João 21
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Yárbaade, Tibiriyas Ḍiír hañsat Isá ye abar Nizoré cárit tun or hañse dahádiye. Íba ye Nizoré dahádiye de endilla gori:
1 Depois dessas coisas, mostrou-se Jesus outra vez aos discípulos junto ao mar de Tiberíades; e mostrou-se do seguinte modo.
2 Sáimon Fitor, Zooñikka ḍake de Tómas, Galil or Kána farar Natanel, Zebedair fuain, edde Íbar ar dui zon cárit ekkán ot accíl.
2 Estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael de Caná da Galileia, e os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Sáimon Fitore ítara re hoór de, “Añí mas saitó zair.” Ítara íba re hoór de, “Tuáñr fúañti añára yó zaiyum.” Tói ítara neeli zai noow ot uiṭṭégoi, montor hé raitta ítara honó mas nó faa.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Eu vou pescar. Disseram-lhe eles: Nós também vamos contigo. Eles saíram, e imediatamente entraram no barco, e naquela noite não pegaram nada.
4 Biínna zeñtté fózor fáṛer, Isá aái ḍiír hañsat tíyai táikke, montor cárit tune Íba Isá de nó siné.
4 Mas, vindo a manhã, Jesus ficou na praia; mas os discípulos não sabiam que era Jesus.
5 Isá ye ítara re hoór de, “Fuain, hái bolla honó mas faiyó né?”
5 Então, disse-lhes Jesus: Filhos, tendes algum alimento? Eles responderam-lhe: Não.
6 Íba ye ítara re hoór de, “Noowr den ḍák ottu zal félo, kessú mas faiba.” Tói ítara zal félaiye, aar bicí mas foijjé de hétolla ítara zal lan ar ṭani tulí no farer.
6 E ele lhes disse: Lançai a rede ao lado direito do barco, e achareis. Lançaram-na, portanto, e eles não eram capazes de puxá-la por causa da quantidade de peixes.
7 Hétolla, Isá ye muhábbot goittó de cárit twa ye Fitor ore hoór de, “Ibá toh Malik!” Sáimon Fitore Íba Malik de híyan fúinne rár, nizor gaar uoror hoor gán berái fanít záp maijjé. Íba ye híyan ham gorí bolla kúli eijjíl deh.
7 Então, aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor. Ora, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com sua capa de pescador, (porque ele estava despido), e lançou-se ao mar.
8 Ítara kul ottu bicí duré nu accíl, siríf dui cót át ánik beh duré, hétolla oinno cárit tune mas furaiya zal lan ṭani-ṭani hé gura noow gán ot góri kul ot aiccé.
8 E os outros discípulos vieram no pequeno barco (porque não estavam distantes da terra, senão cerca de duzentos côvados), arrastando a rede com os peixes.
9 Tarfore zeñtté ítara kul or uore laimmé, deikké de, eggwá ooin or hoilar ṭal, yíbar uore mas edde ruṭi asé.
9 Logo que vieram para a terra, eles viram ali brasas, e um peixe posto em cima delas, e pão.
10 Isá ye ítara re hoór de, “Ehón dóijjo de héntu hooggwá mas anó.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.
11 Tói Sáimon Fitore noow ot uṛí zal lan ṭani kul or uore ainné. Zal lan ek cóo fonzaic tin nwá ḍoóñr mase furaiya, montor hédun de óile yo zal lan nó fáṛe.
11 Simão Pedro subiu, e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e apesar de serem tantos, não se rompeu a rede.
12 Isá ye ítara re hoór de, “Aiyó, hána hóogai.” Cárit ítara honó ezzon ottu hímmote nó dede Íba ttu fusár goittó, “Tuñí hon?” Kiyólla-hoilé ítara Íba Malik de híyan zainto.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde e jantai. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Sabendo que era o Senhor.
13 Baade Isá aái, ruṭi looi ítara re diiyé, héndilla, mas óu diiyé.
13 Chegou, pois, Jesus, e pegou o pão, e deu-lho, e, semelhantemente, o peixe.
14 Isá re mora ttu zinda gorázai baade Íba ye cárit tun or hañse Nizoré dahá díyl de ebar óilde tisárabar.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus mostrou-se aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado dos mortos.
15 Aar zeñtté ítara ttu hána háiya óiye, Isá ye Sáimon Fitor ore hoór de, “Yohánnar fua Sáimon, tui Añré itarár túaro muhábbot gorós né?”
15 Assim, tendo eles jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de Jonas, tu me amas mais do que estes? E ele respondeu: Sim, Senhor; tu sabes que eu te amo. Ele disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.
16 Isá ye íba re dusárabar hoór de, “Yohánnar fua Sáimon, tui Añré muhábbot gorós né?”
16 Ele disse novamente pela segunda vez: Simão, filho de Jonas, tu me amas? Ele disse-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que eu te amo. Ele disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
17 Isá ye íba re tisárabar hoór de, “Yohánnar fua Sáimon, tui Añré ador gorós né?”
17 Ele disse-lhe pela terceira vez: Simão, filho de Jonas, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito na terceira vez: Tu me amas? E ele disse-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Añí toré sóiyi-sóiyi hoóir, zeñtté tui juwan accíli, héñtte toh tui nizor keeñil bañdí zeṛé monehoó héṛe zaiti; montor zeñtté tui burá óibi, héñtte tui tor át ṭani dibi, aar oinno zone tor keeñil bañdí tor ttu zeṛé mone no hoó héṛe toré loizaibó.”
18 Na verdade, na verdade eu te digo: Quando tu eras jovem, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando envelheceres, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queiras.
19 Allar mohíma zahér ói bolla Fitor hondilla moote moribó de híyan buzái bolla beh Isá ye hé hotá hoiyé. Híyan hoói baade Isá ye íba re hoór de, “Añr fuñde-fuñde ai.”
19 E falou isso, significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, tendo falado isso, disse-lhe: Segue-me.
20 Fitore fissá fíri dekér de, Isá ye muhábbot goré de cárit twa fuñde-fuñde aiyér, yóggwa óilde ubá zee niki hána háibarcot Isár gaat élandi fusár goijjíl de, “Malik, Tuáñre dóridibo de íba hon?”
20 Então Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que também se reclinara sobre o seu peito na ceia, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?
21 Yóggwa re dekí Fitore Isá re hoór de, “Malik, manúc ubár hálot kii óibo?”
21 Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e o que fará a este homem?
22 Isá ye Fitor ore hoór de, “Zodi Añr ttu monehoó, Añí waafes nú aiyí foijjonto íba basi tákouk, tóoile híyan tor loi kii bazá? Tui Añr fuñde-fuñde ai.”
22 Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, o que é isso para ti? Segue-me tu.
23 Hétolla bóuli imandár báiyain dor bútore fóligiyoi de, hé cárit twa no moribó. Lekin Isá ye yóggwa no moribó bóuli nó hoó, bólke siríf hoiyé de, “Zodi Añr ttu monehoó, Añí waafes nú aiyí foijjonto íba basi tákouk, tóoile híyan tor loi kii bazá?”
23 Então, divulgou-se entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer; Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, o que é isso para ti?
24 Hé cárit twa óilde ibá zee niki edún iín beggún or gobá der, edde iín leikké. Añára zani, yóggwar gobá sóiyi.
24 Este é o discípulo que testifica dessas coisas e escreveu estas coisas, e nós sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Isá ye aró boóut kessú goijjé de asé, zodi híin ore ekkán-ekkán góri leká zayto, tóoile añr kíyal mozin, odún kitab leká zayto, ziín fura duniyait úddwa nu añṛitó.
25 E há ainda também muitas outras coisas que Jesus fez, as quais, se cada uma fosse escrita, eu suponho que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que seriam escritos. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.