Hebreus 9
rifa (RIFA) vs NVT
1 مَاشَا غَارْ ؤُمزْوَارْ ثُوغَا ذِينْ ڒفْرُوضْ إِ ثْسخَّارْثْ ؤُ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ ذِي دُّونشْثْ-أَ.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 مِينْزِي ثَازذِّيغْثْ ثَامزْوَارُوثْ إِ ثتّْوَاڭّْ، ثُوغَا ذَايسْ ڒْقنْذِيڒْ ذ ثْزوْضَا ذ وغْرُومْ ن وسْشَانْ ؤُشَا قَّارنْ أَسْ: ’أَقدَّاسْ‘.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 مَاشَا ثَازذِّيغْثْ ن ذَاخڒْ، أَوَارْنِي إِ ؤُڒحَّافْ وِيسّْ ثْنَاينْ، قَّارنْ أَسْ ’أَقْذَاسْ خْ ؤُقدَّاسْ‘.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 أَقَا ذَايسْ ڒْقشْعثْ ن وُورغْ إِ ڒبْخُورْ ؤُڒَا ذ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ إِغدْجْفنْ س وُورغْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ. ثُوغَا ذَايسْ إِجّْ ن ؤُزنْبِيڒْ ن وُورغْ ذَايسْ ’مَانَّا‘، ؤُ ذَايسْ ؤُڒَا ذ ثَاغَّارْشْثْ ن هَارُونْ ثنِّي إِتّْوَانُووّْشنْ ذ ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو ن ڒْعَاهْذْ.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 سنّجْ إِ مَانْ أَيَا أَقَا ذِينْ ’إِخِيرُوبنْ‘ ن ڒْعزّْ، إِنِّي إِدّْڒِينْ ثَاقبَّارْثْ ن وصْڒَاحْ إِ إِدْجَانْ خْ تَّابُوثْ س ثِيڒِي ن وَافْرِيونْ نْسنْ. مَاشَا وَارْ غَارْنغْ بُو ڒْوقْثْ ڒخُّو حِيمَا أَذْ نسِّيوڒْ خْ كُوڒْ إِشْثنْ زِي ثْمسْڒَايِينْ-أَ إِ إِتّْوَاسّْوجْذنْ أَمُّو.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 مَاشَا إِكهَّاننْ ثُوغَا تَّاذْفنْ ڒبْذَا غَارْ ثْزذِّيغْثْ نِّي غَارْ بَارَّا، ثنِّي ذ ثَامزْوَارُوثْ، حِيمَا أَذْ ذَايسْ كمّْڒنْ ثَاسخَّارْثْ نْسنْ.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 مَاشَا أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ثُوغَا إِتَّاذفْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ غَارْ ثْزذِّيغْثْ ن ذَاخڒْ أَكْ-ذ إِذَامّنْ إِ إِقدّمْ خْ يِيخفْ نّسْ ؤُڒَا خْ ؤُودَّارْ ن ڒْڭنْسْ.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 س ثبْرِيذْثْ-أَ إِسّْشنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ مْلِيحْ بلِّي أَبْرِيذْ إِقدّْسنْ عَاذْ وَارْ د-إِتّْوَامّضْهَارْ، ؤُمِي عَاذْ ثَازذِّيغْثْ ثَامزْوَارُوثْ ثْبدّْ.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 ثَانِيثَا ثُوغَا ذ أَمذْيَا إِ ڒْوقْثْ نِّي ذِي ثُوغَا تّْقدَّامنْ صّْذَاقِي ذ ثْغَارْصِينْ نِّي وَارْ زمَّارنْثْ أَذْ أَوْينْثْ ڒكْمَارثْ غَارْ ثْنفْسشْثْ ن ونِّي إِ-ثنْثْ إِقدّْمنْ.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 أَقَا أَثنْثْ ثُوغَا تّْهِيمَّانْثْ مْغِيرْ مَاشَّا ذ ثْسسِّي ذ إِبْرِيذنْ إِفَارْزنْ ن ؤُسغْضَاسْ ذڭْ وَامَانْ، أَقَا أَثنْثْ ذ ڒفْرُوضْ إِ إِتّْهِيمَّانْ دَّاثْ وَاهَا، تّْوَامُورنْثْ أَڒْ ڒْوقْثْ ن وعْذَاڒْ ن ثْسڭْذَا.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 مَاشَا لْمَاسِيحْ إِ د-يُوسِينْ، أَقَا إِذْوڒْ ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ خْ ڒْخَارْ إِ إِڭَّا. نتَّا يُوذفْ غَارْ ثْزذِّيغْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِكمّْڒنْ، ثنِّي وَارْ إِتّْوَاڭّنْ شَا س إِفَاسّنْ، وَارْ ثدْجِي زِي مِينْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 وَارْ يُوذِيفْ شَا أَكْ-ذ إِذَامّنْ ن إِغَايْضنْ ذ إِعجْمِييّنْ ن إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ، مَاشَا أَقَا يُوذفْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا أَكْ-ذ إِذَامّنْ ن يِيخفْ نّسْ غَارْ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ ؤُ أَمُّو إِ د-يِيوِي أَسنْجمْ إِتّْذُومَانْ.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 مِينْزِي مَاڒَا إِذَامّنْ ن إِغَايْضنْ ذ إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ إِغّضْ ن ؤُعجْمِي أَزڭّْوَاغْ إِ إِتّْوَارُوشّنْ خْ يِينِّي إِتّْوَاخمْجنْ، أَقَا قدّْسنْ ؤُ سِّيزْذِيڭنْ ثنْ زِي جِّيهثْ ن ويْسُومْ نْسنْ ن أَرِّيمثْ،
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 مشْحَاڒْ عَاذْ أَذْ سِّيزذْڭنْ إِذَامّنْ ن لْمَاسِيحْ ثَانفْسشْثْ نّغْ زِي ڒخْذَايمْ إِمُّوثنْ، حِيمَا أَذْ نخْذمْ أَربِّي إِدَّارنْ، أَقَا لْمَاسِيحْ ونِّي إِوْشِينْ إِخفْ نّسْ إِ أَربِّي س أَرُّوحْ ن ڒبْذَا ذ ثَاغَارْصْثْ وَارْ ذَايسْ بُو ڒْعِيبْ!
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 س ؤُينِّي أَقَا نتَّا ذ لْوَاسِيثْ ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ، مَاغَارْ س ڒْموْثْ نّسْ إِذْوڒْ نتَّا ذ أَسنْجمْ إِ يِينِّي إِخطَّانْ ضِيدّْ ڒْعَاهْذْ أَمزْوَارْ، حِيمَا نِيثْنِي إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ إِ ڒْوَارْثْ ن ڒبْذَا، أَذْ طّْفنْ لْوَاعْذْ.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 مِينْزِي مَانِي إِدْجَا ڒْعَاهْذْ، إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاسَّارْڭبْ ڒْموْثْ ن ونِّي إِڭِّينْ ڒْعَاهْذْ.
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 مِينْزِي ڒْعَاهْذْ أَذْ إِذْوڒْ إِصْڒحْ وَاهَا خْمِي غَا إِمّثْ حذْ، وَارْ إِتِّيڒِي شَا نِيشَانْ مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ ونِّي إِڭِّينْ ڒْعَاهْذْ.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 س ؤُيَا ؤُڒَا ذ ڒْْعَاهْذْ أَمزْوَارْ وَارْ إِتّْوَاضْمنْ شَا بْڒَا إِذَامّنْ.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 مِينْزِي أَوَارْنِي ڒَامِي كُوڒْ ثَاوْصِييّثْ نِّي إِدْجَانْ ذِي شَّارِيعَا أَقَا إِوصَّا إِ ڒْڭنْسْ س ؤُفُوسْ ن مُوسَا، إِكْسِي نتَّا إِذَامّنْ ن ؤُفُونَاسْ أَمژْيَانْ أَكْ-ذ وَامَانْ ؤُڒَا ذ ثَاضُوفْثْ ثَازڭّْوَاغْثْ ذ ثْعلْدْجثْ، ؤُشَا إِرُوشّْ إِ-ثنْ خْ إِذْلِيسنْ إِتّْوَانّْضنْ ؤُ خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ،
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 إِنَّا أَسنْ:
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 ثُوغَا إِرُوشّْ عَاوذْ ثَازذِّيغْثْ إِقدّْسنْ ذ مَارَّا ڒقْشُوعْ ن ثْسخَّارْثْ س إِذَامّنْ.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 مَاغَارْ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ نِّي إِدْجَانْ ذِي شَّارِيعَا تّْوَاسِّيزذْڭنْثْ س إِذَامّنْ ؤُشَا بْڒَا أَسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي شَا وغْفَارْ.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 ثُوغَا قَاعْ إِتّْخصَّا أَذْ تّْوَاسِّيزْذڭنْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ س ثْغَارْصَا إِ إِدْجَانْ ذ ڒمْثُوڒْ ن ثِيمسْڒَايِينْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ، مَاشَا ثِيمسْڒَايِينْ نِّي إِدْجَانْ ن ؤُجنَّا سِيمَانْثْ نْسنْ س ثْغَارْصِينْ إِشْنَانْ زِي ثِينَا.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 مِينْزِي لْمَاسِيحْ وَارْ يُوذِيفْ شَا غَارْ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ، ذ ونِّي نتَّا ذ لْمِيثَالْ ن مِينْ إِدْجَانْ ذ ثِيذتّْ، مَاشَا غَارْ ؤُجنَّا سِيمَانْثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ د-إِضْهَارْ ذِي طّْوعْ نّغْ قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 وَارْ إِدْجِي حِيمَا أَذْ إِقدّمْ إِخفْ نّسْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتَّاذفْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ غَارْ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ س إِذَامّنْ وَارْ إِدْجِينْ نّسْ
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 - مِينْزِي مَاڒَا أَمُّو إِ إِدْجَا، إِڒِي إِتّْخصَّا أَذْ إِودّبْ يشُّو أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ زِي بدُّو ن دُّونشْثْ - مَاشَا ڒخُّو، غَارْ قطُّو ن دُّونشْثْ، إِوْشَا نتَّا إِخفْ نّسْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا حِيمَا أَذْ إِبطّڒْ دّْنُوبْ س ثْغَارْصْثْ نّسْ.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 أَمْ مَامّشْ ذ إِتّْوَاسَّارْسْ إِ إِوْذَانْ أَذْ مّْثنْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا، ؤُشَا خنِّي أَوَارْنِي إِ ڒْموْثْ نْسنْ أَذْ د-يَاسْ ڒْحُوكْمْ،
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 أَمُّو عَاوذْ إِمّوْشْ لْمَاسِيحْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ذ ثَاغَارْصْثْ، إِوْشَا ذڭْ يِيخفْ نّسْ ثَاغَارْصْثْ ن دّنْبْ إِ وَاطَّاسْ، مَاشَا غَارْ ثْوَاسِيثْ نّسْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ أَذْ إِتّْوَاژَارْ بْڒَا دّنْبْ إِ ثُوذَارْثْ ن يِينِّي ث إِتّْرَاجَانْ.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.