1 Samuel 20

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ذَاوُوذْ يَارْوڒْ زِي نَايُوثْ ثنِّي غَارْ رَامَا ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ يُونَاثَانْ، إِنَّا: ”مِينْ ڭِّيغْ نشّْ؟ مَانْ لْجَارِيمَا إِنُو ذ دّنْبْ إِ ذ أَسْ ڭِّيغْ إِ بَابَاشْ، أَقَا نتَّا إِخْسْ أَذْ زَّايِي إِكّسْ ثُوذَارْثْ؟“

¹ Partiu Davi de Naiot, perto de Ramá e veio ter com Jônatas. Disse-lhe: Que fiz eu? Qual é o meu crime, e que mal fiz ao teu pai, para que ele queira matar-me?

² إِنَّا أَسْ يُونَاثَانْ: ”وَارْ خَاسْ نسِّيوڒْ! شكْ وَارْ ثتّْمتِّيذْ شَا. خْزَارْ بَابَا وَارْ إِتّڭّْ وَالُو، ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ نِيغْ ثَامژْيَانْثْ، بْڒَا مَا إِ ذ أَيِي ت غَا إِسَّارْڭبْ. مَايمِّي بَابَا زَّايِي إِ غَا إِسّْنُوفَّارْ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ؟ أَيَا وَارْ إِزمَّارْ.“

² Não, respondeu Jônatas, tu não morrerás! Meu pai não faz coisa alguma, grande ou pequena, sem me dizer. Por que me ocultaria isso? Não é possível!

³ خنِّي إِجُّودْجْ أَسْ ذَاوُوذْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، إِنَّا: ”بَابَاشْ إِسّنْ نِيشَانْ، أَقَا ؤُفِيغْ ڒْخَاضَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ. خْ ؤُيَا إِنَّا: ’وَارْ تّجِّي أَذْ إِسّنْ يُونَاثَانْ مَانْ أَيَا، حِيمَا وَارْ إِكسِّي س ومْنُوسْ!‘ خْ ؤُيَا، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ أَمْ دَّارغْ نشّْ، أَقَا ذِينْ جَارْ أَيِي ذ ڒْموْثْ مْغِيرْ إِجّْ ن ؤُصُورِيفْ وَاهَا!“

³ Mas Davi insistiu com juramento: Teu pai bem sabe que eu te sou simpático, e por isso deve ter pensado: que Jônatas não o saiba, para que não se entristeça demasiado. Por Deus e pela tua vida, há apenas um passo entre mim e a morte!

⁴ يُونَاثَانْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ، نشّْ أَذْ أَشْ ث ڭّغْ.“

⁴ Jônatas respondeu-lhe: Que queres que eu faça? Eu o farei.

⁵ ذَاوُوذْ يَارَّا-د خْ يُونَاثَانْ: ”خْزَارْ، ثِيوشَّا أَذْ إِبدّْ ؤُيُورْ ؤُشَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ قِّيمغْ غَارْ طَّابْڒَا أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ أَذْ شّغْ. أوْشْ أَيِي تّسْڒِيحْ حِيمَا أَذْ ؤُيُورغْ مَاحنْذْ أَذْ نُوفَّارغْ ذڭْ إِيَّارْ أَڒْ ثَامذِّيثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا.

⁵ Amanhã, disse Davi, é lua nova, e eu devia jantar à mesa do rei. Deixa-me partir; ocultar-me-ei no campo até a tarde do terceiro dia.

⁶ مَاڒَا يَارْزُو خَافِي بَابَاشْ، إِفْقذْ أَيِي، خنِّي إِنِي: ’ذَاوُوذْ إِحشّمْ أَيِي س وَاطَّاسْ حِيمَا إِزمَّارْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ ذغْيَا، غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ، مِينْزِي ذِينِّي إِ غَا ثِيڒِي ثْغَارْصْثْ ن ؤُسڭّْوَاسْ إِ مَارَّا ڒَادْجْ.‘

⁶ Se teu pai notar minha ausência, dir-lhe-ás que te pedi licença para ir até Belém, minha cidade natal, onde toda a minha família oferece um sacrifício anual.

⁷ مَاڒَا نتَّا خنِّي إِنَّا: ’مْلِيحْ!‘، أَذْ يِيڒِي ڒهْنَا إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مَاشَا مَاڒَا يَارْغَا ؤُفُوڭمْ نّسْ، خنِّي أَذْ ثسّْنذْ، أَقَا نتَّا إِڭَّا ذِي ڒْبَاڒْ نّسْ أَذْ ذ أَيِي إِڭّْ ڒْغَارْ.

⁷ Se ele disser que está bem, o teu servo nada terá a temer; mas se ele, ao contrário, se irritar, fica sabendo que ele decretou a minha perda.

⁸ أڭّْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي ثسِّيذْفذْ أَمْسخَّارْ نّشْ أَكِيذكْ ذڭْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي. مَاشَا مَاڒَا ڭِّيغْ إِشْثْ ن لْجَارِيمَا، نغْ أَيِي شكْ. مَايمِّي ثخْسذْ أَذْ أَيِي ثَاوْيذْ غَارْ بَابَاشْ؟“

⁸ Mostra-te amigo para com teu servo, pois que fizeste um pacto comigo em nome do Senhor. Se eu tenho alguma culpa, mata-me tu mesmo; por que fazer-me comparecer diante do teu pai?

⁹ إِنَّا يُونَاثَانْ: ”أَقَا مَانْ أَيَا إِڭّْوجْ خَاكْ! مِينْزِي وَاخَّا أَرڭْبغْ خَاسْ، أَقَا بَابَا إِڭَّا ذِي ڒْبَاڒْ نّسْ أَذْ ذَايكْ إِڭّْ ڒْغَارْ، مَا خنِّي نشّْ وَارْ ذ أَشْ ث قَّارغْ؟“

⁹ Jônatas disse-lhe: Longe de ti tal coisa! Se eu souber que de fato meu pai resolveu perder-te, juro que te avisarei.

¹⁰ إِنَّا ذَاوُوذْ إِ يُونَاثَانْ: ”مَانْ ونْ إِ ذ أَيِي د غَا يَاوْينْ أَرقَّاسْ، مَاڒَا إِوْشَا أَشْ بَابَاشْ إِشْثْ ن ثمْوَارِّيثْ ثقْسحْ؟“

¹⁰ Mas quem me informará, perguntou Davi, se teu pai te responder duramente?

¹¹ خنِّي إِنَّا يُونَاثَانْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نفّغْ بَارَّا غَارْ ييَّارْ.“ ؤُشَا فّْغنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ، غَارْ ييَّارْ بَارَّا.

¹¹ Vamos ao campo, disse-lhe Jônatas. E foram ambos ao campo.

¹² إِنَّا يُونَاثَانْ إِ ذَاوُوذْ: ”جُّودْجغْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، مَاڒَا نشّْ ثِيوشَّا نِيغْ فَارْوِيشَّا غَارْ ڒْوقْثْ-أَ، أَقَا وْثِيغْ ڒحْسَابْ أَمُّو ذ وَامُّو زِي جِّيهثْ ن بَابَا، ؤُفِيغْ أَقَا مْلِيحْ إِ ذَاوُوذْ ؤُشَا خنِّي نشّْ وَارْ سّكِّيغْ حذْ أَذْ أَشْ ث يِينِي،

¹² Então Jônatas falou: Por Javé, Deus de Israel! Amanhã ou depois de amanhã sondarei meu pai. Se tudo for favorável a ti e eu não te avisar,

¹³ خنِّي أَذْ إِڭّْ سِيذِي ثَا ذ ثَا س يُونَاثَانْ ؤُ أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ. مَاشَا مَاڒَا إِتّْغِيڒْ أَسْ مْلِيحْ إِ بَابَا أَذْ ذَايكْ إِڭّْ ڒْغَارْ، خنِّي نشّْ أَذْ أَشْ ث إِنِيغْ، أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثفّْغذْ حِيمَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثُويُورذْ ذِي ڒهْنَا. سِيذِي أَذْ يِيڒِي أَكِيذكْ أَمْ مَامّشْ إِ ثُوغَا أَكْ-ذ بَابَا.

¹³ então o Senhor me trate com todo o seu rigor! E se meu pai te quiser fazer mal, avisar-te-ei da mesma forma; deixar-te-ei então partir e poderás estar tranqüilo. Que o Senhor esteja contigo, como esteve com meu pai!

¹⁴ ؤُشَا خَاكْ، وَارْ إِتِّيڒِي وَاهَا أَمْ دَّارغْ، وَارْ إِتِّيڒِي خنِّي وَاهَا أَذْ أَيِي ثسّشْنذْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ن سِيذِي حِيمَا وَارْ تّْمتِّيغْ شَا،

¹⁴ Mais tarde, se eu for ainda vivo, conservar-me-ás tua amizade {em nome} do Senhor. Mas, se eu morrer,

¹⁵ مَاشَا عَاذْ وَارْ ثْقطّْعذْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ إِ ڒبْذَا خْ ثَادَّارْثْ إِنُو، ؤُڒَا خْمِي غَا إِقْضعْ سِيذِي مَارَّا ڒْعذْيَانْ ن ذَاوُوذْ زڭْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ!“

¹⁵ não retires jamais tua benevolência de minha casa, nem mesmo quando o Senhor exterminar da face da terra todos os inimigos de Davi!

¹⁶ ؤُشَا إِڭَّا يُونَاثَانْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ ؤُشَا سِيذِي إِتَّارْ إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ ن ذَاوُوذْ.

¹⁶ Foi assim que Jônatas fez aliança com a casa de Davi, e o Senhor vingou-se dos inimigos de Davi.

¹⁷ يُونَاثَانْ إِجَّا ذَاوُوذْ أَذْ إِجَّادْجْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِتّخْسْ إِ-ث، أَقَا إِتّخْسْ إِ-ث أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّخْسْ إِخفْ نّسْ.

¹⁷ Jônatas conjurou ainda uma vez a Davi, em nome da amizade que lhe consagrava, pois o amava de toda a sua alma.

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسْ يُونَاثَانْ: ”ثِيوشَّا ذ أَيُورْ أَمَايْنُو ؤُ نِيثْنِي وَارْ شكْ تِّيفنْ، مَاغَارْ ڒْكُورْسِي نّشْ أَذْ إِقِّيمْ إِخْوَا.

¹⁸ Amanhã, continuou Jônatas, é lua nova, e notarão tua ausência.

¹⁹ أَوَارْنِي عْذُونْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ إِتّْخصَّا أَذْ ثهْوِيذْ قَاعْ، أَذْ ثْرُوحذْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا ثنُّوفَّارذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي يَارْزُو نتَّا أَذْ شكْ إِنغْ، ؤُ قِّيمْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وژْرُو ن هَا‘إِزِيلْ.

¹⁹ Descerás, pois, sem falta, depois de amanhã ao lugar onde te escondeste no dia do ajuste, e ficarás junto à pedra de Ezel.

²⁰ نشّْ أَذْ وْثغْ ثْڒَاثَا ن فْڒِيثْشَاثْ زَّاثسْ أَخْمِي خْسغْ أَذْ ڒقْفغْ ثَانْذَايْثْ.

²⁰ Atirarei três flechas para o lado da pedra como se visasse a um alvo.

²¹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ سّكّغْ أَحُوذْرِي أَوَارْنِي أَسنْثْ، أَذْ أَسْ إِنِيغْ: ’ؤُيُورْ، أَرْزُو خْ فْڒِيثْشَاثْ!‘ مَاڒَا نشّْ أَذْ إِنِيغْ نِيشَانْ إِ ؤُحُوذْرِي: ’حْضَا، فْڒِيثْشَاثْ أَقَا ؤُذْسنْثْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ زِي غَاركْ!‘، خنِّي أَوْيِي ثنْثْ-إِ-د، أَسْ-د، مَاغَارْ أَقَا ذِينْ ڒهْنَا إِ شكْ ؤُ وَارْ ذِينْ وَالُو، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي!

²¹ Depois mandarei meu servo buscar as flechas. Se eu lhe gritar: Olha! Estão atrás de ti, apanha-as! Então poderás vir, porque tudo te é favorável, e não há mal algum a temer, por Deus!

²² مَاشَا مَاڒَا نشّْ نِّيغْ إِ ؤُحُوذْرِي: ’خْژَارْ، فْڒِيثْشَاثْ أَقَا أَڭّْوجنْثْ خَاكْ عَاذْ كْثَارْ!‘، خنِّي أَڭّْوجْ، مَاغَارْ سِيذِي إِسّكَّا شكْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ.

²² Se, porém, eu disser ao rapaz: Olha! As flechas estão diante de ti, um pouco mais longe. Então foge, porque essa é a vontade de Deus.

²³ ؤُشَا خْ وَاوَاڒْ إِ نكّسْ، نشّْ ذ شكْ، أَقَا سِيذِي أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ أَيِي ذ شكْ إِ ڒبْذَا!“

²³ Quanto à palavra que nos demos um ao outro, o Senhor seja testemunha entre nós para sempre.

²⁴ إِسّْنُوفَّارْ ذَاوُوذْ إِخفْ نّسْ بَارَّا ذڭْ إِيَّارْ. ڒَامِي د-يُوسَا ؤُيُورْ أَمَايْنُو إِقِّيمْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ طَّابْڒَا حِيمَا أَذْ إِشّْ.

²⁴ Davi escondeu-se no campo. No dia da lua nova, o rei pôs-se à mesa para comer,

²⁵ ثُوغَا أَجدْجِيذْ إِقِّيمْ غَارْ ؤُمنْسِي-يَا ذڭْ ومْشَانْ نّسْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِقِّيمْ غَارْ إِمنْسِييّنْ إِنّغْنِي، ذِي ڒْكُورْسِي إِ إِدْجَانْ غَارْ ڒْحِيضْ. يُونَاثَانْ إِكَّارْ ؤُ أَبْنِيرْ إِقِّيمْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن شَاوُولْ ؤُ ڒْكُورْسِي ن ذَاوُوذْ إِبَانْ-د إِخْوَا.

²⁵ sentando-se, como de costume, numa cadeira junto à parede. Jônatas levantou-se para que Abner pudesse sentar-se ao lado de Saul, e o lugar de Davi ficou desocupado.

²⁶ ذڭْ وَاسّْ نِّي شَاوُولْ وَارْ إِنِي وَالُو، مَاغَارْ نتَّا إِنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ”إِمْسَارْ أَسْ شَا أَڒَامِي نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ أَمزْذَاڭْ. أَقَا نِيشَانْ نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ أَمزْذَاڭْ.“

²⁶ Naquele dia Saul não disse nada. Algo aconteceu-lhe, pensou ele; provavelmente não está puro; deve ter contraído alguma impureza.

²⁷ ثِيوشَّا نّسْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْنَاينْ أَوَارْنِي إِ ؤُيُورْ أَمَايْنُو، ؤُمِي إِقِّيمْ ڒْكُورْسِي ن ذَاوُوذْ إِخْوَا عَاوذْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِنَّا شَاوُولْ إِ مِّيسْ يُونَاثَانْ: ”مَايمِّي مِّيسْ ن يَاسَّا وَارْ د-يُوسِي إِضنَّاضْ ذ وَاسّْ-أَ غَارْ ؤُمنْسِي؟“

²⁷ No dia seguinte, segundo dia da lua, o lugar de Davi continuava vazio. Saul disse ao seu filho Jônatas: Por que o filho de Isaí não veio comer, nem ontem nem hoje?

²⁸ يُونَاثَانْ يَارَّا-د خْ شَاوُولْ: ”ذَاوُوذْ إِحشّمْ أَيِي أَطَّاسْ مَاحنْذْ إِزمَّارْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ.

²⁸ Davi pediu-me com instâncias, respondeu Jônatas, para ir a Belém.

²⁹ نتَّا إِنَّا: ’أجّْ أَيِي أَذْ ؤُيُورغْ، مَاغَارْ نشِّينْ أَذْ نڭّْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن ڒَادْجْ نّغْ ذِي ثنْذِينْثْ. ؤُمَا إِڭَّا خَافِي أَذْ حْضَارغْ. مَاڒَا خنِّي ؤُفِيغْ ڒخُّو أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، تّْزَاوَاڭغْ، أجّْ أَيِي أَذْ ؤُيُورغْ حِيمَا أَذْ ژَترغْ أَيْثْمَا.‘ خْ ؤُيَا وَارْ د-يُوسِي ذَاوُوذْ غَارْ طَّابْڒَا ن ؤُجدْجِيذْ.“

²⁹ Disse-me: deixa-me ir, rogo-te, porque temos na cidade um sacrifício de família, ao qual meu irmão me convidou. Se me queres dar um prazer, permite-me que vá rever meus irmãos. Por isso não veio ele à mesa do rei.

³⁰ خنِّي يَارغْ ؤُخيّقْ ن شَاوُولْ خْ يُونَاثَانْ، إِنَّا أَسْ: ”شكْ، مِّيسْ ن ثمْغَارْثْ إِغنَّانْ إِفَارْغنْ، نشّْ سّْنغْ مْلِيحْ، أَقَا شكْ ثِيخْضَارذْ أَغزْذِيسْ ن مِّيسْ ن يَاسَّا. ذ مَانْ أَيَا ذ ڒفْضِيحثْ إِ شكْ ذ ڒفْضِيحثْ إِ ثُوعَّارْينْثْ ن يمَّاشْ!

³⁰ Então Saul encolerizou-se contra Jônatas: Filho de prostituta, disse-lhe, não sei eu porventura que és amigo do filho de Isaí, o que é uma vergonha para ti e para tua mãe?

³¹ مِينْزِي مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ غَا يكّْ مِّيسْ ن يَاسَّا إِدَّارْ خْ ثمُّورْثْ، وَارْ ثْبذِّيذْ شكْ ؤُڒَا ذ ثَاڭلْذِيثْ نّشْ. خنِّي ڒخُّو، سكّْ إِجّنْ، أَوْيِي ث-إِ-د غَارِي، مَاغَارْ نتَّا ذ مِّيسْ ن ڒْموْثْ.“

³¹ Enquanto viver esse homem na terra, não estarás seguro, nem tu nem o teu trono. Vamos! Vai buscá-lo e traze-mo; ele merece a morte!

³² يَارَّا-د يُونَاثَانْ خْ بَابَاسْ شَاوُولْ، إِنَّا أَسْ: ”مَايمِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَانغْ نتَّا؟ مِينْ إِڭَّا؟“

³² Jônatas respondeu ao seu pai: Por que deverá ele morrer? Que fez ele?

³³ خنِّي إِحجَّارْ إِ-ث شَاوُولْ س لَانْسَا نّسْ، حِيمَا أَذْ ث إِڒْقفْ. أَمُّو إِ إِسّنْ يُونَاثَانْ، أَقَا بَابَاسْ ثُوغَا إِڭَّا ذِي ڒْبَاڒْ نّسْ أَذْ إِنغْ ذَاوُوذْ.

³³ Saul brandiu sua lança para feri-lo, e Jônatas viu que a morte de Davi era coisa decidida pelo seu pai.

³⁴ إِكَّارْ يُونَاثَانْ خْ طَّابْڒَا ؤُمِي يَارْغَا ؤُخيّقْ نّسْ، وَارْ إِشِّي أَغْرُومْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن ؤُيُورْ أَمَايْنُو، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِكسِّي س ومْنُوسْ إِ ذَاوُوذْ، مِينْزِي بَابَاسْ ثُوغَا إِسّْبهْذڒْ إِ-ث أَمُّو.

³⁴ Furioso, deixou a mesa sem comer naquele segundo dia da lua. As injúrias que seu pai tinha proferido contra a Davi tinham-no afligido profundamente.

³⁵ ثِيوشَّا نّسْ غَارْ ثُوفُّوثْ، إِمْسَارْ أَقَا يُونَاثَانْ يُويُورْ بَارَّا ذڭْ إِيَّارْ، ذِي ڒْوقْثْ إِ إِڭَّا أَمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ ؤُ ثُوغَا أَكِيذسْ إِجّْ ن ؤُحُوذْرِي ذ أَمژْيَانْ.

³⁵ Na manhã seguinte, Jônatas saiu ao campo e foi ao lugar combinado com Davi, acompanhado de um jovem servo.

³⁶ نتَّا إِنَّا إِ ؤُحُوذْرِي: ”ؤُيُورْ، أَرْزُو خْ فْڒِيثْشَاثْ نِّي غَا وْثغْ.“ أَحُوذْرِي يُوزّڒْ ؤُ نتَّا إِوْثَا إِشْثْ ن فْڒِيثْشَا ثكَّا سنّجْ نّسْ.

³⁶ Vai, disse ele, e traze-me as setas que vou atirar. Mas, enquanto o rapaz corria, Jônatas atirou outra flecha mais para além dele.

³⁷ ؤُمِي د-يِيوضْ ؤُحُوذْرِي غَارْ ومْشَانْ مَانِي ثدْجَا فْڒِيثْشَا، إِڒَاغَا-د يُونَاثَانْ أَوَارْنِي إِ ؤُحُوذْرِي، إِنَّا: ”مَا وَارْ ثوْضِي فْڒِيثْشَا زَّايكْ أَغِيرِينْ عَاذْ؟“

³⁷ Quando chegou ao lugar da flecha, Jônatas gritou-lhe: Não está a flecha mais para lá de ti?

³⁸ إِڒَاغَا يُونَاثَانْ عَاوذْ إِ ؤُحُوذْرِي ”ذغْيَا، أَزّڒْ، وَارْ تّْبذِّي!“ أَحُوذْرِي إِ إِدْجَانْ أَكْ-ذ يُونَاثَانْ إِسّْمُونْ فْڒِيثْشَا ؤُشَا إِعْقبْ غَارْ بَابْ نّسْ.

³⁸ E ajuntou: Vamos, apressa-te, não te demores. O servo apanhou a flecha e voltou ao seu senhor; e de nada suspeitou,

³⁹ أَحُوذْرِي وَارْ إِسِّينْ وَالُو. مْغِيرْ يُونَاثَانْ ذ ذَاوُوذْ سّْننْ خْ ثْمسْڒَاشْثْ جَارْ أَسنْ.

³⁹ porque só Jônatas e Davi conheciam o ajuste.

⁴⁰ خنِّي إِوْشَا يُونَاثَانْ ڒقْشُوعْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ إِ ؤُحُوذْرِي إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، إِنَّا أَسْ: ”ؤُيُورْ، أَرّْ إِ-ثنْ غَارْ ثنْذِينْثْ!“

⁴⁰ Depois disso, entregou Jônatas suas armas ao rapaz, dizendo-lhe: Vai, leva-as para a cidade.

⁴¹ ؤُمِي يُويُورْ ؤُحُوذْرِي، إِكَّارْ ذَاوُوذْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ ن لْجَانُوبْ، إِوْضَا س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا يُوضَارْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ. نِيثْنِي سُّوذْمنْ أَيَاوْيَا، رُونْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ أَڒَامِي ذَاوُوذْ يَارْنِي ذَايسْ.

⁴¹ Logo que ele partiu, deixou Davi o seu esconderijo e curvou-se até a terra, prostrando-se três vezes; beijaram-se mutuamente, chorando, e Davi estava ainda mais comovido que o seu amigo.

⁴² ؤُ يُونَاثَانْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا. أَقَا نجُّودْجْ س ثْنَاينْ إِذْنغْ س يِيسمْ ن سِيذِي، ننَّا: ’أَذْ يِيڒِي سِيذِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ أَيِي ذ شكْ، جَارْ زَّارِيعثْ إِنُو ذ زَّارِيعثْ نّشْ إِ ڒبْذَا!‘ “

⁴² Jônatas disse-lhe: Vai em paz, agora que demos um ao outro nossa palavra com este juramento: o Senhor seja para sempre testemunha entre ti e mim, entre a tua posteridade e a minha!

⁴³ — ausente —

⁴³ Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →