Romanos 9

rhgc (RHGC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Añí Mosih re gobá gorí háñsa hotá hoóir, misá hotá no, añr hélome yó Pak-Ruhr duara yián gobá der,
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 ki hoilé, añr dil ot Boni Isráil ókkol olla bicí afsús lager edde lagatar ferecan lager.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Añí toh añr koum, yáni zetará añr gusso edde lou, ítara lla bóuli zodi Mosih ttu alok ói bodduar tole ówa foitto úddwa óitam.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Alla ye toh hé Boni Isráil ókkol ore Nizor fuain óibar hók diiyé, edde ítarar hañse Nizor mohíma zahér goijjé. Íba ye ítara llói razinama ókkol goijjé, aar ítara re Córiyot edde sóiyi ebaadot or torika diiyé. Íba ye ítara llói boóut ḍóilla waada ókkol óu goijjé.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Ítara óilde bafdada gún or nosól, aar Mosih yó insán ísafe ítarar háandan ottu beh aiccé. Zibá ye hárr kessúr uore hókumot goré, hé Allar taarif abadulabad ówat tákouk. Aamin.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Añr hotár maáni eén no de ki, Allar kalam baatel óigiyoi. Kiyólla-hoilé Isráili beggún toh basíloiya Isráili no;
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Ibrahím or nosól ottu aiccé maáni hóno ítara beggún íbar asól fuain de no. Pak-kalam ot endilla asé, “Isahák ottu beh tor nosól dóra zaybo.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Hoitó sailé, insán ottu foida óiye maáni Allar fuain óigiyoi de no, bólke asól nosól bóuli uitará re beh dóra zah, zetará Allar waadar fuain.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Hé waada óilde yián, “Añí e októt waafes aiccúm, héñtte Sárah ttu eggwá morot fua tákibo.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Siríf híyan no, bólke Rebékar hálot óu héndilla; zeñtté híba ekzon manúc lói, yáni añárar baf Isahák lói hámil accíl;
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 héñtte fuain nún zormo nó óite, aar honó bála-bura kessú nó goitté, híba ye Alla ttu ekkán hóbor faiyé, ziyáne dahá de, Alla ye manúc ókkol ore Íbar zari táke de erada mozin beh basílo; híyan honó amól or zoriya no bólke Íba ye age lóti ḍaikké de hétolla.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Híba re howá gíyl de ki, “Fua ḍoóñr gwá ye cóñṛo war gulami goríbo.”
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Hétolla pak-kalam ot endilla asé, “Yakub ore Añí muhábbot goijjí, montor Isów re nafórot goijjí.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Tóoile añára kii hoitám? Alla ttu insáf nái de né? Bilkúl no.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Kiyólla-hoilé Íba ye toh Muúsa re endilla hoóil,
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Hé ísafe, híyan honókiyor moncár yáh kucíc or uore no, bólke Allar rahám or uore.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Alla ye toh Féruan ore endilla hoiyé de Pak-kalam ot asé, “Añí toré baáñcca tuillí de kiyólla-hoilé, zeéne tor duara Añr kudurut dahái fari, baade duniyair agagura Añr nam or howáhoi óibo.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Hétolla toh Íba ye zaré monehoó tar uore rahám goré, aar zaré monehoó tar dil doró gorífele.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Yala tuáñra honókiye añré endilla hoibá, “Toóu kiyá Alla ye añárar hosúr dóre? Íbar mon ore hone bazá dí fare?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Añr zuwab óilde, ó moniccó, Allar uottú mati bolla tui hon? Banaiya kessú ye kí banoya ttu endilla fusár goríbo né, “Añré endilla kiyá banailá?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Ek meṛir dola ttu kí monehoó de héndilla jiníc ókkol banai bolla kuáñijja ttu hók nái né—kessú jiníc háas ham ot estemal gorí bolla aar kessú jiníc cádaran ham ot estemal gorí bolla?
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Borabor héndilla, Alla ttu Nizor gozzob nazil goittó edde Nizor kudurut zahér goittó monehoiyé de óile yo, toóu Íbar gozzob faibar manúc zetará re borbadi lla toiyar gorá gíyeh, ítara re Íba ye bicí sobór or sáañte cóoiye.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Íba ye ítara re etollá cóoiye, zeéne Íbar oti mohíma uitarár hañse zahér ó, zetará Íbar rahám faibar manúc, zetará re Íba ye mohíma lla age lóti toiyar raikké.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Rahám faibar manúc ítara óilam de añára. Íba ye siríf añára Yohúdi ókkol or bútottu ḍaikké de no, bólke Beyohúdi ókkol or bútottu yó ḍaikké.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Alla ye endilla hoiyé de nobi Hóciyar kitab ot asé,
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Ze zagat ítara re endilla howá gíyeh,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Nobi Yesáyah ye Isráili ókkol or baabute guzori endilla hoiyé,
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Kiyólla-hoilé Mabude toh Íbar fórman duniyait furafurir sáañte bicí toratori fura goríbo.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Zendilla nobi Yesáyah ye age lóti batalai dyíl, ki hoilé,
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Tóoile añára kii hoitám? Yiána, Beyohúdi ókkole forhésgarir talac no goillé yo forhésgari hásil goijjé, ze forhésgari imane beh faa zah;
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 montor Boni Isráil ókkole forhésgarir córiyot or talac goillé yo hé córiyot loot nó faa.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Kiyólla? Kiyólla-hoilé ítara híyan ore imane kucíc no gorí amóle faa fángori kucíc goijjíl. Ítara ujáṭ há de fattór ot ujáṭ háiye.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Zendilla pak-kalam ot asé,
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.