Ester 8

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَجدْجِيذْ إِوْشَا أَسْ إِ ثْجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ ثَادَّارْثْ ن هَامَانْ، ڒعْذُو ن وُوذَاينْ، ؤُشَا يُوسَا-د مُورْذَاخَايْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، مِينْزِي إِسْثِيرْ ثْخبَّارْ س مِينْزِي ذ أَسْ د-إِتَّاسْ إِ نتَّاثْ.

¹ Naquele dia, deu rei Assuero à rainha Ester a casa de Hamã, o inimigo dos judeus. E Mardoqueu veio diante do rei; porque Ester havia declarado quem ele era.

² إِكّسْ-د ؤُجدْجِيذْ ثَاخَاذنْثْ نّسْ ن ؤُشمِّيعْ، ثنِّي ثُوغَا د-إِكّسْ زِي هَامَانْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ-ت إِ مُورْذَاخَايْ، ؤُ إِسْثِيرْ ثڭَّا مُورْذَاخَايْ خْ ثَادَّارْثْ ن هَامَانْ.

² E o rei retirou o seu anel, o qual ele tinha tirado de Hamã, e deu-o a Mardoqueu. E Ester pôs Mardoqueu sobre a casa de Hamã.

³ ثسِّيوڒْ إِسْثِيرْ ثْوَاڒَا نّغْنِي أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، ثوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ، ثثْرُو ؤُ ثْحشّمْ إِ-ث مَاحنْذْ أَذْ إِسِّيڭّْوجْ ثَاعفَّانْثْ ن هَامَانْ، أَجَاجِي، ؤُڒَا ذ ثَامعْمُوتْشْ إِ ثُوغَا إِخَارّصْ ضِيدّْ إِ وُوذَاينْ.

³ E Ester falou mais uma vez diante do rei, e caiu aos seus pés, e com lágrimas suplicou para afastar a maldade de Hamã, o agagita, e o plano que ele tinha preparado contra os judeus.

⁴ إِسّْوِيژّضْ ؤُجدْجِيذْ إِ إِسْثِيرْ أَزدْجَاضْ نّسْ ن وُورغْ. خنِّي إِسْثِيرْ ثكَّارْ، ثْبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ،

⁴ Então, o rei estendeu o cetro de ouro em direção a Ester. Assim, Ester levantou-se e se pôs de pé diante do rei,

⁵ ثنَّا: ”مَاڒَا مْلِيحْ إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ نشّْ ؤُفِيغْ ڒْخَاضَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُ مَاڒَا ثْسڭّمْ ثْمسْڒَاشْثْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ نشّْ ؤُذْفغْ أَسْ ذِي ڒْخَاضَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، أجّْ أَذْ أَرِينْ شَا حِيمَا أَذْ تّْوَابضْڒنْثْ ثبْرَاثِينْ نِّي ذِي ثدْجَا ثْمعْمُوتْشْ ن هَامَانْ، مِّيسْ ن هَامَّاذَاثَا، أَجَاجِي، ثِينِّي إِ يُورَا إِ ؤُهلّكْ ن وُوذَاينْ ذِي مَارَّا لْعَامَالَاثْ ن ؤُجدْجِيذْ.

⁵ e disse: Se aprouver ao rei, e se tenho achado favor à sua vista, e se este negócio é reto diante do rei, e se eu lhe agrado aos seus olhos, escreva-se que se revoguem as cartas elaboradas por Hamã, o filho de Hamedata, o agagita, as quais ele escreveu para destruir os judeus que estão em todas as províncias do rei;

⁶ مَاغَارْ مَامّشْ زمَّاريْ أَذْ خْزَارغْ ڒْغَارْ إِ غَا إِڒقْفنْ ڒْڭنْسْ إِنُو؟ ؤُ مَامّشْ زمَّارغْ أَذْ خْزَارغْ أَهلّكْ ن جَّاذِيرَا إِنُو؟“

⁶ pois como resistirei ver o mal que virá ao meu povo? Ou, como resistirei ver a destruição da minha parentela?

⁷ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ إِ ثْجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ ؤُ إِ وُوذَايْ مُورْذَاخَايْ: ”خْزَارْ، وْشِيغْ ثَادَّارْثْ ن هَامَانْ إِ إِسْثِيرْ ؤُ نتَّا س يِيخفْ نّسْ ؤُيْڒغْ ث غَارْ ثْحنَاشْثْ، مِينْزِي إِسّْوِيژّذْ أَفُوسْ نّسْ غَارْ وُوذَاينْ.

⁷ Então, o rei Assuero disse à rainha Ester e ao judeu Mardoqueu: Eis que dei a Ester a casa de Hamã, e a ele o enforcaram sobre a forca, porque ele lançou a sua mão contra os judeus.

⁸ أَذْ ثَارِيمْ كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ س يِيسمْ ن ؤُجدْجِيذْ مِينْ إِدْجَانْ إِشْنَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ ذِي طّْوعْ ن وُوذَاينْ. شمّْعمْ ث س ثْخَاذنْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، مِينْزِي ثِيرَا إِ يُورَانْ س يِيسمْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ شمّْعمْ ثنْثْ س ثْخَاذنْثْ ن ؤُشمِّيعْ ن ؤُجدْجِيذْ، وَارْ إِزمَّارْ حذْ أَذْ ثنْثْ إِبْضڒْ.“

⁸ Escrevei vós também para os judeus, como preferirdes, em nome do rei, e selai-o com o anel do rei; porque o escrito que é feito em nome do rei, e selado com o anel do rei, homem nenhum pode reverter.

⁹ خنِّي تّْوَاڒَاغَانْ إِمَارِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، ذڭْ وَاسّْ نِّي، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ أَسْ أَيُورْ ن سِيوَانْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ؤُ-عِيشْرِينْ زَّايسْ، ؤُشَا ؤُرَانْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا مِينْ يُومُورْ مُورْذَاخَايْ، أَقَا ؤُرَانْ ث إِ وُوذَاينْ، إِ إِجدْجِيذنْ إِ إِدْجَانْ سَاذُو إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ إِ لْوُولَاثْ ؤُ إِ ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ، زِي ڒْهنْذْ أَڒْ كُوشْ، مْيَا ؤُ-سبْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن لْعَامَالَاثْ، إِ كُوڒْ لْعَامَالَا س ثِيرَا نّسْ ؤُ إِ كُوڒْ ڒْڭنْسْ س يِيڒسْ نّسْ ؤُ عَاوذْ إِ وُوذَاينْ س ثِيرَا نْسنْ ؤُ س يِيڒسْ نْسنْ.

⁹ Então, foram chamados os escribas do rei naquela hora, no terceiro mês, que é o mês de sivã, no seu vigésimo terceiro dia; e foi escrito de acordo com tudo o que Mardoqueu ordenou aos judeus, e aos tenentes, e aos vice-reis e governantes das províncias que são desde a Índia até a Etiópia, cento e vinte e sete províncias, para cada província de acordo com a sua escrita, e para cada povo segundo a sua língua, e para os judeus de acordo com a sua escrita, e de acordo com a sua língua.

¹⁰ إِتّْوَارِي س يِيسمْ ن ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ ؤُ ثتّْوَاشمّعْ ثبْرَاثْ س ثْخَاذنْثْ ن ؤُشمِّيعْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا سّكّنْ ثِيبْرَاثِينْ نِّي أَكْ-ذ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا خْ ييْسَانْ، نْيِينْ خْ ييْسَانْ ن ثَازْڒَا إِڭلّْذنْ ن جَّاذِيرَا إِشْنَانْ قَاعْ.

¹⁰ E ele escreveu em nome do rei Assuero, e selou isto com o anel do rei, e enviou cartas por mensageiros em lombo de cavalo, e montadores de mulas, camelos, e dromedários novos;

¹¹ ذِي ثبْرَاثِينْ نِّي إِوْشَا ؤُجدْجِيذْ تّسْرِيحْ إِ وُوذَاينْ مَاحنْذْ أَذْ مُوننْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِ ذِي دْجَانْ، أَذْ كَّارنْ ذِي طّْوعْ ن ثُوذَارْثْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ أَردّْدْجنْ، أَذْ نْغنْ ؤُ أَذْ ثحَّانْ كُوڒْ ڒْعسْكَارْ زِي ڒْڭنْسْ ذ لْعَامَالَا نِّي ثنْ إِ غَا إِحْصَارنْ، ؤُڒَا ذ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ ذ ثمْغَارِينْ، ؤُ حِيمَا أَذْ طّْفنْ مِينْ زَّايْسنْ،

¹¹ nas quais o rei concedeu aos judeus que estavam em cada cidade que se reunissem, e se levantassem pela sua vida, para destruir, matar, e fazer perecer, todo o poder do povo e da província que quisesse lhes atacar, tanto pequenos, como mulheres, e que se saqueassem os seus despojos, por uma presa,

¹² ذ مَانْ أَيَا ذڭْ وَاسّْ ذ إِجّنْ ذِي مَارَّا لْعَامَالَاثْ ن ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒطَّاشْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثنْعَاشْ، أَقَا-ث ذ أَيُورْ ن أَذَارْ.

¹² em um dia, em todas as províncias do rei Assuero, a saber, no décimo terceiro dia do décimo segundo mês, que é o mês de adar.

¹³ ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاسُّوفّغْ إِشْثْ ن ثِيڒمْثْ ن ثِيرَا-يَا أَمْ ؤُزرْفْ ذِي مَارَّا لْعَامَالَاثْ مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ، أَقَا ؤُذَاينْ أَذْ إِڒِينْ حزّْمنْ ذڭْ وَاسّْ نِّي حِيمَا أَذْ نْثَاقْمنْ زِي ڒْعذْيَانْ نْسنْ.

¹³ A cópia do escrito para um mandamento a ser dado em cada província foi publicada a todo o povo, e para que os judeus estivessem preparados para aquele dia, para se vingarem dos seus inimigos.

¹⁴ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا، إِنِّي ينْيِينْ خْ ييْسَانْ ن ثَازْڒَا إِڭلّْذنْ، فّْغنْ ذغْيَا، تّْوَاشجّْعنْ س ؤُزيَّارْ س وَاوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ. إِتّْوَاسُّوفّغْ ؤُزرْفْ عَاوذْ ذِي لْقلْعَا ن شُوشَانْ.

¹⁴ Assim, saíram os mensageiros que montavam em mulas e camelos, apressados e pressionados avante pelo mandamento do rei. E o decreto foi dado no palácio de Susã.

¹⁵ خَاسْ ؤُشَا إِفّغْ-د مُورْذَاخَايْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ذڭْ ؤُسڒْهَامْ إِڭلّْذنْ ن ؤُفِيڒُو أَذهْمَانِي ذ ؤُشمْڒَاڒْ ؤُ س إِجّْ ن تَّاجْ ذ أَمقّْرَانْ ن وُورغْ ذ ؤُسڒْهَامْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ذ ؤُفِيڒُو أَرْجُووَانِي، ؤُشَا ثَانْذِينْثْ ن شُوشَانْ نڭْزنْ ذَايسْ إِوْذَانْ س ڒفْرَاحثْ.

¹⁵ E Mardoqueu saiu da presença do rei em vestes reais de azul e branco, e com uma grande coroa de ouro, e com uma vestimenta de linho fino e púrpura; e a cidade de Susã regozijou-se e alegrou-se.

¹⁶ ؤُذَاينْ ثُوغَا غَارْسنْ ثْفَاوْثْ ذ ڒفْرَاحثْ، ذ وَارْشُوقْ ذ شَّانْ.

¹⁶ Os judeus tinham luz, e alegria, e regozijo e honra.

¹⁷ ذِي كُوڒْ لْعَامَالَا ؤُ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ مَانِي مَا د-يِيوضْ وَاوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ؤُزرْفْ نّسْ، ثُوغَا ذِينْ ڒفْرَاحثْ ذ وَارْشُوقْ جَارْ وُوذَاينْ ذ زّْرُوذْ ذ وُوسَّانْ إِصبْحنْ ؤُ وَاطَّاسْ زِي ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ ذوْڒنْ ذ ؤُذَاينْ، مِينْزِي ثوْضَا-د خَاسنْ ثِيڭّْوُوذِي زڭْ وُوذَاينْ.

¹⁷ E, em toda província, e em toda cidade, aonde chegou o mandamento do rei e o seu decreto, os judeus tiveram alegria e contentamento, um banquete e um bom dia. E muitos do povo da terra se tornaram judeus; porque o medo dos judeus lhes sobreveio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Ester 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →