1 Coríntios 11

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ضْفَارمْ أَيِي-د أَمْ مَامّشْ ضْفَارغْ لْمَاسِيحْ.

¹ Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.

² سّمْغَارغْ كنِّيوْ، أَ أَيْثْمَا إِنُو، مِينْزِي ثتّْفكَّارمْ ذَايِي ذِي مَارَّا ؤُشَا ثتّطّْفمْ ذِي ثوْصيَّاثْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ ثنْثْ وْشِيغْ.

² De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.

³ مَاشَا خْسغْ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي لْمَاسِيحْ ذ أَزدْجِيفْ ن كُوڒْ أَرْيَازْ ؤُشَا أَرْيَازْ ذ أَزدْجِيفْ ن ثمْغَارْثْ، ؤُشَا أَربِّي ذ أَزدْجِيفْ ن لْمَاسِيحْ.

³ Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.

⁴ كُوڒْ أَرْيَازْ ونِّي إِتّْژَادْجَانْ نِيغْ إِتّْنَابّنْ أَمْ إِڒحّفْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ، إِفطّحْ أَزدْجِيفْ نّسْ.

⁴ Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.

⁵ مَاشَا كُوڒْ ثَامْغَارْثْ ثنِّي إِتّْژَادْجَانْ نِيغْ إِتّْنَابّنْ أَمْ ثسّْعَارَّا ؤُزدْجِيفْ نّسْ، ثْفطّحْ أَزدْجِيفْ نّسْ، مِينْزِي نتَّاثْ أَمْ ثنِّي إِحفّنْ أَزدْجِيفْ نّسْ.

⁵ Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.

⁶ مِينْزِي مَاڒَا ثَامْغَارْثْ وَارْ ثْڒحِّيفْ، أجّْ إِ-ت أَذْ ثْحفّْ عَاوذْ. مَاشَا مَاڒَا ذ ڒفْضِيحثْ إِ ثمْغَارْثْ مَاڒَا ثْقسّْ أَشُووَّافْ نِيغْ ثْحفّْ، حْسنْ مَاڒَا ثْڒحّفْ.

⁶ Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.

⁷ مِينْزِي أَرْيَازْ وَارْ إِتّحْوِيجِي شَا أَذْ إِڒحّفْ أَزدْجِيفْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا ذ صِّيفثْ ذ أَعُودْجِي ن أَربِّي، مَاشَا ثَامْغَارْثْ ثدْجَا ذ أَعُودْجِي ن ورْيَازْ.

⁷ Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.

⁸ مِينْزِي أَرْيَازْ وَارْ إِدْجِي شَا زِي ثمْغَارْثْ، مَاشَا ثَامْغَارْثْ زڭْ ورْيَازْ.

⁸ Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.

⁹ أَرْيَازْ عَاوذْ وَارْ د-إِخْڒِيقْ شَا إِ ثمْغَارْثْ، مَاشَا ثَامْغَارْثْ إِ ورْيَازْ.

⁹ Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.

¹⁰ س ؤُينِّي إِتّْخصَّا أَسْ إِ ثمْغَارْثْ أَذْ غَارسْ ثِيڒِي صُّولْطَا خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ خْ سِّيبّثْ ن لْمَالَاكَاثْ.

¹⁰ Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.

¹¹ مَاشَا ذِي سِيذِيثْنغْ أَرْيَازْ وَارْ إِدْجِي بْڒَا ثَامْغَارْثْ، ؤُڒَا ذ ثَامْغَارْثْ وَارْ ثدْجِي بْڒَا أَرْيَازْ.

¹¹ No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.

¹² مِينْزِي أَمْ مَامّشْ ثَامْغَارْثْ ثُوسَا-د زڭْ ورْيَازْ، أَمنِّي عَاوذْ إِدْجَا ورْيَازْ س ثمْغَارْثْ، مَاشَا مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ أَقَا-ث زِي أَربِّي.

¹² Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.

¹³ حكْممْ كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ: مَا ثُوسَا-د خْ ثمْغَارْثْ أَذْ ثژَّادْجْ إِ أَربِّي أَمْ ثسّْعَارَّا إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ؟

¹³ Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?

¹⁴ مَا ثُوبَّارْثْ سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ ذ أَومْ ثسّْشَانْ بلِّي أَشُووَّافْ ذ أَزِيرَارْ ذ ڒفْضِيحثْ إِ ورْيَازْ؟

¹⁴ Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?

¹⁵ مَاشَا إِ ثمْغَارْثْ ذ أَعُودْجِي مَاڒَا غَارسْ يِيڒِي ؤُشُوَّافْ ذ أَزِيرَارْ، مِينْزِي إِمّوْشْ أَسْ ؤُشُوَّافْ أَمْ ؤُڒحَّافْ.

¹⁵ E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.

¹⁶ مَاشَا مَاڒَا إِخْسْ حذْ أَذْ إِخَارْوضْ مَانْ أَيَا، نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثْنَامِيثْ نِّي ؤُڒَا ذ ثِيمسْمُونِينْ ن أَربِّي.

¹⁶ Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.

¹⁷ وصِّيغْ كنِّيوْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ ڒخُّو، أَقَا وَارْ ذ أَومْ تّڭّغْ شَّانْ، مِينْزِي وَارْ ثُويُورمْ غَارْ زَّاثْ، مَاشَا ثُويُورمْ غَارْ ضفَّارْ.

¹⁷ Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.

¹⁸ غَارْ ؤُمزْوَارْ، مَاڒَا ثْمُونمْ أَمْ ثْمسْمُونْثْ، سْڒِيغْ أَقَا ذِينْ جَارْ أَومْ أَمْسبْضِي، ؤُ مَانْ أَيَا زمَّارغْ أَذْ ث أَمْنغْ إِ إِجّْ ن وزْينْ،

¹⁸ Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.

¹⁹ س مِينْزِي إِتّْخصَّا أَذْ ذِينْ إِڒِينْ جَارْ أَومْ إِمْشُوبّْشنْ، حِيمَا أَذْ إِبَانْ مَانْ ونْ زَّايْومْ إِ إِدْجَانْ ذ أَمْقدْجبْ.

¹⁹ Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.

²⁰ خْمِي تّْمُونَامْ، وَارْ ثتّتّمْ ذ ثْسسّمْ أَمْ مَامّشْ إِشُووَّارْ ذڭْ وَاسّْ ن سِيذِيثْنغْ،

²⁰ Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.

²¹ مَاشَا كُوڒْ إِجّنْ إِتّتّْ أَمنْسِي نّسْ إِ يِيخفْ نّسْ، ؤُشَا خنِّي إِجّنْ نّغْنِي ذَايسْ ڒَاژْ ؤُشَا نّغْنِي إِسْشَارَا.

²¹ Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.

²² مَا وَارْ غَارْومْ ثُوذْرِينْ مَانِي غَا ثشّمْ ؤُ مَانِي غَا ثسْومْ؟ نِيغْ ثسّحْقَارَامْ ثَامسْمُونْثْ ن أَربِّي ؤُشَا ثسّْحشَّاممْ إِنِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي شَا؟ مِينْ ذ أَومْ إِ غَا إِنِيغْ؟ مَا أَذْ أَومْ ڭّغْ شَّانْ؟ لَّ، وَارْ ذ أَومْ تّڭّغْ شَّانْ!

²² Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.

²³ مِينْزِي مِينْ طّْفغْ زِي سِيذِيثْنغْ، سِّيوْضغْ أَومْ ث-إِ-د، أَقَا سِيذِيثْنغْ يَاسُوع ذِي دْجِيڒثْ إِ ذِي إِتّْوَاغْذَارْ، إِكْسِي أَغْرُومْ،

²³ Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;

²⁴ إِبَاركْ، يَارْژَا إِ-ث، إِنَّا: ”كْسِيمْ، ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو إِ خَاومْ إِتّْوَارْژنْ، ڭّمْ أَيَا أَمُّو إِ ڒِيذَارثْ خَافِي!“

²⁴ e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.

²⁵ ؤُشَا أَمُّو أَوَارْنِي أَمنْسِي إِوْشَا ڒْكَاسْ، إِنَّا:

²⁵ Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.

²⁶ س مِينْزِي مشْحَاڒْ مَا إِ غَا ثشّمْ أَغْرُومْ-أَ ؤُ أَذْ ثسْومْ زِي ڒْكَاسْ-أَ، أَقَا ثتِّيذَارمْ ڒْموْثْ ن سِيذِيثْنغْ أَڒْ د غَا يَاسْ.

²⁶ Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.

²⁷ س ؤُينِّي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ أَغْرُومْ ن سِيذِي ؤُشَا أَذْ إِسُو زِي ڒْكَاسْ نّسْ، أَمْ وَارْ إِتِّيڒِي س ؤُسْذَاهدْجِي إِ مَانْ أَيَا، أَذْ يِيڒِي س ؤُمَارْوَاسْ إِ إِذَامّنْ ن سِيذِي ؤُ إِ أَرِّيمثْ نّسْ.

²⁷ Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.

²⁸ س ؤُينِّي أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِقدْجبْ إِخفْ نّسْ، ؤُشَا أجّْ إِ-ث أَذْ إِشّْ خنِّي زڭْ وغْرُومْ ؤُ أَذْ إِسُو زِي ڒْكَاسْ.

²⁸ Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;

²⁹ مِينْزِي وِي غَا إِشّنْ ذ وِي غَا إِسْونْ أَمْ وَارْ إِسْذِيهدْجْ، أَقَا نتَّا أَذْ إِسِّيوضْ ڒْحُوكْمْ غَارْ إِخفْ نّسْ أَمْ إِتّتّْ ؤُ أَمْ إِسسّْ، مِينْزِي نتَّا وَارْ إِفَارّزْ شَا أَرِّيمثْ ن سِيذِي.

²⁹ pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.

³⁰ س ؤُينِّي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن يِينِّي إِضعْفنْ ذ يِينِّي إِهڒْشنْ جَارْ أَومْ ؤُشَا أَطَّاسْ ذوْڒنْ تّطّْصنْ إِضصْ نْ ڒْموْثْ.

³⁰ Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.

³¹ مَاشَا مَاڒَا نحْكمْ خْ إِخفْ نّغْ، خنِّي وَارْ نتّْوَاحَاكمْ.

³¹ Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.

³² مَاشَا مَاڒَا نتّْوَاحْكمْ زِي سِيذِيثْنغْ، أَقَا نتّْوَاربَّا، حِيمَا وَارْ نتّْوَاحَاكمْ شَا أَكْ-ذ دُّونشْثْ.

³² Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.

³³ زِي ڒخُّو، أَ أَيْثْمَا، خْمِي غَا ثْمُونمْ حِيمَا أَذْ ثشّمْ، رَاجَامْ إِجّنْ ونّغْنِي.

³³ Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.

³⁴ مَاڒَا حذْ ذَايسْ ڒَاژْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِشّْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، حِيمَا وَارْ ثتّْمُونمْ إِ شّْرعْ. مِينْ إِقِّيمنْ، أَذْ ثعذْڒغْ خْمِي د غَا يَاسغْ.

³⁴ Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Coríntios 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →