1 Samuel 2

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ خنِّي ثژُّودْجْ حَانَّا، ثنَّا:

¹ Então Ana orou assim: O meu coração exulta no A minha força está exaltada no A minha boca se ri dos meus inimigos, porque me alegro na tua salvação.

² ؤُڒَا ذ إِجّْ ذ أَمْقدّسْ أَمْ سِيذِي،

² Ninguém é santo como o Senhor , porque não há outro além de ti, e não há rocha como o nosso Deus.

³ وَارْ ثَارنِّيمْ ثسَّاوَاڒمْ

³ Não multipliquem palavras de orgulho; que não saiam palavras arrogantes da boca de vocês. Porque o é o Deus da sabedoria e ele pesa na sua balança todos os feitos das pessoas.

⁴ ڒْْقوْسْ ن أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ إِتّْوَارْژَا،

⁴ O arco dos fortes é quebrado, porém os fracos são revestidos de força.

⁵ إِنِّي إِجِّيوْننْ أَرهْننْ إِخفْ نْسنْ إِ وغْرُومْ،

⁵ Os que antes estavam fartos hoje trabalham pela comida, mas os que andavam famintos não têm mais fome. Até a mulher estéril tem sete filhos, e a que tinha muitos filhos perde o vigor.

⁶ أَربِّي إِنقّْ ؤُ إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ،

⁶ O Senhor é quem tira a vida e quem a dá; ele faz descer à sepultura e faz subir.

⁷ سِيذِي إِتَّارَّا \+tl إِجّْ\+tl* ذ أَمزْڒُوضْ

⁷ O Senhor empobrece e enriquece; humilha e também exalta.

⁸ أَمُوقْڒِيڒْ إِسّكَّارْ إِ-ث زِي ثْعجَّاجْثْ،

⁸ Levanta o pobre do pó e tira o necessitado do monte de lixo, para o fazer assentar ao lado de príncipes, para o fazer herdar o trono de glória. Porque do são as colunas da terra, e ele firmou o mundo sobre elas.

⁹ نتَّا إِ إِسّْڒقَّانْ

⁹ Ele guarda os pés dos seus santos, mas os perversos emudecem nas trevas da morte, porque o homem não prevalece pela força.

¹⁰ ونِّي إِتّمْشُوبُّوشنْ أَكْ-ذ سِيذِي،

¹⁰ O Senhor destrói os seus inimigos; dos céus troveja contra eles. O as extremidades da terra, dá força ao seu rei e exalta o poder do seu ungido.

¹¹ إِعْقبْ إِلْقَانَا عَاوذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ غَارْ رَامَا، مَاشَا أَحنْجِيرْ إِسخَّارْ إِ سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُكهَّانْ عَالِي.

¹¹ Então Elcana voltou para a sua casa, em Ramá. Mas o menino ficou servindo o Senhor , diante do sacerdote Eli.

¹² مَاشَا ثَارْوَا ن عَالِي ثُوغَا ذ ثَارْوَا إِ وَارْ إِسكّْوِينْ. نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ شَا سِيذِي.

¹² Os filhos de Eli eram homens malignos e não se importavam com o Senhor .

¹³ إِكهَّاننْ نُّومنْ أَذْ ڭّنْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ أَمُّو: مَاڒَا يِيوِي إِجّْ ن ورْيَازْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ، خنِّي، ؤُمِي ثُوغَا أَيْسُومْ عَاذْ إِتّْننَّا، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن فُورْشِيثَا ن ثْڒَاثَا ن إِشُوكْضَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ،

¹³ O costume desses sacerdotes com o povo era este: quando alguém oferecia um sacrifício, o servo do sacerdote vinha com um garfo de três dentes na mão e, enquanto a carne estava cozinhando,

¹⁴ إِجُّو ت ذِي ڒْبُورْمثْ نِيغْ ذڭْ ؤُطنْجِيرْ نِيغْ ذِي مَارْمِيثَا نِيغْ ذِي ثيْذُورْثْ ؤُ مَارَّا مِينْ غَا ثكْسِي فُورْشِيثَا، إِكْسِي ث ؤُكهَّانْ إِ يِيخفْ نّسْ. أَمُّو إِ ث ڭِّينْ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ شِيلُو.

¹⁴ enfiava o garfo na caldeira, na panela, no caldeirão ou na marmita, e tudo o que o garfo tirava o sacerdote pegava para si. Assim se fazia a todo o Israel que ia ali, a Siló.

¹⁵ أَمُّو عَاوذْ، قْبڒْ غَا بخَّارنْ ثَاذُونْثْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن إِكهَّاننْ، إِنَّا إِ ورْيَازْ نِّي د-إِوْينْ ثَاغَارْصْثْ: ”أوْشْ أَيِي أَيْسُومْ حِيمَا أَذْ ث قْڒِيغْ إِ ؤُكهَّانْ، مِينْزِي نتَّا وَارْ خَاكْ إِكْسِي شَا أَيْسُومْ إِتّْوَاننَّانْ، مَاشَا مْغِيرْ أَزِيزَا.“

¹⁵ Também antes de se queimar a gordura, o servo do sacerdote vinha e dizia ao homem que estava oferecendo o sacrifício: “Dê um pedaço desta carne para o sacerdote assar. Ele não aceitará de você carne cozida, mas apenas crua.”

¹⁶ مَاڒَا يَارَّا-د خَاسْ ورْيَازْ: ”أَمزْوَارْ إِتّْخصَّا أَذْ بخَّارنْ ثَاذُونْثْ مَارَّا، خنِّي كْسِي مِينْ إِخْسْ وُوڒْ نّشْ إِ يِيخفْ نّشْ!“، إِنَّا أَسْ ؤُمْسخَّارْ ن ؤُكهَّانْ: ”لَّ، إِتّْخصَّا أَذْ ث ثوْشذْ ڒخُّو، مَاڒَا لَّا، أَذْ ث كْسِيغْ س ؤُغِيڒْ!“

¹⁶ Se o ofertante lhe respondia: “Deixe que primeiro queime a gordura, depois você pode pegar o quanto quiser”, o servo do sacerdote dizia: “Não. Você tem de entregar essa carne agora. Se não, eu a pegarei à força.”

¹⁷ دّنْبْ ن إِمْسخَّارنْ ثُوغَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مَاغَارْ إِرْيَازنْ سّحْقَارنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ن سِيذِي.

¹⁷ Era, pois, muito grave o pecado desses moços diante do Senhor , porque eles desprezavam a oferta do Senhor .

¹⁸ مَاشَا شَامْوِيلْ ثُوغَا إِتّْسخَّارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِحزّْمنْ س يِيجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ن ڒقْطنْ.

¹⁸ Samuel ministrava diante do Senhor , sendo ainda menino, vestido de uma estola sacerdotal de linho.

¹⁹ يمَّاسْ ثڭَّا أَسْ إِجّْ ن ؤُسڒْهَامْ ؤُشَا ثتَّاوْيِي أَسْ ث-إِ-د زڭْ ؤُسڭّْوَاسْ غَارْ ؤُسڭّْوَاسْ، خْمِي ثتّْڭعّذْ أَكْ-ذ ورْيَازْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثَاوِي ذِينْ ثَاغَارْصْثْ ن كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ.

¹⁹ Sua mãe lhe fazia uma túnica pequena e, de ano em ano, a levava para ele quando ia com o seu marido oferecer o sacrifício anual.

²⁰ إِڭَّا عَالِي لْبَارَاكَا ذِي إِلْقَانَا ذ ثمْغَارْثْ نّسْ، إِنَّا: ”إِڒِي أَذْ أَشْ إِوْشْ سِيذِي زِي ثمْغَارْثْ-أَ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذڭْ ومْشَانْ ن ؤُحنْجِيرْ إِ ثْسلّمْ نتَّاثْ، ذڭْ ومْشَانْ ن ؤُحنْجِيرْ إِ إِمّوْشنْ إِ سِيذِي.“ خنِّيعقْبنْ نِيثْنِي غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

²⁰ Eli abençoava Elcana e a sua mulher e dizia: — Que o E voltavam para a sua casa.

²¹ سِيذِي مَاشَا إِخْزَارْ غَارْ حَانَّا ؤُ نتَّاثْ ثكْسِي س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د ثْڒَاثَا ن إِحنْجِيرنْ ذ ثْنَاينْ ن ثْحنْجِيرِينْ، أَمْ ثُوغَا إِمقَّارْ شَامْوِيلْ أَمژْيَانْ غَارْ سِيذِي.

²¹ Assim, o Senhor abençoou Ana e ela engravidava. Teve mais três filhos e duas filhas. E o menino Samuel crescia diante do Senhor .

²² إِذْوڒْ عَالِي إِوْسَارْ أَطَّاسْ. نتَّا إِسْڒَا خْ مَارَّا مِينْ ڭِّينْ إِحنْجِيرنْ نّسْ إِ مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسْڒَا عَاوذْ أَقَا نِيثْنِي طّْصنْ أَكْ-ذ ثمْغَارِينْ إِ ثُوغَا تّْسخَّارنْثْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ.

²² Eli já era muito velho e ouvia tudo o que os seus filhos faziam a todo o Israel e de como se deitavam com as mulheres que serviam à porta da tenda do encontro.

²³ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّڭّمْ أَيَا أَمُّو، أَڒَامِي إِ تّسْڒِيغْ زِي مَارَّا ڒْڭنْسْ-أَ خْ ثْمڭَّا نْومْ ثِيعفَّانِينْ؟

²³ E disse-lhes: — Por que vocês fazem essas coisas? Pois de todo este povo ouço constantemente falar das coisas más que vocês fazem.

²⁴ لَّ، أَ إِحنْجِيرنْ إِنُو، أَيَا وَارْ إِدْجِي ذ إِجّْ ن ڒخْبَارْ إِحْڒَا إِ سْڒِيغْ. كنِّيوْ ثتَّارَّامْ ڒْڭنْسْ-أَ ن سِيذِي أَذْ إِوْضَا ذِي خطُّو.

²⁴ Não, meus filhos, porque não é boa fama esta que ouço. Vocês estão levando o povo do Senhor a transgredir.

²⁵ مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ إِخْضَا أَكْ-ذ إِجّْ بْنَاذمْ نّغْنِي، خنِّي أَذْ خَاسْ إِحْكمْ أَربِّي، مَاشَا مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِخْضَا خْ سِيذِي، وِي خَاسْ غَا إِوْثنْ؟“ وَاخَّا أَمنِّي نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا غَارْ بَابَاثْسنْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِنغْ.

²⁵ Se um homem pecar contra o seu próximo, Deus será o árbitro. Mas, se ele pecar contra o Senhor , quem intercederá por ele? Mas eles não ouviram a voz de seu pai, porque o

²⁶ مَاشَا شَامْوِيلْ أَمژْيَانْ ثُوغَا إِمقَّارْ ؤُشَا يَارْنِي إِتَّاسْ-د خْ ڒْخَاضَارْ إِ سِيذِي ؤُڒَا غَارْ إِوْذَانْ.

²⁶ E o jovem Samuel crescia em estatura e no favor do Senhor e dos homens.

²⁷ ؤُشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ ن سِيذِي غَارْ عَالِي، إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَا وَارْ إِ ذ سّشْنغْ إِخفْ إِنُو نِيشَانْ إِ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ ؤُمِي ثنْ ثُوغَا ذِي مِيصْرَا، ذِي ثَادَّارْثْ ن فِيرْعُونْ؟

²⁷ Um homem de Deus veio a Eli e disse: — Assim diz o

²⁸ نشّْ فَارْزغْ ث زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل ذ أَكهَّانْ إِ نشّْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ؤُعَالْطَارْ إِنُو حِيمَا أَذْ ذِينْ إِسَّارْغْ ڒبْخُورْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ يَارْضْ أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو. نشّْ وْشِيغْ عَاوذْ إِ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ مَارَّا ثِيغَارْصَا ن ثْمسِّي ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

²⁸ Eu o escolhi dentre todas as tribos de Israel para ser o meu sacerdote, para subir ao meu altar, para queimar o incenso e para usar a estola sacerdotal diante de mim. E dei à casa de seu pai todas as ofertas queimadas dos filhos de Israel.

²⁹ مَايمِّي ثْعفّْسمْ كنِّيوْ خْ ثْغَارْصْثْ إِنُو ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ إِ زِي ؤُمُورغْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْثْ ثْوهّْبمْ ذِي ثْزذِّيغْثْ إِنُو، ؤُ مَايمِّي ثتّْوقَّارمْ إِحنْجِيرنْ نْومْ أَطَّاسْ خَافِي ؤُمِي ثْمسْڒمْ كنِّيوْ إِخفْ نْومْ س مُومُّو ن مَارَّا ثِيوْهِيبِينْ ن ڒْغِيدْجثْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل؟‘

²⁹ Por que tratam com desprezo os meus sacrifícios e as minhas ofertas de cereais, que ordenei que se fizessem na minha morada? E, você, por que honra os seus filhos mais do que a mim, para que você e eles engordem com as melhores partes de todas as ofertas do meu povo de Israel?”

³⁰ س ؤُيَا إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ نِّيغْ نِيشَانْ: ثَادَّارْثْ نّشْ ذ ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ أَذْ ؤُيُورنْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو إِ ڒبْذَا!‘، مَاشَا ڒخُّو إِقَّارْ سِيذِي: ’أَيَا أَقَا إِڭّْوجْ خَافِي، مَاغَارْ إِنِّي ذ أَيِي إِتّْوقَّارنْ، أَذْ ثنْ وقَّارغْ، مَاشَا إِنِّي إِ ذ أَيِي إِسّحْقَارَانْ، أَذْ تّْوَاحسْبنْ ذ إِمُوقْڒِيڒنْ.

³⁰ — Portanto, o Senhor , o Deus de Israel, diz: “Na verdade, eu prometi que a sua casa e a casa de seu pai andariam diante de mim para sempre. Mas agora o Senhor diz: Longe de mim tal coisa, porque honrarei aqueles que me honram, porém desprezarei os que me desprezam.

³¹ خْزَارْ أَذْ أَسنْ وُوسَّانْ، أَذْ قضْعغْ أَغِيڒْ نّشْ ذ ؤُغِيڒْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاشْ أَڒَامِي وَارْ إِتِّيڒِي عَاذْ ذ أَوسَّارْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ.

³¹ Eis que vêm dias em que acabarei com o seu poder e com o poder da casa de seu pai, para que ninguém em sua casa chegue a ficar velho.

³² شكْ أَذْ ثخْزَارذْ بلِّي أَذْ د-يَاسْ إِجّْ ن وغْرِيمْ ن ثْزذِّيغْثْ، وَاخَّا نتَّا إِتّڭّْ ثْشُونِي-يَا مَارَّا إِ إِسْرَائِيل، ؤُشَاعمَّارْصْ أَذْ يِيڒِي عَاذْ إِجّْ ن ؤُوسَّارْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ، مَارَّا ؤُسَّانْ.

³² E você verá a aflição da morada de Deus, juntamente com o bem que farei a Israel. Mas ninguém da sua casa chegará à velhice.

³³ وَارْ قطّْعغْ شَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِ غَاركْ إِدْجَانْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِنُو، أَڒَامِي غَا ؤُحْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ قَاعْ، أَذْ ثفْنَا ڒعْمَارْ نّشْ ؤُشَا مَارَّا أَرَّاوْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ أَذْ مّْثنْ ذ إِرْيَازنْ.

³³ O homem, porém, da sua linhagem a quem eu não afastar do meu altar será poupado apenas para lhe consumir os olhos e lhe entristecer a alma. E todos os descendentes da sua casa morrerão na flor da idade.

³⁴ ذ ثَا إِ ذ أَكْ غَا ثِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ نِّي د غَا ثَاسْ خْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ: أَذْ مّْثنْ س ثْنَاينْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ.

³⁴ E o que vier a acontecer com os seus dois filhos, Hofni e Fineias, será um sinal para você: ambos morrerão no mesmo dia.

³⁵ نشّْ مَاشَا أَذْ ڭّغْ إِ إِخفْ إِنُو إِجّْ ن ؤُكهَّانْ ذ أَمْثِيقِّي. نتَّا أَذْ إِڭّْ عْلَاحْسَابْ ؤُڒْ ذ ڒعْمَارْ إِنُو. نشّْ أَذْ أَسْ سّْبدّغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ ثمْثنْ ؤُشَا نتَّا أَذْ يُويُورْ ڒبْذَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن لْمَاسِيحْ إِنُو.

³⁵ Então suscitarei para mim um sacerdote fiel, que fará segundo o que tenho no coração e na mente. Eu lhe edificarei uma casa estável, e ele andará diante do meu ungido para sempre.

³⁶ ؤُشَا أَذْ إِمْسَارْ، بلِّي مَارَّا وِي غَا إِقِّيمنْ زِي ثَادَّارْثْ نّشْ، أَذْ د-يَاسْ أَذْ أَسْ إِبنْذقْ إِ يِيشْثْ ن ثُوقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ نِيغْ إِ يِيشْثْ ن ثشْنِيفْثْ ن وغْرُومْ، أَذْ يِينِي: ’أَرْنِي أَيِي مْغِيرْ غَارْ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ ن إِكهَّاننْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارِي يِيڒِي إِجّْ ن ؤُڒقِّيمْ ن وغْرُومْ إِ مَاشَّا.‘ “

³⁶ E todo aquele que restar da sua casa virá a inclinar-se diante dele, para obter uma moeda de prata e um bocado de pão. E dirá: ‘Peço que você me dê um dos cargos sacerdotais, para que eu tenha um pedaço de pão para comer.’”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →