Marcos 12
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Isá ye ítara re meésal ókkol dí hotá howát doijje, “Ezzon maincé ekkán anggur-bariza lagaiyé. Yóggwa ye híyan or sairó ḍák ottu gíra díye, anggur or roc neelai bolla eggwá gañrá kuijjé, edde ekkán ṭongki baindé. Baade bariza gán cacá ókkol ore ṭéka dí oinno mulluk ot giiyói.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Aar anggur or ainda aiccé rár, yóggwa ye eggwá goóur ore cacá gún or hañse difeṛáiye, cacá ítara ttu barizar gular bák fai bolla.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Lekin ítara taré dóri, mara-dóra gorí háli áte duñraidiyé.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Yóggwa ye abar ítarar hañse ar eggwá goóur difeṛáiye, ítara taré matá sái mari bicí beizzoti goijjé.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Yóggwa ye aró éggwa difeṛáiye; ítara taré zane marifélaiye. Héndilla, ítara aró boóut twa re goijjé, hodún ore mara-dóra goijjé, hodún ore zane marifélaiye.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Yala yóggwa ttu siríf ar ezzon difeṛáibar asé deh, íba óilde yóggwar adorja fua. Ahérit yóggwa ye nizorgá nize eén hoói fua wa re difeṛáiye, ‘Ítara añr fua re izzot goríbo.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 “Lekin cacá gúne afós ot hoór de, ‘Ite toh mirasdár; aiyó itaré marifélai, baade miras añárar óizayboi.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Tói ítara íba re dóri marifélaiye, aar barizar baáre félaidiye.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Barizar giróse ítara re kii goríbo fáñllar? Yóggwa ye aái hé cacá gún ore marifélaibo, aar bariza gán oinno kiyó re diifélaibo.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Tuáñra pak-kalam ot yián úddwa nó foró níki,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Híyan Mabud or torfóttu óiaicce,
11 Isto procede do Senhor
12 Hétunot ítara Íba re dórifelai bolla kucíc goijjíl, kiyólla-hoilé ítara buzígiyoi de ki Isá ye hé meésal lan ítarar hélaf hoiyé deh. Montor ítara maincór ḍoore Íba re eri giílgoi.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Fore ítara hodún Féroci edde Hérudiól ore Isár hañse difeṛáiye, zeéne tará Íba re Íbar hotá loi hol ot félai fare.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Tará aái Íba re hoór de, “Ustat, añára zani de, Tuñí sóiyi hoó. Tuñí maincé kii hoór forba no goró, kiyólla-hoilé Tuñí toh honókiyo re forók goró de nái, bólke sóiyigori Allar rastar taalim doh. Añára re hoósai, Romi baáñcca re házana doon zayes asé ne nái?
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Añára diitam ne náki no diitam?”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Tói tará ainné. Íba ye tará re hoór de, “Yián har sóbi edde har nam?”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Tói Isá ye tará re hoór de, “Ziín baáñccar híin baáñcca re diiyo, aar ziín Allar híin Alla re diiyo.”
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Baade Sadukái ókkol Isár hañse aiccé, Sadukái ókkole háñcor nái hoó, ítara aái Íba re ekkán súwal goijjé de,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Ustat, Muúsa ye añára lla leikké de, zodi honókiyor bái fuain sára morizagói aar ítar bou táizagoi, tóoile ítar hé bái ottu bou híba re biyá gorífelai nizor bái olla nosól foida gorá foribó.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Dóro, háñt zon bái accíl. Foóila wa ye bou looi, fuain sára morigiyói.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Baade híba re dusára wa ye biyá goijjé, aar íte yó fuain sára morigiyói; tisára war hálot óu héndilla óiye.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Héndilla, háñto bái ye híba re biyá gorí fuain sára morigiyói. Ahérit, mayafua wa yó morigiyói.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Hé ísafe, háñcor or hale híba har bou óibo? Kiyólla-hoilé híba re toh háñto zone nizor bou banaáil.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra etollá éna gollot ot asó deh! Tuáñra toh no Allar pak-kalam zano, aar no Allar kudurut zano.
24 Jesus respondeu:
25 Kiyólla-hoilé zeñtté ítara mora ttu zinda óibo, héñtte ítara no biyá goríbo aar no ítara re biyá diya zaybo, bólke ítara asman or fíristar ḍóilla beh óibo.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Mora ókkol zinda ówar baabute hoitó sailé, tuáñra kí Muúsar kitab ot zeṛé niki zoler de záḍḍwar zikír asé héṛe nó foró, Alla ye Muúsa re endilla hoiyé de, ‘Añí óilam de Ibrahím or Alla, Isahák or Alla, edde Yakub or Alla?’
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Alla toh mora ókkol or Alla no, bólke zinda ókkol or éna. Tuáñra ttu ḍoóñr gollot óiye.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Ekzon alem aái ítara barábari dér de fúinne, aar Isá ye ítara re ṭík zuwab diyé de zani Íba re súwal gorér de, “Beggún or túaro hókum hon nán ḍoóñr?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Isá ye zuwab der de, “Ebbe ḍoóñr gán óilde, ‘Fúno, ó Isráil! Mabud añárar Alla óilde ekgwá Mabud.
29 Jesus respondeu:
30 Mabud tuáñrar Alla re nizor fura dile, fura zane, fura demake, edde fura bole muhábbot goríba.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Dui nombór or gán óilde, ‘Nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.’Hé duníyan or túaro ar ḍoóñr hókum nái.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Alem mwa ye Íba re hoór de, “Cabác, Ustat! Tuñí sóiyi hoiyó, Alla ekgwá beh asé, Íba bade ar honókiye nái.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Íba re fura dile, fura buddíye, fura bole muhábbot goittó, aar nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goittó. Hókum hé duníyan, fura kurbani edde oinno kurbani beggún or túaro zoruri.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Isá ye zettót yóggwa ye buddír sáañte zuwab diyé de deikké, Íba ye yóggwa re hoór de, “Tuñí Allar raijjo ttu duré no.” Héñtte lóti honókiyo ttu Íba re ar súwal goittó hímmote nó deh.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Isá ye baitul-mukaddos ot taalim der de októt hoór de, “Alem ókkole keéngori hoó de Mosih Dawud or Fua?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Kiyólla-hoilé Dawud nize toh Pak-Ruhr hédaiyote endilla hoiyé,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Dawud nize toh Íba re ‘Malik’ ḍaikké, tóoile Íba hon bote Dawud or fua de?” Becábicí maincé kúcir sáañte Íbar boiyan fúnat accíl.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Isá ye Nizor taalim ot hoór de, “Alem ókkol ottu úñciyar táikko, zetará lamba-lamba kuruta fiñdí gúrafíra goittó saá, aar bazare-bazare sólam faito,
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 mujilíc-hána ókkol ot uñsol tokkar hadírat boitó edde mela-cóba ókkol ot barík zagat boitó fosón goré.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Ek mikká ttu ítara rari ókkol or gór ókkol luṭ gorífele, arek mikká ttu maincóre dahái bolla lamba-lamba dua goré. Manúc híine sáñza bicí ḍoóñr faibo.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Baade Isá baitul-mukaddos or dan-baccúr muúntu boiccé, aar dan-baccút maincé ṭiañ-foicá hondilla deer saái táikke. Boóut tuangor ókkole bicí-bicí diiyat accíl.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Eggwá gorif rari aái duiyán cóñṛo foicá diiyé, yáni hoek fiyá.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Hétunot Íba ye Nizor cárit tun ore matai hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zedúne dan-baccút sótka diiyé ítara beggún or túaro e gorif rari wa ye bicí diiyé;
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 kiyólla-hoilé oinno beggúne ítarar aṭalikka dón ottu diiyé deh, montor ibáh ye toh nizor gorif hálot ot basi táki bolla ziín accíl híin beggún diifélaiye.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.