Mateus 12
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Hé októt ebaadot-or-din Isá giyuñr kuñṛá báy zaar; aar Íbar ummot ókkol ottu búk laiggé rár, ítara giyuñr túr ókkol tulí-tulí háat doijje.
1 Naquele tempo, passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Féroci ókkole híyan dekí Íba re hoór de, “Soó, ebaadot-or-din ziyán goríbar maná, híyan Tuáñr ummot ókkole gorér.”
2 E os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Montor Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra kí yián nó foró, zeñtté Dawud edde íbar sáañti ókkol ottu búk laiggíl, héñtte íba ye kii goijjíl dé?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele
4 Íba ye toh Allar gór ot góillegoi, aar íba ye edde íbar sáañti ókkole, Allar hañse peec goijjá ruṭi háail, ziín háibar ezazot no íba ttu accíl aar no íbar sáañti ókkol ottu accíl, bólke siríf imam ókkol ottu beh accíl.
4 Como entrou na Casa de Deus e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele
5 Yáto tuáñra kí Tourat ot yián nó foró, ebaadot-or-din baitul-mukaddos ot imam ókkole ebaadot-or-din or niyom báñgile yo ítara behosúr dé?
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa?
6 Añí tuáñra re hoóir, baitul-mukaddos or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 Lekin zodi tuáñra e hotár maáni gán zainta, ‘Añí kurbani saái de no, bólke rahám saái deh,’tóoile behosúr ore hosúr no dita.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Kiyólla-hoilé Manúc or Fua óilde ebaadot-or-din or Malik.”
8 Porque o Filho do Homem até do sábado é Senhor.
9 Isá héntu zaigói ítarar mujilíc-hánat giiyé.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Héṛe ezzon endilla manúc accíl, zar át fúaigiyoi. Ítara Isár uore elzam lagai fare fán Íba re súwal gorér de, “Ebaadot-or-din biyaram gom goríbar zayes asé né?”
10 E estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para acusarem Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñrar bútore endilla hon asé, zar ttu eggwá bérasóol asé, aar yíba ebaadot-or-din gañrát forilé yíba re dóri tulí no loibo dé?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela e a levantará?
12 Insán or kimot toh bérasóol or túaro boóut bicí! Hétolla, ebaadot-or-din gom ham goríbar zayes asé.”
12 Pois quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por consequência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Baade Íba ye manúc cwa re hoór de, “Tuáñr át tan baró.” Tói yóggwa ye híyan baráiye, hétunot híyan gom ói oinno gán or ḍóilla óigiyoi.
13 Então disse àquele homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Yárbaade Féroci ítara baáre zai sólla goijjé de, ítara Íba re kii bote marifélai faribó.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Montor Isá ye híyan zani fari héntu giiyégoi. Boóut manúc ókkol Íbar fisá doijjil, aar zetará biyaraimma accíl ítara beggún ore Íba ye gom goijjíl.
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanhou-o uma grande multidão de gente, e ele curou a todos.
16 Íba ye ítara re nicót goijjé de, Íbar baabute honókiyo re no hoitó.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Híyan etollá óiye, zeéne nobi Yesáyahr duara howá gíyl de yián fura ó:
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 “Soó! Añr Háadem ore, zibá re Añí basíloiyi,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu Espírito, e anunciará aos gentios o juízo.
19 Ibá ye no hoijja dibo, no sillaibó,
19 Não contenderá, nem clamará, nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 Ibá ye insáf ore fóta nó goré foijjonto,
20 não esmagará a cana quebrada e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo.
21 Ibár name beyohúdi ókkole acá rakíbo.”
21 E, no seu nome, os gentios esperarão.
22 Yárbaade ezzon búte-faiya manúc ore Isár hañse aná gíyeh, yóggwa añdá edde buk accíl. Isá ye yóggwa re gom goijjé rár, hé añdá edde buk manúc cwa ye mati yó faijjé edde dekí yó faijjé.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Manúc beggúne taajup ói hoór de, “Ibá Dawud or Fua ói né?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Híyan fúni Féroci ókkole hoór de, “Ibá ye bút ókkol dáfa de siríf bút ókkol or sóddar Belzebul or taakote.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Montor Isá ye ítarar báfani re zani ítara re hoór de, “Ze raijjot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan toh fána óizagoi; aar ze cóor ot yáh gór ot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan óu toh ṭiki no tákibo.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Héndilla, zodi Cóitane Cóitan dáfa, tóoile toh íte nizor ulḍa nize bák óigiyoi; héen óile ítar raijjo keéngori ṭiki tákibo?
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Aar zodi Añí bút dáfai de Belzebul or taakote de óile, tóoile tuáñrar fuain de har taakote dáfa dé? Hétolla tuáñrar bisarhar óibo de ítara.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam, então, os vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Montor zodi Añí bút dáfai de Allar Ruhr taakote de óile, tóoile toh Allar raijjo tuáñrar héṛe aáigiyoi.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, é conseguintemente chegado a vós o Reino de Deus.
29 “Honókiye boluwar manúc or gór ot góli yóggwar cómbotti luṭ gorí keéngori faribó, zodi age boluwar manúc yóggwa re bañdí no ere? Bañdí erilé éna yóggwar gór luṭ gorí faribó.
29 Ou como pode alguém entrar em casa do e furtar os seus bens, se primeiro não manietar o valente, saqueando, então, a sua casa?
30 “Zee niki Añr híkka no, yóggwa Añr ulḍa; aar zee niki Añr fúañti dola no goré, yóggwa ye cíñṛaciñṭṭá goré.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 “Hétolla Añí tuáñra re hoóir, insán or hárr guná edde kuféri maf gorídiya zaybo, montor Pak-Ruhr ulḍa kuféri maf gorídiya no zaybo.
31 Portanto, eu vos digo: todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Honókiye Manúc or Fuar hélaf honó hotá hoilé, yóggwa re toh maf gorídiya zaybo; montor honókiye Pak-Ruhr hélaf hotá hoilé, yóggwa re maf gorídiya no zaybo, e zobanat óu no zaybo, aar aiyér de zobanat óu no zaybo.
32 E, se qualquer disser
33 “Gas gom de óile yíbar gula yó gom óibo, aar zodi gas hóraf de óile yíbar gula yó hóraf óibo; kiyólla-hoilé gas toh gulaye éna siná zah.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e o seu fruto, bom, ou dizeis que a árvore é má e o seu fruto, mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Ó háf or fuain ókkol! Tuáñra hóraf ói keéngori gom hotá hoói faribá? Kiyólla-hoilé dil ziíne furaiya, muké híin beh hoó.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas
35 Gom manúce gom zomaiya ttu gom mún neela; aar hóraf manúce hóraf zomaiya ttu hóraf fun neela.
35 O homem bom tira boas
36 Montor Añí tuáñra re hoóir, manúce no báfi hoó de fottí hotár hísaf ítara ttu kiyamot or din diya foribó.
36 Mas eu vos digo que de toda palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no Dia do Juízo.
37 Kiyólla-hoilé tuáñra behosúr ṭóoriba de yó tuáñrar hotáye, aar hosúrbon ṭóoriba de yó tuáñrar hotáye.”
37 Porque por tuas palavras serás justificado e por tuas palavras serás condenado.
38 Yárbaade hoozzon alem edde Féroci ókkole Isá re hoór de, “Úzur, añára Tuáñr ttu ekkán nicán saitó saái.”
38 Então, alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Íba ye ítara re zuwabe hoór de, “E zobanar hóraf edde zenákur maincé nicán dabi goré, montor ítara re nobi Yunus or nicán bade ar honó nicán diya no zaybo.
39 Mas ele lhes respondeu e disse: Uma geração má e adúltera pede
40 Kiyólla-hoilé Yunus zendilla tin din tin rait ḍoóñr mas or feṛot accíl, héndilla Manúc or Fua yó meṛir tole tin din tin rait tákibo.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do Homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Kiyamot or din Ninivi cóor or manúc ókkol e zobanar manúc iín or fúañti tíyaibo, aar itará re hosúr díbo; kiyólla-hoilé ítara toh Yunus or elan fúni touwá goijjíl, aar soó, Yunus or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
41 Os ninivitas ressurgirão no Juízo com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que
42 Kiyamot or din Cibá mulluk or rani e zobanar manúc iín or fúañti uṛíbo, aar itará re hosúr díbo; kiyólla-hoilé híba ye toh Sóloman or buddír hotá fúni bolla duniyair céc matá ttu aiccíl, aar soó, Sóloman or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
42 A Rainha do Sul se levantará no
43 “Zeñtté honó manúc ottu hóraf jin neele, héñtte hé jin nwá fúana zaga ókkol ot zai aram goittó zaga tuwa. Montor no faile,
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 nizoré nize hoó de ‘Añí añr gór ot waafes zaiyumbói, zentú añí neeliaiccí,’ Yíba zeñtté waafes aiyé, hé zaga gán háli, sáf goijjá edde ṭík goijjá lootfa.
44 Então, diz: Voltarei para a minha casa, donde saí. E, voltando, acha-
45 Baade yíba zai aró háñt twa nizor túaro hóraf jin ané, aar híin góli héṛe táke; tói hé manúc cwar fisór hálot agor hálot or túaro bicí hóraf óizagoi. E zobanar hóraf maincór hálot óu héndilla beh óibo.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e são os últimos
46 Isá ye manúc or dol ore híin hoór de októt, Íbar maa edde báiyain Íba llói hotá hoitó baáre tíyai táikke.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Ezzone Íba re hoór de, “Soó, Tuáñr maa edde báiyain de Tuáñr llói hotá hoitó baáre tíyai táikke.”
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Zee niki Íba re zanaiyé, yóggwa re Isá ye hoór de, “Añr maa hon? Aar Añr báiyain hontará?”
48 Porém ele, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Baade Íba ye ummot ókkol or uzu át barái hoór de, “Ótiya, Añr maa edde Añr báiyain.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Kiyólla-hoilé zee niki Añr asmani Baf or moncá mozin sole, yóggwa óilde Añr bái, bóin aar maa.”
50 porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai, que
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.