João 19
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Baade Filate Isá re loizai soóñk mara baáil.
1 Aí Pilatos mandou chicotear Jesus.
2 Aar fóous ókkole keñṛar eggwá tas banai Íbar matát diyaidil, aar Íba re bayoinna rong or eggwá zubba fiñdáidil.
2 Depois os soldados fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na cabeça dele, e o vestiram com uma capa vermelha.
3 Tarfore ítara Íbar hañse aái-aái hoór de, “Ó Yohúdir Baáñcca, márhaba!” Héen hoói-hoói ítara Íba re suwar maijjé.
3 Chegavam perto dele e diziam: — Viva o rei dos judeus! E davam bofetadas nele.
4 Filat abar baáre neeli aái Yohúdi gún ore hoór de, “Soó, añí Íba re baáre tuáñrar hañse anáir, zeéne tuáñra zano de, añí Íba ttu honó hosúri no fair.”
4 Aí Pilatos saiu outra vez e disse para a multidão: — Escutem! Vou trazer o homem aqui para que vocês saibam que não encontro nenhum motivo para condená-lo!
5 Tarfore keñṛar tas edde bayoinna rong or zubba findá hálote Isá baáre aiccé. Aar Filate ítara re hoór de, “Soó hé Manúc cwa!”
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos na cabeça e vestido com a capa vermelha. — Vejam! Aqui está o homem! — disse Pilatos.
6 Zeñtté ḍoóñr imam múne edde faáradar gúne Íba re deikké, ítara guzori-guzori hoór de, “Kúruc ot difélo, Ibá re kúruc ot dífelo!”
6 Quando os chefes dos sacerdotes e os guardas do Templo viram Jesus, começaram a gritar: — Crucifica! Crucifica! — Vocês que o levem e o crucifiquem! Eu não encontro nenhum motivo para condenar este homem! — repetiu Pilatos.
7 Yohúdi gúne yóggwa re zuwab der de, “Añára ttu ekkán córiyot asé, aar hé córiyot mozin Ibá ttu morar zorur, kiyólla-hoilé Ibá ye Nizoré Nize Allar Fua dabi goijjé.”
7 A multidão respondeu: — Nós temos uma
8 Zeñtté Filate hotá híyan fúinne, yóggwa aró ḍooraigiyói,
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou com mais medo ainda.
9 aar razmohól or bútore abar góli Isá re hoór de, “Tuñí hoṛíyar?” Montor Isá ye yóggwa re honó zuwab nó déh.
9 Entrou outra vez no palácio e perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não respondeu nada.
10 Hétolla Filate Íba re hoór de, “Tuñí añr llói hotá no hoibá níki? Tuñí kí no zano, añr ttu Tuáñre eridibar óu kémota asé deh, aar kúruc ot díbar óu kémota asé dé?”
10 Então Pilatos disse: — Você não quer falar comigo? Lembre que eu tenho autoridade tanto para soltá-lo como para mandar crucificá-lo.
11 Isá ye yóggwa re zuwab der de, “Zodi tuáñre uottú kémota diiya no zayto, tóoile Añr uore tuáñr honó kémota no tákito. Hétolla zee niki Añré tuáñr hañse gosáidiye ítar guná aró ḍoóñr.”
11 Jesus respondeu:
12 Hé októt lóti Filate Isá re eridibar kucíc goijjíl, montor Yohúdi gúne guzori-guzori howát accíl de, “Tuñí zodi e Manúc cwa re erido, tóoile tuñí Káisar or dustó no. Zee niki nizoré nize baáñcca dabi goré, íte toh Káisar or duccon.”
12 Depois disso Pilatos quis soltar Jesus. Mas a multidão gritou: — Se o senhor soltar esse homem, não é amigo do Imperador! Pois quem diz que é rei é inimigo do Imperador!
13 Hétolla, zeñtté Filate híyan fúinne, yóggwa ye Isá re baáre ainné, baade ze zaga gán ore Fattór-or-Uṛán hoó, aar Hibrú zuban ot Gabbata bouli hoó, híyan ot bisar or toktót boiccé.
13 Quando Pilatos ouviu isso, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado “Calçada de Pedra”. (Em hebraico o nome desse lugar é “Gabatá”.)
14 Hé din nwá accíl Azadir-id or toiyarir din, aar héñtte din or duúñijja ánik óiye.
14 Era quase meio-dia da véspera da Páscoa . Pilatos disse para a multidão: — Aqui está o rei de vocês!
15 Montor ítara guzori-guzori hoór de, “Dur goró, dur goró, Ibá re kúruc ot dífelo!”
15 Mas eles gritaram: — Mata! Mata! Crucifica! Então Pilatos perguntou: — Querem que eu crucifique o rei de vocês? Mas os chefes dos sacerdotes responderam: — O nosso único rei é o Imperador!
16 Tói kúruc ot dí marifélai bolla Filate Isá re ítarar hañse gosáidiye. Baade ítara Isá re loigiyégoi.
16 Então Pilatos entregou Jesus aos soldados para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Isá ye Nizor kúruc Nize hañd ot looi baáre Matár-Mala hoó de zaga foijjonto loigiyé, ziyán ore Hibrú zuban ot Golgota bouli hoó.
17 Jesus saiu carregando ele mesmo a cruz para o lugar chamado Calvário . (Em hebraico o nome desse lugar é “Gólgota”.)
18 Héṛe ítara Íba re edde Íbar fúañti ar dui zon manúc ore kúruc ot díye, ezzon ore ek kultú ek kultú, aar Isá re mazé.
18 Ali os soldados pregaram Jesus na cruz. E crucificaram também outros dois homens, um de cada lado dele. Pilatos mandou escrever um letreiro e colocá-lo na parte de cima da cruz. Nesse letreiro estava escrito em hebraico, latim e grego : “Jesus de Nazaré, Rei dos Judeus”. Muitas pessoas leram o letreiro porque o lugar em que Jesus foi crucificado ficava perto da cidade.
19 Filate ekkán sáainbúṭ óu lekí Isár kúruc ot maridíl. Híyan ot leikkíl de: Isá Nasári, Yohúdi ókkol or Baáñcca.
19 — ausente —
20 Boóut Yohúdi ókkole hé sáainbúṭ ṭán foijjíl, kiyólla-hoilé ze zaga gán ot Isá re kúruc ot díyl híyan cóor or ḍáke; aar sáainbúṭ ṭán Hibrú, Girík edde Leṭín zuban ot leikkíl.
20 — ausente —
21 Híyan dekí Yohúdir ḍoóñr imam múne Filat ore hoiyé de, “‘Yohúdi ókkol or Baáñcca’ no lekíyo, bólke endilla lekó, ‘Ibá ye hoitó de, Añí óilam de Yohúdi ókkol or Baáñcca.’ ”
21 Então os chefes dos sacerdotes disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos Judeus”; escreva: “Este homem disse: Eu sou o Rei dos Judeus”.
22 Filate zuwab diyé de, “Añí leikkí de híyan añí leikkí.”
22 — O que escrevi escrevi! — respondeu Pilatos.
23 Fóous ókkole Isá re kúruc ot dí baade, ítara Íbar uoror hoor kúli looi sair bák goijjé, ek fóous olla ek bák or dóre; ítara Íbar zubba wa yó loiyé. Hé zubba wa honó zuradiya sára, aar uottú lóti nise foijjonto ek hoor.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma para cada um. Mas a túnica era sem costura, toda tecida numa só peça de alto a baixo.
24 Ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Añára e zubba wa no fáṛi, bólke loṭári mari saái yibá har héṛe fore.”
24 Por isso os soldados disseram uns aos outros: — Não vamos rasgar a túnica. Vamos tirar a sorte para ver quem fica com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse o que as “Repartiram entre si as minhas roupas e fizeram E foi isso o que os soldados fizeram.
25 Isár kúruc or ḍáke Íbar maa, Íbar maar bóin, aar Klopas or bou Moriyam edde Moriyam Makdálini tíyai accíl.
25 Perto da cruz de Jesus estavam a sua mãe, e a irmã dela, e Maria, a esposa de Clopas, e também Maria Madalena.
26 Zeñtté Isá ye Nizor maa re edde Nize ador goittó de cárit twa re ḍáke tíyaiya deikké, Íba ye maa re hoór de, “Ó maa, soó tuáñr fua óilde ibá.”
26 Quando Jesus viu a sua mãe e perto dela o discípulo que ele amava, disse a ela:
27 Baade hé cárit twa re hoór de, “Soó, tuáñr maa óilde ibáh.” Héñtte lóti hé cárit twa ye híba re yóggwar nizor gór ot loigílgoi.
27 Em seguida disse a ele: E esse discípulo levou a mãe de Jesus para morar dali em diante na casa dele.
28 Yárbaade, Isá ye hárr kessú goijjá óigiyoi de híyan hoi fari, pak-kalam fura ói bolla hoór de, “Añr ttu tirác laiggé.”
28 Agora Jesus sabia que tudo estava completado. Então, para que se cumprisse o que dizem as Escrituras Sagradas , disse:
29 Hé zagat eggwá sírkar tára buágaraiya accíl; ítara híbat ekkán esfónj burai yore hísop-gas or eggwá ḍéeilar matát bazáidi Isár gal ot diiyé.
29 Havia ali uma vasilha cheia de vinho comum. Molharam no vinho uma esponja, puseram a esponja num bastão de hissopo e a encostaram na boca de Jesus.
30 Zeñtté Isá ttu hé sírka háiya óiye, Íba ye hoór de, “Goijjá óigiyoi.” Tarfore matá re hémmikka gorí Íbar foran difélaiye.
30 Quando ele tomou o vinho, disse: Então baixou a cabeça e morreu.
31 Hé din nwá zettót ebaadot-or-din or toiyarir din accíl, ebaadot-or-din kúruc ot honó lac no táke fán Yohúdi ókkole Filat ore aros goijjé de, zetará kúruc ot asé ítarar ṭéng gún báñgidi ítarar lac lamaifélai bolla, kiyólla-hoilé ebaadot-or-din nwá háas accíl.
31 Então os líderes judeus pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos que tinham sido crucificados e mandasse tirá-los das cruzes. Pediram isso porque era sexta-feira e não queriam que, no sábado, os corpos ainda estivessem nas cruzes. E aquele sábado era especialmente santo.
32 Tói fóous ókkol aái, Isár fúañti kúruc ot díya gíyl de ítarar ṭéng gún báñgidil, age ezzon or, baade ar ezzon or.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas do primeiro homem que tinha sido crucificado com Jesus e depois quebraram as pernas do outro.
33 Lekin zeñtté ítara Isár íñyot aái Íba morigiyói de deikké, ítara Íbar ṭéng nó báñge.
33 Mas, quando chegaram perto de Jesus, viram que ele já estava morto e não quebraram as suas pernas.
34 Montor eggwá fóouse Isár gaar ḍák bay sél maijjé, aar éhon héntu lou edde faní neeliaiccíl.
34 Porém um dos soldados furou o lado de Jesus com uma lança. No mesmo instante saiu sangue e água.
35 Nizor suké deikké de yóggwa ye beh híyan gobá díye, aar yóggwar gobá sóiyi; yóggwa ye zane de yóggwa sóiyi gán hoór de, zeéne tuáñra yó ekin goró.
35 Quem viu isso contou o que aconteceu para que vocês também creiam. O que ele disse é verdade, e ele sabe que fala a verdade.
36 Híin etollá óiye, zeéne pak-kalam or yián fura ó, “Íbar ekkán áñḍḍi úddwa báñga no zaybo.”
36 Isso aconteceu para que se cumprisse o que as Escrituras Sagradas dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Pak-kalam ot yián óu asé,
37 E em outro lugar as Escrituras Sagradas dizem: “Eles olharão para aquele a quem atravessaram com a lança.”
38 Híin baade, Aramátiya cóor or Yusúfe Isár lac loizaitói Filat ottu ezazot maiggíl. Yusúf accíl de Isár ézzon lukaiya ummot, kiyólla-hoilé yóggwa ye Yohúdir neta ókkol ore ḍooraitó. Filat or ezazot fai yore yóggwa aái Isár lac loigiyégoi.
38 Depois disso, José, da cidade de Arimateia, pediu licença a Pilatos para levar o corpo de Jesus. (José era seguidor de Jesus, mas em segredo porque tinha medo dos líderes judeus.) Pilatos deu licença, e José foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Fúañti Nikódemas zee niki age raitta Isár héṛe giíl, yóggwa yó aiccé; yóggwa ye mur añtor edde alóh-gas miyái banaiya tiríc tin cér ánik kúcbor guri ainníl.
39 Nicodemos, aquele que tinha ido falar com Jesus à noite, foi com José, levando uns trinta e cinco quilos de uma mistura de aloés e mirra .
40 Tarfore ítara Isár lac cwa loizai kúcbo gún dii fúñtar hoor lói hohón solaiyé, zendilla Yohúdi ókkol ottu dohón gorár niyom asé.
40 Os dois homens pegaram o corpo de Jesus e o enrolaram em lençóis nos quais haviam espalhado essa mistura. Era assim que os judeus preparavam os corpos dos mortos para serem sepultados.
41 Ze zagat Isá re kúruc ot díyl héṛe ekkán bagan accíl, aar hé bagan ot eggwá noya hobor accíl, zibát honódin honókiyo re dohón goráil de nái.
41 No lugar onde Jesus tinha sido crucificado havia um jardim com um túmulo novo onde ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Hé din nwá Yohúdir ebaadot-or-din or toiyarir din ísafe, hé hobor gwá zettót ḍáke, ítara Isá re yíbat dohón gorífelaiye.
42 Puseram ali o corpo de Jesus porque o túmulo ficava perto e também porque o sábado dos judeus ia começar logo .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.