Marcos 16
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Ebaadot-or-din fúraigiyoi rár, Moriyam Makdálini ye, Yakub or maa Moriyame, edde Salómi ye kúcbo mosólla ókkol kinné, zeéne ítara aái Isár lac ot dii fare.
1 Ora, passado o sábado, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, e Salomé, compraram aromas para irem ungi-lo.
2 Ítara háftar foóila din biínna kúb sóore beil uṛér de októt, hobor ot aiccé.
2 E, no primeiro dia da semana, foram ao sepulcro muito cedo, ao levantar do sol.
3 Ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Añára lla hobor or muk ottu cíl lan hone laribó?”
3 E diziam umas às outras: Quem nos revolverá a pedra da porta do sepulcro?
4 Montor ítara uormikká saiyé rár dekér de, cíl lan larifelaiya. Híyan bicí ḍoóñr accíl.
4 Mas, levantando os olhos, notaram que a pedra, que era muito grande, já estava revolvida;
5 Ítara hobor or bútore góille rár, dóla hoor findá ek juwan manúc den ḍák ottu boiṛá deikké, híyane ítara bicí ḍooraigiyói.
5 e entrando no sepulcro, viram um moço sentado à direita, vestido de alvo manto; e ficaram atemorizadas.
6 Montor yóggwa ye ítara re hoór de, “No ḍooraiyó; tuáñra Isá Nasári re tuwoór deh, zibá re kúruc ot dí mariféla gíyl. Íba zinda óigiyoi; Íba eṛé nái. Íba re raikkíl de zaga gán soó.
6 Ele, porém, lhes disse: Não vos atemorizeis; buscais a Jesus, o nazareno, que foi crucificado; ele ressurgiu; não está aqui; eis o lugar onde o puseram.
7 Yala zoo, Íbar cárit tun ore edde Fitor ore hoógoi de, ‘Íba tuáñrar age Galil ot zaar. Tuáñra Íba re héṛe dekíba, zendilla Íba ye tuáñra re hoóil.’ ”
7 Mas ide, dizei a seus discípulos, e a Pedro, que ele vai adiante de vós para a Galiléia; ali o vereis, como ele vos disse.
8 Ítara hafi-hafi edde ammúke hobor ottu neeli duñrdiyé. Ítara honókiyo re kessú nó hoó, kiyólla-hoilé ítara ttu kúb ḍoor láigge.
8 E, saindo elas, fugiram do sepulcro, porque estavam possuídas de medo e assombro; e não disseram nada a ninguém, porque temiam.
9 Háftar foóila din biínna sóore Isá mora ttu zinda óizaygoi baade, age Moriyam Makdálini re dahádiye, zibár bútottu Íba ye háñt twa bút neeláil.
9 Ora, havendo Jesus ressurgido cedo no primeiro dia da semana, apareceu primeiramente a Maria Madalena, da qual tinha expulsado sete demônios.
10 Híba ye zai, Isár fúañti accíl de ítara re hóbor díye, héñtte ítara ferecani zahér gorát edde hañdahaṛi gorát accíl.
10 Foi ela anunciá-lo aos que haviam andado com ele, os quais estavam tristes e chorando;
11 Isá zinda de edde Moriyame Íba re deikké de fúni ítara biccác nó goré.
11 e ouvindo eles que vivia, e que tinha sido visto por ela, não o creram.
12 Yárbaade Isá ye arek ḍoilla súrote ítara ttu dui zon ore dahádiye, zeñtté tará áñṛi-áñṛi farar híkka zaat accíl.
12 Depois disso manifestou-se sob outra forma a dois deles que iam de caminho para o campo,
13 Tará zai badbaki gún ore hóbor díye, montor ítara tará re yó biccác nó goré.
13 os quais foram anunciá-lo aos outros; mas nem a estes deram crédito.
14 Fore Isá ye egaro zon cárit tun ore dahádiye, héñtte ítara hána háat accíl. Íba ye ítara re ítarar nabiccác edde dil dorór zoriya jéjjeṛaiye, kiyólla-hoilé Íba zinda óizaygoi baade zetará Íba re deikkíl tará re ítara biccác nó goré.
14 Por último, então, apareceu aos onze, estando eles reclinados à mesa, e lançou-lhes em rosto a sua incredulidade e dureza de coração, por não haverem dado crédito aos que o tinham visto já ressurgido.
15 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra fura duniyait zoo, zai manúc beggún or hañse kúchóbor tobolik gorógoi.
15 E disse-lhes: Ide por todo o mundo, e pregai o evangelho a toda criatura.
16 Zee niki iman aní bápṭisma loh, yóggwa ye nejat faibo; montor zee niki iman nu ané, yóggwa hosúrbon ṭóoribo.
16 Quem crer e for batizado será salvo; mas quem não crer será condenado.
17 Zetará iman ainné, ítara re e keramot iín goríbar toóufik diiya zaybo: Añr name ítara bút ókkol dáfaibo; gabi zubane hotá hoibó;
17 E estes sinais acompanharão aos que crerem: em meu nome expulsarão demônios; falarão novas línguas;
18 ítara nizor áte háf ókkol tulí dóribo; zodi ítara moot goré de kessú háifele, ítarar honó háni no óibo; aar ítara biyaraimmar gaat át dilé, tará gom óizayboi.”
18 pegarão em serpentes; e se beberem alguma coisa mortífera, não lhes fará dano algum; e porão as mãos sobre os enfermos, e estes serão curados.
19 Malik Isá ttu ítara re híin beggún hoiyá ói baade, Íba re asman ot tulífela gíyeh, aar Allar den ḍák ottu boói táikke.
19 Ora, o Senhor, depois de lhes ter falado, foi recebido no céu, e assentou-se à direita de Deus.
20 Baade ítara neeli zai hárr zagat tobolik goijjé. Malike ítara re lói ham gorí Íbar kalam sóiyi de híyan ítara re diiya giyéh de keramot or duara sábut gorát accíl.
20 Eles, pois, saindo, pregaram por toda parte, cooperando com eles o Senhor, e confirmando a palavra com os sinais que os acompanhavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.