1 Samuel 18

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ؤُمِي إِكمّڒْ ذَاوُوذْ ڒْهَارْذْ أَكْ-ذ شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒعْمَارْ ن يُونَاثَانْ إِقّنْ غَارْ ذَاوُوذْ، ؤُ يُونَاثَانْ إِتّخْسْ ذَاوُوذْ أَمْ ڒعْمَارْ نّسْ.

¹ Saul e Davi terminaram a sua conversa. Jônatas, filho de Saul, começou a sentir uma profunda amizade por Davi e veio a amá-lo como a si mesmo.

² شَاوُولْ إِكْسِي غَارسْ ذَاوُوذْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ؤُ وَارْ ث إِجِّي عَاذْ أَذْ إِعْقبْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ.

² Daquele dia em diante Saul levou Davi para a sua casa e não deixou que voltasse para a casa do seu pai.

³ يُونَاثَانْ إِڭَّا إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، مِينْزِي نتَّا إِتّخْسْ إِ-ث أَمْ يِيخفْ نّسْ.

³ Jônatas e Davi fizeram um juramento de amizade, pois Jônatas tinha grande amor por Davi.

⁴ يُونَاثَانْ إِكّسْ أَسڒْهَامْ نّسْ إِ ثُوغَا يَارْضْ، إِوْشَا إِ-ث إِ ذَاوُوذْ، ؤُڒَا ذ أَرُّوضْ نّسْ، ؤُشَا عَاوذْ سِّيفْ نّسْ ذ ڒْقوْسْ نّسْ ذ وبْيَاسْ نّسْ إِ ڒسْنَاحْ.

⁴ Ele tirou a capa que estava usando e a deu a Davi. Deu também a sua túnica militar, a espada, o arco e o cinto.

⁵ ذَاوُوذْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي مَانِي مَا إِسّكّْ إِ-ث شَاوُولْ. ثُوغَا أَبْرِيذْ نّسْ مْلِيحْ أَڒَامِي ث يَارَّا شَاوُولْ خْ إِعسْكَارِييّنْ نّسْ. ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُڒَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ.

⁵ Davi saiu-se bem em todos os lugares aonde Saul o enviou. Então Saul o promoveu a comandante do seu exército. E isso agradou a todo o exército, inclusive aos outros oficiais.

⁶ خْمِي د-ؤُسِينْ ؤُمِي يَارڭّْوحْ ذَاوُوذْ أَوَارْنِي إِ ڒغْڒبْ خْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، إِمْسَارْ، أَقَا فّْغنْثْ-إِ-د ثمْغَارِينْ زِي مَارَّا ثِيندَّامْ ن إِسْرَائِيل إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ شَاوُولْ ؤُشَاغنّْجنْثْ ؤُ شضْحنْثْ س إِبنْذِيرنْ، س ڒفْرَاحثْ ؤُ س ڒْڭَامْبْرِييَاثْ س ثْڒَاثَا ن إِفِيڒَانْ.

⁶ Quando os soldados estavam voltando para casa depois de Davi ter matado Golias, as mulheres de todas as cidades de Israel saíram para encontrar o rei Saul. Elas cantavam canções alegres, dançavam e tocavam pandeiro e lira .

⁷ ثِيمْغَارِينْ أَرِّينْثْ مژْرِي نْسنْثْ،غنّْجنْثْ س نُّوبْثَاثْ، نَّانْثْ: ”شَاوُولْ إِغْڒبْ خْ ڒُوڒُوفْ نّسْ، مَاشَا ذَاوُوذْ خْعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ نّسْ!“

⁷ Alegravam-se e cantavam assim: “Saul matou mil; Davi matou dez mil!”

⁸ شَاوُولْ إِفُّوڭمْ أَطَّاسْ. ثُوغَا ذ مَانْ أَيَا ذ ڒْعِيبْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِنَّا: ”وْشِينْثْ إِ ذَاوُوذْعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ، مَاشَا وْشِينْثْ أَيِي مْغِيرْ ڒُوڒُوفْ. مَاشَا ثقِّيمْ أَسْ مْغِيرْ ثْڭلْذَا وَاهَا؟“

⁸ E Saul não gostou disso. Ficou muito zangado e disse: — Para mim as mulheres deram mil, mas para Davi deram dez mil. A única coisa que está faltando agora é ele ser rei!

⁹ زڭْ وَاسّْ نِّي سنّجْ إِبْذَا شَاوُولْ إِحطَّا ذَاوُوذْ.

⁹ E desse dia em diante Saul começou a ter ciúme de Davi e a desconfiar dele.

¹⁰ ثِيوشَّا نّسْ إِمْسَارْ، أَقَا إِوْضَا-د عَاوذْ ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ ن أَربِّي خْ شَاوُولْ، ؤُ إِذْوڒْ إِتّكّْ خْ ؤُزدْجِيفْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، أَمْ ثُوغَا إِتِّيرَارْ ذَاوُوذْ أَمْ وُوسَّانْ نّغْنِي س ؤُفُوسْ نّسْ خْ ڒْڭَامْبْرِي. شَاوُولْ ثُوغَا غَارسْ لَانْسَا ذڭْ ؤُفُوسْ.

¹⁰ No dia seguinte, um espírito mau mandado por Deus dominou Saul, e ele começou a agir como louco dentro de casa. Davi estava tocando lira, como fazia todos os dias, e Saul estava segurando uma lança.

¹¹ شَاوُولْ إِنْضَارْ لَانْسَا، إِنَّا: ”نشّْ أَذْ ڒقْفغْ ذَاوُوذْ ؤُ أَذْ ث سمَّارغْ غَارْ ڒْحِيضْ.“ إِزمَّارْ ذَاوُوذْ أَذْ أَسْ إِخْنسْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.

¹¹ Então Saul pensou assim: — Vou espetar Davi na parede. E atirou a lança contra ele, duas vezes. Porém nas duas vezes Davi se desviou.

¹² ثُوغَا شَاوُولْ إِتّڭّْوذْ زِي ذَاوُوذْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا-ث أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، مَاشَا ثُوغَا إِسْمحْ ذِي شَاوُولْ.

¹² O Senhor estava com Davi e havia abandonado Saul; por isso, Saul tinha medo de Davi.

¹³ س ؤُينِّي إِسِّيڭّْوجْ شَاوُولْ ذَاوُوذْ خْ يِيخفْ نّسْ، إِڭَّا إِ-ث ذ أَمقّْرَانْ خْ وَاڒفْ. نتَّا إِتّفّغْ ؤُ إِتَّارڭّْوَاحْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْڭنْسْ.

¹³ Então Saul o afastou de si, pondo-o como oficial comandante de mil homens. Davi comandava os seus soldados na batalha,

¹⁴ ثُوغَا ذَاوُوذْ إِفْڒحْ ذِي مَارَّا إِبْرِيذنْ نّسْ ؤُ سِيذِي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ.

¹⁴ e tudo o que fazia dava certo, pois o Senhor estava com ele.

¹⁵ ؤُمِي إِژْرَا شَاوُولْ، أَقَا ذَاوُوذْ إِفْڒحْ، ثُوغَا نتَّا إِتّڭّْوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

¹⁵ Saul viu o sucesso de Davi e ficou ainda com mais medo dele.

¹⁶ مَاشَا مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا تّخْسنْ ذَاوُوذْ، مِينْزِي نتَّا إِتّفّغْ ؤُ إِتَّارڭّْوَاحْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ.

¹⁶ Mas em Israel e em Judá todos amavam Davi porque ele era um líder corajoso.

¹⁷ شَاوُولْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ مِيرَابْ، يدْجِي ثَامقّْرَانْثْ قَاعْ، ذ ثَامْغَارْثْ. مْغِيرْ إِڒِي ذ إِجّْ ن ؤُضڭّْوَاڒْ إِمْحضْ ذڭْ ؤُمنْغِي إِ نشّْ ؤُ مْنغْ إِمنْغَانْ ن سِيذِي.“ إِنَّا شَاوُولْ أَكْ-ذ يِيخفْ نّسْ: ”حِيمَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُفُوسْ إِنُو ضِيدّْ نّسْ، مَاشَا أَفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ أَذْ يِيڒِي ضِيدّْ نّسْ.“

¹⁷ Então Saul disse a Davi: — Aqui está Merabe, a minha filha mais velha. Eu a darei em casamento a você, com a condição de que você me sirva como soldado valente e fiel e lute nas batalhas de Deus, o Saul pensava que desta maneira os filisteus matariam Davi e assim não teria ele mesmo de fazer isso.

¹⁸ إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”مِينْ عْنِيغْ نشّْ ذ مِينْ ثعْنَا ثُوذَارْثْ إِنُو ذ مِينْ ثعْنَا ڒَادْجْ ن بَابَا ذِي إِسْرَائِيل، أَقَا نشّْ أَذْ ذوْڒغْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ؟“

¹⁸ Davi respondeu: — Quem sou eu, e quem é a minha família em Israel para que eu seja genro do rei?

¹⁹ ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ إِ ذِي إِ غَا ثمّوْشْ مِيرَابْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، ذ ثَامْغَارْثْ إِ ذَاوُوذْ، إِمْسَارْ، أَقَا ثمّوْشْ نتَّاثْ ذ ثَامْغَارْثْ إِ عَاذْرِييِيلْ زِي مَاحُولَا.

¹⁹ Mas, quando chegou a época de Merabe ser dada em casamento a Davi, ela foi dada a um homem chamado Adriel, da cidade de Meolá.

²⁰ مِيخَالْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا ثتّخْسْ ذَاوُوذْ. خبَّارنْ أَسْ ث إِ شَاوُولْ ؤُ ثُوغَا أَيَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ثشْنَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.

²⁰ Porém Mical, a outra filha de Saul, apaixonou-se por Davi. E, quando Saul soube disso, ficou contente.

²¹ إِنَّا شَاوُولْ: ”نشّْ أَذْ أَسْ ت وْشغْ، حِيمَا أَذْ أَسْ إِذْوڒْ ذ ڒْفخْ ؤُ حِيمَا أَذْ يِيڒِي ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ضِيدّْ نّسْ.“ إِنَّا شَاوُولْ إِ ذَاوُوذْ: ”أَسّْ-أَ ثْزمَّارذْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَضڭّْوَاڒْ إِنُو س ثنِّي ذ وِيسّْ ثْنَاينْ.“

²¹ Ele pensou: — Vou dar Mical em casamento a Davi, e ela servirá como uma armadilha para que ele seja morto pelos filisteus. Então, pela segunda vez, Saul disse a Davi: — Você será meu genro.

²² يُومُورْ شَاوُولْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”سِيوڒْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ ذِي ثْنُوفّْرَا، إِنِي: ’أَقَا شكْ ثُوسِيذْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ خْ ڒْخَاضَارْ ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ تّخْسنْ شكْ. خنِّي ذْوڒْ ڒخُّو ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ.‘ “

²² Ele mandou que os seus oficiais conversassem em particular com Davi e dissessem a ele: — O rei e todos os oficiais gostam de você. Esta é uma boa ocasião para você casar com a filha dele.

²³ سِّيوْڒنْ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ذَاوُوذْ. خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ: ”مَا ذ ثَامسْڒَاشْثْ ثهْونْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ أَذْ إِذْوڒْ إِجّْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ؟ مَا وَارْ دْجِيغْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمزْڒُوضْ ذ أَمُوقْڒِيڒْ؟“

²³ Então eles falaram com Davi, e ele respondeu: — Ser genro do rei é uma honra grande demais para uma pessoa pobre e sem valor como eu.

²⁴ إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ حَاجَانْ أَسْ ث، نَّانْ: ”إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَوَاڒنْ-أَ.“

²⁴ Os oficiais contaram a Saul o que Davi tinha dito,

²⁵ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ ذَاوُوذْ: ’أَجدْجِيذْ وَارْ ذ أَسْ ثعْجِيبْ صَّاذَاقْ، مَاشَا إِعْجبْ أَسْ مْيَا ن ڒعْذَاڒيَّاثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، حِيمَا أَذْ إِنْثَاقمْ زِي ڒْعذْيَانْ ن ؤُجدْجِيذْ.“ ثُوغَا شَاوُولْ إِتّْخَارَّاصْ أَذْ إِنغْ ذَاوُوذْ س ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

²⁵ e ele ordenou que dissessem o seguinte a Davi: — Tudo o que o rei quer de você em pagamento pela noiva são os Saul tinha planejado isso porque assim Davi seria morto pelos filisteus.

²⁶ إِخدَّامنْ نّسْ عَاوْذنْ أَوَاڒنْ-أَ إِ ذَاوُوذْ. خنِّي ثُوغَا أَيَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ثشْنَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ذَاوُوذْ، حِيمَا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَارْ ن ؤُجدْجِيذْ. ڒْمِيجَاڒْ ن وُوسَّانْ إِتّْوَاڭّنْ ثُوغَا عَاذْ وَارْ عْذُونْ.

²⁶ Os oficiais contaram a Davi o que Saul tinha dito, e ele ficou entusiasmado com a ideia de ser genro do rei. Antes do dia marcado para o casamento,

²⁷ خنِّي إِكَّارْ ذَاوُوذْ. نتَّا ذ يرْيَازنْ نّسْ طّْفنْ أَبْرِيذْ، ؤُشَا إِوْثَا نتَّا مِيثَاينْ ن يرْيَازنْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. يِيوِي-د ذَاوُوذْ ڒعْذَاڒيَّاثْ نْسنْ ؤُ س ؤُيَا سدّنْ نِيثْنِي قَاعْ ڒْْقدّْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ. خنِّي إِوْشَا أَسْ شَاوُولْ يدْجِيسْ مِيخَالْ ذ ثَامْغَارْثْ.

²⁷ Davi e os seus soldados foram e mataram duzentos filisteus. Aí Davi levou ao rei os prepúcios dos filisteus mortos e os contou na presença dele, para que assim se tornasse seu genro. Então Saul deu a sua filha Mical em casamento a Davi.

²⁸ شَاوُولْ إِژْرَا ؤُ إِسّنْ، أَقَا سِيذِي ثُوغَا-ث أَكْ-ذ ذَاوُوذْ، ؤُ مِيخَالْ، يدْجِيسْ ن شَاوُولْ، ثُوغَا ثتّخْسْ إِ-ث.

²⁸ Saul viu e reconheceu que o Senhor estava com Davi e que a sua filha Mical o amava.

²⁹ إِذْوڒْ شَاوُولْ إِڭّْوذْ عَاذْ كْثَارْ زِي ذَاوُوذْ ؤُشَا شَاوُولْ إِذْوڒْ ذ ڒعْذُو ن ذَاوُوذْ مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ.

²⁹ Por isso, ficou com mais medo ainda de Davi e pelo resto da sua vida foi seu inimigo.

³⁰ ؤُمِي د-فّْغنْ ڒْحُوكَّامْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، إِمْسَارْ، مڒْمِي مَا فّْغنْ ثُوغَا ذَاوُوذْ يَارنِّي مَاهُو ذِي وفْڒَاحْ نّسْ خْ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن شَاوُولْ، أَڒَامِي إِذْوڒْ إِسمْ نّسْ إِشنّْعنْ أَڒْ طَّارْفْ.

³⁰ Todas as vezes que os exércitos filisteus saíam para lutar, Davi conseguia mais vitórias do que todos os outros oficiais de Saul e assim ficou muito famoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →