Gênesis 44

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ إِسّكّْ يُوسُوفْ غَارْ ؤُمْسخَّارْ نِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: &عمَّارْ ثِيخُونْشَايْ ن يرْيَازنْ نِّي س مَاشَّا، مَارَّا مِينْ زمَّارنْ أَذْ كْسِينْ. أڭّْ نُّوقَارْثْ ن كُوڒْ إِجّْ ذڭْ وَارْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ.

¹ E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.

² سَارْسْ ڒْكَاسْ إِنُو، ڒْكَاسْ ن نُّوقَارْثْ، ذڭْ وَارْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ ن ؤُمَاژُوژْ أَكْ-ذ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ن ڒْحبّْ نّسْ ن يِيرْذنْ.“ ؤُشَا إِڭَّا أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا يُوسُوفْ.

² E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra que José tinha dito.

³ غَارْ صّْبحْ ؤُمِي د-يفُّو ڒْهَاڒْ، جِّينْ إِرْيَازنْ أَذْ ؤُيُورنْ، نِيثْنِي أَكْ-ذ يغْيَاڒْ نْسنْ.

³ Vinda a luz da manhã, despediram-se estes homens, eles com os seus jumentos.

⁴ ؤُمِي فّْغنْ نِيثْنِي زِي ثنْذِينْثْ، ثُوغَا عَاذْ وَارْ ڭّْوِيجنْ شَا، إِنَّا يُوسُوفْ إِ ونِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ: ”كَّارْ، ضْفَارْ إِرْيَازنْ نِّي ؤُشَا، خْمِي خَاسنْ غَا ثعْذُوذْ، إِنِي أَسنْ: ’مَاغَارْ د-ثَارَّامْ ڒْخَارْ س ڒْغَارْ؟

⁴ Saindo eles da cidade, e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te, e persegue aqueles homens; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?

⁵ مَا وَارْ إِدْجِي ذ وَا ذ ڒْكَاسْ إِ زِي إِسسّْ سِيذِي إِنُو ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي س وَا إِ زِي غَا إِكَاشفْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ ثِيوشَّا؟ أَقَا ثڭِّيمْ ڒْغَارْ ؤُمِي ثڭِّيمْ أَمْيَا.‘ “

⁵ Não é este o copo em que bebe meu senhor e pelo qual bem adivinha? Procedestes mal no que fizestes.

⁶ أَمْ ثنْ إِعْذُو، إِنَّا أَسنْ أَوَاڒنْ-أَ سِيمَانْثْ نْسنْ.

⁶ E alcançou-os, e falou-lhes as mesmas palavras.

⁷ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”مَايمِّي إِقَّارْ سِيذِي إِنُو أَوَاڒنْ-أَ؟ إِڭّْوجْ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ ڭّنْ مَانْ أَيَا.

⁷ E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.

⁸ خْزَارْ، نُّوقَارْثْ إِ نُوفَا ذڭْ وَارْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخُونْشَايْ نّغْ، أَقَا نَارّْ أَشْ ت-إِ-د زِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. مَامّشْ عَاذْ إِ غَا نڭّْ أَذْ نَاشَارْ نُّوقَارْثْ نِيغْ ؤُرغْ زِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي نّشْ؟

⁸ Eis que o dinheiro, que temos achado nas bocas dos nossos sacos, te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?

⁹ وِي زڭْ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِ غَارْ إِ غَا إِتّْوَافْ ڒْْكَاسْ، أَذْ إِمّثْ، ؤُشَا نشِّينْ عَاوذْ أَذْ نِيڒِي ذ إِسمْغَانْ ن سِيذِي إِنُو!“

⁹ Aquele, com quem de teus servos for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.

¹⁰ نتَّا إِنَّا: ”خنِّي ڒخُّو أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ كنِّيوْ. ونِّي غَارْ ث غَا نَافْ، ذ نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ إِسْمغْ إِنُو، مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِفُورَّا.“

¹⁰ E ele disse: Ora seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.

¹¹ ؤُشَا كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِقدْجقْ أَذْ إِسَّارْسْ ثَاخَانْشثْ نّسْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُشَا كُوڒْ إِجّْ يَارْزمْ ثَاخَانْشثْ.

¹¹ E eles apressaram-se e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.

¹² ؤُشَا نتَّا إِفتّشْ إِ-ثنْثْ، إِبْذَا زڭْ ؤُمقّْرَانْ، إِكمّڒْ زڭْ ؤُمژْيَانْ، ؤُشَا ؤُفِينْ ڒْكَاسْ ذِي ثْخَانْشثْ ن بِينْيَامِينْ.

¹² E buscou, começando do maior, e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.

¹³ خنِّي شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ، ؤُشَا كُوڒْ إِجّْ إِسَّارْبُو عَاوذْ خْ وغْيُوڒْ نّسْ ؤُشَاعقْبنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ.

¹³ Então rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.

¹⁴ ؤُشَا يِيوضْ يَاهُوذَا أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ، ونِّي ثُوغَا ذِينْ عَاذْ، ؤُشَا وْضَانْ زَّاثسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹⁴ E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.

¹⁵ إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”مَانَا شْغڒْ-أَ إِ ثڭِّيمْ؟ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي إِجّْ ن ورْيَازْ أَمْ نشّْ، إِڭُّورْ أَذْ خَاسْ إِكَاشفْ نِيشَانْ؟“

¹⁵ E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?

¹⁶ إِنَّا يَاهُوذَا: ”مِينْ غَا نِينِي إِ سِيذِي إِنُو ذ مَامّشْ إِ غَا نسِّيوڒْ نِيغْ س مِينْ زِي غَا نْسڭّذْ إِخفْ نّغْ؟ أَربِّي إِقدْجبْ دّنْبْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ، خْزَارْ، نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو، نشِّينْ ذ وِي غَارْ ؤُفِينْ ڒْكَاسْ.“

¹⁶ Então disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.

¹⁷ مَاشَا نتَّا يَارَّا: ”إِڭّْوجْ خَافِي أَذْ ڭّغْ أَيَا! أَرْيَازْ نِّي غَارْ ؤُفِينْ ڒْكَاسْ، نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ إِسْمغْ إِنُو، مَاشَا كنِّيوْ رُوحمْ ذِي ڒهْنَا غَارْ بَابَاثْومْ.“

¹⁷ Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o homem em cuja mão o copo foi achado, esse será meu servo; porém vós, subi em paz para vosso pai.

¹⁸ خنِّي يِيوضْ-د يَاهُوذَا غَارسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَذْ إِسِّيوڒْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ذڭْ ؤُمزُّوغْ ن سِيذِي إِنُو، وَارْ يَارقّْ ؤُخيّقْ نّشْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي أَقَا شكْ أَمْ فِيرْعُونْ.

¹⁸ Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.

¹⁹ سِيذِي إِنُو إِسّقْسَا إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا: ’مَا غَارْومْ عَاذْ بَابَاثْومْ نِيغْ ثَاوْمَاثْ؟‘

¹⁹ Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?

²⁰ ؤُشَا نشِّينْ نَارَّا خْ سِيذِي إِنُو: ’أَقَا غَارْنغْ بَابَاثْنغْ ذ أَوسَّارْ ذ يِيجّْ ن ؤُحنْجِيرْ، ونِّي ذ أَسْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ خْ ثوْسَارْ نّسْ، ذ أَمَاژُوژْ عَاذْ. ؤُمَاسْ إِمُّوثْ، نتَّا وَاهَا إِ إِقِّيمنْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن يمَّاسْ، ؤُ بَابَاسْ إِتّخْسْ إِ-ث.‘

²⁰ E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai, e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.

²¹ خَاسْ ؤُشَا ثنِّيذْ شكْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ: ’أَوْيمْ ث-إِ-د ذَا غَارِي، حِيمَا أَذْ ث ژَترغْ س ثِيطَّاوِينْ إِنُو.‘

²¹ Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.

²² ؤُشَا نشِّينْ ننَّا إِ سِيذِي إِنُو: ’وَارْ إِزمَّارْ ؤُحنْجِيرْ أَذْ يجّْ بَابَاسْ، مِينْزِي مَاڒَا إِجَّا إِ-ث، بَابَاسْ أَذْ إِمّثْ.‘

²² E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.

²³ خنِّي ثنِّيذْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ: ’مَاڒَا ؤُمَاثْومْ أَمَاژُوژْ وَارْ د-يُوسِي أَكِيذْومْ، وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو.‘

²³ Então tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.

²⁴ ڒَامِي نْڭعّذْ غَارْ بَابَا، أَمْسخَّارْ نّشْ، نسّعْذُو أَسْ أَوَاڒنْ ن سِيذِي إِنُو.

²⁴ E aconteceu que, subindo nós a teu servo meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,

²⁵ ؤُشَا بَابَاثْنغْ إِنَّا: عقْبمْ عَاوذْ مَاحنْذْ أَذْ ثسْغمْ شْوَايْثْ ن مَاشَّا إِ نشِّينْ.‘

²⁵ Disse nosso pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.

²⁶ خنِّي نَارَّا-د: ’وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نْرَاحْ. مَاشَا مَاڒَا ؤُمَاثْنغْ، أَمَاژُوژْ، إِرُوحْ أَكِيذْنغْ، أَذْ نْرَاحْ، مِينْزِي وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نْژَارْ ؤُذمْ ن ورْيَازْ نِّي، مْغِيرْ مَاڒَا أَقَا أَكِيذْنغْ ؤُمَاثْنغْ أَمَاژُوژْ.‘

²⁶ E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do homem se este nosso irmão menor não estiver conosco.

²⁷ خنِّي إِنَّا أَنغْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ: ’كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ إِ ذ أَيِي د-ثُورُووْ ثمْغَارْثْ إِنُو.

²⁷ Então disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;

²⁸ إِفّغْ إِجّنْ زِي غَارِي ؤُشَا نِّيغْ: أَقَا س ثِيذتّْ إِتّْوَابتّقْ! ؤُ أَڒْ ڒخُّو عَاذْ وَارْ ث ژْرِيغْ.

²⁸ E um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;

²⁹ مَاڒَا عَاوذْ ثكّْسمْ أَيِي وَا ؤُشَا إِمْسَارْ شَا ن ڒْغَارْ، أَذْ ثسّهْوَامْ شِّيبْ إِنُو س وشْضَانْ غَارْ ڒَاخَارْثْ!‘

²⁹ Se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com aflição à sepultura.

³⁰ ڒخُّو خنِّي، مَاڒَا رُوحغْ نشّْ غَارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا، ؤُشَا أَحنْجِيرْ وَارْ كِيذِي إِدْجِي - ڒعْمَارْ نّسْ إِڒْصقْ غَارْ ڒعْمَارْ ن بَابَاسْ -

³⁰ Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,

³¹ أَقَا أَذْ إِمّثْ خْمِي غَا إِژَارْ أَحنْجِيرْ وَارْ إِدْجِي، ؤُشَا إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ سّهْوَانْ شِّيبْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ، س وشْضَانْ غَارْ ڒَاخَارْثْ.

³¹ Acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.

³² أَقَا زعْمَا أَمْسخَّارْ نّشْ ذ أَضْمَانْ إِ ؤُحنْجِيرْ-أَ غَارْ بَابَا ؤُمِي إِنَّا: ’مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ، ڒخْذنِّي نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمذْنُوبْ إِ بَابَا إِ ڒبْذَا!‘

³² Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se eu o não tornar para ti, serei culpado para com meu pai por todos os dias.

³³ إِوَا ڒخُّو، أجّْ أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ إِقِّيمْ ذڭْ ومْشَانْ ن ؤُحنْجِيرْ-أَ أَمْ يِيسْمغْ غَارْ سِيذِي إِنُو، ؤُشَا أجّْ أَحنْجِيرْ أَذْ إِرَاحْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ!

³³ Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.

³⁴ مَاغَارْ مَامّشْ غَا ڭّغْ أَذْ ڭعّْذغْ غَارْ بَابَا، بْڒَا أَحنْجِيرْ-أَ أَكِيذِي؟ مَامّشْ إِ غَا ژَترغْ ڒمْحَاينْ إِ د غَا إِوْضَانْ خْ بَابَا؟“

³⁴ Porque, como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 44 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →