Gênesis 12
rifa (RIFA) vs ACF
1 إِنَّا سِيذِي إِ أَبْرَامْ: ”فّغْ زِي ثمُّورْثْ نّشْ، زِي ثمُّورْثْ مَانِي د-ثْخڒْقذْ ؤُ زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ، رُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ إِ ذ أَشْ غَا سّشْنغْ.
1 Ora, o SENHOR disse a Abrão: Sai-te da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai, para a terra que eu te mostrarei.
2 أَذْ زَّايكْ د-سُّوفّْغغْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ، أَذْ شكْ بَارْكغْ ؤُ أَذْ سّمْغَارغْ إِسمْ نّشْ ؤُشَا إِڒِي ذ شكْ عَاوذْ ذ لْبَارَاكَا.
2 E far-te-ei uma grande nação, e abençoar-te-ei e engrandecerei o teu nome; e tu serás uma bênção.
3 أَذْ بَارْكغْ ونِّي شكْ إِ غَا إِبَارْكنْ ذ ونِّي شكْ إِ غَا إِنعْڒنْ، أَذْ ث نعْڒغْ. ذَايكْ إِ غَا تّْوَابَارْكنْثْ مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن ثمُّورْثْ.“ *
3 E abençoarei os que te abençoarem, e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; e em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 ؤُشَا إِرُوحْ أَبْرَامْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِنَّا سِيذِي، ؤُشَا إِرُوحْ لُوثْ أَكِيذسْ. ثُوغَا أَبْرَامْ غَارسْ خمْسَا ؤُ-سبْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُمِي د-إِفّغْ زِي حَارَانْ.
4 Assim partiu Abrão como o Senhor lhe tinha dito, e foi Ló com ele; e era Abrão da idade de setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 ؤُشَا إِنْذهْ أَبْرَامْ سَارَايْ ثَامْغَارْثْ نّسْ، ذ لُوطْ مِّيسْ ن ؤُمَاسْ، ذ مَارَّا أَڭْڒَا إِ يَاربْحنْ، ذ إِوْذَانْ ذ ڒْمَاڒْ نِّي د-كسْبنْ ذِي حَارَانْ. فّْغنْ زِي حَارَانْ حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.
5 E tomou Abrão a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as almas que lhe acresceram em Harã; e saíram para irem à terra de Canaã; e chegaram à terra de Canaã.
6 إِژْوَا أَبْرَامْ زِي ثمُّورْثْ نِّي غَارْ ومْشَانْ ن شَاكِيمْ أَڒْ ثَاشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ن مُورَا. ذِي ڒْوقْثْ نِّي ثُوغَا أَيْثْ ن كنْعَانْ زدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ.
6 E passou Abrão por aquela terra até ao lugar de Siquém, até ao carvalho de Moré; e estavam então os cananeus na terra.
7 إِبَانْ-د سِيذِي إِ أَبْرَامْ، إِنَّا أَسْ: ”إِ زَّارِيعثْ نّشْ ؤُمِي إِ غَا وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ.“ ؤُشَا إِبْنَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ مِينْ خفْ إِسَّارْسْ ثَاغَارْصْثْ إِ سِيذِي، ونِّي ذ أَسْ د-إِبَاننْ.
7 E apareceu o Senhor a Abrão, e disse: À tua descendência darei esta terra. E edificou ali um altar ao Senhor, que lhe aparecera.
8 خنِّي إِعْذُو سّنِّي غَارْ إِذُورَارْ إِ إِدْجَانْ خْ شَّارْقْ ن بَايْثْ-إِلْ ؤُشَا إِوْثَا ذِينِّي إِقِيضَانْ نّسْ، إِجَّا بَايْثْ-إِلْ خْ جِّيهثْ ن ڒْغَارْبْ ؤُ عَايْ خْ شَّارْقْ. ذِينْ إِبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي ؤُشَا إِڒَاغَا إِسمْ ن سِيذِي.
8 E moveu-se dali para a montanha do lado oriental de Betel, e armou a sua tenda, tendo Betel ao ocidente, e Ai ao oriente; e edificou ali um altar ao Senhor, e invocou o nome do Senhor.
9 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِفْسِي أَبْرَامْ إِقِيضَانْ نّسْ، إِمُّوطِّي زڭْ ومْشَانْ غَارْ ومْشَانْ، غَارْ ثمُّورْثْ ن لْجَانُوبْ.
9 Depois caminhou Abrão dali, seguindo ainda para o lado do sul.
10 إِذْوڒْ ڒَاژْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُشَا إِكمّڒْ أَبْرَامْ خْ وبْرِيذْ نّسْ، إِهْوَا غَارْ مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ إِزْذغْ ذِينْ أَمْ ؤُبَارَّانِي، مِينْزِي ثُوغَا ڒَاژْ إِمْغَارْ ذِي ثمُّورْثْ.
10 E havia fome naquela terra; e desceu Abrão ao Egito, para peregrinar ali, porquanto a fome era grande na terra.
11 ڒَامِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ نِّي ؤُمِي إِ غَا يُوذفْ غَارْ مِيصْرَا، إِنَّا إِ سَارَايْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ: ”خْزَارْ، أَقَا سّْنغْ بلِّي شمْ ذ ثَامْغَارْثْ ذَايسْ أَژْرِي.
11 E aconteceu que, chegando ele para entrar no Egito, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher formosa à vista;
12 خْمِي شمْ إِ غَا ژَترنْ إِمِيصْرِييّنْ، زمَّارنْ أَذْ إِنِينْ: ’ثَا ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ!‘، أَذْ أَيِي نْغنْ ؤُشَا أَذْ شمْ جّنْ ذِي ثُوذَارْثْ.
12 E será que, quando os egípcios te virem, dirão: Esta é sua mulher. E matar-me-ão a mim, e a ti te guardarão em vida.
13 إِنِي، أَقَا شمْ ذ ؤُتْشْمَا، حِيمَا أَذْ أَيِي يِيڒِي ڒْخِيرْ ذِي طّْوعْ نّمْ ؤُشَا أَذْ إِقِّيمْ ڒعْمَارْ إِنُو إِدَّارْ إِ شمْ.“
13 Dize, peço-te, que és minha irmã, para que me vá bem por tua causa, e que viva a minha alma por amor de ti.
14 إِمْسَارْ ؤُمِي يُوذفْ أَبْرَامْ غَارْ مِيصْرَا، ژْرِينْ إِمِيصْرِييّنْ بلِّي ثَامْغَارْثْ ثصْبحْ أَطَّاسْ.
14 E aconteceu que, entrando Abrão no Egito, viram os egípcios a mulher, que era mui formosa.
15 ؤُڒَا ذ ڒْحُوكَّامْ ن فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ، ژْرِينْ ت ؤُشَا سّمْغَارنْ ت غَارْ فِيرْعُونْ ؤُشَا إِوْينْ ت غَارْ ثَادَّارْثْ ن فِيرْعُونْ.
15 E viram-na os príncipes de Faraó, e gabaram-na diante de Faraó; e foi a mulher tomada para a casa de Faraó.
16 ؤُشَا إِمْصُورفْ فِيرْعُونْ مْلِيهْ أَكْ-ذ أَبْرَامْ ذِي طّْوعْ نّسْ. أَمُّو إِ إِكْسِي ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ يغْيَاڒْ ذ إِسمْغَانْ ذ ثِييَّا ذ ثغْيَاڒْ ذ إِڒغْمَانْ.
16 E fez bem a Abrão por amor dela; e ele teve ovelhas, vacas, jumentos, servos e servas, jumentas e camelos.
17 مَاشَا سِيذِي إِوْثَا فِيرْعُونْ ذ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ س جّْرَايحْ مْغَارنْثْ ذِي ڒسْبَابْ ن سَارَايْ، ثَامْغَارْثْ ن أَبْرَامْ.
17 Feriu, porém, o Senhor a Faraó e a sua casa, com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 خنِّي فِيرْعُونْ إِڒَاغَا-د إِ أَبْرَامْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانَاوَايَا إِ ذَايِي ثڭِّيذْ؟ مَاغَارْ وَارْ ذ أَيِي ثنِّيذْ بلِّي نتَّاثْ ذ ثَامْغَارْثْ نّشْ؟
18 Então chamou Faraó a Abrão, e disse: Que é isto que me fizeste? Por que não me disseste que ela era tua mulher?
19 مَايمِّي ثنِّيذْ: ’نتَّاثْ ذ ؤُتْشْمَا!‘، أَڒَامِي ت ڭِّيغْ نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ إِ يِيخفْ إِنُو؟ ڒخُّو خْزَارْ، أَقَا أَشْ ثَامْغَارْثْ نّشْ، كْسِي ت، ثْبعّْذذْ!“
19 Por que disseste: É minha irmã? Por isso a tomei por minha mulher; agora, pois, eis aqui tua mulher; toma-a e vai-te.
20 يُومُورْ فِيرْعُونْ إِرْيَازنْ نّسْ خَاسْ ؤُشَا سّْقبّْضنْ ث أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نّسْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ ثُوغَا غَارسْ.
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, e a sua mulher, e a tudo o que tinha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.