Gênesis 44

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ إِسّكّْ يُوسُوفْ غَارْ ؤُمْسخَّارْ نِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: &عمَّارْ ثِيخُونْشَايْ ن يرْيَازنْ نِّي س مَاشَّا، مَارَّا مِينْ زمَّارنْ أَذْ كْسِينْ. أڭّْ نُّوقَارْثْ ن كُوڒْ إِجّْ ذڭْ وَارْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ نّسْ.

¹ Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.

² سَارْسْ ڒْكَاسْ إِنُو، ڒْكَاسْ ن نُّوقَارْثْ، ذڭْ وَارْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخَانْشثْ ن ؤُمَاژُوژْ أَكْ-ذ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ن ڒْحبّْ نّسْ ن يِيرْذنْ.“ ؤُشَا إِڭَّا أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا يُوسُوفْ.

² E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.

³ غَارْ صّْبحْ ؤُمِي د-يفُّو ڒْهَاڒْ، جِّينْ إِرْيَازنْ أَذْ ؤُيُورنْ، نِيثْنِي أَكْ-ذ يغْيَاڒْ نْسنْ.

³ Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.

⁴ ؤُمِي فّْغنْ نِيثْنِي زِي ثنْذِينْثْ، ثُوغَا عَاذْ وَارْ ڭّْوِيجنْ شَا، إِنَّا يُوسُوفْ إِ ونِّي ثُوغَا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ: ”كَّارْ، ضْفَارْ إِرْيَازنْ نِّي ؤُشَا، خْمِي خَاسنْ غَا ثعْذُوذْ، إِنِي أَسنْ: ’مَاغَارْ د-ثَارَّامْ ڒْخَارْ س ڒْغَارْ؟

⁴ Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?

⁵ مَا وَارْ إِدْجِي ذ وَا ذ ڒْكَاسْ إِ زِي إِسسّْ سِيذِي إِنُو ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي س وَا إِ زِي غَا إِكَاشفْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ ثِيوشَّا؟ أَقَا ثڭِّيمْ ڒْغَارْ ؤُمِي ثڭِّيمْ أَمْيَا.‘ “

⁵ Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.

⁶ أَمْ ثنْ إِعْذُو، إِنَّا أَسنْ أَوَاڒنْ-أَ سِيمَانْثْ نْسنْ.

⁶ Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.

⁷ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”مَايمِّي إِقَّارْ سِيذِي إِنُو أَوَاڒنْ-أَ؟ إِڭّْوجْ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ ڭّنْ مَانْ أَيَا.

⁷ Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.

⁸ خْزَارْ، نُّوقَارْثْ إِ نُوفَا ذڭْ وَارْزَامْ ن ؤُقمُّومْ ن ثْخُونْشَايْ نّغْ، أَقَا نَارّْ أَشْ ت-إِ-د زِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ. مَامّشْ عَاذْ إِ غَا نڭّْ أَذْ نَاشَارْ نُّوقَارْثْ نِيغْ ؤُرغْ زِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي نّشْ؟

⁸ Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?

⁹ وِي زڭْ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِ غَارْ إِ غَا إِتّْوَافْ ڒْْكَاسْ، أَذْ إِمّثْ، ؤُشَا نشِّينْ عَاوذْ أَذْ نِيڒِي ذ إِسمْغَانْ ن سِيذِي إِنُو!“

⁹ Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.

¹⁰ نتَّا إِنَّا: ”خنِّي ڒخُّو أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ كنِّيوْ. ونِّي غَارْ ث غَا نَافْ، ذ نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ إِسْمغْ إِنُو، مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِفُورَّا.“

¹⁰ Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.

¹¹ ؤُشَا كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِقدْجقْ أَذْ إِسَّارْسْ ثَاخَانْشثْ نّسْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُشَا كُوڒْ إِجّْ يَارْزمْ ثَاخَانْشثْ.

¹¹ Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.

¹² ؤُشَا نتَّا إِفتّشْ إِ-ثنْثْ، إِبْذَا زڭْ ؤُمقّْرَانْ، إِكمّڒْ زڭْ ؤُمژْيَانْ، ؤُشَا ؤُفِينْ ڒْكَاسْ ذِي ثْخَانْشثْ ن بِينْيَامِينْ.

¹² E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.

¹³ خنِّي شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ، ؤُشَا كُوڒْ إِجّْ إِسَّارْبُو عَاوذْ خْ وغْيُوڒْ نّسْ ؤُشَاعقْبنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ.

¹³ Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.

¹⁴ ؤُشَا يِيوضْ يَاهُوذَا أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ، ونِّي ثُوغَا ذِينْ عَاذْ، ؤُشَا وْضَانْ زَّاثسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹⁴ E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.

¹⁵ إِنَّا أَسنْ يُوسُوفْ: ”مَانَا شْغڒْ-أَ إِ ثڭِّيمْ؟ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي إِجّْ ن ورْيَازْ أَمْ نشّْ، إِڭُّورْ أَذْ خَاسْ إِكَاشفْ نِيشَانْ؟“

¹⁵ Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?

¹⁶ إِنَّا يَاهُوذَا: ”مِينْ غَا نِينِي إِ سِيذِي إِنُو ذ مَامّشْ إِ غَا نسِّيوڒْ نِيغْ س مِينْ زِي غَا نْسڭّذْ إِخفْ نّغْ؟ أَربِّي إِقدْجبْ دّنْبْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ، خْزَارْ، نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو، نشِّينْ ذ وِي غَارْ ؤُفِينْ ڒْكَاسْ.“

¹⁶ Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.

¹⁷ مَاشَا نتَّا يَارَّا: ”إِڭّْوجْ خَافِي أَذْ ڭّغْ أَيَا! أَرْيَازْ نِّي غَارْ ؤُفِينْ ڒْكَاسْ، نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ إِسْمغْ إِنُو، مَاشَا كنِّيوْ رُوحمْ ذِي ڒهْنَا غَارْ بَابَاثْومْ.“

¹⁷ Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.

¹⁸ خنِّي يِيوضْ-د يَاهُوذَا غَارسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَذْ إِسِّيوڒْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ذڭْ ؤُمزُّوغْ ن سِيذِي إِنُو، وَارْ يَارقّْ ؤُخيّقْ نّشْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي أَقَا شكْ أَمْ فِيرْعُونْ.

¹⁸ Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.

¹⁹ سِيذِي إِنُو إِسّقْسَا إِمْسخَّارنْ نّسْ، إِنَّا: ’مَا غَارْومْ عَاذْ بَابَاثْومْ نِيغْ ثَاوْمَاثْ؟‘

¹⁹ Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?

²⁰ ؤُشَا نشِّينْ نَارَّا خْ سِيذِي إِنُو: ’أَقَا غَارْنغْ بَابَاثْنغْ ذ أَوسَّارْ ذ يِيجّْ ن ؤُحنْجِيرْ، ونِّي ذ أَسْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ خْ ثوْسَارْ نّسْ، ذ أَمَاژُوژْ عَاذْ. ؤُمَاسْ إِمُّوثْ، نتَّا وَاهَا إِ إِقِّيمنْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن يمَّاسْ، ؤُ بَابَاسْ إِتّخْسْ إِ-ث.‘

²⁰ E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.

²¹ خَاسْ ؤُشَا ثنِّيذْ شكْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ: ’أَوْيمْ ث-إِ-د ذَا غَارِي، حِيمَا أَذْ ث ژَترغْ س ثِيطَّاوِينْ إِنُو.‘

²¹ Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.

²² ؤُشَا نشِّينْ ننَّا إِ سِيذِي إِنُو: ’وَارْ إِزمَّارْ ؤُحنْجِيرْ أَذْ يجّْ بَابَاسْ، مِينْزِي مَاڒَا إِجَّا إِ-ث، بَابَاسْ أَذْ إِمّثْ.‘

²² E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;

²³ خنِّي ثنِّيذْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ: ’مَاڒَا ؤُمَاثْومْ أَمَاژُوژْ وَارْ د-يُوسِي أَكِيذْومْ، وَارْ ثْژَارّمْ عَاذْ ؤُذمْ إِنُو.‘

²³ replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.

²⁴ ڒَامِي نْڭعّذْ غَارْ بَابَا، أَمْسخَّارْ نّشْ، نسّعْذُو أَسْ أَوَاڒنْ ن سِيذِي إِنُو.

²⁴ Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.

²⁵ ؤُشَا بَابَاثْنغْ إِنَّا: عقْبمْ عَاوذْ مَاحنْذْ أَذْ ثسْغمْ شْوَايْثْ ن مَاشَّا إِ نشِّينْ.‘

²⁵ Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;

²⁶ خنِّي نَارَّا-د: ’وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نْرَاحْ. مَاشَا مَاڒَا ؤُمَاثْنغْ، أَمَاژُوژْ، إِرُوحْ أَكِيذْنغْ، أَذْ نْرَاحْ، مِينْزِي وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نْژَارْ ؤُذمْ ن ورْيَازْ نِّي، مْغِيرْ مَاڒَا أَقَا أَكِيذْنغْ ؤُمَاثْنغْ أَمَاژُوژْ.‘

²⁶ e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.

²⁷ خنِّي إِنَّا أَنغْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ: ’كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ إِ ذ أَيِي د-ثُورُووْ ثمْغَارْثْ إِنُو.

²⁷ Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;

²⁸ إِفّغْ إِجّنْ زِي غَارِي ؤُشَا نِّيغْ: أَقَا س ثِيذتّْ إِتّْوَابتّقْ! ؤُ أَڒْ ڒخُّو عَاذْ وَارْ ث ژْرِيغْ.

²⁸ um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;

²⁹ مَاڒَا عَاوذْ ثكّْسمْ أَيِي وَا ؤُشَا إِمْسَارْ شَا ن ڒْغَارْ، أَذْ ثسّهْوَامْ شِّيبْ إِنُو س وشْضَانْ غَارْ ڒَاخَارْثْ!‘

²⁹ se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.

³⁰ ڒخُّو خنِّي، مَاڒَا رُوحغْ نشّْ غَارْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا، ؤُشَا أَحنْجِيرْ وَارْ كِيذِي إِدْجِي - ڒعْمَارْ نّسْ إِڒْصقْ غَارْ ڒعْمَارْ ن بَابَاسْ -

³⁰ Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,

³¹ أَقَا أَذْ إِمّثْ خْمِي غَا إِژَارْ أَحنْجِيرْ وَارْ إِدْجِي، ؤُشَا إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ سّهْوَانْ شِّيبْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَاثْنغْ، س وشْضَانْ غَارْ ڒَاخَارْثْ.

³¹ acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.

³² أَقَا زعْمَا أَمْسخَّارْ نّشْ ذ أَضْمَانْ إِ ؤُحنْجِيرْ-أَ غَارْ بَابَا ؤُمِي إِنَّا: ’مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-أَرِّيغْ، ڒخْذنِّي نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمذْنُوبْ إِ بَابَا إِ ڒبْذَا!‘

³² Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.

³³ إِوَا ڒخُّو، أجّْ أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ إِقِّيمْ ذڭْ ومْشَانْ ن ؤُحنْجِيرْ-أَ أَمْ يِيسْمغْ غَارْ سِيذِي إِنُو، ؤُشَا أجّْ أَحنْجِيرْ أَذْ إِرَاحْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ!

³³ Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.

³⁴ مَاغَارْ مَامّشْ غَا ڭّغْ أَذْ ڭعّْذغْ غَارْ بَابَا، بْڒَا أَحنْجِيرْ-أَ أَكِيذِي؟ مَامّشْ إِ غَا ژَترغْ ڒمْحَاينْ إِ د غَا إِوْضَانْ خْ بَابَا؟“

³⁴ Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 44 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →