Mateus 12
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Hé októt ebaadot-or-din Isá giyuñr kuñṛá báy zaar; aar Íbar ummot ókkol ottu búk laiggé rár, ítara giyuñr túr ókkol tulí-tulí háat doijje.
1 Naquele tempo, no dia do shabat, Jesus foi por entre o trigo; e os seus discípulos estavam famintos, e começaram a arrancar as espigas de trigo e a comer.
2 Féroci ókkole híyan dekí Íba re hoór de, “Soó, ebaadot-or-din ziyán goríbar maná, híyan Tuáñr ummot ókkole gorér.”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer no dia do shabat.
3 Montor Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra kí yián nó foró, zeñtté Dawud edde íbar sáañti ókkol ottu búk laiggíl, héñtte íba ye kii goijjíl dé?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tens lido o que fez Davi, quando ele teve fome, e os que estavam com ele?
4 Íba ye toh Allar gór ot góillegoi, aar íba ye edde íbar sáañti ókkole, Allar hañse peec goijjá ruṭi háail, ziín háibar ezazot no íba ttu accíl aar no íbar sáañti ókkol ottu accíl, bólke siríf imam ókkol ottu beh accíl.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?
5 Yáto tuáñra kí Tourat ot yián nó foró, ebaadot-or-din baitul-mukaddos ot imam ókkole ebaadot-or-din or niyom báñgile yo ítara behosúr dé?
5 Ou não tens lido na lei, que nos dias do shabat, os sacerdotes no templo profanam o shabat, e são inocentes?
6 Añí tuáñra re hoóir, baitul-mukaddos or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
6 Pois eu vos digo que neste lugar está um maior do que o templo.
7 Lekin zodi tuáñra e hotár maáni gán zainta, ‘Añí kurbani saái de no, bólke rahám saái deh,’tóoile behosúr ore hosúr no dita.
7 Mas, se vós soubésseis o que isto significa: Eu quero misericórdia, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Kiyólla-hoilé Manúc or Fua óilde ebaadot-or-din or Malik.”
8 Porque o Filho do homem, até do dia do shabat, é Senhor.
9 Isá héntu zaigói ítarar mujilíc-hánat giiyé.
9 E, partindo dali, ele chegou à sinagoga deles.
10 Héṛe ezzon endilla manúc accíl, zar át fúaigiyoi. Ítara Isár uore elzam lagai fare fán Íba re súwal gorér de, “Ebaadot-or-din biyaram gom goríbar zayes asé né?”
10 E eis que ali estava um homem que tinha sua mão seca. E eles perguntaram, para o acusarem, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
11 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñrar bútore endilla hon asé, zar ttu eggwá bérasóol asé, aar yíba ebaadot-or-din gañrát forilé yíba re dóri tulí no loibo dé?
11 E ele lhes disse: Qual homem haverá dentre vós que, tendo uma ovelha, e ela caindo em uma cova no dia do shabat, não lançará mão dela, e a levantará?
12 Insán or kimot toh bérasóol or túaro boóut bicí! Hétolla, ebaadot-or-din gom ham goríbar zayes asé.”
12 Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? Portanto, é lícito fazer bem nos dias do shabat.
13 Baade Íba ye manúc cwa re hoór de, “Tuáñr át tan baró.” Tói yóggwa ye híyan baráiye, hétunot híyan gom ói oinno gán or ḍóilla óigiyoi.
13 Disse ele então ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restaurada, sã como a outra.
14 Yárbaade Féroci ítara baáre zai sólla goijjé de, ítara Íba re kii bote marifélai faribó.
14 E os fariseus, tendo saído, realizaram um concílio contra ele, como poderiam destruí-lo.
15 Montor Isá ye híyan zani fari héntu giiyégoi. Boóut manúc ókkol Íbar fisá doijjil, aar zetará biyaraimma accíl ítara beggún ore Íba ye gom goijjíl.
15 Mas Jesus, sabendo disso, retirou-se dali; e grandes multidões o seguiam, e ele curou a todos;
16 Íba ye ítara re nicót goijjé de, Íbar baabute honókiyo re no hoitó.
16 e os advertiu de que não deveriam fazê-lo conhecido;
17 Híyan etollá óiye, zeéne nobi Yesáyahr duara howá gíyl de yián fura ó:
17 para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta Isaías, dizendo:
18 “Soó! Añr Háadem ore, zibá re Añí basíloiyi,
18 Eis aqui o meu servo, que eu escolhi; o meu amado, em quem a minha alma se satisfaz; eu colocarei sobre ele o meu Espírito, e ele mostrará aos gentios o juízo.
19 Ibá ye no hoijja dibo, no sillaibó,
19 Não contenderá, nem clamará; nenhum homem ouvirá a sua voz nas ruas.
20 Ibá ye insáf ore fóta nó goré foijjonto,
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o pavio que fumega, até que ele envie o juízo para a vitória.
21 Ibár name beyohúdi ókkole acá rakíbo.”
21 E no seu nome os gentios confiarão.
22 Yárbaade ezzon búte-faiya manúc ore Isár hañse aná gíyeh, yóggwa añdá edde buk accíl. Isá ye yóggwa re gom goijjé rár, hé añdá edde buk manúc cwa ye mati yó faijjé edde dekí yó faijjé.
22 Então, trouxeram-lhe um possuído por um demônio, cego e mudo; e ele o curou, de tal modo que o cego e mudo falava e via.
23 Manúc beggúne taajup ói hoór de, “Ibá Dawud or Fua ói né?”
23 E toda a multidão, espantada, dizia: Não é este o filho de Davi?
24 Híyan fúni Féroci ókkole hoór de, “Ibá ye bút ókkol dáfa de siríf bút ókkol or sóddar Belzebul or taakote.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este indivíduo não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Montor Isá ye ítarar báfani re zani ítara re hoór de, “Ze raijjot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan toh fána óizagoi; aar ze cóor ot yáh gór ot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan óu toh ṭiki no tákibo.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhe os pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é desolado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Héndilla, zodi Cóitane Cóitan dáfa, tóoile toh íte nizor ulḍa nize bák óigiyoi; héen óile ítar raijjo keéngori ṭiki tákibo?
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, o seu reino?
27 Aar zodi Añí bút dáfai de Belzebul or taakote de óile, tóoile tuáñrar fuain de har taakote dáfa dé? Hétolla tuáñrar bisarhar óibo de ítara.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles serão os vossos juízes.
28 Montor zodi Añí bút dáfai de Allar Ruhr taakote de óile, tóoile toh Allar raijjo tuáñrar héṛe aáigiyoi.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, então o reino de Deus é chegado a vós.
29 “Honókiye boluwar manúc or gór ot góli yóggwar cómbotti luṭ gorí keéngori faribó, zodi age boluwar manúc yóggwa re bañdí no ere? Bañdí erilé éna yóggwar gór luṭ gorí faribó.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa de um homem forte e furtar os seus bens sem primeiro amarrá-lo? E então roubará a sua casa.
30 “Zee niki Añr híkka no, yóggwa Añr ulḍa; aar zee niki Añr fúañti dola no goré, yóggwa ye cíñṛaciñṭṭá goré.
30 Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 “Hétolla Añí tuáñra re hoóir, insán or hárr guná edde kuféri maf gorídiya zaybo, montor Pak-Ruhr ulḍa kuféri maf gorídiya no zaybo.
31 Portanto, eu vos digo: Toda espécie de pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito Santo não será perdoada aos homens.
32 Honókiye Manúc or Fuar hélaf honó hotá hoilé, yóggwa re toh maf gorídiya zaybo; montor honókiye Pak-Ruhr hélaf hotá hoilé, yóggwa re maf gorídiya no zaybo, e zobanat óu no zaybo, aar aiyér de zobanat óu no zaybo.
32 E quem falar uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no mundo vindouro.
33 “Gas gom de óile yíbar gula yó gom óibo, aar zodi gas hóraf de óile yíbar gula yó hóraf óibo; kiyólla-hoilé gas toh gulaye éna siná zah.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque a árvore é conhecida por seu fruto.
34 Ó háf or fuain ókkol! Tuáñra hóraf ói keéngori gom hotá hoói faribá? Kiyólla-hoilé dil ziíne furaiya, muké híin beh hoó.
34 Ó geração de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Gom manúce gom zomaiya ttu gom mún neela; aar hóraf manúce hóraf zomaiya ttu hóraf fun neela.
35 O homem bom traz boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro traz coisas más.
36 Montor Añí tuáñra re hoóir, manúce no báfi hoó de fottí hotár hísaf ítara ttu kiyamot or din diya foribó.
36 Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.
37 Kiyólla-hoilé tuáñra behosúr ṭóoriba de yó tuáñrar hotáye, aar hosúrbon ṭóoriba de yó tuáñrar hotáye.”
37 Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.
38 Yárbaade hoozzon alem edde Féroci ókkole Isá re hoór de, “Úzur, añára Tuáñr ttu ekkán nicán saitó saái.”
38 Então responderam alguns dos escribas e dos fariseus, dizendo: Mestre, nós queremos ver um sinal de ti.
39 Íba ye ítara re zuwabe hoór de, “E zobanar hóraf edde zenákur maincé nicán dabi goré, montor ítara re nobi Yunus or nicán bade ar honó nicán diya no zaybo.
39 Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera procura um sinal, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
40 Kiyólla-hoilé Yunus zendilla tin din tin rait ḍoóñr mas or feṛot accíl, héndilla Manúc or Fua yó meṛir tole tin din tin rait tákibo.
40 Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no coração da terra.
41 Kiyamot or din Ninivi cóor or manúc ókkol e zobanar manúc iín or fúañti tíyaibo, aar itará re hosúr díbo; kiyólla-hoilé ítara toh Yunus or elan fúni touwá goijjíl, aar soó, Yunus or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
41 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui um que é maior do que Jonas.
42 Kiyamot or din Cibá mulluk or rani e zobanar manúc iín or fúañti uṛíbo, aar itará re hosúr díbo; kiyólla-hoilé híba ye toh Sóloman or buddír hotá fúni bolla duniyair céc matá ttu aiccíl, aar soó, Sóloman or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
42 A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui um que é maior do que Salomão.
43 “Zeñtté honó manúc ottu hóraf jin neele, héñtte hé jin nwá fúana zaga ókkol ot zai aram goittó zaga tuwa. Montor no faile,
43 Quando um espírito imundo sai de um homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 nizoré nize hoó de ‘Añí añr gór ot waafes zaiyumbói, zentú añí neeliaiccí,’ Yíba zeñtté waafes aiyé, hé zaga gán háli, sáf goijjá edde ṭík goijjá lootfa.
44 Então ele diz: Eu voltarei para a minha casa, de onde saí. E voltando, a encontra vazia, varrida e adornada.
45 Baade yíba zai aró háñt twa nizor túaro hóraf jin ané, aar híin góli héṛe táke; tói hé manúc cwar fisór hálot agor hálot or túaro bicí hóraf óizagoi. E zobanar hóraf maincór hálot óu héndilla beh óibo.”
45 Então ele vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim também há de acontecer a esta geração perversa.
46 Isá ye manúc or dol ore híin hoór de októt, Íbar maa edde báiyain Íba llói hotá hoitó baáre tíyai táikke.
46 Enquanto ele falava à multidão, eis que sua mãe e seus irmãos estavam fora, desejando falar com ele.
47 Ezzone Íba re hoór de, “Soó, Tuáñr maa edde báiyain de Tuáñr llói hotá hoitó baáre tíyai táikke.”
47 Então alguém lhe disse: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora desejando falar contigo.
48 Zee niki Íba re zanaiyé, yóggwa re Isá ye hoór de, “Añr maa hon? Aar Añr báiyain hontará?”
48 Mas ele respondeu, e disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Baade Íba ye ummot ókkol or uzu át barái hoór de, “Ótiya, Añr maa edde Añr báiyain.
49 E, ele estendendo a sua mão em direção aos seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Kiyólla-hoilé zee niki Añr asmani Baf or moncá mozin sole, yóggwa óilde Añr bái, bóin aar maa.”
50 Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está no céu, este é meu irmão, e irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.