João 8
rhgc (RHGC) vs VC
1 Montor Isá Zaitun Faár ot giiyé.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Tarfor din biínna sóore Isá baitul-mukaddos ot abar aiccé, aar manúc beggún Íbar hañse zoma óiye. Baade Íba boói ítara re taalim diyat doijje.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Héñtte alem ókkole edde Féroci ókkole ek mayafua re Isár hañse ainné, zibá zená gorát dóra háiye. Baade híba re manúc ókkol or mazé tíyagaraiye.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Tói ítara Isá re hoór de, “Úzur, e mayafua wa zená gorát dóra háiye.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Córiyot ot Muúsa ye añára re hókum díye de, endilla mayafuain dore cíl or dola mari marifélaito, montor Tuñí kii hoó?”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Ítara Íba re hé súwal lan entán gorí bolla goijjé deh, zeéne ítara Íba re elzam dibar mouka faa.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Ítara zettót Íba ttu warawori fusár gorát asé, Íba uṛí ítara re hoór de, “Tuáñrar bútore zee niki guná sára asó, mayafua wa re cíl or dola íte age maro.”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Baade Isá abar uñri boói meṛit lekát accíl.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Hé hotá fúni, ítara burá ttu lóti cúru gorí zon-zon neeligiyói, montor Isá ezzon táigiyoi, mayafua wa yó mazé tíyai accíl.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Isá uṛí zeñtté mayafua wa bade ar honókiyo re nó deké, Isá ye híba re hoór de, “Mayafua, uitará hoṛé? Honókiye tor hosúri nó dóre níki?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Híba ye hoór de, “Malik, honókiye nó dóre.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Isá ye ítara re abar hoór de, “Añí óilam de duniyair Nur, zee niki Añr fisá dore, íte andár ot nu áñṛibo, bólke zindigir Nur faibo.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Hétolla Féroci ókkole Íba re hoór de, “Tuñí toh Nizor gobá Nize éna dor; Tuáñr gobá sóiyi no.”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí Nizor gobá Nize dilé yo, Añr gobá sóiyi, kiyólla-hoilé Añí hontú aiccí edde hoṛé zairgói Añí zani. Montor Añí hontú aiccí aar hoṛé zairgói híyan tuáñra no zano.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Tuáñra toh insán or niyom mozin bisar goró, montor Añí honókiyor bisar no gorí.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Añí zodi bisar gorí yo, Añr bisar hók, kiyólla-hoilé Añí ekéla no, Añré difeṛáiye de hé Baf Añr fúañti asé.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Tuáñrar Córiyot ot óu leikká asé de ki, dui zone ek ḍoilla gobá dé de óile hé gobá sóiyi.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Añr baabute Añí Nize yó gobá díh, aar Añr baabute Añré difeṛáiye de hé Bafe yó gobá déh.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Hétunot ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tuáñr Baf hoṛé?”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Isá ye hotá híin baitul-mukaddos or uṛán ot dan-baccúr ḍáke taalim dibarcót beh hoiyé. Toóu honókiye Íba re gereftar nó goré, kiyólla-hoilé Íbar októ aijjó nú aiyé.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Isá ye ítara re abar hoór de, “Añí toh zairgói; tuáñra Añr talac goríba, aar nizor gunát nize moribá. Añí zeṛé zairgói héṛe tuáñra aái no faribá.”
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Hétolla Yohúdi ókkole hoór de, “Íba ye hóno nizoré marifélaibo né? Kiyólla-hoilé Íba ye hoiyé de, ‘Añí zeṛé zairgói héṛe tuáñra aái no faribá.’ ”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Isá ye aró hoór de, “Tuáñra nisor ttu, aar Añí uottú. Tuáñra e duniyair; Añí toh e duniyair no.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Hétolla Añí tuáñra re hoiyí de, tuáñra nizor gunát nize moribá. Tuáñra zodi Añí Íba de biccác no goró, tóoile nizor gunát nize moribá.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Tói ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tuñí hon?”
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Tuáñrar baabute hoibár edde bisar goríbar Añr ttu boóut kessú asé, lekin Zibá ye Añré difeṛáiye Íba sóiyi. Añí duniyai re siríf uúin hoói ziín Íbar torfóttu fúinni.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Isá ye ítara re Baf or baabute hoór de híyan ítara nó buzé.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Hétolla Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra Manúc or Fua re zeñtté uore tulíba, héñtte zanibá de, Añí óilam de Íba, aar Añí Nizorgá Nize kessú no gorí, bólke Añí uúin beh hoói ziín Bafe Añré cíkaiye.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Zibá ye Añré difeṛáiye Íba Añr fúañti asé. Íba ye Añré ekéla nó ere, kiyólla-hoilé Añí toh hámica ham uúin gorí ziín lói Íba kúci ó.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Isár hotá híin fúni boóut zone Íbar uore iman ainné.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Ze Yohúdi ókkole Isár uore iman ainné, ítara re Íba ye hoór de, “Zodi tuáñra Añr hotát lagi táko, tóoile sóiyi tuáñra Añr ummot,
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 baade tuáñra sóiyi re zanibá, aar hé sóiyi ye tuáñra re azad goríbo.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Ítara Íba re hoór de, “Añára óilam de Ibrahím or nosól, añára honódin honókiyor gulam óiyi de nái. Tói Tuñí keéngori hoór de, ‘Tuáñra azad faiba?’”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Isá ye ítara re zuwab der de, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zetará guná gorát táke ítara gunár gulam.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Gulam toh gór ot abadulabad no táke, bólke fua beh abadulabad táke.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Hétolla Fua ye zodi tuáñra re azad goré, tuáñra hámaha azad óiba.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Añí zani, tuáñra Ibrahím or nosól, toóu tuáñra Añré marifélaito soór, kiyólla-hoilé tuáñrar dil ot toh Añr hotá lla honó zaga nái.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Añí uúin hoói ziín Añí Añr Baf or hañse deikkí, aar tuáñra uúin goró ziín tuáñra tuáñrar baf ottu fúinno.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Ítara Íba re zuwabe hoór de, “Añárar baf óilde Ibrahím.”
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Añí toh Alla ttu ze sóiyi gán fúinni, híyan éna tuáñra re hoiyí, aar toóu tuáñra Añré marifélaito soór. Ibrahíme de héndilla nó goré.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Tuáñra tuáñrar baf or gún gorór deh.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Isá ye ítara re hoór de, “Sóiyi zodi Alla tuáñrar Baf óito, tuáñra Añré muhábbot goittá, kiyólla-hoilé Añí toh eṛé Allar torfóttu éna aiccí. Añí Nizorgá Nize aiccí de no, bólke Añré Íba ye beh difeṛáiye.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Tuáñra Añr hotá kiyá no buzór? Híyan etollá, kiyólla-hoilé tuáñra Añr hotá re bordac gorí no faroór.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Tuáñra tuáñrar baf Ibilíc or, hétolla tuáñra ítar moncá ókkol fura goittó soó. Íte toh foóila cúru ttu lóti kúni, aar honódin sóiyit no táke, kiyólla-hoilé ítar bútore honó sóiyi nái. Íte zeñtté misá hotá hoó, nizor bútottu hoó, kiyólla-hoilé íte óilde misákur aar misár baf.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Lekin Añí toh hók hotá hoói, hétolla tuáñra Añré biccác no goró.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Tuáñra ttu hone Añí gunágar bóuli sábut gorí faribá? Zodi Añí sóiyi hotá hoóir de óile, tuáñra Añré biccác kiyá no goró?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Ze manúc Allar, íte Allar hotá fúne. Tuáñra híin etollá no fúno, kiyólla-hoilé tuáñra Allar no.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Yohúdi ókkole Íba re zuwabe hoór de, “Añára kí sóiyi nó hoói né, Tuñí ézzon Samári, aar Tuáñre búte faiyé?”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Isá ye zuwab der de, “Añré búte nó faa. Añí Añr Baf ore izzot gorí, montor tuáñra Añré beizzoti goró.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Añí Añr izzot tuwair de no. Lekin Ekzon asé zibá ye Añr izzot or kíyal raké aar Íba óilde bisarhar.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zee niki Añr hotá amól goré, íte honódin no moribó.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Yohúdi ókkole Íba re hoór de, “Ehón añára fakkagori zani faijjí, Tuáñre búte faiyé. Ibrahím edde nobi ókkol toh morigiyói, toóu Tuñí hoór de, ‘Zee niki Añr hotá amól goré, íte honódin no moribó.’
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Tuñí kí añárar baf Ibrahím or túaro ḍoóñr? Íba toh morigiyói, aar nobi ókkol óu morigiyói. Tuñí Nizoré Nize kii bouli ṭáaro?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Isá ye ítara re zuwab der de, “Zodi Añí Nizor taarif Nize gorí, tóoile Añr taarif or honó dam nái. Añré izzot Añr Bafe éna goré, Zibá re tuáñra tuáñrar Alla bouli dabi goró.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Tuáñra Íba re no sinó, lekin Añí Íba re siní. Zodi Añí hoói, ‘Añí Íba re no siní,’ tóoile Añí yó toh tuáñrar ḍóilla misákur ṭóoriyum, lekin Añí Íba re siní, aar Íbar hotá amól gorí.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Tuáñrar baf Ibrahíme Añr din dekíbar acáye kúci goijjíl. Íba ye deikkíl aar kúci óoil.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Tói Yohúdi ókkole Íba re hoór de, “Tuáñr boc toh aijjó fonzaic bosór úddwa nó óiyo, aar Tuñí Ibrahím ore deikkó dé?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Isá ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, Ibrahím zormo óibar age lóti Añí así.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Hé hotá fúni ítara Íba re mari bolla cíl or dola feñṛai loiyé, montor Isá Nizoré argwal gorí baitul-mukaddos ottu neeligiyói.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.