Marcos 12

rhgc (RHGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Isá ye ítara re meésal ókkol dí hotá howát doijje, “Ezzon maincé ekkán anggur-bariza lagaiyé. Yóggwa ye híyan or sairó ḍák ottu gíra díye, anggur or roc neelai bolla eggwá gañrá kuijjé, edde ekkán ṭongki baindé. Baade bariza gán cacá ókkol ore ṭéka dí oinno mulluk ot giiyói.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Aar anggur or ainda aiccé rár, yóggwa ye eggwá goóur ore cacá gún or hañse difeṛáiye, cacá ítara ttu barizar gular bák fai bolla.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Lekin ítara taré dóri, mara-dóra gorí háli áte duñraidiyé.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Yóggwa ye abar ítarar hañse ar eggwá goóur difeṛáiye, ítara taré matá sái mari bicí beizzoti goijjé.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Yóggwa ye aró éggwa difeṛáiye; ítara taré zane marifélaiye. Héndilla, ítara aró boóut twa re goijjé, hodún ore mara-dóra goijjé, hodún ore zane marifélaiye.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 “Yala yóggwa ttu siríf ar ezzon difeṛáibar asé deh, íba óilde yóggwar adorja fua. Ahérit yóggwa ye nizorgá nize eén hoói fua wa re difeṛáiye, ‘Ítara añr fua re izzot goríbo.’
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 “Lekin cacá gúne afós ot hoór de, ‘Ite toh mirasdár; aiyó itaré marifélai, baade miras añárar óizayboi.’
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Tói ítara íba re dóri marifélaiye, aar barizar baáre félaidiye.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 “Barizar giróse ítara re kii goríbo fáñllar? Yóggwa ye aái hé cacá gún ore marifélaibo, aar bariza gán oinno kiyó re diifélaibo.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Tuáñra pak-kalam ot yián úddwa nó foró níki,
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Híyan Mabud or torfóttu óiaicce,
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Hétunot ítara Íba re dórifelai bolla kucíc goijjíl, kiyólla-hoilé ítara buzígiyoi de ki Isá ye hé meésal lan ítarar hélaf hoiyé deh. Montor ítara maincór ḍoore Íba re eri giílgoi.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Fore ítara hodún Féroci edde Hérudiól ore Isár hañse difeṛáiye, zeéne tará Íba re Íbar hotá loi hol ot félai fare.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Tará aái Íba re hoór de, “Ustat, añára zani de, Tuñí sóiyi hoó. Tuñí maincé kii hoór forba no goró, kiyólla-hoilé Tuñí toh honókiyo re forók goró de nái, bólke sóiyigori Allar rastar taalim doh. Añára re hoósai, Romi baáñcca re házana doon zayes asé ne nái?
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Añára diitam ne náki no diitam?”
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Tói tará ainné. Íba ye tará re hoór de, “Yián har sóbi edde har nam?”
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Tói Isá ye tará re hoór de, “Ziín baáñccar híin baáñcca re diiyo, aar ziín Allar híin Alla re diiyo.”
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Baade Sadukái ókkol Isár hañse aiccé, Sadukái ókkole háñcor nái hoó, ítara aái Íba re ekkán súwal goijjé de,
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 “Ustat, Muúsa ye añára lla leikké de, zodi honókiyor bái fuain sára morizagói aar ítar bou táizagoi, tóoile ítar hé bái ottu bou híba re biyá gorífelai nizor bái olla nosól foida gorá foribó.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Dóro, háñt zon bái accíl. Foóila wa ye bou looi, fuain sára morigiyói.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Baade híba re dusára wa ye biyá goijjé, aar íte yó fuain sára morigiyói; tisára war hálot óu héndilla óiye.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Héndilla, háñto bái ye híba re biyá gorí fuain sára morigiyói. Ahérit, mayafua wa yó morigiyói.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 Hé ísafe, háñcor or hale híba har bou óibo? Kiyólla-hoilé híba re toh háñto zone nizor bou banaáil.”
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra etollá éna gollot ot asó deh! Tuáñra toh no Allar pak-kalam zano, aar no Allar kudurut zano.
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Kiyólla-hoilé zeñtté ítara mora ttu zinda óibo, héñtte ítara no biyá goríbo aar no ítara re biyá diya zaybo, bólke ítara asman or fíristar ḍóilla beh óibo.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 Mora ókkol zinda ówar baabute hoitó sailé, tuáñra kí Muúsar kitab ot zeṛé niki zoler de záḍḍwar zikír asé héṛe nó foró, Alla ye Muúsa re endilla hoiyé de, ‘Añí óilam de Ibrahím or Alla, Isahák or Alla, edde Yakub or Alla?’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Alla toh mora ókkol or Alla no, bólke zinda ókkol or éna. Tuáñra ttu ḍoóñr gollot óiye.”
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Ekzon alem aái ítara barábari dér de fúinne, aar Isá ye ítara re ṭík zuwab diyé de zani Íba re súwal gorér de, “Beggún or túaro hókum hon nán ḍoóñr?”
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Isá ye zuwab der de, “Ebbe ḍoóñr gán óilde, ‘Fúno, ó Isráil! Mabud añárar Alla óilde ekgwá Mabud.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Mabud tuáñrar Alla re nizor fura dile, fura zane, fura demake, edde fura bole muhábbot goríba.’
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Dui nombór or gán óilde, ‘Nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.’Hé duníyan or túaro ar ḍoóñr hókum nái.”
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Alem mwa ye Íba re hoór de, “Cabác, Ustat! Tuñí sóiyi hoiyó, Alla ekgwá beh asé, Íba bade ar honókiye nái.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Íba re fura dile, fura buddíye, fura bole muhábbot goittó, aar nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goittó. Hókum hé duníyan, fura kurbani edde oinno kurbani beggún or túaro zoruri.”
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Isá ye zettót yóggwa ye buddír sáañte zuwab diyé de deikké, Íba ye yóggwa re hoór de, “Tuñí Allar raijjo ttu duré no.” Héñtte lóti honókiyo ttu Íba re ar súwal goittó hímmote nó deh.
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Isá ye baitul-mukaddos ot taalim der de októt hoór de, “Alem ókkole keéngori hoó de Mosih Dawud or Fua?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Kiyólla-hoilé Dawud nize toh Pak-Ruhr hédaiyote endilla hoiyé,
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Dawud nize toh Íba re ‘Malik’ ḍaikké, tóoile Íba hon bote Dawud or fua de?” Becábicí maincé kúcir sáañte Íbar boiyan fúnat accíl.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Isá ye Nizor taalim ot hoór de, “Alem ókkol ottu úñciyar táikko, zetará lamba-lamba kuruta fiñdí gúrafíra goittó saá, aar bazare-bazare sólam faito,
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 mujilíc-hána ókkol ot uñsol tokkar hadírat boitó edde mela-cóba ókkol ot barík zagat boitó fosón goré.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Ek mikká ttu ítara rari ókkol or gór ókkol luṭ gorífele, arek mikká ttu maincóre dahái bolla lamba-lamba dua goré. Manúc híine sáñza bicí ḍoóñr faibo.”
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Baade Isá baitul-mukaddos or dan-baccúr muúntu boiccé, aar dan-baccút maincé ṭiañ-foicá hondilla deer saái táikke. Boóut tuangor ókkole bicí-bicí diiyat accíl.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Eggwá gorif rari aái duiyán cóñṛo foicá diiyé, yáni hoek fiyá.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Hétunot Íba ye Nizor cárit tun ore matai hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zedúne dan-baccút sótka diiyé ítara beggún or túaro e gorif rari wa ye bicí diiyé;
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 kiyólla-hoilé oinno beggúne ítarar aṭalikka dón ottu diiyé deh, montor ibáh ye toh nizor gorif hálot ot basi táki bolla ziín accíl híin beggún diifélaiye.”
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.