João 19

rhgc (RHGC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Baade Filate Isá re loizai soóñk mara baáil.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Aar fóous ókkole keñṛar eggwá tas banai Íbar matát diyaidil, aar Íba re bayoinna rong or eggwá zubba fiñdáidil.
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 Tarfore ítara Íbar hañse aái-aái hoór de, “Ó Yohúdir Baáñcca, márhaba!” Héen hoói-hoói ítara Íba re suwar maijjé.
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Filat abar baáre neeli aái Yohúdi gún ore hoór de, “Soó, añí Íba re baáre tuáñrar hañse anáir, zeéne tuáñra zano de, añí Íba ttu honó hosúri no fair.”
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 Tarfore keñṛar tas edde bayoinna rong or zubba findá hálote Isá baáre aiccé. Aar Filate ítara re hoór de, “Soó hé Manúc cwa!”
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Zeñtté ḍoóñr imam múne edde faáradar gúne Íba re deikké, ítara guzori-guzori hoór de, “Kúruc ot difélo, Ibá re kúruc ot dífelo!”
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Yohúdi gúne yóggwa re zuwab der de, “Añára ttu ekkán córiyot asé, aar hé córiyot mozin Ibá ttu morar zorur, kiyólla-hoilé Ibá ye Nizoré Nize Allar Fua dabi goijjé.”
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 Zeñtté Filate hotá híyan fúinne, yóggwa aró ḍooraigiyói,
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 aar razmohól or bútore abar góli Isá re hoór de, “Tuñí hoṛíyar?” Montor Isá ye yóggwa re honó zuwab nó déh.
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Hétolla Filate Íba re hoór de, “Tuñí añr llói hotá no hoibá níki? Tuñí kí no zano, añr ttu Tuáñre eridibar óu kémota asé deh, aar kúruc ot díbar óu kémota asé dé?”
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 Isá ye yóggwa re zuwab der de, “Zodi tuáñre uottú kémota diiya no zayto, tóoile Añr uore tuáñr honó kémota no tákito. Hétolla zee niki Añré tuáñr hañse gosáidiye ítar guná aró ḍoóñr.”
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 Hé októt lóti Filate Isá re eridibar kucíc goijjíl, montor Yohúdi gúne guzori-guzori howát accíl de, “Tuñí zodi e Manúc cwa re erido, tóoile tuñí Káisar or dustó no. Zee niki nizoré nize baáñcca dabi goré, íte toh Káisar or duccon.”
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Hétolla, zeñtté Filate híyan fúinne, yóggwa ye Isá re baáre ainné, baade ze zaga gán ore Fattór-or-Uṛán hoó, aar Hibrú zuban ot Gabbata bouli hoó, híyan ot bisar or toktót boiccé.
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 Hé din nwá accíl Azadir-id or toiyarir din, aar héñtte din or duúñijja ánik óiye.
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Montor ítara guzori-guzori hoór de, “Dur goró, dur goró, Ibá re kúruc ot dífelo!”
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 Tói kúruc ot dí marifélai bolla Filate Isá re ítarar hañse gosáidiye. Baade ítara Isá re loigiyégoi.
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 Isá ye Nizor kúruc Nize hañd ot looi baáre Matár-Mala hoó de zaga foijjonto loigiyé, ziyán ore Hibrú zuban ot Golgota bouli hoó.
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 Héṛe ítara Íba re edde Íbar fúañti ar dui zon manúc ore kúruc ot díye, ezzon ore ek kultú ek kultú, aar Isá re mazé.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Filate ekkán sáainbúṭ óu lekí Isár kúruc ot maridíl. Híyan ot leikkíl de: Isá Nasári, Yohúdi ókkol or Baáñcca.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 Boóut Yohúdi ókkole hé sáainbúṭ ṭán foijjíl, kiyólla-hoilé ze zaga gán ot Isá re kúruc ot díyl híyan cóor or ḍáke; aar sáainbúṭ ṭán Hibrú, Girík edde Leṭín zuban ot leikkíl.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Híyan dekí Yohúdir ḍoóñr imam múne Filat ore hoiyé de, “‘Yohúdi ókkol or Baáñcca’ no lekíyo, bólke endilla lekó, ‘Ibá ye hoitó de, Añí óilam de Yohúdi ókkol or Baáñcca.’ ”
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 Filate zuwab diyé de, “Añí leikkí de híyan añí leikkí.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Fóous ókkole Isá re kúruc ot dí baade, ítara Íbar uoror hoor kúli looi sair bák goijjé, ek fóous olla ek bák or dóre; ítara Íbar zubba wa yó loiyé. Hé zubba wa honó zuradiya sára, aar uottú lóti nise foijjonto ek hoor.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Añára e zubba wa no fáṛi, bólke loṭári mari saái yibá har héṛe fore.”
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Isár kúruc or ḍáke Íbar maa, Íbar maar bóin, aar Klopas or bou Moriyam edde Moriyam Makdálini tíyai accíl.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Zeñtté Isá ye Nizor maa re edde Nize ador goittó de cárit twa re ḍáke tíyaiya deikké, Íba ye maa re hoór de, “Ó maa, soó tuáñr fua óilde ibá.”
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Baade hé cárit twa re hoór de, “Soó, tuáñr maa óilde ibáh.” Héñtte lóti hé cárit twa ye híba re yóggwar nizor gór ot loigílgoi.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Yárbaade, Isá ye hárr kessú goijjá óigiyoi de híyan hoi fari, pak-kalam fura ói bolla hoór de, “Añr ttu tirác laiggé.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 Hé zagat eggwá sírkar tára buágaraiya accíl; ítara híbat ekkán esfónj burai yore hísop-gas or eggwá ḍéeilar matát bazáidi Isár gal ot diiyé.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 Zeñtté Isá ttu hé sírka háiya óiye, Íba ye hoór de, “Goijjá óigiyoi.” Tarfore matá re hémmikka gorí Íbar foran difélaiye.
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 Hé din nwá zettót ebaadot-or-din or toiyarir din accíl, ebaadot-or-din kúruc ot honó lac no táke fán Yohúdi ókkole Filat ore aros goijjé de, zetará kúruc ot asé ítarar ṭéng gún báñgidi ítarar lac lamaifélai bolla, kiyólla-hoilé ebaadot-or-din nwá háas accíl.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Tói fóous ókkol aái, Isár fúañti kúruc ot díya gíyl de ítarar ṭéng gún báñgidil, age ezzon or, baade ar ezzon or.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Lekin zeñtté ítara Isár íñyot aái Íba morigiyói de deikké, ítara Íbar ṭéng nó báñge.
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Montor eggwá fóouse Isár gaar ḍák bay sél maijjé, aar éhon héntu lou edde faní neeliaiccíl.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Nizor suké deikké de yóggwa ye beh híyan gobá díye, aar yóggwar gobá sóiyi; yóggwa ye zane de yóggwa sóiyi gán hoór de, zeéne tuáñra yó ekin goró.
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Híin etollá óiye, zeéne pak-kalam or yián fura ó, “Íbar ekkán áñḍḍi úddwa báñga no zaybo.”
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Pak-kalam ot yián óu asé,
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Híin baade, Aramátiya cóor or Yusúfe Isár lac loizaitói Filat ottu ezazot maiggíl. Yusúf accíl de Isár ézzon lukaiya ummot, kiyólla-hoilé yóggwa ye Yohúdir neta ókkol ore ḍooraitó. Filat or ezazot fai yore yóggwa aái Isár lac loigiyégoi.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Fúañti Nikódemas zee niki age raitta Isár héṛe giíl, yóggwa yó aiccé; yóggwa ye mur añtor edde alóh-gas miyái banaiya tiríc tin cér ánik kúcbor guri ainníl.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Tarfore ítara Isár lac cwa loizai kúcbo gún dii fúñtar hoor lói hohón solaiyé, zendilla Yohúdi ókkol ottu dohón gorár niyom asé.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Ze zagat Isá re kúruc ot díyl héṛe ekkán bagan accíl, aar hé bagan ot eggwá noya hobor accíl, zibát honódin honókiyo re dohón goráil de nái.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 Hé din nwá Yohúdir ebaadot-or-din or toiyarir din ísafe, hé hobor gwá zettót ḍáke, ítara Isá re yíbat dohón gorífelaiye.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.