Gênesis 33
rifa (RIFA) vs ARA
1 إِسّْڭعّذْ يَاعْقُوبْ ثَامُوغْڒِي نّسْ ؤُشَا إِژْرَا عِيسُو ذ أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ أَكِيذسْ خشّنْ-د. إِفَارْقْ يَاعْقُوبْ إِحنْجِيرنْ خْ لِييَا ذ رَاحِيلْ ذ ثْنَاينْ ن ثِييَّا.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 إِڭَّا ثِييَّا ذ ثَارْوَا نْسنْثْ غَارْ زَّاثْ، أَوَارْنِي أَسنْثْ لِييَا ذ ثَارْوَا نّسْ ؤُ رَاحِيلْ ذ يُوسُوفْ ذ إِنڭُّورَا.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 ؤُمِي إِعْذُو زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِبنْذقْ غَارْ ثمُّورْثْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ أَڒَامِي د-يِيوضْ غَارْ ؤُمَاسْ.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 عِيسُو يُوزّڒْ-د حِيمَا أَذْ ث إِڒْقَا، إِذَارّعْ أَسْ، إِنْڭزْ أَسْ خْ يِيرِي نّسْ، إِسُّوذمْ إِ-ث ؤُشَا رُونْ س ثْنَاينْ.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 خَاسْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِژْرَا ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ نِّي ؤُشَا إِنَّا: ”مِينْ عْنَانْ إِنَا إِنِّي أَكِيذكْ؟“ نتَّا يَارَّا-د خَاسْ: ”ذ ثَارْوَا نِّي إِوْشَا أَربِّي زڭْ أَرْضَا نّسْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.“
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 ؤُشَا رحّْڭنْثْ-إِ-د ثِييَّا، نِيثنْثِي ذ ثَارْوَا نْسنْثْ، ؤُشَا بنْذْقنْثْ.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 ثْرحّڭْ-د عَاوذْ لِييَا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ؤُشَا بنْذْقنْ. ڒخْذنِّي إِقَارّبْ-د يُوسُوفْ ذ رَاحِيلْ ؤُشَا بنْذْقنْ.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثخْسذْ أَكْ-ذ ؤُبَارُّو-يَا ن ڒْعسْكَارْ نِّي ڒْقِيغْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ سّكّغْ ث، مَاحنْذْ أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي إِنُو!“
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 إِنَّا عِيسُو: ”أَقَا غَارِي أَطَّاسْ، ؤُمَا إِنُو! أَذْ يِيڒِي إِ شكْ مِينْ إِدْجَانْ نّشْ!“
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يَاعْقُوبْ: ”لَّ، تّْزَاوَاڭغْ شكْ! مَاڒَا ؤُفِيغْ ڒخُّو أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، كْسِي أَرِّيغَالُو إِنُو زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو، مَاغَارْ ژْرِيغْ ؤُذمْ نّشْ أَخْمِي ژْرِيغْ ؤُذمْ ن أَربِّي ؤُشَا ثْقبْڒذْ خَافِي س ڒمْڒَاحثْ.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 تّْزَاوْڭغْ شكْ، كْسِي لْبَارَاكَا إِنُو إِ ذ أَشْ د-إِوْيغْ، مِينْزِي أَربِّي إِمْصُورُّوفْ أَكِيذِي س أَرْضَا ؤُشَا نشّْ غَارِي كُوڒْشِي.“ إِكلّفْ إِ-ث ؤُشَا إِكْسِي ث.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 نتَّا إِنَّا: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نفْسِي إِقِيضَانْ نّغْ، أَذْ نْرَاحْ. نشّْ أَذْ رَاحغْ زَّاثشْ.“
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”سِيذِي إِنُو إِسّنْ، أَقَا إِحنْجِيرنْ-أَ أَرهْفنْ ؤُ أَقَا غَارِي ؤُدْجِي ذ ثْفُونَاسِينْ ؤُرْونْثْ سُّوطُّوضنْثْ. مَاڒَا بْنَاذمْ إِزيَّارْ خَاسنْثْ أَطَّاسْ، وَاخَّا مْغِيرْ إِ يِيجّْ ن وَاسّْ، أَذْ إِمّثْ وُودْجِي مَارَّا.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 أَذْ إِعْذُو ڒخُّو سِيذِي إِنُو زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ ؤُ نشّْ أَذْ د-أَسغْ شْوَايْثْ شْوَايْثْ أَكْ-ذ إِصُورَافْ ن ڒكْسِيبثْ إِ إِدْجَانْ زَّاثِي ؤُڒَا أَكْ-ذ إِصُورَافْ ن إِحنْجِيرنْ، أَڒْ د غَا أَوْضغْ غَارْ سِيذِي إِنُو ذِي سَاعِيرْ.“
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 إِنَّا عِيسُو: ”أَذْ جّغْ ڒخُّو أَكِيذكْ شَا ن إِوْذَانْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذِي.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”ؤُمِي دّڭَّا؟ أجّْ أَيِي أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي إِنُو!“
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 إِعْقبْ-د عِيسُو ذڭْ وَاسّْ نِّي خْ وبْرِيذْ غَارْ سَاعِيرْ.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 ؤُشَا إِفْسِي يَاعْقُوبْ إِقِيضَانْ نّسْ، يُويُورْ غَارْ سُوكُّوثْ، إِبْنَا ذِينْ ثَادَّارْثْ إِ يِيخفْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا إِعُوشُّوثنْ ن ثْسطَّا إِ ڒبْهَايمْ نّسْ. خْ ؤُيَا إِڒَاغَا إِسمْ ن ومْشَانْ نِّي سُوكُّوثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي ’إِعُوشُّوثنْ‘.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 ؤُمِي د-إِعْقبْ يَاعْقُوبْ زِي فَاذَانْ-أَرَامْ، يُوسَا-د غَارْ شَالِيمْ، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ن شَاكِيمْ، ثنِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُشَا إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ زَّاثْ إِ ثنْذِينْثْ.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 إِسْغَا طَّارْفْ ن ييَّارْ مَانِي إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ، زڭْ إِفَاسّنْ ن إِحنْجِيرنْ ن حَامُورْ، بَابَاسْ ن شَاكِيمْ، س مْيَا ن إِزِييْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِوزْننْ.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 إِسّْڭعّذْ ذِينْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ مِينْ خفْ ثمَّارْسْ ثْغَارْصْثْ ؤُشَا إِڒَاغَا أَسْ: ’أَربِّي ذ أَربِّي ن إِسْرَائِيل!‘
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.