Números 14

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ثبْذَا ثسْغُويُّو س جّهْذْ ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِرُو مَارَّا دْجِيڒثْ نِّي.

¹ E toda a congregação ergueu sua voz, e clamou, e o povo chorou naquela noite.

² مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا تّْنذْقَامنْ ضِيدّْ إِ مُوسَا ؤُ ضِيدّْ إِ هَارُونْ ؤُشَا ثنَّا أَسْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ: ”معْلِيكْ قَاعْ نمُّوثْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا!“ نِيغْ: ”معْلِيكْ قَاعْ نمُّوثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا!“

² E todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e contra Arão; e toda a congregação lhes disse: Quisera Deus que tivéssemos morrido na terra do Egito, ou quisera Deus que tivéssemos morrido neste deserto.

³ ”مَايمِّي ذ أَنغْ د-يِيوِي سِيذِي غَارْ ثمُّورْثْ-أَ حِيمَا أَذْ نوْضَا س سِّيفْ ؤُ خنِّي أَذْ ذوْڒنْثْ ثمْغَارِينْ نّغْ ذ ثَارْوَا نّغْ ذ ثَاكشَّاضْثْ؟ مَا وَارْ يدْجِي حْسنْ زعْمَا أَذْ نعْقبْ غَارْ مِيصْرَا؟“

³ E por que o SENHOR nos trouxe a esta terra, para cairmos pela espada e para que nossas esposas e nossas crianças sejam uma presa? Não seria melhor voltarmos ao Egito?

⁴ ؤُشَا نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ إِجّْ ذ أَزدْجِيفْ خَانغْ ؤُشَا أَذْ نعْقبْ غَارْ مِيصْرَا!“

⁴ E eles disseram uns aos outros: Façamos um capitão e voltemos ao Egito.

⁵ ڒخْذنِّي وْضَانْ مُوسَا ذ هَارُونْ خْ ؤُغمْبُوبْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Então Moisés e Arão caíram sobre os seus rostos diante de toda a congregação dos filhos de Israel.

⁶ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ذ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، إِنِّي ثُوغَا زڭْ إِنِّي ثُوغَا إِتّْبرْڭَاڭنْ خْ ثمُّورْثْ، شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ.

⁶ E Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram alguns dos que haviam examinado a terra, rasgaram as suas vestes.

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، نَّانْ: ”ثَامُّورْثْ نِّي خْ نكَّا مَاحنْذْ أَذْ ت نْبرْڭڭْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ مْلِيحْ أَطَّاسْ.

⁷ E falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, e disseram: A terra pela qual passamos para examinar é uma terra muito boa.

⁸ مَاڒَا سِيذِي إِسّْفَارْننْ غَارْنغْ، نتَّا أَذْ أَنغْ د-يَاوِي غَارْ ثمُّورْثْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَنغْ ت إِوْشْ، إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ.

⁸ Se o SENHOR se agradar de nós, então nos levará a esta terra e no-la dará, uma terra que mana leite e mel.

⁹ مَاشَا وَارْ تِّيڒِيمْ ذ إِمْغوّْغنْ ضِيدّْ إِ سِيذِي ؤُشَا وَارْ تّڭّْوذمْ شَا زِي ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ-أَ، مِينْزِي أَقَا أَثنْ ذ أَغْرُومْ نّغْ. ثِيڒِي نْسنْ ثفّغْ-د سنّجْ نْسنْ، أَقَا سِيذِي أَكِيذْنغْ، وَارْ زَّايْسنْ تّڭّْوْذمْ شَا!“

⁹ Somente não vos rebeleis contra o SENHOR, e não temais o povo da terra, porque eles são pão para nós; a sua defesa se retirou deles, e o SENHOR está conosco; não os temais.

¹⁰ مَاشَا ڒَامِي ثسِّيوڒْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثنْ أَرجْمنْ، إِبَانْ-د ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ زَّاثْ إِ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁰ Mas toda a congregação disse que os apedrejassem, e a glória do SENHOR apareceu no tabernáculo da congregação, diante de todos os filhos de Israel.

¹¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أَڒْ مڒْمِي ذ أَيِي غَا إِسْعَارْ ڒْڭنْسْ-أَ؟ أَڒْ مڒْمِي وَارْ ذ أَيِي تِّيمْننْ س مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ نِّي ڭِّيغْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ؟

¹¹ E o SENHOR disse a Moisés: Até quando me provocará este povo? E até quando não crerão em mim, por todos os sinais que mostrei no meio deles?

¹² نشّْ أَذْ ثنْ وْثغْ س طَّاعُونْ ؤُشَا أَذْ خَاسنْ كّْسغْ ڒْوَارْثْ ؤُشَا أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ، إِجْهذْ خَاسنْ.“

¹² Eu os ferirei com pestilência, e os rejeitarei, e farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que eles.

¹³ إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَذْ سْڒنْ إِمِيصْرِييّنْ مَانْ أَيَا، مِينْزِي شكْ ثسُّوفّْغذْ ڒْڭنْسْ-أَ س جّهْذْ نّشْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

¹³ E Moisés disse ao SENHOR: Então os egípcios o ouvirão (porque com a tua força, tiraste este povo do meio deles);

¹⁴ ؤُشَا أَذْ ث إِنِينْ إِ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ، إِنِّي إِسْڒِينْ بلِّي شكْ، أَ سِيذِي، ذِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ-أَ، بلِّي شكْ، أَ سِيذِي، ثْبَانذْ-د أَمشْنَاوْ ؤُذمْ ذڭْ وُوذمْ، بلِّي أَسيْنُو نّشْ إِتّْبدَّا سنّجْ نْسنْ ؤُ بلِّي شكْ ثڭُّورذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ؤُسيْنُو س ؤُزِيڒْ ؤُشَا س دْجِيڒثْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ثْمسِّي.

¹⁴ e o dirão aos moradores desta terra, porque ouviram que tu, SENHOR, estás no meio deste povo, que tu SENHOR, és visto face a face, e que a tua nuvem está sobre eles, e que vais à frente deles, de dia em uma coluna de nuvem, e à noite em uma coluna de fogo.

¹⁵ مَاڒَا ثنْغِيذْ ڒْڭنْسْ-أَ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، خنِّي ڒڭْنُوسْ نِّي إِسْڒِينْ خْ ؤُسمْغَارْ نّشْ أَذْ سِّيوْڒنْ أَذْ إِنِينْ:

¹⁵ E se matares todo este povo como a um só homem, então as nações que ouviram a tua fama, falarão, dizendo:

¹⁶ ’مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسِّيذفْ ڒْڭنْسْ-أَ ذِي ثمُّورْثْ نِّي خْ إِجُّودْجْ أَذْ أَسنْ ت إِوْشْ، أَقَا س ؤُينِّي ذ أَسنْ إِغَارْصْ ذِي ڒخْڒَا!‘

¹⁶ Porque o SENHOR não pode introduzir este povo na terra que lhes havia jurado; por isso, os matou no deserto.

¹⁷ ڒخُّو خنِّي، أجّْ أَذْ يِيڒِي جّهْذْ ن سِيذِي إِنُو إِمْغَارْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثسِّيوْڒذْ، ثنِّيذْ:

¹⁷ E agora suplico-te, que a força do meu SENHOR se engrandeça, conforme falaste, dizendo:

¹⁸ ’سِيذِي غَارسْ تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ. أَقَا يَاربُّو ڒْمُوعْصِييّثْ ذ ؤُخطُّو نّغْ ؤُ نتَّا وَارْ إِتّْبَارِّي ونِّي إِتّڭّنْ دّنْبْ ؤُ إِسّعّْذُو ڒْمُوعْصِييّثْ ن إِبَابَاثنْ غَارْ إِحنْجِيرنْ نّسْ أَڒْ جِّيڒْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ جِّيڒْ وِيسّْ أَربْعَا.‘

¹⁸ O SENHOR é longânimo e de grande misericórdia, que perdoa a iniquidade e a transgressão, e, de maneira nenhuma, inocenta o culpado, e visita a iniquidade dos pais sobre os filhos, até a terceira e a quarta geração.

¹⁹ غْفَارْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒمْغَارثْ ن ثْمخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ ؤُ أَمْ مَامّشْ ثْهمْڒذْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒْ ذَانِيثَا!“

¹⁹ Perdoa, suplico-te, a iniquidade deste povo, segundo a grandeza da tua misericórdia, como também perdoaste a este povo desde a terra do Egito até agora.

²⁰ إِنَّا سِيذِي: ”نشّْ غْفَارغْ أَسنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ نّشْ.

²⁰ E o SENHOR disse: Conforme a tua palavra, lhe perdoei.

²¹ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، أَقَا مَارَّا ثَامُّورْثْ أَذْ ثتّْوَاشُّورْ س ؤُعُودْجِي ن سِيذِي!

²¹ Mas, tão certamente como eu vivo, toda a terra se encherá da glória do SENHOR.

²² مِينْزِي مَارَّا إِرْيَازنْ نِّي إِژْرِينْ أَعُودْجِي إِنُو ذ ڒعْڒَامَاثْ إِنُو إِ ڭِّيغْ ذِي مِيصْرَا ؤُ ذِي ڒخْڒَا، ذ يِينِّي ذ أَيِي إِقدْجْبنْ ذِي ڒخْڒَا عَاذْعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ وَارْ سْڒِينْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو،

²² Porque todos esses homens que viram a minha glória e os meus milagres, que fiz no Egito e no deserto, e me tentaram estas dez vezes, e não obedeceram à minha voz,

²³ وَارْ ژَترّنْ ثَامُّورْثْ نِّي خْ جُّودْجغْ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ أَذْ أَسنْ ت وْشغْ، وَاهْ، مَارَّا إِنِّي ذ أَيِي إِسّْدُّوقّْزنْ أَمُّو، وَارْ ت ژَترّنْ.

²³ certamente não verão a terra que jurei a seus pais, e nenhum dos que me provocaram a verá.

²⁴ مَاشَا أَذْ سِّيوْضغْ أَمْسخَّارْ إِنُو كَالِيبْ غَارْ ثمُّورْثْ مَانِي ثُوغَا يُوذفْ قْبڒْ ؤُشَا أَذْ ت وَارْثنْ ثَارْوَا نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَكِيذسْ إِجّْ ن أَرُّوحْ نّغْنِي ؤُشَا نتَّا إِضْفَارْ أَيِي نِيشَانْ.

²⁴ Mas a meu servo Calebe, porque com ele havia outro espírito, e me seguiu plenamente, a ele levarei à terra em que entrou, e a sua semente a possuirá

²⁵ أَقَا أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ زدّْغنْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ. أَذْ د-ثْذوْڒمْ ثِيوشَّا ؤُشَا أَذْ ثكّْسمْ إِقِيضَانْ نْومْ سَّا، فّْغمْ غَارْ ڒخْڒَا، ؤُيُورمْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا.“

²⁵ (Os amalequitas e os cananeus habitam no vale). Voltai amanhã, e entrai no deserto pelo caminho do mar Vermelho.

²⁶ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ، إِنَّا:

²⁶ Depois, o SENHOR falou a Moisés e a Arão, dizendo:

²⁷ ”أَڒْ مڒْمِي غَا ثقِّيمْ ثْمسْمُونْثْ-أَ ثَاعفَّانْثْ ثتّْنذْقَامْ خَافِي؟ أَنذْقمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ زِي خَافِي تّْنذْقَامنْ، أَقَا سْڒِيغْ ث.

²⁷ Até quando tolerarei esta má congregação, que murmura contra mim? Ouvi as murmurações dos filhos de Israel, com que murmuram contra mim.

²⁸ إِنِي أَسنْ: ’س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي، مَاڒَا وَارْ ذ أَومْ تّڭّغْ أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ سْڒِيغْ س إِمزُّوغنْ إِنُو مِينْ ثنَّامْ كنِّيوْ.

²⁸ Dirás a eles: Tão certamente como eu vivo, diz o SENHOR, como falastes aos meus ouvidos, assim farei a vós.

²⁹ ڒْخشْبَاثْ نْومْ أَذْ وْضَانْثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا، ڒْخشْبَاثْ ن مَارَّا إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ ن ڒْڭنْسْ، مَارَّا ڒْقدّْ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ زِي عِيشْڒِينْ إِسڭّْوُوسَا سنّجْ إِ ثُوغَا خَافِي إِتّْنذْقَامنْ.

²⁹ Os vossos cadáveres cairão neste deserto, como também todos os que de vós foram contados segundo toda a vossa conta, com idade igual ou superior a vinte anos, que contra mim murmurastes;

³⁰ كنِّيوْ وَارْ ثتِّيذْفمْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ مِينْ خفْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ جَّادْجغْ أَذْ كنِّيوْ ڭّغْ أَذْ ذَايسْ ثْزذْغمْ، مْغِيرْ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، ذ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ.

³⁰ sem dúvida, não entrareis na terra na qual jurei que vos faria habitar, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.

³¹ ثَارْوَا نْومْ إِ خفْ ثنَّامْ: ’أَذْ تّْوَاكشّْضنْ!‘، نشّْ أَذْ ثنْ سِّيذْفغْ ذَايسْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ سّْننْ ثَامُّورْثْ نِّي ثنْضَارمْ كنِّيوْ أَمُّو س ؤُسحْقَارْ.

³¹ Mas os vossos pequenos, dos quais dissestes que seriam presa, a eles trarei na terra, e eles conhecerão a terra que vós desprezastes.

³² مَاشَا ڒْخشْبَاثْ نْومْ، وَاهْ، كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ، أَذْ ثوْضَامْ ذِي ڒخْڒَا-يَا،

³² Porém, quanto a vós, os vossos cadáveres cairão neste deserto.

³³ ؤُشَا إِحنْجِيرنْ نْومْ أَذْ ثلّْعنْ ذِي ڒخْڒَا-يَا ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ كِيومْ ثَارْبُومْ فَارْقْ-شّْغڒْ نْومْ أَڒْ غَا فْنَانْثْ ڒْخشْبَاثْ نْومْ ذِي ڒخْڒَا.

³³ E vossos filhos peregrinarão neste deserto quarenta anos e levarão as vossas corrupções, até que os vossos cadáveres sejam consumidos no deserto.

³⁴ أَنشْثْ إِ ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ إِ ثُوغَا ثتّْبرْڭَاڭمْ ثَامُّورْثْ، إِقَّارْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ - أَقَا إِجّْ ن وَاسّْ ذ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ - أَذْ ثَارْبُومْ ڒْمُوعْصِييّثْ نْومْ، ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ أَقَا نشّْ بعّْذغْ خَاومْ.

³⁴ Segundo o número dos dias em que examinastes esta terra, quarenta dias, cada dia correspondendo a um ano, levareis as vossas iniquidades durante quarenta anos e conhecereis o meu rompimento da promessa.

³⁵ نشّْ ذ سِيذِي سِّيوْڒغْ: مَاڒَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ-أَ ثَاعفَّانْثْ ثنِّي إِكّْسنْ أَوَاڒْ خَافِي: أَذْ مّْثنْ ذِي ڒخْڒَا-يَا، أَذْ مّْثنْ ذِينْ!“

³⁵ Eu, o SENHOR, falei. E certamente farei isto a toda esta má congregação, que se levantou contra mim neste deserto, serão consumidos e nele falecerão.

³⁶ إِرْيَازنْ نِّي إِسّكّْ مُوسَا مَاحنْذْ أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ، ڒَْامِي د-ذوْڒنْ، ثَامسْمُونْثْ أَمْ ثكْمڒْ ثذْوڒْ ضِيدّْ نّسْ ؤُمِي نِيثْنِي سِّيوْڒنْ س ڒْغَارْ خْ ثَامُّورْثْ،

³⁶ E os homens que Moisés mandara examinar a terra, que voltaram e fizeram toda a congregação murmurar contra ele, infamando a terra,

³⁷ أَقَا إِرْيَازنْ نِّي إِبهْذْڒنْ ثَامُّورْثْ، مُّوثنْ س إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

³⁷ aqueles homens que trouxeram más informações sobre a terra, morreram de praga diante do SENHOR.

³⁸ مَاشَا يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ذ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، قِّيمنْ دَّارنْ جَارْ إِرْيَازنْ نِّي إِرُوحنْ أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ.

³⁸ Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dois dos homens que foram examinar a terra, permaneceram com vida.

³⁹ إِسِّيوڒْ مُوسَا أَوَاڒنْ-أَ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. إِحْزنْ خنِّي ڒْڭنْسْ أَطَّاسْ.

³⁹ E falou Moisés estas palavras a todos os filhos de Israel; e o povo lamentou muito.

⁴⁰ ؤُشَا نِيثْنِي كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا ؤُڒْينْ أَڒْ ثَاقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ، نَّانْ: ”أَقَا-نغْ ذَا ؤُشَا أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ومْشَانْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ سِيذِي، مِينْزِي نشِّينْ أَقَا نخْضَا!“

⁴⁰ E levantaram-se pela manhã bem cedo, e subiram ao topo do monte, dizendo: Eis-nos aqui e subiremos ao lugar que o SENHOR prometeu, porque pecamos.

⁴¹ مَاشَا مُوسَا إِنَّا: ”مَايمِّي ثتّْعدَّامْ أَمُّو ڒُومُورْ ن سِيذِي؟ مَانْ أَيَا وَارْ إِعدُّو!

⁴¹ E Moisés disse: Por que transgredis a ordem do SENHOR? Porém não prosperará.

⁴² وَارْ تّْڭعِّيذمْ شَا مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْوسْطْ نْومْ. وَارْ تّجِّيمْ إِخفْ نْومْ أَذْ ثخْسَارمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْعذْيَانْ نْومْ.

⁴² Não subais, porque o SENHOR não está no meio de vós, para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos.

⁴³ مِينْزِي أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ أَقَا أَثنْ ذِينْ زَّاثْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ثوْضَامْ كنِّيوْ س سِّيفْ مِينْزِي كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ خْ سِيذِي. س ؤُيَا سِيذِي وَارْ كِيومْ إِتِّيڒِي.“

⁴³ Porque os amalequitas e os cananeus estão ali diante de vós, e caireis pela espada; porque como vos desviastes do SENHOR, o SENHOR não estará convosco.

⁴⁴ مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا تُّوفّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَڒْينْ أَڒْ ثَاقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ. مَاشَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ذ مُوسَا وَارْ فِّيغنْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁴⁴ Contudo, ousaram subir ao topo do monte, mas a arca do pacto do SENHOR e Moisés não se afastaram do acampamento.

⁴⁵ خنِّي هْوَانْ-د أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذڭْ وذْرَارْ نِّي ؤُشَا أَرنْينْ ثنْ ؤُ ڒبْزنْ ثنْ أَڒْ حُورْمَا.

⁴⁵ Então, desceram os amalequitas e os cananeus, que habitavam na montanha, e os feriram, derrotando-os até Horma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Números 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →