Ezequiel 17
rifa (RIFA) vs ARIB
1 يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:
1 Ainda veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:
2 ”أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، عَاوذْ إِشْثْ ن طْحَاجِيثْ ن ثْوَافِيثْ ؤُ أوْشْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا إِ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل
2 Filho do homem, propõe um enigma, e profere uma alegoria à casa de Israel;
3 ؤُشَا إِنِي:
3 e dize: Assim diz o Senhor Deus: uma grande águia, de grandes asas e de plumagem comprida, cheia de penas de várias cores, veio ao Líbano e tomou o mais alto ramo dum cedro;
4 أَزدْجِيفْ ن ڒفْرُوعْ نّسْ إِسّنْذَاينْ إِكّسْ إِ-ث،
4 arrancou a ponta mais alta dos seus, raminhos, e a levou a uma terra de comércio; e a pôs numa cidade de comerciantes.
5 إِكْسِي زِي زَّارِيعثْ ن ثمُّورْثْ
5 Também tomou da semente da terra, e a lançou num solo frutífero; pô-la junto a muitas águas; e plantou-a como salgueiro.
6 ثغْمِي-د \+tl زَّارِيعثْ\+tl*
6 E brotou, e tornou-se numa videira larga, de pouca altura, virando-se para ela os seus ramos, e as suas raízes estavam debaixo dela. Tornou-se numa videira, e produzia sarmentos, e lançava renovos.
7 ثُوغَا عَاوذْ إِجّْ ن ؤُڭِيذرْ أَمقّْرَانْ نّغْنِي
7 Houve ainda outra grande águia, de grandes asas, e cheia de penas; e eis que também esta videira lançou para ela as suas raízes, e estendeu para ela os seus ramos desde as auréolas em que estava plantada, para que ela a regasse.
8 ثُوغَا ثتّْوَاژُّو ذڭْ إِجّْ ن ييَّارْ إِسْبحْ زَّاثْ إِ وَامَانْ أَطَّاسْ
8 Numa boa terra, junto a muitas águas, estava ela plantada, para produzir ramos, e para dar fruto, a fim de que fosse videira excelente.
9 إِنِي خنِّي:
9 Dize: Assim diz o Senhor Deus: Acaso prosperará ela? Não lhe arrancará a águia as raízes, e não lhe cortará o fruto, para que se seque? para que se sequem todas as folhas de seus renovos? Não será necessário nem braço forte, nem muita gente, para arrancá-la pelas raízes.
10 خْزَارْ، وَاخَّا ژُّونْ ت،
10 Mas, estando plantada, prosperará? Não se secará de todo, quando a tocar o vento oriental? Nas auréolas onde cresceu se secará.
11 يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:
11 Então veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:
12 ”إِنِي ڒخُّو إِ ثَادَّارْثْ إِغوّْغنْ: ’مَا وَارْ ثسِّينمْ مِينْ عْنَانْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ؟‘ إِنِي: ’خْزَارْ، أَجدْجِيذْ ن بَابِيلْ يُوسَا-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا إِطّفْ أَجدْجِيذْ نّسْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ؤُشَا يِيوْيِي ثنْ غَارسْ ذِي بَابِيلْ.
12 Dize, pois, à casa rebelde: Não sabeis o que significam estas coisas? Dize-lhes: Eis que veio o rei de Babilônia a Jerusalém, e tomou o seu rei e os seus príncipes, e os levou consigo para Babilônia;
13 إِطّفْ عَاوذْ إِجّنْ زِي زَّارِيعثْ إِڭلّْذنْ ؤُشَا إِڭَّا أَكِيذسْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ؤُشَا يَارَّا إِ-ث أَذْ إِوْشْ ثَاجَادْجِيثْ ؤُ أَيْثْ ن جّهْذْ ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا إِكّسْ إِ-ثنْ،
13 e tomou um da estirpe real, e fez pacto com ele, e o juramentou. E aos poderosos da terra removeu,
14 حِيمَا أَذْ ثِيڒِي ثْڭلْذِيثْ ثْوَاضعْ ؤُ وَارْ ثسّْڭِيعِّيذْ إِخفْ نّسْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثحْضَا ڒْعَاهْذْ نّسْ، أَذْ ثقِّيمْ ثتّْبدَّا.
14 para que o reino ficasse humilhado, e não se levantasse, embora, guardando o seu pacto, pudesse subsistir.
15 مَاشَا نتَّا إِغوّغْ خَاسْ، إِسّكّْ إِرقَّاسنْ نّسْ غَارْ مِيصْرَا، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ وْشنْ إِيْسَانْ ذ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ. مَا أَذْ إِفّغْ أَيَا مْلِيحْ؟ مَا إِزمَّارْ أَذْ يَارْوڒْ ونِّي إِڭِّينْ أَيَا؟ مَا إِزمَّارْ ونِّي يَارْژِينْ ڒْعَاهْذْ أَذْ يَارْوڒْ؟‘ “
15 Mas ele se rebelou contra o rei de Babilônia, enviando os seus embaixadores ao Egito, para que se lhe mandassem cavalos e muita gente. Prosperará ou escapará aquele que faz tais coisas? Quebrará o pacto e escapará?
16 ”س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ’ذڭْ ومْشَانْ مَانِي إِزدّغْ ؤُجدْجِيذْ نِّي ث إِڭِّينْ ذ أَجدْجِيذْ، ونِّي زِي إِسّحْقَارْ نتَّا ثَاجَادْجِيثْ إِ ذ أَسْ إِجِّيدْجْ، ذ ونِّي زِي يَارْژْ ڒْعَاهْذْ إِ كِيذسْ إِڭَّا، أَقَا ذِينْ غَارسْ، ذِي ڒْوسْثْ ن بَابِيلْ، أَذْ إِمّثْ!
16 Como eu vivo, diz o Senhor Deus, no lugar em que habita o rei que o fez reinar, cujo juramento desprezou, e cujo pacto quebrou, sim, com ele no meio de Babilônia certamente morrerá.
17 وَارْ إِزمَّارْ فِيرْعُونْ س إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ أَمقّْرَانْ ذ إِجّْ ن وڭْرَاوْ إِمْغَارْ أَذْ يڭّْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ذِي طّْوعْ نّسْ ذڭْ ؤُمنْغِي، خْمِي غَا سّْڭعّْذنْ إِجّْ ن ڒْحِيضْ ؤُشَا خْمِي غَا بْنَانْ إِجّْ ن وشْبَارْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ.
17 Não lhe prestará Faraó ajuda em guerra, nem com seu grande exército, nem com sua companhia numerosa, quando se levantarem tranqueiras e se edificarem baluartes, para destruir muitas vidas.
18 أَقَا إِسّحْقَارْ ثَاجَادْجِيثْ ؤُمِي يَارْژَا ڒْعَاهْذْ إِ خْ إِوْشَا أَفُوسْ نّسْ. مِينْزِي نتَّا إِڭَّا مَارَّا مَانْ أَيَا، وَارْ إِتّْرَاكّْوَاڒْ.‘ “
18 Porquanto desprezou o juramento e quebrou o pacto, porquanto deu a sua mão, e ainda fez todas estas coisas, ele não escapará.
19 ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ’س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، ثَاجَادْجِيثْ إِ ذ أَيِي إِجِّيدْجْ ؤُشَا خنِّي إِسّحْقَارْ إِ-ت، ؤُڒَا ذ ڒْعَاهْذْ إِ كِيذِي إِڭَّا ؤُشَا خنِّي يَارْژَا إِ-ث، أَذْ ثنْ-إِ-د أَرّغْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ!
19 Portanto, assim diz o Senhor Deus: Vivo eu, que o meu juramento que desprezou, e o meu pacto que violou, isso farei recair sobre a sua cabeça.
20 أَذْ خَاسْ بزّْعغْ ثْرَاشَّا إِنُو مَاحنْذْ أَذْ يِيڒِي إِشَارْفْ ذِي ڒْفخْ إِنُو. أَذْ ث أَوْيغْ غَارْ بَابِيلْ ؤُشَا أَذْ خَاسْ شَارّْعغْ ذِينْ زِي سِّيبّثْ ن ڒغْذَارثْ نّسْ إِ زِي ذ أَيِي إِغْذَارْ.
20 E estenderei sobre ele a minha rede, e ficará preso no meu laço; e o levarei a Babilônia, e ali entrarei em juízo com ele por causa da traição que cometeu contra mim.
21 مَارَّا إِنِّي زَّايسْ يَاروْڒنْ جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ، أَذْ وْضَانْ س سِّيفْ، ؤُشَا إِنِّي إِقِّيمنْ أَذْ تّْوَازدْجْعنْ غَارْ مَارَّا ثِيغمُّورَا ن ؤُسمِّيضْ. خنِّي كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ، سِيذِي، سِّيوْڒغْ.‘ “
21 E a fina flor de todas as suas tropas cairá à espada, e os que restarem serão espalhados a todos os ventos; e sabereis que eu, o Senhor, o disse.
22 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ’نشّْ أَذْ كّْسغْ إِجّْ ن ؤُفثْوِي ن ثُوشّنْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ يُوعْڒَانْ ؤُشَا أَذْ ث ژُّوغْ. زڭْ ؤُزدْجِيفْ أَكْ-ذ ثْسضْوِينْ نّسْ أَذْ قڒْعغْ إِشْثْ ن ثْسطَّا ثَارْهفْ ؤُشَا أَذْ ت ژُّوغْ خْ إِجّْ ن وذْرَارْ يُوعْڒَانْ.
22 Assim diz o Senhor Deus: Também eu tomarei um broto do topo do cedro, e o plantarei; do principal dos seus renovos cortarei o mais tenro, e o plantarei sobre um monte alto e sublime.
23 أَذْ ت ژُّوغْ خْ وذْرَارْ يُوعْڒَانْ قَاعْ ذِي إِسْرَائِيل. ثَانِيثَا أَذْ ثَاوِي ثِيسضْوِينْ ؤُشَا أَذْ ثَارّْ ڒْغِيدْجثْ، أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَاشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ إِجهْذنْ. عْڒَامْ كُوڒْ إِجْضَاضْ س عْڒَامْ كُوڒْ أَفْرِيونْ أَذْ زذْغنْ سَاذُو نّسْ، وَاهْ، ذِي ثِيڒِي نّسْ أَذْ زذْغنْ نِيثْنِي،
23 No monte alto de Israel o plantarei; e produzirá ramos, e dará fruto, e se fará um cedro excelente. Habitarão debaixo dele aves de toda a sorte; à sombra dos seus ramos habitarão.
24 ؤُشَا أَذْ سّْننْ مَارَّا ثِيشجُّورَا ن ييَّارْ، أَقَا نشّْ، سِيذِي، سّهْوِيغْ ثَاشجَّارْثْ يُوعْڒَانْ ؤُشَا سّْڭعّْذغْ ثَاشجَّارْثْ ثَاقُوضَاضْثْ ؤُ سِّيژْغغْ ثَاشجَّارْثْ ثَازيْزَاثْ ؤُشَا أَرِّيغْ ثَاشجَّارْثْ يُوژْغنْ أَذْ ثْنوَّارْ. نشّْ، سِيذِي، سِّيوْڒغْ ؤُشَا أَذْ ث ڭّغْ.‘ “
24 Assim saberão todas as árvores do campo que eu, o Senhor, abati a árvore alta, elevei a árvore baixa, sequei a árvore verde, e fiz reverdecer a árvore seca; eu, e Senhor, o disse, e o farei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.