2 Samuel 20
rifa (RIFA) vs ARA
1 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، قَّارنْ أَسْ شَابَاعْ، مِّيسْ ن بِيكْرِي، إِجّْ ن ؤُبِينْيَامِينِي. نتَّا إِسُوضْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي، إِنَّا: ”نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ ثَاسْغَارْثْ ذِي ذَاوُوذْ ؤُ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ ڒْوَارْثْ أَكْ-ذ مِّيسْ ن يَاسَّا. أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ يُويُورْ غَارْ إِقِيضَانْ نّسْ، أَ إِسْرَائِيل!“
1 Então, se achou ali, por acaso, um homem de Belial, cujo nome era Seba, filho de Bicri, homem de Benjamim, o qual tocou a trombeta e disse: Não fazemos parte de Davi, nem temos herança no filho de Jessé; cada um para as suas tendas, ó Israel.
2 خنِّي إِفّغْ كُوڒْ أَرْيَازْ زِي ضفَّارْ ن ذَاوُوذْ، إِرُوحْ أَوَارْنِي إِ شَابَاعْ، مِّيسْ ن بِيكْرِي. مَاشَا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا قِّيمنْ ڒسْقنْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ نْسنْ، زِي لْ-ؤُرْذُونْ أَڒْ ؤُرْشَالِيمْ.
2 Então, todos os homens de Israel se separaram de Davi e seguiram Seba, filho de Bicri; porém os homens de Judá se apegaram ao seu rei, conduzindo-o desde o Jordão até Jerusalém.
3 ؤُمِي يُوذفْ ذَاوُوذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِكْسِي ؤُجدْجِيذْعشْرَا ن ثمْغَارِينْ، ثِييَّا نّسْ ثِينِّي ثُوغَا إِجَّا أَوَارْنِي أَسْ حِيمَا أَذْ حْضَانْثْ ثَادَّارْثْ. نتَّا إِڭَّا إِ-ثنْثْ ذڭْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ ثتّْوَاحْضَا ؤُ نتَّا إِتّْهِيلَّا ذَايْسنْثْ، مَاشَا وَارْ غَارْسنْثْ يُوذِيفْ. نِيثنْثِي قِّيمنْثْ بلّْعنْثْ أَڒْ أَسّْ ن ڒْموْثْ نْسنْثْ، دَّارنْثْ ذ ثِيجَّاڒْ.
3 Vindo, pois, Davi para sua casa, a Jerusalém, tomou o rei as suas dez concubinas, que deixara para cuidar da casa, e as pôs em custódia, e as sustentou, porém não coabitou com elas; e estiveram encerradas até ao dia em que morreram, vivendo como viúvas.
4 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ عَاوذْ إِ عَامَاسَا: ”ڒَْاغَا-د خْ يرْيَازنْ ن يَاهُوذَا أَذْ مُوننْ غَارِي ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، ؤُشَا خنِّي بدّْ شكْ ذَا!“
4 Disse o rei a Amasa: Convoca-me, para dentro de três dias, os homens de Judá e apresenta-te aqui.
5 عَامَاسَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِڒَاغَا خْ يَاهُوذَا أَذْ سّْمُوننْ، مَاشَا نتَّا إِعطّڒْ خْ ڒْوقْثْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ.
5 Partiu Amasa para convocar os homens de Judá; porém demorou-se além do tempo que lhe fora aprazado.
6 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَبِيشَايْ: ”ڒخُّو أَذْ أَنغْ إِڭّْ شَابَاعْ، مِّيسْ ن بِيكْرِي، ثُوعفّْنَا مَاهُو خْ أَبْشَالُومْ. كْسِي أَكِيذكْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي ؤُ ضْفَارْ إِ-ث، حِيمَا نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ يَافْ إِ يِيخفْ نّسْ ثِيندَّامْ إِفَارْينْ ؤُشَا أَذْ إِودَّارْ زِي ثِيطَّاوِينْ نّغْ.“
6 Então, disse Davi a Abisai: Mais mal, agora, nos fará Seba, o filho de Bicri, do que Absalão; pelo que toma tu os servos de teu senhor e persegue-o, para que não ache para si cidades fortificadas e nos escape.
7 فّْغنْ يرْيَازنْ ن يُووَابْ، ؤُيُورنْ أَوَارْنِي أَسْ أَكْ-ذ إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ ذ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا ذ مَارَّا أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ. نِيثْنِي فّْغنْ-د زِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ضْفَارنْ شَابَاعْ، مِّيسْ ن بِيكْرِي.
7 Então, o perseguiram os homens de Joabe, a guarda real e todos os valentes; estes saíram de Jerusalém para perseguirem Seba, filho de Bicri.
8 ؤُمِي ثنْ ثُوغَا غَارْ وژْرُو أَمقّْرَانْ ن جِيبْعُونْ، ثُوغَا عَامَاسَا زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ. يُووَابْ ثُوغَا إِتّْحزَّامْ أَرُّوضْ نّسْ ن ؤُمنْغِي إِ يَارْضْ. ثُوغَا خَاسْ إِجّْ ن ؤُحزَّامْ أَكْ-ذ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُورُّو ن وغْڒَافْ إِ خَاسْ إِتّْوَاڭّنْ غَارْ ثجْعِينَّا نّسْ. ؤُمِي يُويُورْ نتَّا غَارْ زَّاثْ، إِوْضَا أَسْ سِّيفْ زَّايسْ.
8 Chegando eles, pois, à pedra grande que está junto a Gibeão, Amasa veio perante eles; trazia Joabe vestes militares e sobre elas um cinto, no qual, presa aos seus lombos, estava uma espada dentro da bainha; adiantando-se ele, fez cair a espada.
9 إِنَّا يُووَابْ إِ عَامَاسَا: ”أَقَا شكْ مْلِيحْ، ؤُمَا؟“ إِشبَّارْ يُووَابْ س ؤُفُوسْ أَفُوسِي ذِي ثْمَارْثْ ن عَامَاسَا حِيمَا أَذْ ث إِسُّوذمْ.
9 Disse Joabe a Amasa: Vais bem, meu irmão? E, com a mão direita, lhe pegou a barba, para o beijar.
10 عَامَاسَا وَارْ إِحكَّارْ إِ سِّيفْ إِ ثُوغَا ذڭْ ؤُفُوسْ ن يُووَابْ ؤُشَا نتَّا إِڒْقفْ إِ-ث زَّايسْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ؤُشَا فّْغنْ أَسْ-د وَاذَانْ غَارْ ثمُّورْثْ. نتَّا إِمُّوثْ بْڒَا مَا إِڒْقفْ إِ-ث إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ. ؤُ يُووَابْ أَكْ-ذ ؤُمَاسْ أَبِيشَايْ إِضْفَارْ شَابَاعْ، مِّيسْ ن بِيكْرِي.
10 Amasa não se importou com a espada que estava na mão de Joabe, de sorte que este o feriu com ela no abdômen e lhe derramou por terra as entranhas; não o feriu segunda vez, e morreu. Então, Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram a Seba, filho de Bicri.
11 إِجّْ ن ورْيَازْ إِبدّْ غَارسْ غَارْ عَامَاسَا. ثُوغَا نتَّا زڭْ إِمْسخَّارنْ ن يُووَابْ، إِنَّا: ”أجّْ ونِّي إِخْضَارنْ يُووَابْ ؤُڒَا ذ ونِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، أَذْ إِضْفَارْ يُووَابْ!“
11 Mas um, dentre os moços de Joabe, parou junto de Amasa e disse: Quem está do lado de Joabe e é por Davi, siga a Joabe.
12 عَامَاسَا مَاشَا ثُوغَا إِزّڒْ إِتّْوَانّضْ ذڭْ إِذَامّنْ نّسْ ذڭْ وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ. ؤُمِي إِژْرَا أَرْيَازْ نِّي، أَقَا مَارَّا ڒْڭنْسْ إِقِّيمْ إِبدّْ، إِجَارّْ نتَّا عَامَاسَا زڭْ وبْرِيذْ غَارْ ييَّارْ ؤُ إِنْضَارْ إِجّْ ن وَارُّوضْ ثِيوَا نّسْ، مِينْزِي إِژْرَا قَاعْ وِي غَارسْ د-إِوْضنْ، إِقِّيمْ إِتّْبدَّا.
12 Amasa se revolvia no seu sangue no meio do caminho; vendo o moço que todo o povo parava, desviou a Amasa do caminho para o campo e lançou sobre ele um manto; porque via que todo aquele que chegava a ele parava.
13 أَڒَامِي ثُوغَا نتَّا إِتّْوَاڭّْوجْ خْ وبْرِيذْ، عْذُونْ مَارَّا إِرْيَازنْ أَوَارْنِي إِ يُووَابْ، حِيمَا أَذْ ضْفَارنْ شَابَاعْ، مِّيسْ ن بِيكْرِي،
13 Uma vez afastado do caminho, todos os homens seguiram Joabe, para perseguirem Seba, filho de Bicri.
14 ونِّي ثُوغَا إِكَّا خْ مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل غَارْ أَبَالْ ؤُ غَارْ بَايْثْ-مَاعْكَا، أَكْ-ذ مَارَّا إِبِيرِييّنْ نِّي إِتّْوَاسّْمُوننْ ؤُ رُوحنْ عَاوذْ أَوَارْنِي أَسْ.
14 Seba passou por todas as tribos de Israel até Abel-Bete-Maaca; e apenas os beritas se ajuntaram todos e o seguiram.
15 أَمُّو د-إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ذِينْ ؤُشَا نّْضنْ-د إِ شَابَاعْ ذِي أَبَالْ-بَايْثْ-مَاعْكَا. نِيثْنِي سّفْينْ إِجّْ ن لْبَارَاجْ خْ ثنْذِينْثْ ؤُ لْبَارَاجْ نِّي إِبدّْ غَارْ ڒْحِيضْ ن زَّاثْ إِ د-إِنّْضنْ إِ ثنْذِينْثْ. مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا أَكْ-ذ يُووَابْ، ڭِّينْ أَذْ أَردّْدْجنْ ڒْحِيضْ حِيمَا أَذْ أَسْ سّْغضْڒنْ.
15 Vieram Joabe e os homens, e o cercaram em Abel-Bete-Maaca, e levantaram contra a cidade um montão da altura do muro; e todo o povo que estava com Joabe trabalhava no muro para o derribar.
16 خنِّي ثْڒَاغَا إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ذ ثْمِيغِيسْثْ زِي ثنْذِينْ:ث ”سْڒمْ، سْڒمْ، إِنِيمْ إِ يُووَابْ: ’أَسْ-د ذَا، أَذسْ-د، أَڒَامِي زمَّارغْ أَكِيذكْ سِّيوْڒغْ.‘ “
16 Então, uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: Ouvi, ouvi; dizei a Joabe: Chega-te cá, para que eu fale contigo.
17 ؤُمِي د-يُوسَا نتَّا، يُوذسْ-د غَارسْ، ثنَّا ثمْغَارْثْ: ”مَا شكْ ذ يُووَابْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ.“ ثنَّا أَسْ نتَّاثْ: ”سڒْ غَارْ وَاوَاڒنْ ن ثَايَّا نّشْ.“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ تّسْڒِيغْ.“
17 Chegando-se ele, perguntou-lhe a mulher: És tu Joabe? Respondeu: Eu sou. Ela lhe disse: Ouve as palavras de tua serva. Disse ele: Ouço.
18 خنِّي ثنَّا: ”زِيشْ ثُوغَا سِّيوْڒنْ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ، نَّانْ: ’إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْ ت سّقْسَانْ نِيشَانْ ذِي أَبَالْ!‘، ؤُشَا أَمُّو إِ كمّْڒنْ نِيثْنِي ثَامسْڒَاشْثْ نِّي مْلِيحْ.
18 Então, disse ela: Antigamente, se costumava dizer: Peça-se conselho em Abel; e assim davam cabo das questões.
19 نشّْ زڭْ إِنِّي ن أَيْثْ ن ڒهْنَا ؤُ زڭْ إِمْثِيقَّانْ ذِي إِسْرَائِيل، مَاشَا شكْ ثخْسذْ أَذْ ثنْغذْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ، ثنِّي ذ يمَّاسْ ذِي إِسْرَائِيل. مَايمِّي غَا ثْصَارْضذْ ڒْوَارْثْ ن سِيذِي؟“
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel; e tu procuras destruir uma cidade e uma mãe em Israel; por que, pois, devorarias a herança do Senhor ?
20 يُووَابْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَيَا إِڭّْوجْ خَافِي أَقَا نشّْ أَذْ صَارْضغْ ؤُ أَذْ هذْمغْ!
20 Respondeu Joabe e disse: Longe, longe de mim que eu devore e destrua!
21 ثَامسْڒَاشْثْ وَارْ ثدْجِي أَمنِّي. مَاشَا إِجّْ ن ورْيَازْ زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، قَّارنْ أَسْ شَابْعَا، مِّيسْ ن بِيكْرِي، إِكْسِي أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، خْ ذَاوُوذْ. نتَّا وَاهَا إِتّْخصَّا أَذْ ث ثوْشمْ، خنِّي أَذْ حيّْذغْ زِي ثنْذِينْثْ.“ ثنَّا ثمْغَارْثْ إِ يُووَابْ: ”خْزَارْ، أَزدْجِيفْ نّسْ أَذْ أَشْ ث-إِ-د-إِمّنْضَارْ ثِيوَا إِ ڒْحِيضْ.“
21 A coisa não é assim; porém um homem da região montanhosa de Efraim, cujo nome é Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi; entregai-me só este, e retirar-me-ei da cidade. Então, disse a mulher a Joabe: Eis que te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22 ثُوسَا-د ثمْغَارْثْ س ثِيغِيثْ نّسْ غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ نِيثْنِي قسّنْ أَزدْجِيفْ إِ شَابْعَا، مِّيسْ ن بِيكْرِي، نْضَارنْ ث إِ يُووَابْ. خنِّي إِسُوضْ يُووَابْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُ نِيثْنِي بزّْعنْ إِخفْ نْسنْ، أَڭّْوجنْ خْ ثنْذِينْثْ ؤُ كُوڒْ أَرْيَازْ يُويُورْ غَارْ إِقِيضَانْ نّسْ ؤُ يُووَابْ إِعْقبْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، غَارْ ؤُجدْجِيذْ.
22 E a mulher, na sua sabedoria, foi ter com todo o povo, e cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a lançaram a Joabe. Então, tocou este a trombeta, e se retiraram da cidade, cada um para sua casa. E Joabe voltou a Jerusalém, a ter com o rei.
23 يُووَابْ إِتّْوَاڭّْ ذ أَزدْجِيفْ خْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن إِسْرَائِيل، ؤُ بَانَايَا، مِّيسْ ن يَاهُويَاذَاعْ، ثُوغَا خْ إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ ؤُ خْ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا.
23 Joabe era comandante de todo o exército de Israel; e Benaia, filho de Joiada, da guarda real;
24 أَذُورَامْ إِبدّْ خْ لْجِيزْيَا ؤُ يَاهُوشَافَاطْ، مِّيسْ ن أَخِيلُوذْ، ثُوغَا-ث ذ أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ.
24 Adorão, dos que estavam sujeitos a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o cronista.
25 شِيوَا ثُوغَا ذ أَمَارِيرْ، ؤُ صَاذُوقْ ذ أَبْيَاثَارْ ثُوغَا أَثنْ ذ إِكهَّاننْ.
25 Seva, o escrivão; Zadoque e Abiatar, os sacerdotes;
26 ؤُڒَا ذ عِيرَا زِي يَا‘إِرْ ثُوغَا ذ إِجّْ ن ؤُمْثِيقِّي ن ذَاوُوذْ.
26 e também Ira, o jairita, era ministro de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.