1 Samuel 18

rifa (RIFA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ؤُمِي إِكمّڒْ ذَاوُوذْ ڒْهَارْذْ أَكْ-ذ شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒعْمَارْ ن يُونَاثَانْ إِقّنْ غَارْ ذَاوُوذْ، ؤُ يُونَاثَانْ إِتّخْسْ ذَاوُوذْ أَمْ ڒعْمَارْ نّسْ.
1 Tendo Davi acabado de falar com Saul, a alma de Jônatas apegou-se à alma de Davi, e Jônatas começou a amá-lo como a si mesmo.
2 شَاوُولْ إِكْسِي غَارسْ ذَاوُوذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ؤُ وَارْ ث إِجِّي عَاذْ أَذْ إِعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ.
2 Naquele mesmo dia Saul o reteve em sua casa e não o deixou voltar para a casa de seu pai.
3 يُونَاثَانْ إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، مِينْزِي نتَّا إِتّخْسْ إِ-ث أَمْ يِيخفْ نّسْ.
3 Jônatas fez um pacto com Davi, que ele amava como a si mesmo.
4 يُونَاثَانْ إِكّسْ أَسڒْهَامْ نّسْ إِ ثُوغَا يَارْضْ، إِوْشَا إِ-ث إِ ذَاوُوذْ، ؤُڒَا ذ أَرُّوضْ نّسْ، ؤُشَا عَاوذْ سِّيفْ نّسْ ذ ڒْقوْسْ نّسْ ذ وبْيَاسْ نّسْ إِ ڒسْنَاحْ.
4 Tirou o seu manto, deu-o a Davi, bem como a sua armadura, sua espada, seu arco e seu cinto.
5 ذَاوُوذْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي مَانِي مَا إِسّكّْ إِ-ث شَاوُولْ. ثُوغَا أَبْرِيذْ نّسْ مْلِيحْ أَڒَامِي ث يَارَّا شَاوُولْ خْ إِعسْكَارِييّنْ نّسْ. ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُڒَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ.
5 Saul incumbiu Davi de diversas missões, e todas foram muito frutuosas. Colocou-o à frente dos seus guerreiros, e ele ganhou a simpatia de todo o povo, inclusive dos servos do rei.
6 خْمِي د-ؤُسِينْ ؤُمِي يَارڭّْوحْ ذَاوُوذْ أَوَارْنِي إِ ڒغْڒبْ خْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، إِمْسَارْ، أَقَا فّْغنْثْ-إِ-د ثمْغَارِينْ زِي مَارَّا ثِيندَّامْ ن إِسْرَائِيل إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ شَاوُولْ ؤُشَاغنّْجنْثْ ؤُ شضْحنْثْ س إِبنْذِيرنْ، س ڒفْرَاحثْ ؤُ س ڒْڭَامْبْرِييَاثْ س ثْڒَاثَا ن إِفِيڒَانْ.
6 Voltando o exército, depois de Davi ter matado o filisteu, de todas as cidades de Israel saíam as mulheres ao encontro do rei Saul, cantando e dançando alegremente, ao som de tamborins e címbalos.
7 ثِيمْغَارِينْ أَرِّينْثْ مژْرِي نْسنْثْ،غنّْجنْثْ س نُّوبْثَاثْ، نَّانْثْ: ”شَاوُولْ إِغْڒبْ خْ ڒُوڒُوفْ نّسْ، مَاشَا ذَاوُوذْ خْعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ نّسْ!“
7 E enquanto dançavam, diziam umas às outras: Saul matou seus milhares, e Davi seus dez milhares.
8 شَاوُولْ إِفُّوڭمْ أَطَّاسْ. ثُوغَا ذ مَانْ أَيَا ذ ڒْعِيبْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِنَّا: ”وْشِينْثْ إِ ذَاوُوذْعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ، مَاشَا وْشِينْثْ أَيِي مْغِيرْ ڒُوڒُوفْ. مَاشَا ثقِّيمْ أَسْ مْغِيرْ ثْڭلْذَا وَاهَا؟“
8 Saul irritou-se em extremo, e desagradou-lhe tal coisa. Dão dez mil a Davi, disse ele, e a mim apenas mil! Só lhe falta a coroa!
9 زڭْ وَاسّْ نِّي سنّجْ إِبْذَا شَاوُولْ إِحطَّا ذَاوُوذْ.
9 E a partir daquele dia, Saul olhou Davi com maus olhos.
10 ثِيوشَّا نّسْ إِمْسَارْ، أَقَا إِوْضَا-د عَاوذْ ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ ن أَربِّي خْ شَاوُولْ، ؤُ إِذْوڒْ إِتّكّْ خْ ؤُزدْجِيفْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، أَمْ ثُوغَا إِتِّيرَارْ ذَاوُوذْ أَمْ وُوسَّانْ نّغْنِي س ؤُفُوسْ نّسْ خْ ڒْڭَامْبْرِي. شَاوُولْ ثُوغَا غَارسْ لَانْسَا ذڭْ ؤُفُوسْ.
10 No dia seguinte, apoderou-se dele o mau espírito de Deus, e teve um acesso de delírio em sua casa. Como nos outros dias, Davi pôs-se a tocar a cítara.
11 شَاوُولْ إِنْضَارْ لَانْسَا، إِنَّا: ”نشّْ أَذْ ڒقْفغْ ذَاوُوذْ ؤُ أَذْ ث سمَّارغْ غَارْ ڒْحِيضْ.“ إِزمَّارْ ذَاوُوذْ أَذْ أَسْ إِخْنسْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.
11 Saul, que tinha uma lança na mão, arremessou-a contra Davi, dizendo: Vou cravá-lo na parede! Mas Davi se desviou do golpe por duas vezes.
12 ثُوغَا شَاوُولْ إِتّڭّْوذْ زِي ذَاوُوذْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا-ث أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، مَاشَا ثُوغَا إِسْمحْ ذِي شَاوُولْ.
12 Saul temia Davi, porque o Senhor estava com o jovem, e tinha-se retirado dele.
13 س ؤُينِّي إِسِّيڭّْوجْ شَاوُولْ ذَاوُوذْ خْ يِيخفْ نّسْ، إِڭَّا إِ-ث ذ أَمقّْرَانْ خْ وَاڒفْ. نتَّا إِتّفّغْ ؤُ إِتَّارڭّْوَاحْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْڭنْسْ.
13 Afastou-o então de si, estabelecendo-o chefe de mil homens, à frente dos quais Davi empreendia as suas expedições.
14 ثُوغَا ذَاوُوذْ إِفْڒحْ ذِي مَارَّا إِبْرِيذنْ نّسْ ؤُ سِيذِي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ.
14 Saía-se bem em todas as suas empresas, porque o Senhor estava com ele.
15 ؤُمِي إِژْرَا شَاوُولْ، أَقَا ذَاوُوذْ إِفْڒحْ، ثُوغَا نتَّا إِتّڭّْوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.
15 Saul, vendo-o tão engenhoso, teve medo dele.
16 مَاشَا مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا تّخْسنْ ذَاوُوذْ، مِينْزِي نتَّا إِتّفّغْ ؤُ إِتَّارڭّْوَاحْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.
16 Mas todos em Israel e Judá o amavam, porque ele entrava e saía diante deles.
17 شَاوُولْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ مِيرَابْ، يدْجِي ثَامقّْرَانْثْ قَاعْ، ذ ثَامْغَارْثْ. مْغِيرْ إِڒِي ذ إِجّْ ن ؤُضڭّْوَاڒْ إِمْحضْ ذڭْ ؤُمنْغِي إِ نشّْ ؤُ مْنغْ إِمنْغَانْ ن سِيذِي.“ إِنَّا شَاوُولْ أَكْ-ذ يِيخفْ نّسْ: ”حِيمَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُفُوسْ إِنُو ضِيدّْ نّسْ، مَاشَا أَفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَذْ يِيڒِي ضِيدّْ نّسْ.“
17 Saul disse a Davi: Eis minha filha mais velha, Merab, que eu te darei por mulher, contanto que sejas valoroso e combatas nas guerras do Senhor. Saul pensava: Não é bom que o fira a minha mão, mas antes a dos filisteus.
18 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”مِينْ عْنِيغْ نشّْ ذ مِينْ ثعْنَا ثُوذَارْثْ إِنُو ذ مِينْ ثعْنَا ڒَادْجْ ن بَابَا ذِي إِسْرَائِيل، أَقَا نشّْ أَذْ ذوْڒغْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ؟“
18 Davi respondeu: Quem sou eu? E o que é a minha vida ou a família de meu pai em Israel, para que me torne genro do rei?
19 ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ إِ ذِي إِ غَا ثمّوْشْ مِيرَابْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، ذ ثَامْغَارْثْ إِ ذَاوُوذْ، إِمْسَارْ، أَقَا ثمّوْشْ نتَّاثْ ذ ثَامْغَارْثْ إِ عَاذْرِييِيلْ زِي مَاحُولَا.
19 Ora, tendo chegado o tempo em que Merab, filha de Saul, devia ser dada a Davi, deram-na em casamento a Hadriel, o molatita.
20 مِيخَالْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا ثتّخْسْ ذَاوُوذْ. خبَّارنْ أَسْ ث إِ شَاوُولْ ؤُ ثُوغَا أَيَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ثشْنَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.
20 Ora, Micol, filha de Saul, amava Davi. E contaram-no a Saul, que se alegrou com isso.
21 إِنَّا شَاوُولْ: ”نشّْ أَذْ أَسْ ت وْشغْ، حِيمَا أَذْ أَسْ إِذْوڒْ ذ ڒْفخْ ؤُ حِيمَا أَذْ يِيڒِي ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ضِيدّْ نّسْ.“ إِنَّا شَاوُولْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسّْ-أَ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَضڭّْوَاڒْ إِنُو س ثنِّي ذ وِيسّْ ثْنَاينْ.“
21 Vou dar-lhe Micol, pensava Saul, para que ela lhe seja uma armadilha, e ele caia na mão dos filisteus. Saul disse, pois, a Davi pela segunda vez: Agora vais tornar-te meu genro.
22 يُومُورْ شَاوُولْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”سِيوڒْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ ذِي ثْنُوفّْرَا، إِنِي: ’أَقَا شكْ ثُوسِيذْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ خْ ڒْخَاضَارْ ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ تّخْسنْ شكْ. خنِّي ذْوڒْ ڒخُّو ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ.‘ “
22 E ordenou aos seus servos que dissessem em segredo a Davi: O rei afeiçoou-se a ti e todos os seus servos te amam. Torna-te genro do rei.
23 سِّيوْڒنْ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ذَاوُوذْ. خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ: ”مَا ذ ثَامسْڒَاشْثْ ثهْونْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ أَذْ إِذْوڒْ إِجّْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ؟ مَا وَارْ دْجِيغْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمزْڒُوضْ ذ أَمُوقْڒِيڒْ؟“
23 Os servos de Saul repetiram essas palavras aos ouvidos de Davi, mas este respondeu: Parece-vos pouca coisa ser genro do rei? Eu sou pobre e de condição humilde.
24 إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ حَاجَانْ أَسْ ث، نَّانْ: ”إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَوَاڒنْ-أَ.“
24 Os servos de Saul referiram-lhe as palavras de Davi.
25 خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ ذَاوُوذْ: ’أَجدْجِيذْ وَارْ ذ أَسْ ثعْجِيبْ صَّاذَاقْ، مَاشَا إِعْجبْ أَسْ مْيَا ن ڒعْذَاڒيَّاثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، حِيمَا أَذْ إِنْثَاقمْ زِي ڒْعذْيَانْ ن ؤُجدْجِيذْ.“ ثُوغَا شَاوُولْ إِتّْخَارَّاصْ أَذْ إِنغْ ذَاوُوذْ س ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.
25 Dir-lhe-eis, respondeu Saul, que o rei só pede como dote cem prepúcios de filisteus, para vingar-se dos seus inimigos. Seu desígnio era entregar Davi nas mãos dos filisteus.
26 إِخدَّامنْ نّسْ عَاوْذنْ أَوَاڒنْ-أَ إِ ذَاوُوذْ. خنِّي ثُوغَا أَيَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ثشْنَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ذَاوُوذْ، حِيمَا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَارْ ن ؤُجدْجِيذْ. ڒْمِيجَاڒْ ن وُوسَّانْ إِتّْوَاڭّنْ ثُوغَا عَاذْ وَارْ عْذُونْ.
26 Transmitiram os servos a Davi essa mensagem, o qual se agradou da proposta de tornar-se genro do rei.
27 خنِّي إِكَّارْ ذَاوُوذْ. نتَّا ذ يرْيَازنْ نّسْ طّْفنْ أَبْرِيذْ، ؤُشَا إِوْثَا نتَّا مِيثَاينْ ن يرْيَازنْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. يِيوِي-د ذَاوُوذْ ڒعْذَاڒيَّاثْ نْسنْ ؤُ س ؤُيَا سدّنْ نِيثْنِي قَاعْ ڒْْقدّْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ. خنِّي إِوْشَا أَسْ شَاوُولْ يدْجِيسْ مِيخَالْ ذ ثَامْغَارْثْ.
27 Antes que expirasse o termo fixado, Davi partiu com seus homens; matou duzentos filisteus e trouxe os seus prepúcios, entregando-os integralmente ao rei, para se tornar seu genro. Saul deu-lhe por mulher sua filha Micol.
28 شَاوُولْ إِژْرَا ؤُ إِسّنْ، أَقَا سِيذِي ثُوغَا-ث أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، ؤُ مِيخَالْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا ثتّخْسْ إِ-ث.
28 Ele compreendeu que o Senhor estava com Davi. Sua filha Micol o amava.
29 إِذْوڒْ شَاوُولْ إِڭّْوذْ عَاذْ كْثَارْ زِي ذَاوُوذْ ؤُشَا شَاوُولْ إِذْوڒْ ذ ڒعْذُو ن ذَاوُوذْ مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ.
29 O rei sentiu com isso redobrar o seu medo. Durante todo o resto de sua vida ele detestou Davi.
30 ؤُمِي د-فّْغنْ ڒْحُوكَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، إِمْسَارْ، مڒْمِي مَا فّْغنْ ثُوغَا ذَاوُوذْ يَارنِّي مَاهُو ذِي وفْڒَاحْ نّسْ خْ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ، أَڒَامِي إِذْوڒْ إِسمْ نّسْ إِشنّْعنْ أَڒْ طَّارْفْ.
30 Cada vez que os chefes dos filisteus faziam incursões, Davi era mais bem-sucedido que todos os homens de Saul, o que deu ao seu nome grande fama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.