1 Samuel 26

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ إِرْيَازنْ ن زِيفْ ؤُسِينْ-د غَارْ شَاوُولْ غَارْ جِيبْعَا، نَّانْ: ”مَا وَارْ إِسّْنُوفَّارْ ذَاوُوذْ إِخفْ نّسْ خْ ثوْرِيرْثْ ن حَاخِيلَا أَرنْذَاذْ ن ثْنزْرُوفْثْ؟“

¹ Alguns homens de Zife foram até Saul, em Gibeá, para lhe dizer: “Davi está escondido na colina de Haquilá, em frente ao deserto de Jesimom”.

² خنِّي إِكَّارْ شَاوُولْ ؤُشَا إِهْوَا غَارْ ڒخْڒَا ن زِيفْ، أَكِيذسْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ زِي إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا ن زِيفْ.

² Então Saul escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e saiu para perseguir Davi no deserto de Zife.

³ إِوْثَا شَاوُولْ إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ وبْرِيذْ خْ ثوْرِيرْثْ ن حَاخِيلَا ثنِّي أَرنْذَاذْ ن ثْنزْرُوفْثْ. ذَاوُوذْ إِقِّيمْ ذِي ڒخْڒَا، إِژْرَا شَاوُولْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د غَارْ ڒخْڒَا.

³ Acampou à beira da estrada, ao lado da colina de Haquilá, junto ao deserto de Jesimom, onde Davi estava escondido. Quando Davi soube que Saul tinha vindo atrás dele no deserto,

⁴ مَاغَارْ ذَاوُوذْ ثُوغَا إِسّكّْ إِخْبَارْجِييّنْ ؤُ نتَّا ثُوغَا إِسّنْ أَقَا شَاوُولْ إِڭَّا أَذْ د-يَاسْ.

⁴ enviou espiões para confirmar a notícia de que Saul havia chegado.

⁵ ذَاوُوذْ إِكَّارْ ؤُ يُوسَا-د مَانِي ثُوغَا إِوْثَا شَاوُولْ إِقِيضَانْ نّسْ. ذَاوُوذْ ثُوغَا إِتّْوَاڒَا مَانِي ثُوغَا إِزّڒْ شَاوُولْ أَكْ-ذ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ. شَاوُولْ إِطّصْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن إِكَارُّوثنْ ؤُ ڒْڭنْسْ ثُوغَا إِنّضْ أَسْ-د س إِقِيضَانْ نْسنْ.

⁵ Então Davi foi ao acampamento de Saul para ver o que se passava por lá. Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército, dormiam dentro de um círculo formado por seus guerreiros.

⁶ خنِّي إِطّفْ ذَاوُوذْ ذڭْ وَاوَاڒْ. إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ أَخِيمَالِيكْ، أَحِيتِّي، ؤُ أَكْ-ذ أَبِيشَايْ، مِّيسْ ن صِيرُويَا، ؤُمَاسْ ن يُووَابْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ أَكِيذِي إِ غَا إِهْوَانْ غَارْ شَاوُولْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ؟“ أَبِيشَايْ إِنَّا: ”نشّْ أَذْ كِيذكْ هْوِيغْ.“

⁶ “Quem se oferece para ir até lá comigo?”, perguntou Davi ao hitita Aimeleque e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe. “Eu irei com o senhor”, respondeu Abisai.

⁷ يُوسَا-د ذَاوُوذْ أَكْ-ذ أَبِيشَايْ ذِي دْجِيڒثْ غَارْ ڒْڭنْسْ، ؤُ خْزَارْ، شَاوُولْ ثُوغَا إِطّصْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن إِكَارُّوثنْ ؤُ لَانْسَا نّسْ ثجِّي زَّاثْ إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ذِي ثمُّورْثْ. إِنّْضنْ أَسْ-د أَبْنِيرْ ذ ڒْڭنْسْ.

⁷ Então Davi e Abisai entraram no acampamento de Saul à noite e o encontraram dormindo, com a lança fincada no chão, perto da cabeça. Abner e os soldados dormiam à sua volta.

⁸ خنِّي إِنَّا أَبِيشَايْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسّْ-أَ إِقّنْ سِيذِي ڒعْذُو نّشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. أجّْ أَيِي ڒخُّو أَذْ ث سّْنُوقّْبغْ أَكْ-ذ ثمُّورْثْ س إِشْثْ ن ثشْثِي ن لَانْسَا. وَارْ تّحْذِيجِيغْ أَذْ ت ڭّغْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ.“

⁸ Abisai disse a Davi: “Certamente desta vez Deus entregou o inimigo em suas mãos! Agora, deixe-me cravá-lo na terra com um só golpe da lança. Não precisarei de outro!”.

⁹ ذَاوُوذْ إِنَّا إِ أَبِيشَايْ: ”وَارْ ث تَّاردّدْجْ شَا، مَاغَارْ مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ يَارّْ أَفُوسْ نّسْ غَارْ ؤُمذْهُونْ ن سِيذِي ؤُشَا أَذْ إِقِّيمْ ذ أَفُورِّي؟“

⁹ “Não o mate!”, disse Davi. “Ninguém será considerado inocente se atacar o ungido do S enhor !

¹⁰ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، سِيذِي أَذْ ث إِوّثْ: نِيغْ أَذْ د-يَاسْ وَاسّْ نّسْ إِ ذِي إِ غَا إِمّثْ نِيغْ أَذْ د-إِهْوَا غَارْ ؤُمنْغِي ؤُشَا أَذْ إِتّْوَانغْ.

¹⁰ Por certo o S enhor ferirá Saul algum dia, ou ele morrerá de velhice, ou na batalha.

¹¹ سِيذِي أَذْ أَيِي إِحْضَا أَقَا نشّْ أَذْ وْثغْ س ؤُفُوسْ إِنُو أَمذْهُونْ ن سِيذِي. تّْزَاوْڭغْ شكْ، كْسِي لَانْسَا إِ إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ذ ثبْرِيقْثْ ن وَامَانْ ؤُشَا أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ!“

¹¹ Que o S enhor me livre de matar o homem que ele ungiu! Mas vamos pegar a lança e o jarro de água que estão perto de sua cabeça, e depois vamos embora.”

¹² إِكْسِي ذَاوُوذْ لَانْسَا ذ ثبْرِيقْثْ ن وَامَانْ إِ ثُوغَا ذِينْ إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ؤُزدْجِيفْ ن شَاوُولْ ؤُشَا فّْغنْ نِيثْنِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ث إِژْرِي، ڒَا ذ إِجّْ وَارْ ث يُوشِي ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِفِيقْ، مَاغَارْ مَارَّا طّْصنْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا إِسّغْضسْ إِ-ثنْ ذڭْ إِجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ.

¹² Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul. Depois, ele e Abisai saíram sem que ninguém os visse nem acordasse, pois o S enhor os tinha feito cair num sono profundo.

¹³ ذَاوُوذْ إِعْذُو غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي ؤُشَا إِبدّْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ. ثُوغَا إِدْجَا تَّاسِيعْ ذ أَمقّْرَانْ جَارْ أَسنْ.

¹³ Davi subiu a colina e passou para o outro lado, até estar a uma distância segura.

¹⁴ إِڒَاغَا-د ذَاوُوذْ إِ ڒْڭنْسْ ؤُ إِ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ شَا، أَبْنِيرْ؟“ خنِّي يَارَّا-د أَبْنِيرْ، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنِيذْ شكْ ونِّي ذ إِتّْڒَاغَانْ خْ ؤُجدْجِيذْ؟“

¹⁴ Então gritou para os soldados e para Abner, filho de Ner: “Acorde, Abner!”. Abner perguntou de volta: “Quem é você? E como ousa acordar o rei aos gritos?”.

¹⁵ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَبْنِيرْ: ”مَا شكْ وَارْ ثدْجِيذْ ذ أَرْيَازْ؟ مَانْ ونْ ذِي إِسْرَائِيل إِ إِدْجَانْ أَمْ شكْ؟ مَايمِّي خنِّي وَارْ ثحْضِيذْ خْ سِيذِي نّشْ، أَجدْجِيذْ؟ أَقَا إِجّنْ زِي ڒْڭنْسْ يُوذفْ-د حِيمَا أَذْ يَاردّدْجْ أَجدْجِيذْ، سِيذِي نّشْ.

¹⁵ “Você é um grande homem, não é mesmo, Abner?”, disse Davi. “Quem, em todo o Israel, pode se comparar a você? Por que então não protegeu seu senhor, o rei, quando alguém chegou tão perto dele que poderia matá-lo?

¹⁶ مِينْ ثڭِّيذْ وَارْ إِدْجِي شَا مْلِيحْ. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، كنِّيوْ ذ ثَارْوَا ن ڒْموْثْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثْعسّمْ خْ سِيذِي نْومْ، أَمذْهُونْ ن سِيذِي! خْزَارْ مَانِي دْجَانْثْ ڒخُّو لَانْسَا ن ؤُجدْجِيذْ ذ ثبْرِيقْثْ ن وَامَانْ ثِينِّي ثُوغَا زَّاثْ إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ!“

¹⁶ Isso não é nada bom! Tão certo como o S enhor vive, você e seus homens merecem morrer, pois não protegeram seu rei, o ungido do S enhor . Olhe em volta! Onde estão a lança e o jarro de água do rei, que estavam perto da cabeça dele?”

¹⁷ شَاوُولْ إِعْقڒْ ثْمِيجَّا ن ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”مَا ثَا ذ ثْمِيجَّا نّشْ، أَ مِّي ذَاوُوذْ؟“ ذَاوُوذْ إِنَّا: ”أَقَا-ت ذ ثْمِيجَّا إِنُو، سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ!“

¹⁷ Saul reconheceu a voz de Davi e disse: “É você, meu filho Davi?”. Davi respondeu: “Sim, meu senhor, o rei.

¹⁸ خنِّي إِنَّا: ”مَايمِّي إِضفَّارْ سِيذِي إِنُو أَمْسخَّارْ نّسْ أَمُّو؟ مِينْزِي مِينْ ڭِّيغْ ؤُ مَانْ ث ڒْعِيبْ إِ يُومْسنْ غَارْ ؤُفُوسْ إِنُو؟

¹⁸ Por que meu senhor persegue seu servo? O que eu fiz? Qual é meu crime?

¹⁹ خنِّي ڒخُّو، أجّْ أَذْ إِسڒْ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ، إِ وَاوَاڒنْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ. مَاڒَا سِيذِي إِسّهْوڒْ إِ شكْ خَافِي، إِڒِي أَذْ إِشمّْ نتَّا ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، مَاشَا مَاڒَا ذ إِوْذَانْ إِ إِدْجَانْ، خنِّي أَذْ تّْوَانعْڒنْ نِيثْنِي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مَاغَارْ نِيثْنِي ؤُژّْڒنْ خَافِي أَسّْ-أَ أَڒَامِي وَارْ زمَّارغْ أَذْ قِّيمغْ قّْنغْ عَاذْ إِ ڒْوَارْثْ ن سِيذِي، ؤُ مَاغَارْ نِيثْنِي قَّارنْ: ’رُوهْ، سخَّارْ إِ إِربِّيثنْ إِنّغْنِي!‘

¹⁹ Agora, porém, peço que o rei ouça seu servo. Se o S enhor incitou o rei contra mim, então que ele aceite minha oferta. Mas, se isso tudo não passa de um plano de homens, que o S enhor os amaldiçoe! Pois eles me expulsaram de meu lar, de modo que não posso mais viver entre o povo do S enhor , e disseram: ‘Vá servir outros deuses!’.

²⁰ خنِّي ڒخُّو، أجّْ إِذَامّنْ إِنُو وَارْ تِّيزّْڒنْ ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِڭّْوجنْ خْ سِيذِي. مِينْزِي أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل إِفّغْ، حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ إِجّْ ن ؤُينِّي ن ؤُشُورْذُو وَاهَا، أَمْ مَامّشْ يمَّارنْ ثَاسكُّورْثْ ذڭْ إِذُورَارْ.“

²⁰ Devo morrer em terra estrangeira, longe da presença do S enhor ? Por que o rei de Israel sai à procura de uma pulga? Por que me persegue como uma perdiz nos montes?”.

²¹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا شَاوُولْ: ”نشّْ خْضِيغْ، عْقبْ-د، أَ مِّي ذَاوُوذْ، مَاغَارْ نشّْ وَارْ ذ أَشْ تّڭّغْ عَاذْ ڒْغَارْ، مِينْزِي ثُوذَارْثْ إِنُو ثُوغَا أَسّْ-أَ ثْسكّْوَا غَاركْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ. خْزَارْ، نشّْ ڭِّيغْ ثُوبُّوهڒْيَا ؤُ ودَّارغْ س وَاطَّاسْ.“

²¹ Então Saul disse: “Pequei. Volte para casa, Davi, meu filho, e não procurarei mais lhe fazer mal, pois hoje você considerou minha vida preciosa. Tenho sido insensato e cometi erros muito graves”.

²² ذَاوُوذْ يَارَّا-د، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَقَا ذَا لَانْسَا ن ؤُجدْجِيذْ. أجّْ إِجّْ زڭْ إِمْسخَّارنْ نّشْ أَذْ إِژْوَا، أَذْ ت-إِ-د يَاوِي.

²² “Aqui está sua lança, ó rei!”, respondeu Davi. “Mande um dos seus servos vir pegá-la.

²³ أَذْ إِخدْجصْ سِيذِي كُوڒْ إِجّْ خْ ثْسڭْذَا نّسْ ذ تِّيقّثْ نّسْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا إِسلّمْ إِ شكْ أَسّْ-أَ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، مَاشَا وَارْ خْسغْ شَا أَذْ ڭّغْ أَفُوسْ إِنُو ذڭْ ؤُمذْهُونْ ن سِيذِي.

²³ O S enhor recompensa quem age com justiça e lealdade, e eu me recusei a matar o rei, mesmo quando o S enhor o entregou em minhas mãos, pois é o ungido do S enhor .

²⁴ خْزَارْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثُوذَارْثْ نّشْ أَسّْ-أَ ثِيغْڒَا ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو، أَمُّو إِ غَا ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِنُو ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ثِيغْڒَا. نتَّا أَذْ أَيِي إِفكّْ زِي مَارَّا ڒحْصَارثْ.“

²⁴ Agora, que o S enhor considere minha vida preciosa, como hoje considerei preciosa a vida do rei. Que ele me livre de todos os meus sofrimentos.”

²⁵ شَاوُولْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”أَقَا شكْ ثتّْوَابَارْكذْ، مِّي ذَاوُوذْ. مِينْ مَا إِ غَا ثڭّذْ، أَقَا أَذْ ثَاوْضذْ عَاوذْ.“ خنِّي يُويُورْ ذَاوُوذْ أَبْرِيذْ نّسْ ؤُ شَاوُولْ إِعْقبْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ مَانِي ثُوغَا إِزدّغْ.

²⁵ E Saul disse a Davi: “Seja abençoado, Davi, meu filho. Você realizará muitos feitos heroicos e certamente será bem-sucedido”. Então Davi foi embora, e Saul voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 26 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →