1 Samuel 25

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ شَامْوِيلْ إِمُّوثْ ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل إِمُونْ. نِيثْنِي وْثِينْ خَاسْ أَڭجْذُورْ ؤُ نضْڒنْ ث ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ ذِي رَامَا. خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ ذَاوُوذْ، إِهْوَا غَارْ ڒخْڒَا ن فَارَانْ.

¹ E faleceu Samuel, e todo o Israel se ajuntou, e o prantearam, e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.

² ثُوغَا ذِي مَاعُونْ إِجّْ ن ورْيَازْ ونِّي ثُوغَا غَارْ إِدْجَا وَاڭْڒَا ذِي كَارْمِيلْ. أَرْيَازْ ثُوغَا ذ بُو-وَاڭْڒَا أَڒْ طَّارْفْ، إِدْجَا غَارسْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن وُودْجِي ذ أَڒفْ ن إِغَايْضنْ. نتَّا ثُوغَا إِدْجَاسْ ؤُدْجِي نّسْ ذِي كَارْمِيلْ.

² E havia um homem em Maom, que tinha as suas possessões no Carmelo; e era este homem muito poderoso, e tinha três mil ovelhas e mil cabras; e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.

³ أَرْيَازْ تّْڒَاغَانْ أَسْ نَابَالْ ؤُ ثَامْغَارْثْ نّسْ تّْڒَاغَانْ أَسْ أَبِيجَايِيلْ. ثَامْغَارْثْ ثُوغَا غَارسْ ڒعْقڒْ مْلِيحْ ؤُ ثُوغَا-ت ذ مُوصْبِيحْ إِ ڒْخزْرَاثْ، مَاشَا أَرْيَازْ ثُوغَا إِقْسحْ ؤُ ثِيمڭَّا نّسْ ذ ثِيعفَّانِينْ إِ دْجَانْثْ. نتَّا ثُوغَا-ث أَمْ وُوڒْ نّسْ.

³ E era o nome deste homem Nabal, e o nome de sua mulher Abigail; e era a mulher de bom entendimento e formosa; porém o homem era duro, e maligno nas obras, e era da casa de Calebe.

⁴ ؤُمِي إِسْڒَا ذَاوُوذْ ذِي ڒخْڒَا، أَقَا نَابَالْ ثُوغَا إِدْجَاسْ ؤُدْجِي نّسْ،

⁴ E ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,

⁵ إِسّكّْ ذَاوُوذْعشْرَا ن إِمْسخَّارنْ ذِينْ. إِنَّا ذَاوُوذْ إِ إِحُوذْرِييّنْ: ”ڭَاعّْذمْ غَارْ كَارْمِيلْ ؤُ خْمِي غَا ثَاوْضمْ غَارْ نَابَالْ، إِتّْخصَّا أَومْ أَذْ ثسّقْسَامْ خْ ؤُمدُّورْ نّسْ ذڭْ يِيسمْ إِنُو.

⁵ E enviou Davi dez moços, e disse aos moços: Subi ao Carmelo, e, indo a Nabal, perguntai-lhe, em meu nome, como está.

⁶ إِتّْخصَّا أَذْ ثِينِيمْ أَمُّو: ’إِڒِي أَذْ خَاكْ يِيڒِي ڒهْنَا ؤُشَا أَذْ يِيڒِي ڒهْنَا خْ ثَادَّارْثْ نّشْ ذ ڒهْنَا غَارْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ نّشْ!

⁶ E assim direis àquele próspero: Paz tenhas, e que a tua casa tenha paz, e tudo o que tens tenha paz!

⁷ أَقَا نشّْ سْڒِيغْ بلِّي شكْ غَاركْ إِروَّانْ. إِوَا خنِّي، إِمكْسَاونْ نِّي غَاركْ ثُوغَا أَثنْ أَكِيذْنغْ ؤُشَا نشِّينْ وَارْ ثنْ نْخوّجْ شَا ؤُشَا وَارْ ثنْ إِنْقِيصْ وَالُو زِي مِينْ غَارْسنْ مَارَّا ؤُسَّانْ إِ إِكِّينْ نِيثْنِي أَكِيذْنغْ ذِي كَارْمِيلْ.

⁷ Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens estiveram conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem coisa alguma lhes faltou todos os dias que estiveram no Carmelo.

⁸ سقْسَا إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ أَشْ إِنِينْ. أجّْ أَذْ أَفنْ إِمْسخَّارنْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، مَاغَارْ نُوسَا-د غَارْ إِجّْ ن وَاسّْ ن وُورَارْ. تّْزَاوْڭغْ، أوْشْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُ إِ مِّيشْ ذَاوُوذْ مِينْ غَا يَافْ ؤُفُوسْ نّشْ.‘ “

⁸ Pergunta-o aos teus moços, e eles to dirão. Estes moços, pois, achem graça em teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.

⁹ ؤُمِي إِوْضنْ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ ذِينْ، سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ نَابَالْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ يِيسمْ ن ذَاوُوذْ، ؤُشَا قِّيمنْ تّْرَاجَانْ.

⁹ Chegando, pois, os moços de Davi, e falando a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, se calaram.

¹⁰ مَاشَا نَابَالْ يَارَّا-د خْ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذَاوُوذْ ؤُ مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذ مِّيسْ ن يَاسَّا؟ أَسّْ-أَ أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن إِمْسخَّارنْ نِّي يَاروْڒنْ. كُوڒْ إِجّْ يَارْوڒْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ ن بَابْ نّسْ.

¹⁰ E Nabal respondeu aos criados de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem é o filho de Jessé? Muitos servos há hoje, que fogem ao seu senhor.

¹¹ مَا أَذْ كْسِيغْ خنِّي أَغْرُومْ إِنُو ذ وَامَانْ إِنُو ذ ثْغَارْصْثْ إِ غَارْصغْ إِ إِروَّانْ إِنُو ؤُشَا أَذْ ث وْشغْ إِ يرْيَازنْ خْ يِينِّي وَارْ سِّينغْ ؤُڒَا ذ مَانِيسْ د-ؤُسِينْ نِيثْنِي؟“

¹¹ Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e o daria a homens que eu não sei donde vêm?

¹² خنِّي نّْقڒْبنْ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ غَارْ وبْرِيذْ إِ زِي د-ؤُسِينْ،عقْبنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ ذَاوُوذْ ؤُ حَاجَانْ أَسْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ.

¹² Então os moços de Davi puseram-se a caminho e voltaram, e chegando, lhe anunciaram tudo conforme a todas estas palavras.

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ يرْيَازنْ نّسْ: ”كُورْ أَرْيَازْ أَذْ إِبْيسْ سِّيفْ نّسْ!“ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِبْيسْ سِّيفْ نّسْ، ؤُڒَا ذ ذَاوُوذْ إِبْيسْ سِّيفْ نّسْ. نِيثْنِي ڭعّْذنْ أَوَارْنِي إِ ذَاوُوذْ، أَمنِّي أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ، ؤُ قِّيمنْ مِيثَاينْ غَارْ ڒحْوَايجْ.

¹³ Por isso disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e cingiu também Davi a sua; e subiram após Davi uns quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.

¹⁴ إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ثُوغَا إِحَاجَا أَيَا إِ أَبِيجَايِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن نَابَالْ، إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، ذَاوُوذْ إِسّكّْ-د إِرقَّاسنْ زِي ڒخْڒَا حِيمَا أَذْ سِّيوْضنْ لْبَارَاكَا إِ سِيذِيثْنغْ، مَاشَا وَانِيثَا إِقْڒعْ خَاسنْ س ثْزَاوَارْثْ.

¹⁴ Porém um dentre os moços o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; porém ele os destratou.

¹⁵ إِرْيَازنْ ثُوغَا أَثنْ شْنَانْ إِ نشِّينْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ ذ أَنغْ سدّْعنْ شَا. وَارْ نفْقِيذْ وَالُو مَارَّا ؤُسَّانْ إِ ذِينِّي نسّعْذُو أَكِيذْسنْ ذڭْ إِيَّارْ ن ثَاروْسَا.

¹⁵ Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados por eles, e nada nos faltou em todos os dias que convivemos com eles quando estavam no campo.

¹⁶ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْحِيضْ إِ نشِّينْ، دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ، ذِي مَارَّا ؤُسَّانْ إِ كِيذْسنْ ندْجْ ؤُ ثُوغَا نشِّينْ نَارْوسْ ؤُدْجِي.

¹⁶ De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.

¹⁷ ڒخُّو أَقَا ثسّْنذْ ت. خْزَارْ مْلِيحْ، مِينْ إِتّْخصَّا أَذْ ث ثڭّذْ، مَاغَارْ ڒْغَارْ خْ سِيذِيثْنغْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ نّسْ إِمْثنْ. نتَّا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ وَارْ إِسكّْوِي وَاوَاڒْ أَكِيذسْ.“

¹⁷ Considera, pois, agora, e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa, e ele é um homem vil, que não há quem lhe possa falar.

¹⁸ ثْقدْجقْ أَبِيجَايِيلْ، ثكْسِي مِيثَاينْ ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن ثْخُونْشَايْ ن يِيڒمْ إِ بِينُو ذ خمْسَا ن ثخْسِيوِينْ وجْذنْثْ ذ خمْسَا ن ڒقْيَاسْ ن ثغْوَاوِينْ ذ مْيَا ن ثْغَايِيطَاثِينْ ن زّْبِيبْ ذ مِيثَاينْ ن إِغْرُومنْ ن ثَازَارْثْ، ؤُ نتَّاثْ ثسَّارْسْ مَانَاونِّي مَارَّا خْ يغْيَاڒْ.

¹⁸ Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, e dois odres de vinho, e cinco ovelhas guisadas, e cinco medidas de trigo tostado, e cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos passados, e os pôs sobre jumentos.

¹⁹ ثنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”ؤُيُورمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو. خْزَارْ نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَرذْفغْ.“ مَاشَا نتَّاثْ وَارْ ذ أَسْ ثنِّي أَيَا إِ ورْيَازْ نّسْ نَابَالْ.

¹⁹ E disse aos seus moços: Ide adiante de mim, eis que vos seguirei de perto. O que, porém, não declarou a seu marido Nabal.

²⁰ ؤُمِي ثنْيَا نتَّاثْ خْ وغْيُوڒْ، ثهْوَا خْ ؤُذُورِّي ن وذْرَارْ، خْزَارْ، إِمْسَارْ أَقَا ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ هْوَانْ-د إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ ؤُ نتَّاثْ ثمّڒْقَا أَكِيذْسنْ.

²⁰ E sucedeu que, andando ela montada num jumento, desceu pelo encoberto do monte, e eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro, e ela encontrou-se com eles.

²¹ ذَاوُوذْ ثُوغَا إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، بَاطڒْ إِ حْضِيغْ خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ إِدْجَانْ ذِي ڒخْڒَا، أَڒَامِي وَارْ إِودَّارْ وَالُو زِي مِينْ غَارسْ. نتَّا إِخدْجصْ أَيِي مِينْ إِصبْحنْ س مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ.

²¹ E disse Davi: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, e nada lhe faltou de tudo quanto tem, e ele me pagou mal por bem.

²² أجّْ أَذْ إِڭّْ أَربِّي ثَا ذ ثَا أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ ن ذَاوُوذْ ؤُ أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا نشّْ أَذْ جّغْ أَڒْ ثِيوشَّا ؤُڒَا ذ إِجّْ ونِّي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ زِي مَارَّا مِينْ غَارسْ!“

²² Assim faça Deus aos inimigos de Davi, e outro tanto, se eu deixar até amanhã de tudo o que tem, até mesmo um menino.

²³ ؤُمِي ثژْرَا أَبِيجَايِيلْ ذَاوُوذْ، ثضْرَا ذغْيَا خْ وغْيُوڒْ نّسْ، ثوْضَا خْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ ذَاوُوذْ، ثُوضَارْ أَسْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²³ Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, e desceu do jumento, e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, e se inclinou à terra.

²⁴ نتَّاثْ ثوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ، ثنَّا: ”نشّْ، وَاهَا، إِ ذِي إِدْجَا ڒْعِيبْ، أَ سِيذِي إِنُو. أجّْ أَذْ ثسِّيوڒْ ثَايَّا نّشْ أَكِيذكْ ؤُ سڒْ إِ وَاوَاڒنْ ن ثَايَّا نّشْ.

²⁴ E lançou-se a seus pés, e disse: Ah, senhor meu, minha seja a transgressão; deixa, pois, falar a tua serva aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.

²⁵ أجّْ سِيذِي إِنُو وَارْ إِخزَّارْ غَارْ ورْيَازْ-أَ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ، غَارْ نَابَالْ، مَاغَارْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ قَّارنْ، أَمُّو إِ يدْجَا نتَّا. نَابَالْ ذ إِسمْ نّسْ ؤُ ثُوبُّوهڒْيَا أَقَا-ت ذَايسْ. نشّْ، ثَايَّا نّشْ، وَارْ ژْرِيغْ شَا إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو إِ د-ثسّكّذْ.

²⁵ Meu senhor, agora não faça este homem vil, a saber, Nabal, impressão no seu coração, porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele, e eu, tua serva, não vi os moços de meu senhor, que enviaste.

²⁶ خنِّي ڒخُّو، أَ سِيذِي، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَقَا سِيذِي ذ ونِّي شكْ إِمّنْعنْ مَاحنْذْ أَذْ ثسِّيزّْڒذْ إِذَامّنْ ؤُ أَذْ ثْفكّذْ إِخفْ نّشْ س ؤُفُوسْ نّشْ. أَذْ ذوْڒنْ ڒخُّو ڒْعذْيَانْ نّشْ ذ يِينِّي يَارزُّونْ أَذْ ڭّنْ ڒْغَارْ ذِي سِيذِي إِنُو أَمْ نَابَالْ.

²⁶ Agora, pois, meu senhor, vive o SENHOR, e vive a tua alma, que o SENHOR te impediu de vires com sangue, e de que a tua mão te salvasse; e, agora, tais quais Nabal sejam os teus inimigos e os que procuram mal contra o meu senhor.

²⁷ إِوَا ڒخُّو، مَانْ أَيَا ذ لْبَارَاكَا إِ د-ثِيوِي ثَايَّا نّشْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ ت وْشنْ إِ إِمْسخَّارنْ نِّي يُويُورنْ ذڭْ إِصُورَافْ ن سِيذِي إِنُو.

²⁷ E agora este é o presente que trouxe a tua serva a meu senhor; seja dado aos moços que seguem ao meu senhor.

²⁸ تّْزَاوْڭغْ، غْفَارْ أَخطُّو إِ ثَايَّا نّشْ، مَاغَارْ سِيذِي أَربِّي أَذْ إِسّْبدّْ إِ سِيذِي إِنُو إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ ثمْثنْ، مِينْزِي سِيذِي إِنُو إِتّڭّْ ڭَارَّاثْ ن سِيذِي ؤُ وَارْ ذَايكْ إِتّْوَافّْ ڒْغَارْ زڭْ وُوسَّانْ إِمزْوُورَا نّشْ.

²⁸ Perdoa, pois, à tua serva esta transgressão, porque certamente fará o SENHOR casa firme a meu senhor, porque meu senhor guerreia as guerras do SENHOR, e não se tem achado mal em ti por todos os teus dias,

²⁹ مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ إِكَّارْ خَاكْ حِيمَا أَذْ شكْ إِضْفَارْ، حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ ڒعْمَارْ نّشْ، خنِّي أَذْ يِيڒِي ڒعْمَارْ ن سِيذِي إِنُو ذِي ڒَامَانْ، إِقّنْ ذِي ثشْيَارْثْ ن يِينِّي إِدَّارنْ غَارْ سِيذِي أَربِّي نّشْ، مَاشَا ڒعْمَارْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ أَذْ زَّايسْ إِحجَّارْ نتَّا غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ زڭْ ؤُكمِّيشْ ن إِدْجِييْ.

²⁹ E, levantando-se algum homem para te perseguir, e para procurar a tua morte, contudo a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o SENHOR teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do meio do côncavo de uma funda.

³⁰ أَذْ إِمْسَارْ، مَاڒَا سِيذِي أَذْ إِڭّْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو عْلَاحْسَابْ مَارَّا ثَاصبْحَانْثْ إِ خَاكْ إِسِّيوڒْ ؤُ أَذْ شكْ يڭّْ ذ ڒْحَاكمْ خْ إِسْرَائِيل،

³⁰ E há de ser que, usando o SENHOR com o meu senhor conforme a todo o bem que já tem falado de ti, e te houver estabelecido príncipe sobre Israel,

³¹ خنِّي وَارْ إِتِّيڒِي أَيَا إِ شكْ، أَ سِيذِي إِنُو، ذ سِّيبّثْ إِ زِي غَا ثنْقَارْضذْ ؤُڒَا ذ ثَاعنْكْرِيفْثْ إِ وُوڒْ، أَقَا شكْ ثسِّيزّْڒذْ إِذَامّنْ بَاطڒْ ؤُ أَقَا سِيذِي إِنُو إِڭَّا أَذْ إِفكّْ إِخفْ نّسْ. مَاڒَا سِيذِي أَربِّي أَذْ إِڭّْ ڒْخَارْ ذِي سِيذِي إِنُو، عْقڒْ خنِّي خْ ثَايَّا نّشْ.“

³¹ Então, meu senhor, não te será por tropeço, nem por pesar no coração, o sangue que sem causa derramaste, nem tampouco por ter se vingado o meu senhor a si mesmo; e quando o SENHOR fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.

³² خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَبِيجَايِيلْ: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي شمْ د-إِسّكّنْ أَسّْ-أَ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذِي!

³² Então Davi disse a Abigail: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro.

³³ أَقَا ثتّْوَابَاركْ ڒفْهَامثْ نّمْ ؤُشَا ثتّْوَابَارْكذْ ؤُڒَا ذ شمْ، ڒَامِي ذ أَيِي ثسّْبدّذْ أَسّْ-أَ زڭْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ ؤُ زِي نّقْمثْ إِ يِيخفْ إِنُو س إِفَاسّنْ إِنُو!

³³ E bendito o teu conselho, e bendita tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão.

³⁴ مَاغَارْ س ثِيذتّْ، أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي ذ أَيِي إِسّْبدّنْ أَذْ أَمْ ڭّغْ ڒْغَارْ، مَاڒَا شمْ وَارْ غَارِي د-ثفِّيغذْ ذغْيَا، خنِّي وَارْ إِتّْغِيمِي غَارْ ثْفَاوْثْ ن ثُوفُّوثْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زڭْ إِوْذَانْ ن نَابَالْ، ونِّي ث إِتّڭّنْ خْ ڒْحِيضْ!“

³⁴ Porque, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel, que me impediu de que te fizesse mal, que se tu não te apressaras, e não me vieras ao encontro, não ficaria a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.

³⁵ ؤُشَا إِكْسِي ذَاوُوذْ زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ مِينْ ثُوغَا إِ ذ أَسْ د-ثِيوِي، إِنَّا أَسْ: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّمْ! خْزَارْ، نشّْ سْڒِيغْ-د غَارمْ ؤُ أَذْ سّْڭعّْذغْ ؤُذمْ نّمْ إِحزْننْ.“

³⁵ Então Davi tomou da sua mão o que tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vês aqui que tenho dado ouvidos à tua voz, e tenho aceitado a tua face.

³⁶ ؤُمِي د-ثُوسَا أَبِيجَايِيلْ غَارْ نَابَالْ، إِتّڭّْ نتَّا إِشْثْ ن زَّارْذثْ ن ثِيسِّيثْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ أَمْ يِيشْثْ ن زَّارْذثْ ن ؤُجدْجِيذْ. ؤُڒْ ن نَابَالْ ثُوغَا-ث خْ ڒْخَاضَارْ نّسْ، إِسْشَارْ أَڒْ طَّارْفْ. س ؤُينِّي نتَّاثْ وَارْ ذ أَسْ ثنِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ، أَمژْيَانْ نِيغْ أَمقّْرَانْ، خْ مِينْ إِمْسَارنْ أَڒْ ثَافَاوْثْ ن ثُوفُّوثْ.

³⁶ E, vindo Abigail a Nabal, eis que tinha em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre nele, e ele já muito embriagado, pelo que ela não lhe deu a entender coisa alguma, pequena nem grande, até à luz da manhã.

³⁷ غَارْ ثُوفُّوثْ، ڒَامِي إِفّغْ بِينُو خْ نَابَالْ، إِمْسَارْ، أَقَا ثَامْغَارْثْ نّسْ ثنَّا أَسْ مَانْ أَيَا. ؤُشَا إِجْمذْ وُوڒْ نّسْ، إِذْوڒْ أَمْ يِيجّْ ن وژْرُو.

³⁷ Sucedeu, pois, que pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe deu a entender aquelas coisas; e se amorteceu o seu coração, e ficou ele como pedra.

³⁸ أَوَارْنِيعشْرَا ن وُوسَّانْ، إِمْسَارْ، أَقَا سِيذِي إِوْثَا نَابَالْ أَڒَامِي إِمُّوثْ.

³⁸ E aconteceu que, passados quase dez dias, feriu o Senhor a Nabal, e este morreu.

³⁹ ؤُمِي إِسْڒَا ذَاوُوذْ بلِّي نَابَالْ إِمُّوثْ، إِنَّا نتَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي ونِّي إِڭِّينْ ڒْحُوكْمْ خْ ڒْحڭْرَا إِ ذ أَيِي إِتّْوَاڭّنْ، إِتَّارْ إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن نَابَالْ، ؤُشَا إِسّْبدّْ أَمْسخَّارْ نّسْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ ڒْغَارْ. سِيذِي يَارَّا ڒْغَارْ ن نَابَالْ أَذْ د-إِذْوڒْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ!“ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِسّكّْ إِجّْ ؤُ وَانِيثَا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ أَبِيجَايِيلْ، حِيمَا أَذْ ت يَاوِي ذ ثَامْغَارْثْ إِ نتَّا.

³⁹ E, ouvindo Davi que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que julgou a causa de minha afronta recebida da mão de Nabal, e deteve a seu servo do mal, fazendo o Senhor tornar o mal de Nabal sobre a sua cabeça. E mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por sua mulher.

⁴⁰ ؤُمِي د-ؤُسِينْ إِمْسخَّارنْ ن ذَاوُوذْ غَارْ أَبِيجَايِيلْ غَارْ كَارْمِيلْ، سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”ذَاوُوذْ إِسّكّْ أَنغْ-د غَارمْ، حِيمَا أَذْ شمْ نَاوِي ذ ثَامْغَارْثْ إِ نتَّا.“

⁴⁰ Vindo, pois, os criados de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos tem mandado a ti, para te tomar por sua mulher.

⁴¹ ڒخْذنِّي ثكَّارْ، ثْبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، ثنَّا: ”خْزَارْ، ثَامْسخَّارْثْ نّشْ أَمْ يِيشْثْ ن ثَايَّا، حِيمَا أَذْ ثسِّيرْذْ إِضَارنْ إِ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو.“

⁴¹ Então ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.

⁴² ثْقدْجقْ أَبِيجَايِيلْ، ثكَّارْ. نتَّاثْ ثنْيَا خْ وغْيُوڒْ نّسْ أَكْ-ذ خمْسَا ن ثمْسخَّارِينْ نّسْ ثِيمژَايْنِينْ ثِينِّي ت يَاردّْفنْ خْ إِضَارنْ. نتَّاثْ ثضْفَارْ إِرقَّاسنْ ن ذَاوُوذْ ؤُشَا ثذْوڒْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ.

⁴² E Abigail se apressou, e se levantou, e montou num jumento com as suas cinco moças que seguiam as suas pisadas; e ela seguiu os mensageiros de Davi, e foi sua mulher.

⁴³ يِيوِي ذَاوُوذْ عَاوذْ أَخِينُوعَامْ زِي يَازْرَاعِيلْ ذ ثَامْغَارْثْ. نِيثنْثِي س ثْنَاينْ إِذْسنْثْ ذوْڒنْثْ ذ ثَامْغَارْثْ إِ نتَّا.

⁴³ Também tomou Davi a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.

⁴⁴ شَاوُولْ مَاشَا ثُوغَا إِوْشَا يدْجِيسْ مِيخَالْ، ثَامْغَارْثْ ن ذَاوُوذْ، إِ بَالْثِي، مِّيسْ ن لَايِيشْ ونِّي إِدْجَانْ زِي جَالِّيمْ.

⁴⁴ Porque Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 25 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →