Eclesiastes 3
rifa (RIFA) vs NTLH
1 مَارَّا غَارسْ ڒْمِيجَاڒْ نّسْ ؤُ أَقَا ذِينْ عَاوذْ ثَاسَاعّثْ إِتّْوَاڭّنْ إِ كُوڒْ أَنْوَايْ سَاذُو أَجنَّا.
1 Tudo neste mundo tem o seu tempo; cada coisa tem a sua ocasião.
2 أَقَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ن ثَارْوَا
2 Há tempo de nascer e tempo de morrer; tempo de plantar e tempo de arrancar;
3 إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ن ثْمنْغِيوْثْ
3 tempo de matar e tempo de curar; tempo de derrubar e tempo de construir.
4 إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ن إِمطَّاونْ
4 Há tempo de ficar triste e tempo de se alegrar; tempo de chorar e tempo de dançar;
5 إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ن ؤُحجَّارْ ن وژْرُو
5 tempo de espalhar pedras e tempo de ajuntá-las; tempo de abraçar e tempo de afastar.
6 إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ن ثَارزُّوثْ
6 Há tempo de procurar e tempo de perder; tempo de economizar e tempo de desperdiçar;
7 إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ن ؤُشَارّڭْ
7 tempo de rasgar e tempo de remendar; tempo de ficar calado e tempo de falar.
8 إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ن ثَايْرِي
8 Há tempo de amar e tempo de odiar; tempo de guerra e tempo de paz.
9 مَانْ ثِيزِي غَارْ ونِّي إِخدّْمنْ خْ مِينْ خفْ يَاربّرْ؟
9 O que é que a pessoa ganha com todo o seu trabalho?
10 نشّْ ژْرِيغْ شّْغڒْ نِّي إِوْشَا أَربِّي إِ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ سِّيحْڒنْ إِخفْ نْسنْ.
10 Eu tenho visto todo o trabalho que Deus dá às pessoas para que fiquem ocupadas.
11 نتَّا إِڭَّا مَارَّا ذ أَصبْحَانْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ. إِڭَّا ؤُڒَا ذ ڒْوقْثْ ن ڒبْذَا ذڭْ وُوڒْ نْسنْ، بْڒَا مَا إِزمَّارْ بْنَاذمْ أَذْ إِحَاكَا ذِي ثْمڭَّا نِّي إِڭَّا أَربِّي زڭْ ؤُمزْوَارُو أَڒْ أَنڭَّارُو.
11 Deus marcou o tempo certo para cada coisa. Ele nos deu o desejo de entender as coisas que já aconteceram e as que ainda vão acontecer, porém não nos deixa compreender completamente o que ele faz.
12 نشّْ ؤُفِيغْ وَارْ غَارْسنْ إِدْجِي مِينْ إِحْڒَانْ خْ مِينِّي فَارّْحنْ إِوْذَانْ نِيغْ أَذْ أَرّنْ مژْرِي مڒْمِي نِيثْنِي عَاذْ ذِي ثُوذَارْثْ نْسنْ،
12 Então entendi que nesta vida tudo o que a pessoa pode fazer é procurar ser feliz e viver o melhor que puder.
13 ؤُ عَاوذْ أَقَا كُوڒْ بْنَاذمْ أَذْ إِشّْ، أَذْ إِسُو ؤُشَا أَذْ يَارّْ مژْرِي ذِي مِينْ إِصبْحنْ ذِي مَارَّا أَمَارّثْ نّسْ. أَيَا ذ إِشْثْ ن ثَارْزفْثْ ن أَربِّي.
13 Todos nós devemos comer e beber e aproveitar bem aquilo que ganhamos com o nosso trabalho. Isso é um presente de Deus.
14 نشّْ سّْنغْ أَقَا مَارَّا مِينْ إِتّڭّْ أَربِّي، أَذْ يِيڒِي إِ ڒبْذَا. وَارْ إِزمَّارْ أَذْ غَارسْ إِتّْمَارْنِي وَالُو ؤُ وَارْ زَّايسْ إِتّْوَاسّنْقِيسْ وَالُو. أَربِّي إِڭَّا إِ-ث مَاحنْذْ أَذْ ڭّْوذنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.
14 Eu sei que tudo o que Deus faz dura para sempre; não podemos acrescentar nada, nem tirar nada. E uma coisa que Deus faz é levar as pessoas a temê-lo .
15 مِينْ إِدْجَانْ، ثُوغَا إِدْجَا قْبڒْ ؤُشَا مِينْ إِ غَا يِيڒِينْ، ثُوغَا إِدْجَا قْبڒْ. أَربِّي يَارزُّو خْ مِينْ إِعْذُونْ عَاذْ.
15 Tudo o que acontece ou que pode acontecer já aconteceu antes. Deus faz com que uma coisa que acontece torne a acontecer.
16 أَقَا ژْرِيغْ سَاذُو ثْفُوشْثْ عَاوذْ أَمْشَانْ ن ڒْحقّْ: أَقَا إِسلّطْ ذِينْ ڒْغشّْ، ؤُشَا ژْرِيغْ ؤُڒَا ذ أَمْشَانْ ن ثْسڭْذَا: أَقَا إِسلّطْ ذِينْ ڒْغَارْ.
16 Neste mundo eu também reparei o seguinte: no lugar onde deviam estar a justiça e o direito, o que a gente encontra é a maldade.
17 نشّْ نِّيغْ ذڭْ وُوڒْ إِنُو: ”أَربِّي أَذْ إِحْكمْ أَمْسڭّذْ ذ ؤُعفَّانْ، مَاغَارْ ذِينِّي إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ إِ كُوڒْ أَنْوَايْ ؤُ إِ قَاعْ ڒْخذْمثْ.“
17 Então pensei assim: “Deus julgará tanto os bons como os maus porque tudo o que se passa neste mundo, tudo o que a gente faz, acontece na hora que tem de acontecer.”
18 نشّْ نِّيغْ ذڭْ وُوڒْ إِنُو: ”أَقَا ذِي طّْوعْ ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ، أَقَا أَربِّي أَذْ ثنْ إِسِّيففْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ ثْوَاڒَانْ أَقَا نِيثْنِي أَمْ ڒْمَاڒْ، نِيثْنِي س يِيخفْ نْسنْ.“
18 Aí cheguei à conclusão de que Deus está pondo as pessoas à prova para que elas vejam que não são melhores do que os animais.
19 مَاغَارْ خْ ثِيرَا ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ ؤُ خْ ثِيرَا ن ڒْمَاڒْ: نِيثْنِي غَارْسنْ ثِيرَا ذ إِشْثْ. أَمْ مَامّشْ إِمُّوثْ وَا، إِمُّوثْ ؤُڒَا ذ ونّغْنِي، مَارَّا إِذْسنْ غَارْسنْ ذ ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ ذ إِجّْ. وَارْ ذِينْ إِدْجِي ڒفْضڒْ إِ بْنَاذمْ خْ ڒْمَاڒْ، مَاغَارْ مَارَّا أَقَا-ث ذِي ڒْبَاطڒْ.
19 No fim das contas, o mesmo que acontece com as pessoas acontece com os animais. Tanto as pessoas como os animais morrem. O ser humano não leva nenhuma vantagem sobre o animal, pois os dois têm de respirar para viver. Como se vê, tudo é ilusão,
20 مَارَّا إِذْسنْ ڭُّورنْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ، مَارَّا نِيثْنِي زڭْ ؤُشَاڒْ ؤُشَا أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ ؤُشَاڒْ.
20 pois tanto um como o outro irão para o mesmo lugar, isto é, o pó da terra. Tanto um como o outro vieram de lá e voltarão para lá.
21 وِي إِسّْننْ، مَا بُوحْبڒْ ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ أَذْ إِڭعّذْ غَارْ سنّجْ ؤُ بُوحْبڒْ ن ڒْمَاڒْ أَذْ د-إِهْوَا غَارْ ثمُّورْثْ؟
21 Como é que alguém pode ter a certeza de que o sopro de vida do ser humano vai para cima e que o sopro de vida do animal desce para a terra?
22 أَمُّو إِ تّْوَاڒِيغْ، وَارْ إِدْجِي مِينْ إِحْڒَانْ خْ مِينِّي إِفَارّحْ بْنَاذمْ ذِي ثْمڭَّا نّسْ، مَاغَارْ مَانْ أَيَا ذ ثَاسْغَارْثْ نّسْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ ث يَارّْ أَڒْ غَا إِژَارْ مِينْ غَا يِيڒِينْ أَوَارْنِي أَسْ؟
22 Assim, eu compreendi que não há nada melhor do que a gente ter prazer no trabalho. Esta é a nossa recompensa. Pois como é que podemos saber o que vai acontecer depois da nossa morte?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.