2 Coríntios 12

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ مَاڒَا إِتّْخصَّا أَذْ ذِينْ يِيڒِي ؤُسمْغَارْ، وَاخَّا مَانْ أَيَا وَارْ إِنفّعْ شَا، معْلِيكْ ؤُفِيغْ أَذْ إِوْضغْ نشّْ غَارْ إِوحَّانْ ذ إِسَارْڭَابنْ ن سِيذِيثْنغْ.

¹ Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.

² أَقَا سّْنغْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي لْمَاسِيحْ، ثُوغَا كْثَارْ زڭْ أَرْبعْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا زڭْ وَامِي، مَا ثُوغَا ذِي أَرِّيمثْ نِيغْ بَارَّا إِ أَرِّيمثْ، وَارْ سِّينغْ شَا، أَربِّي إِسّنْ! بْنَاذمْ نِّي إِمّكْسِي غَارْ ؤُجنَّا وِيسّْ ثْڒَاثَا.

² Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.

³ ؤُشَا سّْنغْ بْنَاذمْ-أَ، مَا ثُوغَا ذِي أَرِّيمثْ نِيغْ بْڒَا أَرِّيمثْ، وَارْ سِّينغْ شَا، أَربِّي إِسّنْ.

³ E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —

⁴ بْنَاذمْ نِّي إِمّكْسِي غَارْ جّنّثْ مَانِي إِسْڒَا أَوَاڒنْ نِّي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ تّْوَانطْقنْ، إِنِّي وَارْ إِحدْجْڒنْ إِ بْنَاذمْ أَذْ ثنْ إِنْطقْ.

⁴ foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.

⁵ زڭْ بْنَاذمْ نِّي أَذْ سّمْغَارغْ، مَاشَا وَارْ سّمْغَارِيغْ شَا ذڭْ إِخفْ إِنُو، مْغِيرْ ذڭْ وضْعَافْ إِنُو.

⁵ Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.

⁶ مَاشَا مَاڒَا خْسغْ أَذْ سّمْغَارغْ، وَارْ تِّيڒِيغْ ذ أَبُوهَاڒِي، مِينْزِي أَذْ إِنِيغْ ثِيذتّْ. مَاشَا أَذْ ث جّغْ حِيمَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ خَافِي إِتّْخَارَّاصْ مَامّشْ دْجِيغْ سنّجْ مِينْ زَّايِي إِژْرَا نِيغْ سنّجْ مِينْ زَّايِي إِسْڒَا.

⁶ Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.

⁷ حِيمَا وَارْ سّْڭِيعّْذغْ شَا إِخفْ إِنُو زِي سِّيبّثْ ن طّْبِيعثْ يُوعْڒَانْ ن إِسَارْڭَابنْ نِّي، إِمّوْشْ أَيِي إِجّْ ن ؤُسنَّانْ ذڭْ ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ، أَقَا-ث إِجّْ ن لْمَالَاكْ ن شِّيطَانْ إِ ذ أَيِي إِشَّاثنْ س ڒْپُونِييَّاثْ مَاحنْذْ وَارْ تّسْڭعِّيذغْ شَا إِخفْ إِنُو.

⁷ E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.

⁸ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ تَّارغْ سِيذِي إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ ث خَافِي إِسّڭّْوجْ،

⁸ Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.

⁹ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ”أَقَا أَرْضَا إِنُو إِشْفَا، مِينْزِي جّهْذْ إِنُو إِتّْوَاكمّڒْ ذِي ثُوضْعفْثْ!“ س ؤُينِّي أَقَا مْلِيحْ مَاڒَا سّمْغَارغْ ذِي ثُوضْعفْثْ إِنُو، حِيمَا أَذْ خَافِي يَارْسَا جّهْذْ ن لْمَاسِيحْ.

⁹ Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.

¹⁰ س ؤُينِّي أَرْضِيغْ س ثُوضْعفْثْ، س ڒفْضِيحثْ، ذِي ڒغْبنْ، ذڭْ ؤُذَارّشْ، ذِي ڒحْصَارثْ ذِي طّْوعْ ن لْمَاسِيحْ، مِينْزِي خْمِي تِّيڒِيغْ ضعْفغْ، ڒخْذنِّي تِّيڒِيغْ جهّْذغْ.

¹⁰ Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.

¹¹ خْزَارْ، ذوْڒغْ ذ أَبُوهَاڒِي ؤُمِي ڭِّيغْ أَذْ سّمْغَارغْ ذڭْ يِيخفْ إِنُو، مَاشَا كنِّيوْ ثحْصَارمْ أَيِي غَارسْ. مِينْزِي ثُوغَا إِتّْخصَّا إِ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثْقدَّارمْ، أَقَا وَارْ دْجِيغْ قلّْ ؤُڒَا ذڭْ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ زِي رُّوسُولْ نِّي ’إِمْغَارنْ أَطَّاسْ‘، وَاخَّا نشّْ ذ وَالُو.

¹¹ Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.

¹² ڭِّيغْ جَارْ أَومْ ڒعْڒَامَاثْ ن رَّاسُولْ س مَارَّا صّْبَارْ، س ثْمڭَّا إِجّهْذنْ، س لْمُوعْجِيزَاثْ ؤُ س ڒعْجَايبْ.

¹² Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.

¹³ مَاغَارْ مِينْ ذِي ثْذوْڒمْ غَارْ ضفَّارْ خْ ثْمسْمُونِينْ إِنّغْنِي، مْغِيرْ ذِي مِينْ ذِي نشّْ وَارْ خَاومْ بسّْڒغْ وَاهَا؟ سَامْحمْ أَيِي خْ ڒْفَارْزْ-أَ!

¹³ Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.

¹⁴ خْزَارْ، ڒخُّو ذ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا أَقَا أَيِي وجْذغْ حِيمَا أَذْ غَارْومْ د-أَسغْ ؤُشَا وَارْ خَاومْ تّْبسِّيڒغْ، مِينْزِي وَارْ أَرزُّوغْ مِينْ نْومْ، مَاشَا أَرزُّوغْ خَاومْ كنِّيوْ. مِينْزِي وَارْ د-ثُوسِي إِ إِحنْجِيرنْ أَذْ خمّْڒنْ ڒكْنُوزْ إِ لْوَالِيذِينْ نْسنْ، مَاشَا لْوَالِيذِينْ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ.

¹⁴ Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.

¹⁵ وجْذغْ س ڒفْرَاحثْ أَذْ خدْجْصغْ ڒحْسَابْ مَارَّا، ؤُ أَذْ سبّْڒغْ إِخفْ إِنُو ذِي طّْوعْ ن ڒعْمُورْ نْومْ، عَاذْ مَاڒَا طّْفغْ زَّايْومْ ثَايْرِي قلّْ مَاڒَا وْشِيغْ أَومْ ثَايْرِي س وَاطَّاسْ.

¹⁵ Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?

¹⁶ مَاشَا أَذْ ثَاغْ، وَاخَّا نشّْ وَارْ خَاومْ تّْبسِّيڒغْ، أَقَا طّْفغْ كنِّيوْ س ثحْرَايْمشْثْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ أَقدَّاشْ؟

¹⁶ Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.

¹⁷ نِيغْ أَذْ ثَاغْ مژْرغْ ذِي شَا زَّايْومْ س شَا ن إِجّْ نّغْنِي إِ ثُوغَا غَارْومْ د-سّكّغْ؟

¹⁷ Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?

¹⁸ خْمِي تَّارغْ ثِيثُوسْ ؤُ سّكّغْ-د أَكِيذسْ ثَاوْمَاثْ، مَا يَارْزُو ثِيثُوسْ شَا زَّايْومْ ذِي ثِيزِي نّسْ؟ مَا وَارْ نُويُورْ شَا س أَرُّوحْ ذ إِجّنْ ذ إِصُورَافْ ذ إِجّنْ؟

¹⁸ Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?

¹⁹ مَا إِتّْغِيڒْ أَومْ عَاوذْ بلِّي نشِّينْ نسْڒقَّا خْ يِيخفْ نّغْ زَّايْومْ؟ أَقَا قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي ذِي لْمَاسِيحْ إِ نسَّاوَاڒْ ؤُشَا مَانْ أَيَا مَارَّا، أَ إِمْعِيزّنْ إِنُو، ذِي طّْوعْ ن ڒبْنِي نْومْ.

¹⁹ Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.

²⁰ مِينْزِي أَقَا تّڭّْوذغْ، خْمِي د غَا يَاوْضغْ غَارْومْ، أَذْ ثَاغْ وَارْ كنِّيوْ تِّيفغْ شَا أَمْ مَامّشْ خْسغْ، ؤُڒَا وَارْ ذ أَيِي ثتِّيفمْ شَا أَمْ مَامّشْ ثخْسمْ كنِّيوْ، بَالَاكْ أَذْ إِڒِينْ إِمْشُوبّشنْ، ڒحْسذْ، ثَافْقحْثْ، ثَاغنَّانْثْ، ثَاخْبَارْجشْثْ، أَخوّجْ، نّْفَاخثْ ؤُڒَا ذ إِخَارْوِيضنْ،

²⁰ Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.

²¹ خْمِي د غَا يَاوْضغْ غَارْومْ ثْوَاڒَا نّغْنِي، أَذْ ثَاغْ أَربِّي أَذْ أَيِي إِسّْوَاضعْ ؤُشَا أَذْ شضْنغْ خْ وَاطَّاسْ ن يِينِّي إِخْضَانْ، وَارْ ثُوبنْ شَا زِي ڒخْمجْ ذ فَارْقْ-شّْغڒْ ذ ؤُفُوشّحْ إِ ڭِّينْ.

²¹ Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →