2 Coríntios 1

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ بُولُوسْ، رَّاسُولْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ عْلَاحْسَابْ ڒْخَاضَارْ ن أَربِّي، ذ ثَاوْمَاثْ ثِيمُوثِييُو، إِ ثْمسْمُونْثْ ن أَربِّي إِ إِدْجَانْ ذِي كُورِينْثُوسْ ؤُ إِ مَارَّا إِمْقدَّاسنْ إِنِّي إِدْجَانْ ذِي مَارَّا أَخَايَا:

¹ Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.

² أَذْ كِيذْومْ يِيڒِي أَرْضَا ذ ڒهْنَا ن أَربِّي، بَابَاثْنغْ، ؤُ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

² Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.

³ لْبَارَاكَا أَقَا-ت إِ أَربِّي، بَابَاسْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، بَابَاسْ ن أَرّحْمثْ ذ أَربِّي ن مَارَّا أَفوّجْ.

³ Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;

⁴ نتَّا إِسّْفوَّاجْ أَنغْ ذِي مَارَّا ڒْمحْنثْ نّغْ، حِيمَا ؤُڒَا ذ نشِّينْ نْقدّْ أَذْ نسّْفوّجْ خْ يِينِّي إِدْجَانْ ذِي مَامّشْ مَا ثدْجَا ڒْمحْنثْ أَمْ نشِّينْ، س ؤُفوّجْ إِ زِي نتّْوَاسّْفوّجْ زِي أَربِّي.

⁴ Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.

⁵ مِينْزِي أَمنْ إِفيّضْ ذَايْنغْ أَودّبْ ن لْمَاسِيحْ، أَمُّو إِفيّضْ عَاوذْ ؤُفوّجْ نّغْ س لْمَاسِيحْ.

⁵ Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.

⁶ مَاشَا عَاوذْ مَاڒَا حْصَارنْ أَنغْ، أَقَا نتّْوَاحْسَارْ إِ ؤُفوّجْ نْومْ ؤُ إِ ثُوذَارْثْ نْومْ. ؤُ مَاڒَا نتّْوَافوّجْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا حِيمَا أَذْ ثتّْوَاسّْفوّْجمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارْومْ يِيڒِي صَّابْرْ أَڒَامِي ثْزمَّارمْ عَاوذْ أَذْ ثكْسِيمْ أَودّبْ أَمْ نكْسِي ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَودّبْ.

⁶ Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;

⁷ أَسِيثمْ نّغْ إِ كنِّيوْ إِمْثنْ، مِينْزِي نسّنْ مَاڒَا ثْشَارّْشمْ ذڭْ ؤُودّبْ، أَذْ ثْشَارْشمْ ؤُڒَا ذڭْ ؤُفوّجْ.

⁷ E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.

⁸ أَ كنِّيوْ، أَيْثْمَاثْنغْ، نشِّينْ نخْسْ أَذْ ثسّْنمْ خْ ڒْمحْنثْ إِ خَانغْ د-إِكِّينْ ذِي أَسِييَا، أَقَا ثكَّا-د خَانغْ ڒْمحْنثْ سنّجْ خْ ثْزمَّارْ نّغْ، أَڒَامِي عْڒَاحَاڒْ نقْضعْ ڒَايَاسْ زِي ثُوذَارْثْ نّغْ.

⁸ Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.

⁹ أَقَا نحْكمْ خْ يِيخفْ نّغْ س ڒْموْثْ، حِيمَا وَارْ نتِّيقِّي شَا ذڭْ إِخفْ نّغْ، مَاشَا ذِي أَربِّي ونِّي د-إِسّْنكَّارَانْ إِمتِّيننْ.

⁹ Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;

¹⁰ نتَّا أَقَا إِفكّْ أَنغْ زِي ڒْموْثْ إِنقّنْ ؤُشَا نتّْرَاجَا أَذْ أَنغْ إِفكّْ ثْوَاڒَا نّغْنِي

¹⁰ O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,

¹¹ س ؤُعَاونْ ن ثْژَادْجِيثِينْ نْومْ خَانغْ، مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِي ثَاوْهِيبْثْ نّسْ إِ نشِّينْ ذ لْبَارَاكَا إِ وَاطَّاسْ، حِيمَا أَطَّاسْ أَذْ أَسْ قَاذَانْ زِي سِّيبّثْ نّغْ.

¹¹ Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.

¹² مِينْزِي وَا ذ أَسمْغَارْ نّغْ، شّْهَاذثْ ن ثْنفْسشْثْ نّغْ، بلِّي أَقَا أَنغْ نڭُّورْ ذِي دُّونشْثْ س صْفَا ذ ثَازْذُوڭِي، وَارْ إِدْجِي س ثِيغِيثْ ن بْنَاذمْ، مَاشَا ذِي أَرْضَا ن أَربِّي، ذ أَمزْوَارُو إِ كنِّيوْ.

¹² Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.

¹³ مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ نُورِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ مْغِيرْ مِينْ ثسّْنمْ ؤُ أَذْ أَسْ ثْفهْممْ، إِوَا سِّيثِيمغْ أَذْ ثْفهْممْ أَڒْ أَنڭَّارُو،

¹³ Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.

¹⁴ أَمْ مَامّشْ عَاوذْ ثْفهْممْ زَّايْنغْ ذْرُوسْ بلِّي أَقَا أَنغْ ذ أَسمْغَارْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ذ أَسمْغَارْ نّغْ ذڭْ وَاسّْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

¹⁴ Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.

¹⁵ ذِي ڒَامَانْ-أَ ثُوغَا خْسغْ أَذْ غَارْومْ د-أَسغْ قْبڒْ، حِيمَا أَذْ غَارْومْ يِيڒِي أَرْضَا ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ.

¹⁵ E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;

¹⁶ ثُوغَا خْسغْ أَذْ غَارْومْ د-ؤُسِيغْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثُوغَا خْسغْ أَذْ غَارْومْ د -عقْبغْ عَاوذْ زِي مَاكِيذُونِييَا، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثسّْقبّْضمْ غَارْ يَاهُوذِييَّا.

¹⁶ E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.

¹⁷ ڒَامِي ثُوغَاعوّْڒغْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا، مَا قدْجْقغْ؟ نِيغْ مِينْ خَارْصغْ أَذْ ث ڭّغْ، مَا خَارْصغْ ث عْلَاحْسَابْ أَيْسُومْ إِنُو، أَڒَامِي ذَايسْ إِتّْوَافْ ’وَاهْ، وَاهْ!‘ ؤُڒَا ذ ’لَّ، لَّا‘؟

¹⁷ E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?

¹⁸ مَاشَا أَربِّي ذ أَمْثِيقِّي إِ يدْجَا، أَڒَامِي أَوَاڒْ نّغْ إِ كنِّيوْ وَارْ إِدْجِي ’وَاهْ!‘ ؤُڒَا ذ ’لَّ!‘

¹⁸ Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.

¹⁹ مِينْزِي مِّيسْ ن أَربِّي، يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ونِّي إِ زِي إِتّْوَابَارّحْ جَارْ أَومْ زَّايْنغْ، زَّايِي ؤُ زِي سِيلْوَانُوسْ ؤُ زِي ثِيمُوثِييُو، أَقَا نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ ’وَاهْ!‘ ؤُڒَا ذ ’لَّ!‘، مَاشَا ’وَاهْ‘ ذَايسْ إِ يدْجَا.

¹⁹ Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.

²⁰ مِينْزِي مَارَّا لْوُوعُوذْ ن أَربِّي، أَقَا أَثنْ ذ ’وَاهْ!‘ ذَايسْ، ذِي لْمَاسِيحْ. س ؤُينِّي نقَّارْ زَّايسْ عَاوذْ ’أَمِينْ!‘ إِ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي.

²⁰ Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.

²¹ مَاشَا أَربِّي ذ ونِّي ذ أَنغْ إِضْمنْ أَكِيذْومْ ذِي لْمَاسِيحْ، أَقَا-ث ذ أَمذْهُونْ، نِّي إِ ذ أَنغْ إِذْهنْ.

²¹ Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,

²² إِڭَّا خَانغْ أَشمِّيعْ نّسْ ؤُشَا إِوْشَا أَنغْ أَرُّوحْ ذ ڒْعَارْبُونْ ذڭْ وُوڒَاونْ نّغْ.

²² O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.

²³ مَاشَا نشّْ شهّْذغْ زَّاثْ إِ أَربِّي خْ يِيخفْ إِنُو، أَقَا ثُوغَا أَيِي ذ أَحْنِينْ خَاومْ، ڒَامِي وَارْ د-ؤُسِيغْ غَارْ كُورِينْثُوسْ.

²³ Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;

²⁴ وَارْ إِدْجِي مِينْزِي نتّْصلّطْ خْ لْ-إِيمَانْ نْومْ، مَاشَا نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ إِ ڒفْرَاحثْ نْومْ، مِينْزِي زِي لْ-إِيمَانْ ثْبدّمْ ثْمثْنمْ.

²⁴ Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 1 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →