Tiago 1
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Añí Yakub, Allar edde Malik Isá Mosihr éggwa gulam.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos da Dispersão, saúde.
2 Ó añr báiboináin ókkol, zeñtté tuáñra ḍoilla-boḍoilla entán ot foro, nizoré nize bággitta bóuli ṭáariyo,
2 Meus irmãos, tende por motivo de grande gozo o passardes por várias provações,
3 kiyólla-hoilé tuáñra toh zano, tuáñrar iman or entáne sobór foida goré.
3 sabendo que a aprovação da vossa fé produz a perseverança;
4 Aar sobór ore híyan or ham furafuri goittó díyo, zeéne tuáñra ttu háṭi edde balok óibar kessú homi no táke.
4 e a perseverança tenha a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, não faltando em coisa alguma.
5 Lekin tuáñra honókiyo ttu zodi giyan or homi táke, yóggwa ye Alla ttu magouk, Íba ye yóggwa re diibo, kiyólla-hoilé Íba ye bezar no ói yore dilkúla góri beggún ore dee.
5 Ora, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e não censura, e ser-lhe-á dada.
6 Montor cók no gorí imane maga foribó, kiyólla-hoilé zee niki cók goré yóggwa toh doijjar goir or ḍóilla, ziín ore boiyare ikká-uikká loizagói.
6 Peça-a, porém, com fé, não duvidando; pois aquele que duvida é semelhante à onda do mar, que é sublevada e agitada pelo vento.
7 Héndilla manúce Malik or torfóttu honó kessú faibar acá no goróuk,
7 Não pense tal homem que receberá do Senhor alguma coisa,
8 kiyólla-hoilé yóggwar mon toh dui mikká; yóggwa ye ziín goré híin ot ṭiki no táke.
8 homem vacilante que é, e inconstante em todos os seus caminhos.
9 Gorib imandár ókkole Alla ye ítara re uoror tokkat tuillé de hétolla kúci óuk;
9 Mas o irmão de condição humilde glorie-se na sua exaltação,
10 aar tuangor imandár ókkole Alla ye ítara re niróc goijjé de hétolla kúci óuk, kiyólla-hoilé tuangori hoó de híin de bil or fúl or ḍóilla nac óizayboi.
10 e o rico no seu abatimento; porque ele passará como a flor da erva.
11 Beil toh bicí gorom or sáañte uṛí gas ókkol fúaifele, baade híin or fúl ókkol zórizai ar cúndor no táke. Héndilla, tuangor ókkol óu nizor ham loi birana tákite-tákite fána óizayboi.
11 Pois o sol se levanta em seu ardor e faz secar a erva; a sua flor cai e a beleza do seu aspecto perece; assim murchará também o rico em seus caminhos.
12 Mubarek manúc ubá, zibá ye entán or októt sobór raké, kiyólla-hoilé yóggwa ye ziti baade tas ísafe zindigi faibo, zibá Malike uitará re diibar waada diyé zetará Íba re muhábbot goré.
12 Bem-aventurado o homem que suporta a provação; porque, depois de aprovado, receberá a coroa da vida, que o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Zeñtté honókiyo ttu guná goríbar mon aiyé, yóggwa ye “Guná goríbar mon híyan Allar torfóttu aiccé,” bóuli no hoóuk, kiyólla-hoilé honó hórafi ye Alla re gunár uzu ṭani no fare, aar Íba Nize yó honókiyo re gunár uzu no ṭane.
13 Ninguém, sendo tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele a ninguém tenta.
14 Bólke guná goríbar mon nizor-nizor hóraf moncá ttu beh aiyé, ziíne nizoré ṭani fán ot féla.
14 Cada um, porém, é tentado, quando atraído e engodado pela sua própria concupiscência;
15 Baade hóraf moncá híin hámil ói guná zormo deh, aar guná furafuri ḍoóñr ói moot foida goré.
15 então a concupiscência, havendo concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 Añr adorja báiboináin ókkol, fáki na háiyo.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Fottí gom niyamot edde fottí háṭi niyamot asman ottu beh nise aiyé; híin aiyé de Baf or torfóttu, zibá ye níki asman or nurani jiníc ókkol foida goijjé. Íba honódin no bodole aar Íba lorizagói de sábar ḍóilla no.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito vêm do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não há mudança nem sombra de variação.
18 Íba ye Nizor moncá lói sóiyi kalam or duara añára re noya zibon diiyé, zeéne Íbar mohóluk ókkol or bútore añára ebbe kimot ola gún ói fari.
18 Segundo a sua própria vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Añr adorja báiboináin ókkol, yián monot rakíyo de ki: fottíkiyo ttu fúnat salu ówa foribó, hotábattara hoité báfisinti howá foribó, edde bánggori guccá no uṛá foribó;
19 Sabei isto, meus amados irmãos: Todo homem seja pronto para ouvir, tardio para falar e tardio para se irar.
20 kiyólla-hoilé Alla ye saá de héndilla forhésgari zindigi guccá lói haṛai no fare.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 Hétolla tamám bura adot edde hóraf solasol ókkol dur gorífelo, aar tuáñrar dil ot ruwa giyéh de kalam ore norom or sáañte gosílo, ziíne tuáñra re nejat di fare.
21 Pelo que, despojando-vos de toda sorte de imundícia e de todo vestígio do mal, recebei com mansidão a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar as vossas almas.
22 Kalam amól-goróya bono, siríf fúnoya no, arnóile nizoré fáki dór fán óibo.
22 E sede cumpridores da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Kiyólla-hoilé zee niki kalam fúnoya montor amól-goróya no, yóggwa ézzon endilla manúc or ḍóilla, zee niki nizor siyára aainat mazé saá;
23 Pois se alguém é ouvinte da palavra e não cumpridor, é semelhante a um homem que contempla no espelho o seu rosto natural;
24 yóggwa ye toh nizoré cúndorgori saái zai baade nizoré saité hondilla laiggíl de híyan éhon foóraifele.
24 porque se contempla a si mesmo e vai-se, e logo se esquece de como era.
25 Lekin azadi dede hé sóiyi niyom or uzu zee niki gomgorí nozor diyat táke, yóggwa ye ziín goré híin ot rahámot faibo, kiyólla-hoilé yóggwa ye fúni foórai no fele, bólke amól goré.
25 Entretanto aquele que atenta bem para a lei perfeita, a da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte esquecido, mas executor da obra, este será bem-aventurado no que fizer.
26 Zodi honókiye nizoré nize dindár bóuli ṭáare, montor nizor zoban no sóoñle, yóggwa ye nizoré nize fáki dér, aar yóggwar dindári behar.
26 Se alguém cuida ser religioso e não refreia a sua língua, mas engana o seu coração, a sua religião é vã.
27 Alla Baf or nozor ot pak edde sóiyi dindári óilde, etim edde rari ókkol ore ítarar dukkór októt saásita gorón, aar duniyair tamám hórafi ttu nizoré pak-sáf rakón.
27 A religião pura e imaculada diante de nosso Deus e Pai é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições e guardar-se isento da corrupção do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.