيوْڒنْ أَذْ إِنِينْ:

¹⁵ Se exterminares todo este povo com um só golpe, as nações que ouviram falar de tua fama dirão:

¹⁶ ’مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسِّيذفْ ڒْڭنْسْ-أَ ذِي ثمُّورْثْ نِّي خْ إِجُّودْجْ أَذْ أَسنْ ت إِوْشْ، أَقَا س ؤُينِّي ذ أَسنْ إِغَارْصْ ذِي ڒخْڒَا!‘

¹⁶ ‘O S enhor não foi capaz de levá-los à terra que jurou lhes dar, por isso os matou no deserto’.

¹⁷ ڒخُّو خنِّي، أجّْ أَذْ يِيڒِي جّهْذْ ن سِيذِي إِنُو إِمْغَارْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثسِّيوْڒذْ، ثنِّيذْ:

¹⁷ “Por favor, Senhor, mostra que o teu poder é tão grande quanto declaraste. Pois disseste:

¹⁸ ’سِيذِي غَارسْ تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ. أَقَا يَاربُّو ڒْمُوعْصِييّثْ ذ ؤُخطُّو نّغْ ؤُ نتَّا وَارْ إِتّْبَارِّي ونِّي إِتّڭّنْ دّنْبْ ؤُ إِسّعّْذُو ڒْمُوعْصِييّثْ ن إِبَابَاثنْ غَارْ إِحنْجِيرنْ نّسْ أَڒْ جِّيڒْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ جِّيڒْ وِيسّْ أَربْعَا.‘

¹⁸ ‘O S enhor é lento para se irar, é cheio de amor e perdoa todo tipo de pecado e rebeldia. Contudo, não absolve o culpado; traz as consequências do pecado dos pais sobre os filhos até a terceira e quarta geração’.

¹⁹ غْفَارْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒمْغَارثْ ن ثْمخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ ؤُ أَمْ مَامّشْ ثْهمْڒذْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒْ ذَانِيثَا!“

¹⁹ De acordo com o teu grande amor, peço que perdoes os pecados deste povo, como os tens perdoado desde que saíram do Egito”.

²⁰ إِنَّا سِيذِي: ”نشّْ غْفَارغْ أَسنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ نّشْ.

²⁰ Então o S enhor disse: “Eu os perdoarei, como você me pediu.

²¹ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، أَقَا مَارَّا ثَامُّورْثْ أَذْ ثتّْوَاشُّورْ س ؤُعُودْجِي ن سِيذِي!

²¹ Mas, tão certo quanto eu vivo e tão certo quanto a terra está cheia da glória do S enhor ,

²² مِينْزِي مَارَّا إِرْيَازنْ نِّي إِژْرِينْ أَعُودْجِي إِنُو ذ ڒعْڒَامَاثْ إِنُو إِ ڭِّيغْ ذِي مِيصْرَا ؤُ ذِي ڒخْڒَا، ذ يِينِّي ذ أَيِي إِقدْجْبنْ ذِي ڒخْڒَا عَاذْعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ وَارْ سْڒِينْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو،

²² nenhuma dessas pessoas entrará na terra. Todas elas viram a minha presença gloriosa e os sinais que realizei no Egito e no deserto. Repetidamente, porém, me puseram à prova, recusando-se a ouvir a minha voz.

²³ وَارْ ژَترّنْ ثَامُّورْثْ نِّي خْ جُّودْجغْ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ أَذْ أَسنْ ت وْشغْ، وَاهْ، مَارَّا إِنِّي ذ أَيِي إِسّْدُّوقّْزنْ أَمُّو، وَارْ ت ژَترّنْ.

²³ Jamais verão a terra que jurei dar a seus antepassados. Nenhum daqueles que me trataram com desprezo a verá.

²⁴ مَاشَا أَذْ سِّيوْضغْ أَمْسخَّارْ إِنُو كَالِيبْ غَارْ ثمُّورْثْ مَانِي ثُوغَا يُوذفْ قْبڒْ ؤُشَا أَذْ ت وَارْثنْ ثَارْوَا نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَكِيذسْ إِجّْ ن أَرُّوحْ نّغْنِي ؤُشَا نتَّا إِضْفَارْ أَيِي نِيشَانْ.

²⁴ Meu servo Calebe, no entanto, teve uma atitude diferente dos demais. Permaneceu fiel a mim, por isso eu o farei entrar na terra da qual fez o reconhecimento, e seus descendentes tomarão posse dela.

²⁵ أَقَا أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ زدّْغنْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ. أَذْ د-ثْذوْڒمْ ثِيوشَّا ؤُشَا أَذْ ثكّْسمْ إِقِيضَانْ نْومْ سَّا، فّْغمْ غَارْ ڒخْڒَا، ؤُيُورمْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا.“

²⁵ Agora, deem meia-volta e não sigam rumo à terra onde habitam os amalequitas e cananeus. Amanhã partirão para o deserto, em direção ao mar Vermelho”.

²⁶ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ، إِنَّا:

²⁶ Então o S enhor disse a Moisés e a Arão:

²⁷ ”أَڒْ مڒْمِي غَا ثقِّيمْ ثْمسْمُونْثْ-أَ ثَاعفَّانْثْ ثتّْنذْقَامْ خَافِي؟ أَنذْقمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ زِي خَافِي تّْنذْقَامنْ، أَقَا سْڒِيغْ ث.

²⁷ “Até quando precisarei tolerar esta comunidade perversa e suas queixas contra mim? Sim, ouvi as queixas dos israelitas contra mim.

²⁸ إِنِي أَسنْ: ’س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي، مَاڒَا وَارْ ذ أَومْ تّڭّغْ أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ سْڒِيغْ س إِمزُّوغنْ إِنُو مِينْ ثنَّامْ كنِّيوْ.

²⁸ Agora, digam-lhes o seguinte: ‘Tão certo quanto eu vivo, declara o S enhor , farei com vocês exatamente aquilo que os ouvi dizerem.

²⁹ ڒْخشْبَاثْ نْومْ أَذْ وْضَانْثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا، ڒْخشْبَاثْ ن مَارَّا إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ ن ڒْڭنْسْ، مَارَّا ڒْقدّْ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ زِي عِيشْڒِينْ إِسڭّْوُوسَا سنّجْ إِ ثُوغَا خَافِي إِتّْنذْقَامنْ.

²⁹ Todos vocês cairão mortos neste deserto! Uma vez que se queixaram contra mim, todos com mais de 20 anos que foram contados no censo morrerão.

³⁰ كنِّيوْ وَارْ ثتِّيذْفمْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ مِينْ خفْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ جَّادْجغْ أَذْ كنِّيوْ ڭّغْ أَذْ ذَايسْ ثْزذْغمْ، مْغِيرْ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، ذ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ.

³⁰ Não entrarão nem tomarão posse da terra que eu jurei lhes dar, para que nela morassem. As únicas exceções serão Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.

³¹ ثَارْوَا نْومْ إِ خفْ ثنَّامْ: ’أَذْ تّْوَاكشّْضنْ!‘، نشّْ أَذْ ثنْ سِّيذْفغْ ذَايسْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ سّْننْ ثَامُّورْثْ نِّي ثنْضَارمْ كنِّيوْ أَمُّو س ؤُسحْقَارْ.

³¹ “‘Vocês disseram que seus filhos seriam tomados como prisioneiros de guerra. Pois bem, eu os farei entrar na terra em segurança, e eles desfrutarão daquilo que vocês desprezaram.

³² مَاشَا ڒْخشْبَاثْ نْومْ، وَاهْ، كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ، أَذْ ثوْضَامْ ذِي ڒخْڒَا-يَا،

³² Mas, quanto a vocês, cairão mortos neste deserto.

³³ ؤُشَا إِحنْجِيرنْ نْومْ أَذْ ثلّْعنْ ذِي ڒخْڒَا-يَا ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ كِيومْ ثَارْبُومْ فَارْقْ-شّْغڒْ نْومْ أَڒْ غَا فْنَانْثْ ڒْخشْبَاثْ نْومْ ذِي ڒخْڒَا.

³³ Seus filhos serão como pastores, andando sem rumo pelo deserto durante quarenta anos. Desse modo, sofrerão a consequência de sua infidelidade, até que o último de vocês morra no deserto.

³⁴ أَنشْثْ إِ ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ إِ ثُوغَا ثتّْبرْڭَاڭمْ ثَامُّورْثْ، إِقَّارْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ - أَقَا إِجّْ ن وَاسّْ ذ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ - أَذْ ثَارْبُومْ ڒْمُوعْصِييّثْ نْومْ، ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ أَقَا نشّْ بعّْذغْ خَاومْ.

³⁴ “‘Uma vez que seus espiões passaram quarenta dias fazendo o reconhecimento da terra, vocês andarão sem rumo pelo deserto durante quarenta anos, um ano para cada dia, como punição por sua culpa. Assim, saberão o resultado de se opor a mim’.

³⁵ نشّْ ذ سِيذِي سِّيوْڒغْ: مَاڒَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ-أَ ثَاعفَّانْثْ ثنِّي إِكّْسنْ أَوَاڒْ خَافِي: أَذْ مّْثنْ ذِي ڒخْڒَا-يَا، أَذْ مّْثنْ ذِينْ!“

³⁵ Eu, o S enhor , falei! Certamente farei essas coisas a todos os membros da comunidade que conspiraram contra mim. Serão destruídos neste deserto, e aqui morrerão!”.

³⁶ إِرْيَازنْ نِّي إِسّكّْ مُوسَا مَاحنْذْ أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ، ڒَْامِي د-ذوْڒنْ، ثَامسْمُونْثْ أَمْ ثكْمڒْ ثذْوڒْ ضِيدّْ نّسْ ؤُمِي نِيثْنِي سِّيوْڒنْ س ڒْغَارْ خْ ثَامُّورْثْ،

³⁶ Os homens que Moisés tinha enviado para fazer o reconhecimento da terra, aqueles que instigaram a rebelião contra ele com seu relatório negativo,

³⁷ أَقَا إِرْيَازنْ نِّي إِبهْذْڒنْ ثَامُّورْثْ، مُّوثنْ س إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

³⁷ morreram repentinamente de uma praga diante do S enhor .

³⁸ مَاشَا يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ذ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، قِّيمنْ دَّارنْ جَارْ إِرْيَازنْ نِّي إِرُوحنْ أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ.

³⁸ Dos homens que haviam feito o reconhecimento da terra, apenas Josué e Calebe sobreviveram.

³⁹ إِسِّيوڒْ مُوسَا أَوَاڒنْ-أَ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. إِحْزنْ خنِّي ڒْڭنْسْ أَطَّاسْ.

³⁹ Quando Moisés transmitiu essas palavras aos israelitas, eles se encheram de tristeza.

⁴⁰ ؤُشَا نِيثْنِي كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا ؤُڒْينْ أَڒْ ثَاقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ، نَّانْ: ”أَقَا-نغْ ذَا ؤُشَا أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ومْشَانْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ سِيذِي، مِينْزِي نشِّينْ أَقَا نخْضَا!“

⁴⁰ No dia seguinte, levantaram-se cedo e subiram em direção ao alto dos montes. “Vamos!”, disseram. “Reconhecemos que pecamos, mas agora estamos prontos para entrar na terra que o S enhor nos prometeu.”

⁴¹ مَاشَا مُوسَا إِنَّا: ”مَايمِّي ثتّْعدَّامْ أَمُّو ڒُومُورْ ن سِيذِي؟ مَانْ أَيَا وَارْ إِعدُّو!

⁴¹ Moisés, porém, disse: “Por que desobedecem à ordem do S enhor ? Isso não dará certo!

⁴² وَارْ تّْڭعِّيذمْ شَا مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْوسْطْ نْومْ. وَارْ تّجِّيمْ إِخفْ نْومْ أَذْ ثخْسَارمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْعذْيَانْ نْومْ.

⁴² Não subam para a terra agora, pois o S enhor não estará com vocês. Seus inimigos os aniquilarão!

⁴³ مِينْزِي أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ أَقَا أَثنْ ذِينْ زَّاثْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ثوْضَامْ كنِّيوْ س سِّيفْ مِينْزِي كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ خْ سِيذِي. س ؤُيَا سِيذِي وَارْ كِيومْ إِتِّيڒِي.“

⁴³ Quando enfrentarem os amalequitas e cananeus na batalha, serão massacrados. Porque vocês abandonaram o S enhor , ele os abandonará”.

⁴⁴ مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا تُّوفّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَڒْينْ أَڒْ ثَاقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ. مَاشَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ذ مُوسَا وَارْ فِّيغنْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁴⁴ Arrogantemente, os israelitas avançaram até o alto dos montes, apesar de Moisés e a arca da aliança do S enhor terem ficado no acampamento.

⁴⁵ خنِّي هْوَانْ-د أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذڭْ وذْرَارْ نِّي ؤُشَا أَرنْينْ ثنْ ؤُ ڒبْزنْ ثنْ أَڒْ حُورْمَا.

⁴⁵ Então os amalequitas e cananeus que viviam naqueles montes desceram, derrotaram os israelitas e os perseguiram até Hormá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Números 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →