Atos 17

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ژْوَانْ خْ أَمْفِيپُولِيسْ ذ أَپُولُّونِييَا، إِوْضنْ غَارْ ثِيسَّالُونِيكَا مَانِي ثُوغَا إِشْثْ ن ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ.

¹ Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.

² بُولُوسْ يُوذفْ-د ذِينْ غَارْسنْ، أَمْ ثُوغَا ذ لْقَاعِيذَا نّسْ. ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ن سّبْثْ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ زِي ثِيرَا إِقدّْسنْ.

² Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.

³ إِفّسَّارْ ؤُ إِسّْبيّنْ أَسنْ أَمُّو: ”ثُوغَا إِتّْخصَّا إِ لْمَاسِيحْ أَذْ إِتّْوَاودّبْ ؤُ أَذْ د-إِكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ. أَقَا نتَّا ذ يَاسُوع، لْمَاسِيحْ مِينْ خفْ ذ أَومْ بَارّْحغْ.“

³ Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.

⁴ شَا زَّايْسنْ ؤُمْننْ، مُوننْ أَكْ-ذ بُولُوسْ ذ سِيلَا، ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن إِيُونَانِييّنْ إِنِّي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي، ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ إِشنّْعنْ، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْثْ زَّايْسنْثْ،

⁴ Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.

⁵ مَاشَا ؤُذَاينْ ذوْڒنْ تَّاسْمنْ، نذْهنْ شَا ن يرْيَازنْ إِعفَّاننْ زڭْ إِبْرِيذنْ ن ثنْذِينْثْ، سّْڭعّْذنْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ غَارْسنْ، سّْهَاجَانْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا سّكَّارَانْ ثنْ ضِيدّْ ن ثَادَّارْثْ ن يَاسُونْ، أَرْزُونْ أَذْ ثنْ سلّْمنْ إِ ڒْغَاشِي.

⁵ Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,

⁶ ؤُمِي وَارْ ثنْ ؤُفِينْ ذِينْ، جَارّنْ يَاسُونْ ذ وَاوْمَاثنْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ غَارْ إِزدْجِيفنْ ن ثنْذِينْثْ، سْغُويُّونْ: ”خْزَارْ، إِنَا، إِنِّي إِسّْغوّْغنْ ثَامُّورْثْ مَارَّا، أَقَا ؤُسِينْ-د عَاوذْ ذَا!

⁶ mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,

⁷ يَاسُونْ إِسِّيذفْ إِ-ثنْ غَارسْ ذ إِنوْجِيونْ، وَاخَّا نِيثْنِي مَارَّا تّْعكّْسنْ ثِيوْصيَّاثْ ن قَايْصَارْ، قَّارنْ أَقَا ذَا أَجدْجِيذْ نّغْنِي، أَقَا-ث ذ يَاسُوع.“

⁷ e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.

⁸ سَّارجْفنْ إِزدْجِيفنْ ن ثنْذِينْثْ ذ ڒْڭنْسْ ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا.

⁸ Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.

⁹ مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي طّْفنْ ڒْعَارْبُونَاثْ زِي يَاسُونْ ذ يِينّغْنِي، أَرْخُونْ أَسنْ.

⁹ Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.

¹⁰ ڒخْذنِّي سّكّنْ ثَاوْمَاثْ بُولُوسْ ذ سِيلَا غَارْ بِيرِييَا س دْجِيڒثْ. ؤُمِي ذِينْ إِوْضنْ، رُوحنْ غَارْ ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ،

¹⁰ Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.

¹¹ مِينْزِي ؤُذَاينْ ذِينِّي ثُوغَا أَثنْ خَارْ زڭْ إِنِّي إِ يدْجَانْ ذِي ثِيسَّالُونِيكَا، مِينْزِي ثُوغَا خْسنْ أَذْ سْڒنْ إِ وَاوَاڒْ كُوڒْ أَسّْ، أَرزُّونْ أَذْ سّْننْ زِي ثِيرَا إِقدّْسنْ، مَا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ أَقَا ثنْثْ أَمنِّي.

¹¹ Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.

¹² أَطَّاسْ زَّايْسنْ ؤُمْننْ، ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ ذ يرْيَازنْ زڭْ إِيُونَانِييّنْ.

¹² Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.

¹³ مَاشَا، ؤُمِي ؤُذَاينْ ن ثِيسَّالُونِيكَا سّْننْ بلِّي بُولُوسْ ثُوغَا إِتّْبَارّحْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ذِي بِيرِييَا، ؤُسِينْ-د نِيثْنِي عَاوذْ ذِينْ، وَارْ سّْبدّنْ زڭْ ؤُسْغوّغْ ؤُ زڭْ ؤُسْخَارْوضْ جَارْ إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ.

¹³ Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.

¹⁴ خَاسْ ؤُشَا جِّينْ وَاوْمَاثنْ أَذْ إِهْوَا بُولُوسْ ڒخْذنِّي غَارْ ڒبْحَارْ، مَاشَا سِيلَا ذ ثِيمُوثِييُو قِّيمنْ ذِينْ.

¹⁴ Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.

¹⁵ إِنِّي إِسّْقبْضنْ بُولُوسْ، إِوْينْ ث غَارْ ثنْذِينْثْ ن أَثِينَا. خنِّي، ؤُمِي ث جِّينْ، طّْفنْ زَّايسْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ سِيلَا ذ ثِيمُوثِييُو مَاحنْذْ نِيثْنِي أَذْ غَارسْ د-أَسنْ ذغْيَا.

¹⁵ Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.

¹⁶ أَمْ ثنْ ثُوغَا إِتّْرَاجَا بُولُوسْ ذِي أَثِينَا، ثُوغَا أَرُّوحْ نّسْ إِخيّقْ ؤُمِي إِژْرَا ثَانْذِينْثْ ثشُّورْ س ڒخْيَاڒَاثْ ن لْ-أَصْنَامْ.

¹⁶ Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.

¹⁷ س ؤُينِّي ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ ذِي ثمْزِيذَا أَكْ-ذ وُوذَاينْ ؤُ أَكْ-ذ يِينِّي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي، ؤُ ذِي سُّوقْ ؤُڒَا أَكْ-ذ إِنِّي إِ ثُوغَا إِتّْمُوننْ ذِينِّي كُوڒْ أَسّْ.

¹⁷ Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.

¹⁸ عَاذْ شَا ن إِفَايْلَاسُوفنْ زِي ثمْزِيذَا ن إِبِيكُورُوسْ ؤُ شَا نّغْنِي، قَّارنْ أَسْ إِسْثُووَاكِييّنْ، مْنَاقَاشنْ أَكِيذسْ. شَا زَّايْسنْ نَّانْ: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَانِيثَا س ڒْهَارْذْ-أَ قَاعْ؟“ مَاشَا إِنّغْنِي نَّانْ: ”إِضْهَارْ-د أَقَا-ث ذ أَمْبَارّحْ ن إِربِّيثنْ إِغْرِيبنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِتّْبَارّحْ أَسنْ س يَاسُوع ذ ثْنُوكْرَا نّسْ زڭْ إِمتِّيننْ.

¹⁸ Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.

¹⁹ ؤُشَا إِوْينْ ث، نذْهنْ ث غَارْ ڒبْنِي ن ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ ؤُمِي قَّارنْ أَرِييُوبَاڭُوسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا إِعدّڒْ أَذْ نسّنْ مَانْ ثَاغُورِي ن جْذِيذْ إِ ثتّْبَارّْحذْ؟“،

¹⁹ Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?

²⁰ مِينْزِي شكْ ثِيوْيذْ شَا ن ثْمسْڒَايِينْ ثِيغْرِيبِينْ إِ إِمزُّوغنْ نّغْ، ؤُ نشِّينْ نخْسْ أَذْ نسّنْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مَانْ أَيَا.“

²⁰ Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.

²¹ مَارَّا إِنِّي زِي أَثِينَا ذ مَارَّا إِبَارَّانِييّنْ إِنِّي ذِينْ إِقِّيمنْ، سّعْذُونْ ڒْوقْثْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ خبَّارنْ ؤُ حِيمَا أَذْ سْڒنْ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ن جْذِيذْ.

²¹ (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)

²² إِكَّارْ-د بُولُوسْ، إِبدّْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ قَّارنْ أَسْ ’أَرِييُوبَاڭُوسْ‘، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ن أَثِينَا، ؤُفِيغْ بلِّي كنِّيوْ ثتّْعمَّارمْ سنّجْ إِ طَّارْفْ س ثِيڭّْوُوذِي ن شّْوَاطنْ زِي كُوڒْ أَغزْذِيسْ.

²² Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,

²³ مِينْزِي ؤُمِي نّْضغْ ذِي ثنْذِينْثْ نْومْ، ژْرِيغْ ثِيمْزِيذَاوِينْ نْومْ، ؤُفِيغْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ زمّنْ خَاسْ: ’إِ أَربِّي إِ وَارْ إِتّْوَاسّْننْ‘. س ؤُينِّي ونِّي ثْعبّْذمْ كنِّيوْ، أَمْ وَارْ ث ثسِّينمْ، ذ وَا إِ زِي ذ أَومْ تّْبشَّارغْ.

²³ pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.

²⁴ مِينْزِي أَربِّي ونِّي د-يجِّينْ دُّونشْثْ ذ مَارَّا مِينْ ذَايسْ، ونِّي إِدْجَانْ ذ سِيذِي ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ، وَارْ إِزدّغْ شَا ذِي ثْزَاوِييِّينْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ،

²⁴ “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens

²⁵ ؤُڒَا وَارْ خَاسْ إِتّْوَاسخَّارْ س إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ أَخْمِي نتَّا إِحْوَاجْ شَا، مِينْزِي نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ إِوْشَا إِ مْكُوڒْ بْنَاذمْ ثُوذَارْثْ ذ ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ.

²⁵ e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.

²⁶ زڭْ إِذَامّنْ ن يِيجّنْ إِڭَّا مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن بْنَاذمْ حِيمَا أَذْ زذْغنْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ مَارَّا، ؤُ س ڒُومُورْ نّسْ إِفَارْزْ أَسنْ ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ ؤُشَا إِڭَّا إِيْمِيرنْ ن ثْزذِّيغْثْ ن إِوْذَانْ،

²⁶ De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.

²⁷ حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ خْ أَربِّي ؤُ أَذْ زَّايسْ تَّارنْ، أَذْ ثَاغْ أَذْ ث أَفنْ س مَارَّا مِينْ زَّايسْ إِتّْوَاڭّنْ، مَاغَارْ نتَّا وَارْ إِڭّْوِيجْ شَا أَطَّاسْ خْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْنغْ.

²⁷ “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.

²⁸ مِينْزِي نشِّينْ ذَايسْ إِ ندَّارْ ؤُ ذَايسْ إِ نتّنْهزَّا ؤُ ذَايسْ إِ ندْجْ، أَمْ مَامّشْ نَّانْ شَا ن إِمِيغِيسنْ نْومْ: ’أَقَا نقَّارْصْ زَّايسْ نتَّا!‘

²⁸ Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.

²⁹ س ؤُينِّي، أَمْ د-إِقَّارْصْ بْنَاذمْ زِي أَربِّي، إِتّْخصَّا وَارْ نْحسّبْ شَا بلِّي ؤُرغْ نِيغْ نُّوقَارْثْ نِيغْ أَژْرُو إِ إِتّْوَاڭّنْ س لْفنّْ ؤُ س ثْزمَّارْ ن بْنَاذمْ، أَقَا أَثنْ أَمْ أَربِّي إِ دْجَانْ.

²⁹ E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.

³⁰ أَربِّي إِجَّا أَذْ عْذُونْثْ زّْمَانَاثْ ن ؤُودَّارْ، مَاشَا ڒخُّو، ذِي زّْمَانْ-أَ إِتَّامَارْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ، أَقَا إِتّْخصَّا إِ كُوڒْ بْنَاذمْ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ أَربِّي!

³⁰ “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.

³¹ مِينْزِي نتَّا إِڭَّا إِجّْ ن وَاسّْ إِ ذِي إِ غَا إِحْكمْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ س ڒْحقّْ س إِجّْ ن بْنَاذمْ إِ إِفَارْزْ. نتَّا إِڭَّا كُوڒْ إِجّنْ إِتّْخصَّا أَسْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ يَامنْ، ڒَامِي ث-إِ-د-إِسّْنكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.“

³¹ Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.

³² ؤُمِي سْڒِينْ خْ ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، بْذَانْ سْثْهزَّانْ س مَانْ أَيَا، مَاشَا إِنّغْنِي نَّانْ: ”إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي نخْسْ أَذْ زَّايكْ نْسڒْ كْثَارْ خْ مَانْ أَيَا.“

³² Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.

³³ أَمُّو إِفّغْ بُولُوسْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

³³ Então Paulo se retirou do conselho,

³⁴ شَا زَّايْسنْ ضْفَارنْ ث، ؤُمْننْ. ثُوغَا ذِييُونِيسِييُوسْ ذ إِجّنْ زَّايْسنْ، أَقَا-ث جَارْ ڒْقُوضَاثْ ن أَرِييُوبَاڭُوسْ، ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ قَّارنْ أَسْ ذَامَارِيسْ ؤُ إِنّغْنِي أَكِيذْسنْ. *

³⁴ mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 17 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →