João 18
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Isá ye hotá híin hoói baade, Nizor cárit tun ore looi Kídron zúra farái okule giiyé. Héṛe ekkán bagan accíl, aar Íba edde Íbar cárit tun híyan ot góille.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu juntamente com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Íba re dóridiye de Yohúdah ye yó hé zaga gán zainto, kiyólla-hoilé Isá egazá-egazá héṛe Nizor cárit tun lói militó.
2 Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes havia se reunido ali com os seus discípulos.
3 Hétolla Yohúdah ye ḍoóñr imam ókkol ottu edde Féroci ókkol ottu ek dol Romi fóous edde hodún faáradar ókkol ore fúañti looi fánoc, uzal, edde átiyar ókkol lói héṛe aiccé.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e alguns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou a esse lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Isá ye Íbar uore ziín óibo híin beggún zane ísafe, baáre neeli ítara ttu fusár gorér de, “Tuáñra haré tuwoór dé?”
4 Então Jesus, sabendo de tudo o que ia acontecer com ele, adiantou-se e perguntou-lhes:
5 Ítara Íba re zuwab der de, “Isá Nasári re.”
5 Eles responderam: — A Jesus, o Nazareno. Então Jesus lhes disse: Ora, Judas, o traidor, também estava com eles.
6 Zeñtté Isá ye ítara re yián hoiyé, “Añí Íba,” hétunot ítara fissá zai meṛit forigiyói.
6 Quando Jesus lhes disse: “Sou eu”, recuaram e caíram por terra.
7 Íba ye ítara ttu abar fusár gorér de, “Tuáñra haré tuwoór dé?”
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: Responderam: — A Jesus, o Nazareno.
8 Isá ye zuwab der de, “Añí Íba de híyan toh tuáñra re hoóifelaiyi. Hétolla zodi tuáñra Añré tuwoór de óile, tóoile itará zoggói.”
8 Então Jesus disse:
9 Híyan etollá óiye, zeéne Íba ye hoóil de e hotá fura ó, “Zetará re Tuñí Añr át ot diiyó, Añí ítara ttu ezzon ore úddwa nó áñzai.”
9 Ele disse isso para se cumprir a palavra que tinha dito anteriormente: “Não perdi nenhum dos que me deste.”
10 Sáimon Fitor ottu ekkán toluwar accíl ísafe, yóggwa ye híyan neelai boro imam or gulam or uore solai ítar den ḍák or han nán haṛifélaiye. Hé gulam mwar nam Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Hétolla Isá ye Fitor ore hoór de, “Toluwar ḍaf ot gólai er. Ze fiyala Bafe Añré diiyé, Añí hé fiyala no fiítam né?”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Tói hé fóous suné, ítarar zonnale, edde Yohúdir faáradar gúne Isá re gereftar gorí bañdífelaiye.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram.
13 Baade Íba re age Hánan or héṛe loigiyé, kiyólla-hoilé ze Káiyafas hé bosór boro imam accíl, yóggwar hóour óilde Hánan.
13 Então o levaram primeiramente a Anás, sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Hé Káiyafas óilde ubá zee niki Yohúdi ókkol ore mocuwara dyíl de, beétor óilde fura koum olla ekzon manúc moron.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Sáimon Fitor edde ar ezzon cárit Isár kure-kure zaat accíl. Hé cárit twa re boro imame siníto ísafe, yóggwa Isár fuñde-fuñde boro imam or uṛán ot góillegoi,
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam Jesus. Esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote e, por isso, conseguiu entrar no pátio da casa deste com Jesus.
16 lekin Fitor baáre duwar ot tíyai táikkil. Hétolla ze cárit twa re boro imame siníto, yóggwa ye baáre neeli duwar sooñidar gwá re hoói Fitor ore bútore ainné.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a encarregada da porta e levou Pedro para dentro.
17 Duwar sooñidar bañdi mayafua wa ye Fitor ore hoór de, “Tuñí yó hóno e Manúc cwar cárit ottu né?”
17 Então a empregada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: — Você também não é um dos discípulos desse homem? Ele respondeu: — Não, não sou.
18 Héñtte cítkhal de hétolla gulam ókkole edde faáradar ókkole aañra loi ooin dórai íñyot tíyai ooin fuwát accíl; aar Fitor nize yó ítarar fúañti tíyai ooin fuwát accíl.
18 Os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido uma fogueira por causa do frio, e se aqueciam. Pedro estava no meio deles, aquecendo-se também.
19 Héñtte boro imame Isá ttu Íbar ummot ókkol or edde Íbar taalim or baabute súwal gorér.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Isá ye yóggwa re zuwab der de, “Añí duniyair hañse kúlamela góri hotá hoiyí. Añí hámica mujilíc-hána ókkol ot edde baitul-mukaddos ot zeṛé tamám Yohúdi ókkol zoma ó héṛe taalim diyí, aar Añí toh lukai kessú hoiyí de nái.
20 Jesus lhe respondeu:
21 Tuñí Añr ttu kiyá fusár gorór? Fúinne de ítara ttu fusár goróna Añí ítara re kii hoiyí. Becók Añí ziín hoiyí híin ítara zane.”
21 Por que o senhor está perguntando para mim? Pergunte aos que ouviram o que lhes falei. Eles sabem muito bem o que eu disse.
22 Isá ye híin hoiyé rár, héṛe ḍáke tíyai accíl de faáradar ottu ezzone Íba re suwar mari hoór de, “Boro imam ore héndilla góri zuwab dede niki?”
22 Quando Jesus disse isto, um dos guardas que estavam ali deu-lhe uma bofetada, dizendo: — É assim que você fala com o sumo sacerdote?
23 Isá ye ítare zuwab der de, “Zodi Añí honó gollot hoiyí de óile, gollot híyan daháide; montor zodi sóiyi hoiyí de óile, Añré marór kiyá?”
23 Jesus lhe respondeu:
24 Baade Hánane Isá re baindá hálote, boro imam Káiyafas or héṛe difeṛáidiye.
24 Então Anás o enviou, amarrado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Sáimon Fitor aijjó foijjonto tíyai ooin fuwát accíl. Maincé yóggwa re hoór de, “Tuñí yó hóno Íbar cárit tun or bútottu né?”
25 Simão Pedro estava em pé, aquecendo-se. Então lhe perguntaram: — Você também não é um dos discípulos dele? Ele negou e disse: — Não, não sou.
26 Boro imam or gulam ottu ezzon zee niki Fitore han haṛifelail de ítar egana, íte hoór de, “Añí toré Íbar fúañti bagan ot nó dekí niki?”
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: — Não é verdade que eu vi você no jardim com ele?
27 Fitore abar inkar goijjíl; aar éhon-éhon ratakurá bak diyé.
27 De novo, Pedro negou. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Yárbaade Yohúdir neta ókkole Isá re Káiyafas or héntu Romi razmohól ot loigiyé, héñtte biínna sóore accíl. Ítara nize hé mohól ot nó góle, zeéne ítara nafak ói no zagói, bólke Azadir-id or hána hái fare.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no Pretório para não se contaminar, pois somente assim poderiam comer a Páscoa.
29 Hétolla Filat baáre neeli ítarar héṛe aiccé aar hoór de, “Tuáñra e Manúc cwar ulḍa kii hosúri ainnó dé?”
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: — Que acusação vocês trazem contra este homem?
30 Ítara yóggwa re zuwabe hoór de, “Zodi Íba acámi no óito, añára Íba re tuáñr hañse gosái no ditam.”
30 Eles responderam: — Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue ao senhor.
31 Filate ítara re hoór de, “Tuáñra Íba re loizai tuáñrar córiyot mozin bisar gorógoi.”
31 Então Pilatos disse: — Levem-no daqui e julguem-no segundo a lei de vocês. Ao que os judeus responderam: — Não nos é lícito matar ninguém.
32 Híyan etollá óiye, zeéne Isár oh hotá fura ó, ziyán Íba ye Íba hondilla mora moribó de híyan or icáraye hoóil.
32 Isso aconteceu para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando com que tipo de morte estava para morrer.
33 Tarfore Filat abar razmohól or bútore góille, aar Isá re matai hoór de, “Tuñí Yohúdir Baáñcca niki?”
33 Pilatos entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Isá ye yóggwa re zuwab der de, “Tuñí hotá yián nizor torfóttu hoór de né, náki ar honókiye tuáñre Añr baabute hoiyé dé?”
34 Jesus respondeu:
35 Filate zuwab der de, “Añí Yohúdi níki? Tuáñr nizor koume edde ḍoóñr imam múne éna Tuáñre añr hañse gosáidiye. Tuñí kii goijjó dé?”
35 Pilatos respondeu: — Por acaso sou judeu? A sua própria gente e os principais sacerdotes é que o entregaram a mim. Que foi que você fez?
36 Isá ye zuwab der de, “Añr raijjo e duniyair no. Zodi Añr raijjo e duniyair óito, Añr gulam ókkole maramari goittó, zeéne Añré Yohúdi ókkol or hañse gosáidiya no zah. Montor Añr raijjo toh eṛíyar no.”
36 Jesus respondeu:
37 Híyan olla Filate Íba re hoór de, “Tóoile Tuñí baáñcca níki?” Isá ye zuwab der de, “Tuñí sóiyi hoór, Añí baáñcca. Aní etollá zormo óiyi aar etollá duniyait aiccí, kiyólla-hoilé: sóiyir uzu gobá dí bolla. Zee niki sóiyir, yóggwa ye Añr hotá fúne.”
37 Pilatos perguntou: — Então você é rei? Jesus respondeu:
38 Filate Isá re hoór de, “Sóiyi kii?”
38 Pilatos perguntou: — O que é a verdade? Depois de dizer isso, Pilatos voltou aos judeus e lhes disse: — Eu não acho nele crime algum.
39 “Lekin tuáñra ttu toh ekkán niyom asé, ki hoilé, Azadir-id or októt añr ttu tuáñrar hañse honó ek hodi re hálas gorídiyar zorur. Hétolla tuáñra ttu añré Yohúdir Baáñcca wa re hálas gorídiya baitó monehoór né?”
39 Mas é costume entre vocês que eu solte alguém por ocasião da Páscoa. Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
40 Hétunot ítara beggúne abar guzori hoór de, “Hé Manúc cwa re no, bólke Bárabba re!” Hé Bárabba ézzon bagi accíl.
40 Então todos gritaram, novamente: — Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.