Atos 17

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ژْوَانْ خْ أَمْفِيپُولِيسْ ذ أَپُولُّونِييَا، إِوْضنْ غَارْ ثِيسَّالُونِيكَا مَانِي ثُوغَا إِشْثْ ن ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ.

¹ Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.

² بُولُوسْ يُوذفْ-د ذِينْ غَارْسنْ، أَمْ ثُوغَا ذ لْقَاعِيذَا نّسْ. ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ن سّبْثْ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ زِي ثِيرَا إِقدّْسنْ.

² Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.

³ إِفّسَّارْ ؤُ إِسّْبيّنْ أَسنْ أَمُّو: ”ثُوغَا إِتّْخصَّا إِ لْمَاسِيحْ أَذْ إِتّْوَاودّبْ ؤُ أَذْ د-إِكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ. أَقَا نتَّا ذ يَاسُوع، لْمَاسِيحْ مِينْ خفْ ذ أَومْ بَارّْحغْ.“

³ Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.

⁴ شَا زَّايْسنْ ؤُمْننْ، مُوننْ أَكْ-ذ بُولُوسْ ذ سِيلَا، ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن إِيُونَانِييّنْ إِنِّي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي، ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ إِشنّْعنْ، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْثْ زَّايْسنْثْ،

⁴ Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.

⁵ مَاشَا ؤُذَاينْ ذوْڒنْ تَّاسْمنْ، نذْهنْ شَا ن يرْيَازنْ إِعفَّاننْ زڭْ إِبْرِيذنْ ن ثنْذِينْثْ، سّْڭعّْذنْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ غَارْسنْ، سّْهَاجَانْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا سّكَّارَانْ ثنْ ضِيدّْ ن ثَادَّارْثْ ن يَاسُونْ، أَرْزُونْ أَذْ ثنْ سلّْمنْ إِ ڒْغَاشِي.

⁵ Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.

⁶ ؤُمِي وَارْ ثنْ ؤُفِينْ ذِينْ، جَارّنْ يَاسُونْ ذ وَاوْمَاثنْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ غَارْ إِزدْجِيفنْ ن ثنْذِينْثْ، سْغُويُّونْ: ”خْزَارْ، إِنَا، إِنِّي إِسّْغوّْغنْ ثَامُّورْثْ مَارَّا، أَقَا ؤُسِينْ-د عَاوذْ ذَا!

⁶ Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!

⁷ يَاسُونْ إِسِّيذفْ إِ-ثنْ غَارسْ ذ إِنوْجِيونْ، وَاخَّا نِيثْنِي مَارَّا تّْعكّْسنْ ثِيوْصيَّاثْ ن قَايْصَارْ، قَّارنْ أَقَا ذَا أَجدْجِيذْ نّغْنِي، أَقَا-ث ذ يَاسُوع.“

⁷ Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.

⁸ سَّارجْفنْ إِزدْجِيفنْ ن ثنْذِينْثْ ذ ڒْڭنْسْ ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا.

⁸ Assim excitavam o povo e os magistrados.

⁹ مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي طّْفنْ ڒْعَارْبُونَاثْ زِي يَاسُونْ ذ يِينّغْنِي، أَرْخُونْ أَسنْ.

⁹ E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.

¹⁰ ڒخْذنِّي سّكّنْ ثَاوْمَاثْ بُولُوسْ ذ سِيلَا غَارْ بِيرِييَا س دْجِيڒثْ. ؤُمِي ذِينْ إِوْضنْ، رُوحنْ غَارْ ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ،

¹⁰ Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.

¹¹ مِينْزِي ؤُذَاينْ ذِينِّي ثُوغَا أَثنْ خَارْ زڭْ إِنِّي إِ يدْجَانْ ذِي ثِيسَّالُونِيكَا، مِينْزِي ثُوغَا خْسنْ أَذْ سْڒنْ إِ وَاوَاڒْ كُوڒْ أَسّْ، أَرزُّونْ أَذْ سّْننْ زِي ثِيرَا إِقدّْسنْ، مَا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ أَقَا ثنْثْ أَمنِّي.

¹¹ Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.

¹² أَطَّاسْ زَّايْسنْ ؤُمْننْ، ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ ذ يرْيَازنْ زڭْ إِيُونَانِييّنْ.

¹² Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.

¹³ مَاشَا، ؤُمِي ؤُذَاينْ ن ثِيسَّالُونِيكَا سّْننْ بلِّي بُولُوسْ ثُوغَا إِتّْبَارّحْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ذِي بِيرِييَا، ؤُسِينْ-د نِيثْنِي عَاوذْ ذِينْ، وَارْ سّْبدّنْ زڭْ ؤُسْغوّغْ ؤُ زڭْ ؤُسْخَارْوضْ جَارْ إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ.

¹³ Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.

¹⁴ خَاسْ ؤُشَا جِّينْ وَاوْمَاثنْ أَذْ إِهْوَا بُولُوسْ ڒخْذنِّي غَارْ ڒبْحَارْ، مَاشَا سِيلَا ذ ثِيمُوثِييُو قِّيمنْ ذِينْ.

¹⁴ Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.

¹⁵ إِنِّي إِسّْقبْضنْ بُولُوسْ، إِوْينْ ث غَارْ ثنْذِينْثْ ن أَثِينَا. خنِّي، ؤُمِي ث جِّينْ، طّْفنْ زَّايسْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ سِيلَا ذ ثِيمُوثِييُو مَاحنْذْ نِيثْنِي أَذْ غَارسْ د-أَسنْ ذغْيَا.

¹⁵ Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.

¹⁶ أَمْ ثنْ ثُوغَا إِتّْرَاجَا بُولُوسْ ذِي أَثِينَا، ثُوغَا أَرُّوحْ نّسْ إِخيّقْ ؤُمِي إِژْرَا ثَانْذِينْثْ ثشُّورْ س ڒخْيَاڒَاثْ ن لْ-أَصْنَامْ.

¹⁶ Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.

¹⁷ س ؤُينِّي ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ ذِي ثمْزِيذَا أَكْ-ذ وُوذَاينْ ؤُ أَكْ-ذ يِينِّي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي، ؤُ ذِي سُّوقْ ؤُڒَا أَكْ-ذ إِنِّي إِ ثُوغَا إِتّْمُوننْ ذِينِّي كُوڒْ أَسّْ.

¹⁷ Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.

¹⁸ عَاذْ شَا ن إِفَايْلَاسُوفنْ زِي ثمْزِيذَا ن إِبِيكُورُوسْ ؤُ شَا نّغْنِي، قَّارنْ أَسْ إِسْثُووَاكِييّنْ، مْنَاقَاشنْ أَكِيذسْ. شَا زَّايْسنْ نَّانْ: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَانِيثَا س ڒْهَارْذْ-أَ قَاعْ؟“ مَاشَا إِنّغْنِي نَّانْ: ”إِضْهَارْ-د أَقَا-ث ذ أَمْبَارّحْ ن إِربِّيثنْ إِغْرِيبنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِتّْبَارّحْ أَسنْ س يَاسُوع ذ ثْنُوكْرَا نّسْ زڭْ إِمتِّيننْ.

¹⁸ Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.

¹⁹ ؤُشَا إِوْينْ ث، نذْهنْ ث غَارْ ڒبْنِي ن ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ ؤُمِي قَّارنْ أَرِييُوبَاڭُوسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا إِعدّڒْ أَذْ نسّنْ مَانْ ثَاغُورِي ن جْذِيذْ إِ ثتّْبَارّْحذْ؟“،

¹⁹ Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?

²⁰ مِينْزِي شكْ ثِيوْيذْ شَا ن ثْمسْڒَايِينْ ثِيغْرِيبِينْ إِ إِمزُّوغنْ نّغْ، ؤُ نشِّينْ نخْسْ أَذْ نسّنْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مَانْ أَيَا.“

²⁰ Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.

²¹ مَارَّا إِنِّي زِي أَثِينَا ذ مَارَّا إِبَارَّانِييّنْ إِنِّي ذِينْ إِقِّيمنْ، سّعْذُونْ ڒْوقْثْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ خبَّارنْ ؤُ حِيمَا أَذْ سْڒنْ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ن جْذِيذْ.

²¹ Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.

²² إِكَّارْ-د بُولُوسْ، إِبدّْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ قَّارنْ أَسْ ’أَرِييُوبَاڭُوسْ‘، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ن أَثِينَا، ؤُفِيغْ بلِّي كنِّيوْ ثتّْعمَّارمْ سنّجْ إِ طَّارْفْ س ثِيڭّْوُوذِي ن شّْوَاطنْ زِي كُوڒْ أَغزْذِيسْ.

²² Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.

²³ مِينْزِي ؤُمِي نّْضغْ ذِي ثنْذِينْثْ نْومْ، ژْرِيغْ ثِيمْزِيذَاوِينْ نْومْ، ؤُفِيغْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ زمّنْ خَاسْ: ’إِ أَربِّي إِ وَارْ إِتّْوَاسّْننْ‘. س ؤُينِّي ونِّي ثْعبّْذمْ كنِّيوْ، أَمْ وَارْ ث ثسِّينمْ، ذ وَا إِ زِي ذ أَومْ تّْبشَّارغْ.

²³ Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!

²⁴ مِينْزِي أَربِّي ونِّي د-يجِّينْ دُّونشْثْ ذ مَارَّا مِينْ ذَايسْ، ونِّي إِدْجَانْ ذ سِيذِي ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ، وَارْ إِزدّغْ شَا ذِي ثْزَاوِييِّينْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ،

²⁴ O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.

²⁵ ؤُڒَا وَارْ خَاسْ إِتّْوَاسخَّارْ س إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ أَخْمِي نتَّا إِحْوَاجْ شَا، مِينْزِي نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ إِوْشَا إِ مْكُوڒْ بْنَاذمْ ثُوذَارْثْ ذ ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ.

²⁵ Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.

²⁶ زڭْ إِذَامّنْ ن يِيجّنْ إِڭَّا مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن بْنَاذمْ حِيمَا أَذْ زذْغنْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ مَارَّا، ؤُ س ڒُومُورْ نّسْ إِفَارْزْ أَسنْ ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ ؤُشَا إِڭَّا إِيْمِيرنْ ن ثْزذِّيغْثْ ن إِوْذَانْ،

²⁶ Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.

²⁷ حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ خْ أَربِّي ؤُ أَذْ زَّايسْ تَّارنْ، أَذْ ثَاغْ أَذْ ث أَفنْ س مَارَّا مِينْ زَّايسْ إِتّْوَاڭّنْ، مَاغَارْ نتَّا وَارْ إِڭّْوِيجْ شَا أَطَّاسْ خْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْنغْ.

²⁷ Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.

²⁸ مِينْزِي نشِّينْ ذَايسْ إِ ندَّارْ ؤُ ذَايسْ إِ نتّنْهزَّا ؤُ ذَايسْ إِ ندْجْ، أَمْ مَامّشْ نَّانْ شَا ن إِمِيغِيسنْ نْومْ: ’أَقَا نقَّارْصْ زَّايسْ نتَّا!‘

²⁸ Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...

²⁹ س ؤُينِّي، أَمْ د-إِقَّارْصْ بْنَاذمْ زِي أَربِّي، إِتّْخصَّا وَارْ نْحسّبْ شَا بلِّي ؤُرغْ نِيغْ نُّوقَارْثْ نِيغْ أَژْرُو إِ إِتّْوَاڭّنْ س لْفنّْ ؤُ س ثْزمَّارْ ن بْنَاذمْ، أَقَا أَثنْ أَمْ أَربِّي إِ دْجَانْ.

²⁹ Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.

³⁰ أَربِّي إِجَّا أَذْ عْذُونْثْ زّْمَانَاثْ ن ؤُودَّارْ، مَاشَا ڒخُّو، ذِي زّْمَانْ-أَ إِتَّامَارْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ، أَقَا إِتّْخصَّا إِ كُوڒْ بْنَاذمْ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ أَربِّي!

³⁰ Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.

³¹ مِينْزِي نتَّا إِڭَّا إِجّْ ن وَاسّْ إِ ذِي إِ غَا إِحْكمْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ س ڒْحقّْ س إِجّْ ن بْنَاذمْ إِ إِفَارْزْ. نتَّا إِڭَّا كُوڒْ إِجّنْ إِتّْخصَّا أَسْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ يَامنْ، ڒَامِي ث-إِ-د-إِسّْنكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.“

³¹ Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.

³² ؤُمِي سْڒِينْ خْ ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، بْذَانْ سْثْهزَّانْ س مَانْ أَيَا، مَاشَا إِنّغْنِي نَّانْ: ”إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي نخْسْ أَذْ زَّايكْ نْسڒْ كْثَارْ خْ مَانْ أَيَا.“

³² Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.

³³ أَمُّو إِفّغْ بُولُوسْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

³³ Assim saiu Paulo do meio deles.

³⁴ شَا زَّايْسنْ ضْفَارنْ ث، ؤُمْننْ. ثُوغَا ذِييُونِيسِييُوسْ ذ إِجّنْ زَّايْسنْ، أَقَا-ث جَارْ ڒْقُوضَاثْ ن أَرِييُوبَاڭُوسْ، ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ قَّارنْ أَسْ ذَامَارِيسْ ؤُ إِنّغْنِي أَكِيذْسنْ. *

³⁴ Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 17 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →