Marcos 7
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Ek din Féroci ókkol edde hoozzon alem Isár hañse zoma óiye, ítara aiccé de óilde Jerúsalem ottu.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Ítara deikké de, Isár hodún ummote nafak áte yáni adúiya áte hána háar.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Asóle Féroci ókkole edde tamám Yohúdi ókkole cúndorgori át no dúi hána na háa, héndilla gorí ítara agor zobanar buzurgó ókkol or rosóm dóri táke.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Aar bazar ottu ailé nizoré no dúi honó kessú na háa. Ítara ttu aró boóut ḍoilla rosóm ókkol asé ziín ítara amól gorí bolla bouli hé buzurgó ókkol ottu faiyé, zendilla niki, fiyala dúwa, zok dúwa, edde ketúri dúwa.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Hé Féroci edde alem múne Isá ttu fusár gorér de, “Tuáñr ummot ókkole agor zobanar buzurgó ókkol or rosóm mozin no kiyá sole, bólke nafak áte hána háa?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Íba ye ítara re zuwabe hoór de, “Nobi Yesáyah ye tuáñra munafék ókkol or baabute sóiyi hotá hoiyé, zendilla leikká asé,
6 Jesus respondeu:
7 Tará Añr ebaadot goréde behar,
7 E em vão me adoram,
8 Tuáñra toh Allar hókum ore bad di, insán or rosóm ore dóri táko.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Isá ye ítara re aró hoór de, “Tuáñra toh tuáñrar rosóm amól gorí bolla Allar hókum ore bad diyat bicí salák.
9 E disse-lhes ainda:
10 Muúsa ye hoóil de, ‘Nizor bafmaa re izzot goró,’aar ‘Zee niki baf or yáh maar bodnam goré, ítare mariféla zaybo.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Lekin tuáñra hoó de, ‘Zodi honókiye baf ore yáh maa re eén hoó, ze siz loi tuáñra añr ttu laf faita híyan Korban,’ yáni, Alla re diiféla gíyeh,
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 tuáñra ítare nizor baf olla yáh maa lla ar honó kessú goittó no doh.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Héen gorí, tuáñra zari goijjó de rosóme Allar kalam ore baatel gorífelo; héndilla aró boóut kessú goró de asé.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Isá ye abar manúc ókkol ore Nizor hañse matai ítara re hoór de, “Beggúne Añr hotá fúno, aar buzó:
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 baár ttu manúc or bútore góli ítare nafak gorí fare de honó kessú nái; bólke manúc or bútottu ziín neeliaiyé, ítare híine beh nafak goré.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 Zar ttu fúnibar han asé, yóggwa ye fúno.”
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Baade zeñtté Isá manúc or dol eri ek gór ot góille, Íbar cárit tune Íba ttu meésal lan or maáni fusár goijjé.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Hétolla Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra yó héndilla obuz táigiyogoi dé? Tuáñra kí no buzó, baár ttu ziín manúc or bútore góle, híine ítare nafak gorí no fare dé?
18 Jesus lhes disse:
19 Kiyólla-hoilé híin zaa de toh ítar dil or bútore no, bólke feṛor bútore, aar híin feikána báy neelizagói.” Héndilla hoói Isá ye hárr hána hálal bóuli hoiyé.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Íba ye aró hoór de, “Ziín manúc or bútottu neeliaiyé, manúc ore híine beh nafak goré.
20 E dizia:
21 Kiyólla-hoilé manúc or bútottu, yáni dil ottu éna kukíyal, zenákari, suri, kotólakotóli,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 oinno zon or bou loi zenákari, lalsí, burai, dúkabazi, bodmaci, ric, gifot, borái, edde bekufai aiyé.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 E burai iín beggún bútottu neeli aái manúc ore nafak goré.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Isá uṛí hé zaga ttu Ṭayár cóor or elakat giiyé. Íba ek gór ot góillegoi, aar híyan honókiyo re zainto dito mon nu accíl; montor Íba luki táki nó fare.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Héṛe ek mayafua ttu hóraf jine-faiya eggwá gura zérfua accíl; híba ye Isár baabute fúni mottor aái Íbar foot foijjé.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Mayafua wa accíl ezzon Beyohúdi, híba zormo óiye de óilde Siíriya mulluk or Penicíyar elakat. Híba ye Isá re aros gorát accíl de, zérfua ttu hé bút twa neelaifélai bolla.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Montor Isá ye híba re hoór de, “Age fuain dore feṭ bóri háito doh, kiyólla-hoilé fuain dor hána looi kuñir or muúntu félai dón gom no.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Híba ye zuwabe hoór de, “Ói Malik, montor toóu de mes or tolor kuñire fuain dor hánar tukuṛa ókkol háa.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Isá ye híba re hoór de, “E zuwab or zoriya tuñí zaigói faribá; tuáñr zérfua ttu bút neeligiyói.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Híba gór ot waafes zai loot faiyé de, zérfua wa bisánat neiṭṭa, aar bút neeligiyói.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Tarfore Isá Ṭayár edde Sídon or elaka ttu neeli Dekapólis elakar mazór ttu Galil Ḍiít aiccé.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Héṛe maincé ezzon náfang edde túta re Íbar hañse ainné, aar Íba re fóriyat goijjé de, yóggwar uore Íbar át dito.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Isá ye yóggwa re manúc or dol ottu ek ḍáikka loizai Íbar ooñl yóggwar duní han ot gólaidiye, aar Íbar ooñl ot sép dí yóggwar zir súiye.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Baade Íba ye asman or uzu saái ḍoóñr niyác félaiye, aar yóggwa re hoór de, “Effata” yáni, “Kúlizagoi.”
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Tói éhon yóggwar han nún kúligiyoi, edde zir eridiya óigiyoi, aar yóggwa sáf-sáf góri hotá howát doijje.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Híyan or baabute honókiyo re no hoitó Isá ye manúc cún ore maná goijjé; montor Íba ye zetó maná goittó, ítara héto fólat tákito.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Ítara ebbe taajup ói hoór de, “Ibá ye ziín goijjé híin beggún gom ham goijjé. Ibá ye toh náfang ore fúnibar aar buk ore matibár toóufik dee.”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.