Lucas 14

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن إِجّْ زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِفَارِيسِييّنْ حِيمَا أَذْ إِشّْ أَغْرُومْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ، ثُوغَا حطَّانْ ث.

¹ Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.

² ؤُ خْزَارْ، إِبدّْ ذِينْ قِيبَاتْشْ نّسْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِهْڒشْ س ثُوفّثْ ن وَامَانْ ن أَرِّيمثْ نّسْ.

² Estava ali um homem com o corpo muito inchado.

³ إِطّفْ يَاسُوع ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، إِنَّا: ”مَا إِحدْجڒْ ؤُسْڭنْفِي ذِي سّبْثْ؟“

³ Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.

⁴ نِيثْنِي سْقَارنْ وَاهَا. خنِّي إِطّفْ إِ-ث، إِسّْڭنْفَا إِ-ث ؤُشَا إِجَّا إِ-ث أَذْ إِرَاحْ.

⁴ Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.

⁵ خنِّي يَارَّا-د خَاسنْ إِنَّا: ”مَانْ ونْ زَّايْومْ، مَاڒَا مِّيسْ نِيغْ أَفُونَاسْ نّسْ إِوْضَا أَسْ ذڭْ وَانُو، وَارْ ث-إِ-د-إِسُّوفُّوغْ زَّايسْ ذغْيَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ؟“

⁵ Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.

⁶ وَارْ ؤُفِينْ س مِينْ زِي خَاسْ د غَا يَارّنْ.

⁶ Mais uma vez, não puderam responder.

⁷ إِعَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا إِ إِنوْجِيونْ أَمْ ذ أَسنْ إِحكَّارْ إِخْضَارنْ إِمُوشَانْ إِمزْوُورَا. إِنَّا أَسنْ:

⁷ Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:

⁸ ”مَاڒَا إِعَارْضْ حذْ إِ شكْ غَارْ إِجّْ ن وُورَارْ خنِّي وَارْ تّْغِيمِي ذڭْ ومْشَانْ أَمزْوَارُو، حِيمَا وَارْ إِتّْوَاعَارْضْ ونّغْنِي يُوعْڒَانْ خَاكْ، مَاحنْذْ أَذْ إِقِّيمْ ذِينْ،

⁸ “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?

⁹ ؤُشَا خنِّي أَذْ د-يَاسْ ونِّي خَاكْ إِعَارْضنْ، أَذْ أَشْ يِينِي: ’أڭّْ أَمْشَانْ إِ ورْيَازْ-أَ!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ ثْسضْحِيذْ، أَذْ ثكَّارذْ حِيمَا أَذْ ثكْسِيذْ أَمْشَانْ أَنڭَّارُو.

⁹ O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.

¹⁰ مَاڒَا شكْ ثتّْوَاعَارْضذْ، رُوحْ، قِّيمْ ذڭْ ومْشَانْ أَنڭَّارُو، حِيمَا، خْمِي د غَا يَاذفْ ونِّي خَاكْ إِعَارْضنْ، أَذْ ثَاغْ أَذْ أَشْ يِينِي: ’أَ أَمدُّوكّڒْ، ڭعّذْ، قِّيمْ!‘ خنِّي أَذْ أَشْ يِيڒِي شَّانْ زَّاثْ إِ يِينِّي أَكِيذكْ إِقِّيمنْ.

¹⁰ “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.

¹¹ مِينْزِي مَارَّا وِي غَا إِسُّوعْڒَانْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاسّْوَاضعْ ؤُ وِي غَا إِسّْوَاضْعنْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاسُّوعْڒَا.“

¹¹ Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.

¹² إِنَّا عَاوذْ إِ ونِّي ث إِعَارْضنْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ إِجّْ ن ؤُمشْڒِي نِيغْ أَمنْسِي، وَارْ عَارّضْ إِمدُّوكَّاڒْ نّشْ نِيغْ أَيْثْمَاشْ، ؤُڒَا ذ ڒَادْجْ نّشْ نِيغْ جِّيرَانْ نّشْ إِ غَارْ إِدْجَا وَاڭْڒَا، نِيغْ أَقَا أَذْ شكْ عَارْضنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ؤُشَا أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒخْڒَاصْ.

¹² Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.

¹³ مَاڒَا ثْعَارْضذْ خْ إِوْذَانْ، خنِّي عَارْضْ خْ إِمزْڒَاضْ ذ إِقِييْذَارنْ ذ إِنعْضَابنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ.

¹³ Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.

¹⁴ خنِّي أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَمسْعُوذْ ؤُمِي وَارْ غَارْسنْ س مِينْزِي شكْ إِ غَا خدْجْصنْ، مِينْزِي أَذْ ثطّْفذْ ڒخْرَاصْ نّشْ ذِي ثْنُوكْرَا ن إِمْسڭَّاذنْ.“

¹⁴ Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.

¹⁵ ؤُمِي إِسْڒَا أَيَا إِجّنْ زڭْ إِنِّي ذِينْ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، إِنَّا أَسْ وَانِيثَا: ”سّعْذْ ن ونِّي إِ غَا إِشّنْ أَغْرُومْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي!“

¹⁵ Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.

¹⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ إِڭَّا إِشْثْ ن زَّارْذثْ ثمْغَارْ ؤُشَا إِعَارْضْ أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ.

¹⁶ Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.

¹⁷ إِسّكّْ أَمْسخَّارْ نّسْ ذِي ثْسَاعّثْ ن زَّارْذثْ، حِيمَا أَذْ إِنِي إِ إِنوْجِيونْ: ’خْزَارْ، كُوڒْشِي أَقَا إِوْجذْ إِ كنِّيوْ. أَرَاحمْ-د!‘

¹⁷ Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.

¹⁸ خنِّي إِبْذَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ أَذْ إِڭّْ سِّيبّثْ. إِنَّا أَسْ ؤُمزْوَارْ: ’سْغِيغْ إِجّْ ن إِيَّارْ، أَقَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ رَاحغْ أَذْ ث ژَترغْ. تَّارغْ أَشْ أَذْ أَيِي ثْسَامْحذْ!‘

¹⁸ Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.

¹⁹ ونّغْنِي إِنَّا: ’سْغِيغْ خمْسَا ن ثْيُويَا ن إِينْذُوزنْ، أَقَا أَذْ رَاحغْ أَذْ ثنْ جَارّْبغْ، تَّارغْ أَشْ أَذْ أَيِي ثْسَامْحذْ!‘

¹⁹ Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.

²⁰ ؤُ ونّغْنِي إِنَّا: ’أَقَا مَامّشْ مڒْشغْ ثَامْغَارْثْ، خْ ؤُينِّي وَارْ زمَّارغْ أَذْ د-أَسغْ!‘

²⁰ Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.

²¹ إِذْوڒْ-د ؤُمْسخَّارْ نِّي ؤُشَا إِخبَّارْ سِيذِي نّسْ س مَانْ أَيَا. خنِّي إِخيّقْ بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ’رُوحْ ذغْيَا غَارْ وَازَّاينْ ذ زّْنَاقِي ن ثنْذِينْثْ، ؤُشَا نْذهْ-د إِمزْڒَاضْ ذ إِقِييْذَارنْ ذ إِنعْضَابنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ!‘

²¹ “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.

²² إِنَّا ؤُمْسخَّارْ: ’أَ سِيذِي، أَقَا إِمْسَارْ أَمْ مَامّشْ إِ ثُومُورذْ، ؤُشَا أَقَا ذِينْ عَاذْ أَمْشَانْ.‘

²² Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.

²³ إِنَّا بَابْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ: ’فّغْ غَارْ إِبْرِيذنْ ذ زّْنَاقِي ؤُشَا حْصَارْ إِ-ثنْ أَذْ أَذْفنْ أَڒْ غَا ثشُّورْ ثَادَّارْثْ إِنُو،

²³ Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.

²⁴ مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاعَارْضنْ، أَذْ يِيڒِي غَارْ زَّارْذثْ إِنُو‘ “

²⁴ Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.

²⁵ أَمْ ثُوغَا إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ن ڒْغَاشِي إِڭُّورْ أَكِيذسْ، إِنّقْڒبْ-د، إِنَّا أَسنْ:

²⁵ Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:

²⁶ ”مَاڒَا يُوسَا-د حذْ غَارِي ؤُشَا وَارْ إِشَارّهْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، أَيْثْمَاسْ نِيغْ سُويثْمَاسْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ نِيغْ ثَارْوَا نّسْ، ؤُ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِخفْ نّسْ، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمحْضَارْ إِنُو.

²⁶ “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.

²⁷ ونِّي وَارْ إِكْسِينْ صَّالِيبْ نّسْ، أَذْ أَيِي د-إِضْفَارْ، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمحْضَارْ إِنُو.

²⁷ E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.

²⁸ ؤُ مَانْ ونْ زَّايْومْ إِ إِخْسنْ أَذْ إِبْنَا إِشْثْ ن صُّومْعثْ، وَارْ إِتّْغِيمِي أَمزْوَارْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ ڒحْسَابْ، مَا غَارسْ مِينْ إِخصّنْ إِ ؤُكمّڒْ،

²⁸ “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?

²⁹ حِيمَا، مَاڒَا إِسَّارْسْ ذْسَاسْ، خنِّي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ أَسْ إِكمّڒْ، وَارْ خَاسْ ضحّْشنْ مَارَّا إِنِّي ث إِژْرِينْ،

²⁹ Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,

³⁰ أَذْ إِنِينْ: ’أَرْيَازْ-أَ إِبْذَا ڒبْنِي ؤُشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِكمّڒْ.‘

³⁰ dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.

³¹ نِيغْ مَانْ أَجدْجِيذْ، مَاڒَا إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي ضِيدّْ ن إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ نّغْنِي، وَارْ إِتّمْشَاوَارْ أَمزْوَارْ مَا إِزمَّارْ أَذْ إِمْقُودَّا سعشْرَا-أَڒَافْ أَكْ-ذ ونِّي غَارسْ إِ د غَا يَاسنْ س عِيشْرِينْ-أَڒفْ؟

³¹ “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?

³² مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، خنِّي أَذْ د-إِسّكّْ إِرقَّاسنْ أَمْ إِدْجَا ؤُجدْجِيذْ نِّي عَاذْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتَّارْ أَصْڒَاحْ.

³² E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.

³³ س ؤُينِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ ونِّي وَارْ إِتّجِّي مَارَّا أَڭْڒَا نّسْ، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمحْضَارْ إِنُو.“

³³ Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.

³⁴ ”ثَامدْجَاحْثْ ثحْڒَا، مَاشَا مَاڒَا ثخْسَارْ ثْمدْجَاحْثْ أَڒذِّي نّسْ، س مِينْ زِي ت إِ غَا إِعذْڒنْ؟

³⁴ “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?

³⁵ وَارْ ثْصدْجحْ شَا إِ ثمُّورْثْ ؤُڒَا إِ ثْزُوبَاتْشْ، خنِّي أَذْ ت نْضَارنْ. ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

³⁵ O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →