Marcos 10
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Baade Isá híyan ttu uṛí, Yohúdiya elaka félai Jordán hál or farkule giiyé. Manúc or dol Íbar hañse abar zoma óiye, aar Íba ye Nizor niyom mozin ítara re abar taalim diyat doijje.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Hodún Féroci aái Íba re entán gorí bolla súwal gorér de, “Morotfua ye nizor bou wóre sárifelaibar zayes asé né?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Íba ye zuwabe ítara re hoór de, “Muúsa ye tuáñra re kii hókum díye?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Ítara hoór de, “Muúsa ye de ekkán sárhabos lekí dí duñraidi bolla ezazot diyé.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñrar dil doró de hétolla íba ye tuáñrar hañse héndilla hókum leikké deh.
5 Então Jesus disse:
6 Lekin foidayecir héñtte lóti Alla ye ítara re morot aar maya banaiyé.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Híyan olla toh morotfua ye nizor bafmaa ttu zuda ói nizor bou wór fúañti tákibo,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 aar ítara duní zon ek jisím óizayboi.’Hé ísafe, ítara ar dui no, bólke ek jisím.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Hétolla Alla ye zetará re zur goijjé, ítara re honó manúce síra no goróuk.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Yárbaade ítara gór ot óiye rár, cárit tune híyan or baabute Íba ttu abar fusár goijjé.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Íba ye ítara re hoór de, “Zee kiyé nizor bou wóre sárifelai ar eggwá re biyá goré, íte nizor bou wór ulḍa zená gorér deh.
11 E Jesus respondeu:
12 Aar ze mayafua ye nizor zamai re sárifelai ar ezzon biyá goré, híba ye zená gorér deh.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Ek din manúc ókkole gura fuain dore Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítara re súwe; montor cárit tune manúc cún ore jéjjeṛaiye.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Montor Isá ye híyan dekí bicí naras óiye, aar ítara re hoór de, “Fuain dore Añr hañse aitódo; ítara re no oóñillo, kiyólla-hoilé Allar raijjo toh ítarar ḍóilla maincé éna hásil goré.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee kiyé Allar raijjo re eggwá gura fuar ḍóilla góri kobul no goré, yóggwa híyan ot bilkúl góli no faribó.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Baade Íba ye ítara re hañd ot félai loiyé, aar Íbar át ítarar uore di ítara re borhot diyé.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Isá sofór ot zaito neeillé de októt, ezzon manúc duñri aái Íbar muúntu añṛúr tók dí fusár gorér de, “Gom Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuñí Añré gom kiyá ḍakoór? Alla bade toh ar kiyé gom nái.
18 Jesus respondeu:
19 Tuñí de hókum ókkol zano, zendilla niki, ‘Kún no goríba, zená no goríba, suri no goríba, misá gobá no diba, férokbazi no goríba, bafmaa re izzot goríba.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Manúc cwa ye Íba re hoór de, “Ustat, gurahale lóti añí híin beggún amól gorí-gorí aiyír.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Isá ye yóggwar uzu saái, yóggwa re ador lagi hoór de, “Tuáñr ttu ekkán ham baki asé. Zoo, tuáñr ttu asé de híin beggún besi gorif ókkol ore diifélogoi, tói tuñí asman ot dón faiba; baade aái Añr fisáli óiyogai.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Híyan fúni yóggwa bezar óigiyoi, edde ferecanir sáañte giiyégoi, kiyólla-hoilé yóggwa ttu becábicí dón-cómbotti accíl.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Hétunot Isá ye sairómikka saái Nizor cárit tun ore hoór de, “Dón-doulot ola ókkol ottu Allar raijjot gólite hotó mockil!”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Cárit tun Íbar hotáye ammúk óigiyoi. Montor Isá ye ítara re abar hoór de, “Ó fuain, Allar raijjot gólite hotó mockil!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Tuangor manúc Allar raijjot gólar túaro, eggwá uñṭ fúñc or faái ttu goli zaa aró aásan.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Cárit tun aró bicí ammúk óigiyoi, aar ezzon ore ezzone hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Isá ye ítarar uzu saái hoór de, “Híyan insáne gorí no fare, montor Alla ye fare; kiyólla-hoilé Alla ye toh hárr kessú gorí fare.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Hétunot Fitore Íba re hoór de, “Soó, añára de hárr kessú eridi Tuáñr fisáli óiyi.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Isá ye hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee niki Añr wasté edde Allar kúchóbor or wasté gór, báiboináin, bafmaa, fuain, yáh zaga-zobin eridiyé,
29 Jesus respondeu:
30 yóggwa ye e zobanat ek cót gun bicí gór, báiboináin, maa, fuain edde zaga-zobin faibo, aar fúañti-fúañti zulúm óu faibo; aar aiyér de zobanat ofúrani zindigi faibo.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Lekin boóut zon, zetará yala age asé, ítara fisé óizayboi; aar zetará yala fisé asé, ítara age óizayboi.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Héñtte ítara uore Jerúsalem ot zaar de foñt ot accíl, aar Isá ítarar age-age zaat accíl. Cárit tun ammúk óigiyoi, aar zetará Íbar fisé-fisé zaat accíl ítara ḍooraigiyói. Íba ye baró zon cárit tun ore abar ekkinare loizai, Íbar uore kii-kii óibo de híin ítara re howát doijje,
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 ki hoilé, “Soó, añára uore Jerúsalem ot zair, héṛe Manúc or Fua re ḍoóñr imam ókkol or edde alem ókkol or hañse dóridiya zaybo; ítara Íba re moot or fótua díbo edde Beyohúdi ókkol or hañse gosáidibo.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Ítara Íba re ínca goríbo, sép maribó, coóñk maribó, edde zane marifélaibo. Lekin tin din baade Íba zinda óizayboi.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Yárbaade Zebedair fuain Yakub edde Yohánna Isár hañse aái hoór de, “Ustat, añára saái de añára Tuáñr ttu ziyán aros gorí, híyan Tuñí añára lla goró.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Íba ye ítara ttu fusár gorér de, “Tuáñra kii soór de, Añí tuáñra lla kii goittám?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Ítara Íba re hoór de, “Tuñí Tuáñr mohímat máze añára ezzon ore Tuáñr den ḍák ottu edde ar ezzon ore ban ḍák ottu buágaraiyo.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra kii magor híyan tuáñra no zano. Añí fiíyum de fiyala tuáñra fií faribá né? Yáto Añí loiyum de bápṭisma tuáñra loi faribá né?”
38 Jesus respondeu:
39 Ítara hoór de, “Añára fariyúm.”
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Montor Añr den ḍák ottu yáh ban ḍák ottu honókiyo re buágaron Añr ham no. Zaga híin óilde uitará lla zetará lla toiyar gorí raká gíyeh.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Baki doc zon cárit tune híyan fúni, Yakub edde Yohánna llói guccá óigiyoi.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Montor Isá ye ítara re Nizor hañse matai hoór de, “Tuáñra toh zano, zetará re Beyohúdi ókkol or hókumot-goróya ísafe zana zah, ítara tarár uore raastri goré; aar tarár ḍoóñr sóddar ókkole tarár uore adíkar sola.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Montor tuáñrar bútore héndilla ón ṭík no, bólke tuáñra ttu zee niki ḍoóñr óito saá, ítar ttu tuáñrar háadem bonar zorur;
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 aar tuáñra ttu zee niki age óito saá, ítar ttu beggún or gulam bonar zorur.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Kiyólla-hoilé Manúc or Fua yó toh hédmot faito aiccé de no, bólke aiccé de hédmot goittó, edde boóut zon or bodol Nizor zan dito.”
45 Porque até o
46 Yárbaade ítara Jerikó cóor ot aiccé. Zeñtté Isá Nizor cárit tun lói edde ḍoóñr ek dol manúc lói Jerikó ttu neeler, hé októt Timáiyus or fua Bartimai nam or ezzon añdá manúc rastar hañsat boói hórat mager de accíl.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Yóggwa ye Íba Isá Nasári de híyan fúinne rár, endilla guzorat doijje, “Ó Dawud or Fua Isá, añr uore rahám goró!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Boóut zone yóggwa re jéjjeṛai nizám óito hoiyé, montor yóggwa ye aró ḍoóñr góri guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua, añr uore rahám goró!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Hétunot Isá tíyaigiyoi aar hoór de, “Yóggwa re eṛé aitó hoó.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Hétunot yóggwa ye nizor gaar saddor ekkinare félai, fál dí uṛí Isár hañse aiccé.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Aar Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de, “Tuñí kii soó, Añí tuáñr lla kii goittám?”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Isá ye yóggwa re hoór de, “Zoo, tuáñr imane tuáñre gom goijjé.” Yóggwa éhon dekí faijjíl, aar rasta ttu Isár fisáli doijje.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.