João 18
rhgc (RHGC) vs VC
1 Isá ye hotá híin hoói baade, Nizor cárit tun ore looi Kídron zúra farái okule giiyé. Héṛe ekkán bagan accíl, aar Íba edde Íbar cárit tun híyan ot góille.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Íba re dóridiye de Yohúdah ye yó hé zaga gán zainto, kiyólla-hoilé Isá egazá-egazá héṛe Nizor cárit tun lói militó.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Hétolla Yohúdah ye ḍoóñr imam ókkol ottu edde Féroci ókkol ottu ek dol Romi fóous edde hodún faáradar ókkol ore fúañti looi fánoc, uzal, edde átiyar ókkol lói héṛe aiccé.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Isá ye Íbar uore ziín óibo híin beggún zane ísafe, baáre neeli ítara ttu fusár gorér de, “Tuáñra haré tuwoór dé?”
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Ítara Íba re zuwab der de, “Isá Nasári re.”
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Zeñtté Isá ye ítara re yián hoiyé, “Añí Íba,” hétunot ítara fissá zai meṛit forigiyói.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Íba ye ítara ttu abar fusár gorér de, “Tuáñra haré tuwoór dé?”
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Isá ye zuwab der de, “Añí Íba de híyan toh tuáñra re hoóifelaiyi. Hétolla zodi tuáñra Añré tuwoór de óile, tóoile itará zoggói.”
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Híyan etollá óiye, zeéne Íba ye hoóil de e hotá fura ó, “Zetará re Tuñí Añr át ot diiyó, Añí ítara ttu ezzon ore úddwa nó áñzai.”
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Sáimon Fitor ottu ekkán toluwar accíl ísafe, yóggwa ye híyan neelai boro imam or gulam or uore solai ítar den ḍák or han nán haṛifélaiye. Hé gulam mwar nam Malkus.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Hétolla Isá ye Fitor ore hoór de, “Toluwar ḍaf ot gólai er. Ze fiyala Bafe Añré diiyé, Añí hé fiyala no fiítam né?”
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Tói hé fóous suné, ítarar zonnale, edde Yohúdir faáradar gúne Isá re gereftar gorí bañdífelaiye.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Baade Íba re age Hánan or héṛe loigiyé, kiyólla-hoilé ze Káiyafas hé bosór boro imam accíl, yóggwar hóour óilde Hánan.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Hé Káiyafas óilde ubá zee niki Yohúdi ókkol ore mocuwara dyíl de, beétor óilde fura koum olla ekzon manúc moron.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Sáimon Fitor edde ar ezzon cárit Isár kure-kure zaat accíl. Hé cárit twa re boro imame siníto ísafe, yóggwa Isár fuñde-fuñde boro imam or uṛán ot góillegoi,
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 lekin Fitor baáre duwar ot tíyai táikkil. Hétolla ze cárit twa re boro imame siníto, yóggwa ye baáre neeli duwar sooñidar gwá re hoói Fitor ore bútore ainné.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Duwar sooñidar bañdi mayafua wa ye Fitor ore hoór de, “Tuñí yó hóno e Manúc cwar cárit ottu né?”
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Héñtte cítkhal de hétolla gulam ókkole edde faáradar ókkole aañra loi ooin dórai íñyot tíyai ooin fuwát accíl; aar Fitor nize yó ítarar fúañti tíyai ooin fuwát accíl.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Héñtte boro imame Isá ttu Íbar ummot ókkol or edde Íbar taalim or baabute súwal gorér.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Isá ye yóggwa re zuwab der de, “Añí duniyair hañse kúlamela góri hotá hoiyí. Añí hámica mujilíc-hána ókkol ot edde baitul-mukaddos ot zeṛé tamám Yohúdi ókkol zoma ó héṛe taalim diyí, aar Añí toh lukai kessú hoiyí de nái.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Tuñí Añr ttu kiyá fusár gorór? Fúinne de ítara ttu fusár goróna Añí ítara re kii hoiyí. Becók Añí ziín hoiyí híin ítara zane.”
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Isá ye híin hoiyé rár, héṛe ḍáke tíyai accíl de faáradar ottu ezzone Íba re suwar mari hoór de, “Boro imam ore héndilla góri zuwab dede niki?”
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Isá ye ítare zuwab der de, “Zodi Añí honó gollot hoiyí de óile, gollot híyan daháide; montor zodi sóiyi hoiyí de óile, Añré marór kiyá?”
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Baade Hánane Isá re baindá hálote, boro imam Káiyafas or héṛe difeṛáidiye.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Sáimon Fitor aijjó foijjonto tíyai ooin fuwát accíl. Maincé yóggwa re hoór de, “Tuñí yó hóno Íbar cárit tun or bútottu né?”
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Boro imam or gulam ottu ezzon zee niki Fitore han haṛifelail de ítar egana, íte hoór de, “Añí toré Íbar fúañti bagan ot nó dekí niki?”
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Fitore abar inkar goijjíl; aar éhon-éhon ratakurá bak diyé.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Yárbaade Yohúdir neta ókkole Isá re Káiyafas or héntu Romi razmohól ot loigiyé, héñtte biínna sóore accíl. Ítara nize hé mohól ot nó góle, zeéne ítara nafak ói no zagói, bólke Azadir-id or hána hái fare.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Hétolla Filat baáre neeli ítarar héṛe aiccé aar hoór de, “Tuáñra e Manúc cwar ulḍa kii hosúri ainnó dé?”
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Ítara yóggwa re zuwabe hoór de, “Zodi Íba acámi no óito, añára Íba re tuáñr hañse gosái no ditam.”
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Filate ítara re hoór de, “Tuáñra Íba re loizai tuáñrar córiyot mozin bisar gorógoi.”
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Híyan etollá óiye, zeéne Isár oh hotá fura ó, ziyán Íba ye Íba hondilla mora moribó de híyan or icáraye hoóil.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Tarfore Filat abar razmohól or bútore góille, aar Isá re matai hoór de, “Tuñí Yohúdir Baáñcca niki?”
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Isá ye yóggwa re zuwab der de, “Tuñí hotá yián nizor torfóttu hoór de né, náki ar honókiye tuáñre Añr baabute hoiyé dé?”
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Filate zuwab der de, “Añí Yohúdi níki? Tuáñr nizor koume edde ḍoóñr imam múne éna Tuáñre añr hañse gosáidiye. Tuñí kii goijjó dé?”
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Isá ye zuwab der de, “Añr raijjo e duniyair no. Zodi Añr raijjo e duniyair óito, Añr gulam ókkole maramari goittó, zeéne Añré Yohúdi ókkol or hañse gosáidiya no zah. Montor Añr raijjo toh eṛíyar no.”
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Híyan olla Filate Íba re hoór de, “Tóoile Tuñí baáñcca níki?” Isá ye zuwab der de, “Tuñí sóiyi hoór, Añí baáñcca. Aní etollá zormo óiyi aar etollá duniyait aiccí, kiyólla-hoilé: sóiyir uzu gobá dí bolla. Zee niki sóiyir, yóggwa ye Añr hotá fúne.”
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Filate Isá re hoór de, “Sóiyi kii?”
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 “Lekin tuáñra ttu toh ekkán niyom asé, ki hoilé, Azadir-id or októt añr ttu tuáñrar hañse honó ek hodi re hálas gorídiyar zorur. Hétolla tuáñra ttu añré Yohúdir Baáñcca wa re hálas gorídiya baitó monehoór né?”
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Hétunot ítara beggúne abar guzori hoór de, “Hé Manúc cwa re no, bólke Bárabba re!” Hé Bárabba ézzon bagi accíl.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.