1 Samuel 2

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ خنِّي ثژُّودْجْ حَانَّا، ثنَّا:

¹ Ana pronunciou esta prece: Exulta o meu coração no Senhor, nele se eleva a minha força; a minha boca desafia os meus adversários, porque me alegro na vossa salvação.

² ؤُڒَا ذ إِجّْ ذ أَمْقدّسْ أَمْ سِيذِي،

² Ninguém é santo como o Senhor. Não existe outro Deus, além de vós, nem rochedo semelhante ao nosso Deus.

³ وَارْ ثَارنِّيمْ ثسَّاوَاڒمْ

³ Não multipliqueis palavras orgulhosas, não saia da vossa boca linguagem arrogante, porque o Senhor é um Deus que tudo sabe; por ele são pesadas as ações.

⁴ ڒْْقوْسْ ن أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ إِتّْوَارْژَا،

⁴ Quebra-se o arco dos fortes, enquanto os fracos se revestem de vigor.

⁵ إِنِّي إِجِّيوْننْ أَرهْننْ إِخفْ نْسنْ إِ وغْرُومْ،

⁵ Os abastados se assalariam para ganharem o que comer, enquanto os famintos são saciados. Sete vezes dá à luz a estéril, enquanto a mãe de numerosos filhos enlanguesce.

⁶ أَربِّي إِنقّْ ؤُ إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ،

⁶ O Senhor dá a morte e a vida, faz descer à habitação dos mortos e de lá voltar.

⁷ سِيذِي إِتَّارَّا \+tl إِجّْ\+tl* ذ أَمزْڒُوضْ

⁷ O Senhor empobrece e enriquece; humilha e exalta.

⁸ أَمُوقْڒِيڒْ إِسّكَّارْ إِ-ث زِي ثْعجَّاجْثْ،

⁸ Levanta do pó o mendigo, do esterco retira o indigente, para fazê-los sentar-se entre os nobres e outorgar-lhes um trono de honra, porque do Senhor são as colunas da terra. Sobre elas estabeleceu o mundo.

⁹ نتَّا إِ إِسّْڒقَّانْ

⁹ Dirige os passos dos seus fiéis, enquanto os ímpios perecem nas trevas; porque homem algum vence pela força.

¹⁰ ونِّي إِتّمْشُوبُّوشنْ أَكْ-ذ سِيذِي،

¹⁰ Ó Senhor, sejam esmagados os vossos adversários! Dos céus troveje o Altíssimo contra eles, o Senhor julgue os últimos confins da terra! Dará força ao seu rei, e engrandecerá o poder do seu ungido.

¹¹ إِعْقبْ إِلْقَانَا عَاوذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ غَارْ رَامَا، مَاشَا أَحنْجِيرْ إِسخَّارْ إِ سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُكهَّانْ عَالِي.

¹¹ Elcana voltou para a sua casa em Ramá, e o menino ficou ao serviço do Senhor, junto do sacerdote Heli.

¹² مَاشَا ثَارْوَا ن عَالِي ثُوغَا ذ ثَارْوَا إِ وَارْ إِسكّْوِينْ. نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ شَا سِيذِي.

¹² Os filhos de Heli eram maus; não conheciam o Senhor.

¹³ إِكهَّاننْ نُّومنْ أَذْ ڭّنْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ أَمُّو: مَاڒَا يِيوِي إِجّْ ن ورْيَازْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ، خنِّي، ؤُمِي ثُوغَا أَيْسُومْ عَاذْ إِتّْننَّا، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن فُورْشِيثَا ن ثْڒَاثَا ن إِشُوكْضَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ،

¹³ Eis como se comportavam para com o povo: Quando alguém imolava uma vítima, vinha o servo do sacerdote no momento em que se cozia a carne, com um garfo de três dentes,

¹⁴ إِجُّو ت ذِي ڒْبُورْمثْ نِيغْ ذڭْ ؤُطنْجِيرْ نِيغْ ذِي مَارْمِيثَا نِيغْ ذِي ثيْذُورْثْ ؤُ مَارَّا مِينْ غَا ثكْسِي فُورْشِيثَا، إِكْسِي ث ؤُكهَّانْ إِ يِيخفْ نّسْ. أَمُّو إِ ث ڭِّينْ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ شِيلُو.

¹⁴ e metia-o na caldeira, na marmita, na panela ou no tacho, e tudo o que o tridente trazia, tomava-o para o sacerdote. Assim faziam a todos os israelitas que vinham a Silo.

¹⁵ أَمُّو عَاوذْ، قْبڒْ غَا بخَّارنْ ثَاذُونْثْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن إِكهَّاننْ، إِنَّا إِ ورْيَازْ نِّي د-إِوْينْ ثَاغَارْصْثْ: ”أوْشْ أَيِي أَيْسُومْ حِيمَا أَذْ ث قْڒِيغْ إِ ؤُكهَّانْ، مِينْزِي نتَّا وَارْ خَاكْ إِكْسِي شَا أَيْسُومْ إِتّْوَاننَّانْ، مَاشَا مْغِيرْ أَزِيزَا.“

¹⁵ Antes que queimassem a gordura, vinha o servo do sacerdote dizer ao que sacrificava: Dá-me a carne de assar para o sacerdote; ele não aceitará carne cozida, mas unicamente a carne crua.

¹⁶ مَاڒَا يَارَّا-د خَاسْ ورْيَازْ: ”أَمزْوَارْ إِتّْخصَّا أَذْ بخَّارنْ ثَاذُونْثْ مَارَّا، خنِّي كْسِي مِينْ إِخْسْ وُوڒْ نّشْ إِ يِيخفْ نّشْ!“، إِنَّا أَسْ ؤُمْسخَّارْ ن ؤُكهَّانْ: ”لَّ، إِتّْخصَّا أَذْ ث ثوْشذْ ڒخُّو، مَاڒَا لَّا، أَذْ ث كْسِيغْ س ؤُغِيڒْ!“

¹⁶ O homem respondia-lhe: É preciso que se queime antes a gordura; depois disto tomarás o que quiseres. Não, respondia o servo, dá-me logo, senão tomarei à força.

¹⁷ دّنْبْ ن إِمْسخَّارنْ ثُوغَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مَاغَارْ إِرْيَازنْ سّحْقَارنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ن سِيذِي.

¹⁷ Era muito grande a iniqüidade desses moços aos olhos de Deus, porque atraíam o desprezo sobre as ofertas feitas ao Senhor.

¹⁸ مَاشَا شَامْوِيلْ ثُوغَا إِتّْسخَّارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِحزّْمنْ س يِيجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ن ڒقْطنْ.

¹⁸ Entretanto, Samuel, ainda criança, servia diante do Senhor, trajando um efod de linho.

¹⁹ يمَّاسْ ثڭَّا أَسْ إِجّْ ن ؤُسڒْهَامْ ؤُشَا ثتَّاوْيِي أَسْ ث-إِ-د زڭْ ؤُسڭّْوَاسْ غَارْ ؤُسڭّْوَاسْ، خْمِي ثتّْڭعّذْ أَكْ-ذ ورْيَازْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثَاوِي ذِينْ ثَاغَارْصْثْ ن كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ.

¹⁹ Sua mãe fazia-lhe cada ano uma pequena túnica, que lhe levava quando subia com o seu marido para o sacrifício anual.

²⁰ إِڭَّا عَالِي لْبَارَاكَا ذِي إِلْقَانَا ذ ثمْغَارْثْ نّسْ، إِنَّا: ”إِڒِي أَذْ أَشْ إِوْشْ سِيذِي زِي ثمْغَارْثْ-أَ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذڭْ ومْشَانْ ن ؤُحنْجِيرْ إِ ثْسلّمْ نتَّاثْ، ذڭْ ومْشَانْ ن ؤُحنْجِيرْ إِ إِمّوْشنْ إِ سِيذِي.“ خنِّيعقْبنْ نِيثْنِي غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

²⁰ Heli abençoava Elcana e sua mulher: Conceda-te o Senhor filhos desta mulher, em recompensa do dom que ela lhe faz! E voltavam para a sua casa.

²¹ سِيذِي مَاشَا إِخْزَارْ غَارْ حَانَّا ؤُ نتَّاثْ ثكْسِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ ذ ثْنَاينْ ن ثْحنْجِيرِينْ، أَمْ ثُوغَا إِمقَّارْ شَامْوِيلْ أَمژْيَانْ غَارْ سِيذِي.

²¹ O Senhor visitou Ana, e ela concebeu, dando à luz três filhos e duas filhas. E o menino Samuel crescia na companhia do Senhor.

²² إِذْوڒْ عَالِي إِوْسَارْ أَطَّاسْ. نتَّا إِسْڒَا خْ مَارَّا مِينْ ڭِّينْ إِحنْجِيرنْ نّسْ إِ مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسْڒَا عَاوذْ أَقَا نِيثْنِي طّْصنْ أَكْ-ذ ثمْغَارِينْ إِ ثُوغَا تّْسخَّارنْثْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ.

²² Heli era muito velho; sabia tudo o que faziam os seus filhos com os israelitas, e como eles dormiam com as mulheres que estavam de serviço à entrada da Tenda da Reunião.

²³ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّڭّمْ أَيَا أَمُّو، أَڒَامِي إِ تّسْڒِيغْ زِي مَارَّا ڒْڭنْسْ-أَ خْ ثْمڭَّا نْومْ ثِيعفَّانِينْ؟

²³ Por que, dizia-lhes, procedeis desta forma? Sei que todo o povo fala de vossas desordens.

²⁴ لَّ، أَ إِحنْجِيرنْ إِنُو، أَيَا وَارْ إِدْجِي ذ إِجّْ ن ڒخْبَارْ إِحْڒَا إِ سْڒِيغْ. كنِّيوْ ثتَّارَّامْ ڒْڭنْسْ-أَ ن سِيذِي أَذْ إِوْضَا ذِي خطُّو.

²⁴ Não façais assim, meus filhos; não são boas as informações que me chegam a vossos respeito. Estais fazendo pecar o povo do Senhor.

²⁵ مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ إِخْضَا أَكْ-ذ إِجّْ بْنَاذمْ نّغْنِي، خنِّي أَذْ خَاسْ إِحْكمْ أَربِّي، مَاشَا مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِخْضَا خْ سِيذِي، وِي خَاسْ غَا إِوْثنْ؟“ وَاخَّا أَمنِّي نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا غَارْ بَابَاثْسنْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِنغْ.

²⁵ Se um homem pecar contra outro, Deus o julga; se ele pecar, porém, contra o Senhor, quem intervirá a seu favor? Mas não ouviam a voz do seu pai, porque Deus os queria perder.

²⁶ مَاشَا شَامْوِيلْ أَمژْيَانْ ثُوغَا إِمقَّارْ ؤُشَا يَارْنِي إِتَّاسْ-د خْ ڒْخَاضَارْ إِ سِيذِي ؤُڒَا غَارْ إِوْذَانْ.

²⁶ Entretanto, o menino Samuel ia crescendo, e era agradável tanto ao Senhor como aos homens.

²⁷ ؤُشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ ن سِيذِي غَارْ عَالِي، إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَا وَارْ إِ ذ سّشْنغْ إِخفْ إِنُو نِيشَانْ إِ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ ؤُمِي ثنْ ثُوغَا ذِي مِيصْرَا، ذِي ثَادَّارْثْ ن فِيرْعُونْ؟

²⁷ Certo dia, um homem de Deus veio ter com Heli e disse-lhe da parte do Senhor: Não me revelei eu claramente à casa de teu pai, quando eles estavam no Egito ao serviço do faraó?

²⁸ نشّْ فَارْزغْ ث زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل ذ أَكهَّانْ إِ نشّْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ؤُعَالْطَارْ إِنُو حِيمَا أَذْ ذِينْ إِسَّارْغْ ڒبْخُورْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ يَارْضْ أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو. نشّْ وْشِيغْ عَاوذْ إِ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ مَارَّا ثِيغَارْصَا ن ثْمسِّي ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

²⁸ Escolhi os teus dentre todas as tribos de Israel para serem sacerdotes, subirem ao meu altar, queimarem o incenso e vestirem o efod diante de mim. Dei à casa de teu pai todos os sacrifícios oferecidos pelos israelitas.

²⁹ مَايمِّي ثْعفّْسمْ كنِّيوْ خْ ثْغَارْصْثْ إِنُو ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ إِ زِي ؤُمُورغْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْثْ ثْوهّْبمْ ذِي ثْزذِّيغْثْ إِنُو، ؤُ مَايمِّي ثتّْوقَّارمْ إِحنْجِيرنْ نْومْ أَطَّاسْ خَافِي ؤُمِي ثْمسْڒمْ كنِّيوْ إِخفْ نْومْ س مُومُّو ن مَارَّا ثِيوْهِيبِينْ ن ڒْغِيدْجثْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل؟‘

²⁹ Por que desprezais os meus sacrifícios e as minhas oblações que estabeleci em minha morada? Fazes mais caso dos teus filhos que de mim, engordando-vos com o melhor de todas as ofertas de meu povo de Israel.

³⁰ س ؤُيَا إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ نِّيغْ نِيشَانْ: ثَادَّارْثْ نّشْ ذ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ أَذْ ؤُيُورنْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو إِ ڒبْذَا!‘، مَاشَا ڒخُّو إِقَّارْ سِيذِي: ’أَيَا أَقَا إِڭّْوجْ خَافِي، مَاغَارْ إِنِّي ذ أَيِي إِتّْوقَّارنْ، أَذْ ثنْ وقَّارغْ، مَاشَا إِنِّي إِ ذ أَيِي إِسّحْقَارَانْ، أَذْ تّْوَاحسْبنْ ذ إِمُوقْڒِيڒنْ.

³⁰ Por isso, eis o que diz o Senhor, Deus de Israel: Eu tinha dito que a tua casa e a casa de teu pai serviria para sempre diante de mim. Mas agora, diz o Senhor, não será mais assim. Eu honro aqueles que me honram e desprezo os que me desprezam.

³¹ خْزَارْ أَذْ أَسنْ وُوسَّانْ، أَذْ قضْعغْ أَغِيڒْ نّشْ ذ ؤُغِيڒْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ أَڒَامِي وَارْ إِتِّيڒِي عَاذْ ذ أَوسَّارْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ.

³¹ Virão dias em que abaterei o teu vigor e o vigor da casa de teu pai, de tal modo que já não haverá ancião em tua casa.

³² شكْ أَذْ ثخْزَارذْ بلِّي أَذْ د-يَاسْ إِجّْ ن وغْرِيمْ ن ثْزذِّيغْثْ، وَاخَّا نتَّا إِتّڭّْ ثْشُونِي-يَا مَارَّا إِ إِسْرَائِيل، ؤُشَاعمَّارْصْ أَذْ يِيڒِي عَاذْ إِجّْ ن ؤُوسَّارْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ، مَارَّا ؤُسَّانْ.

³² Israel estará cumulado da alegria, e tu verás a angústia em tua casa. Não haverá jamais ancião em tua família!

³³ وَارْ قطّْعغْ شَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِ غَاركْ إِدْجَانْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِنُو، أَڒَامِي غَا ؤُحْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ قَاعْ، أَذْ ثفْنَا ڒعْمَارْ نّشْ ؤُشَا مَارَّا أَرَّاوْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ أَذْ مّْثنْ ذ إِرْيَازنْ.

³³ Entretanto, não cortarei todos os teus do meu altar, para que se consumam de inveja os teus olhos e se desfaleça a tua alma; mas todos os outros morrerão na flor da idade.

³⁴ ذ ثَا إِ ذ أَكْ غَا ثِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ نِّي د غَا ثَاسْ خْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ: أَذْ مّْثنْ س ثْنَاينْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ.

³⁴ O que vai acontecer aos teus dois filhos Ofni e Finéias, será para ti um sinal: morrerão ambos no mesmo dia.

³⁵ نشّْ مَاشَا أَذْ ڭّغْ إِ إِخفْ إِنُو إِجّْ ن ؤُكهَّانْ ذ أَمْثِيقِّي. نتَّا أَذْ إِڭّْ عْلَاحْسَابْ ؤُڒْ ذ ڒعْمَارْ إِنُو. نشّْ أَذْ أَسْ سّْبدّغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ ثمْثنْ ؤُشَا نتَّا أَذْ يُويُورْ ڒبْذَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن لْمَاسِيحْ إِنُو.

³⁵ Suscitarei para mim um sacerdote fiel, que procederá segundo o meu coração e minha vontade. Edificar-lhe-ei uma casa durável, e ele andará sempre diante do meu ungido.

³⁶ ؤُشَا أَذْ إِمْسَارْ، بلِّي مَارَّا وِي غَا إِقِّيمنْ زِي ثَادَّارْثْ نّشْ، أَذْ د-يَاسْ أَذْ أَسْ إِبنْذقْ إِ يِيشْثْ ن ثُوقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ نِيغْ إِ يِيشْثْ ن ثشْنِيفْثْ ن وغْرُومْ، أَذْ يِينِي: ’أَرْنِي أَيِي مْغِيرْ غَارْ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ ن إِكهَّاننْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارِي يِيڒِي إِجّْ ن ؤُڒقِّيمْ ن وغْرُومْ إِ مَاشَّا.‘ “

³⁶ Os que sobreviverem de tua família irão prostrar-se diante dele por uma moeda de prata ou por um pedaço de pão, dizendo-lhe: Admiti-me para alguma função sacerdotal, a fim de que eu tenha um bocado de pão para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →