João 10
rhgc (RHGC) vs VC
1 “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zee niki bérasóol or añrail ot duwar báy no góle, montor oinno boli farái góle, íte sur edde ḍahañit.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Lekin zee niki duwar báy góle, yóggwa óilde bérasóol soroya.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Yóggwa re duwar sooñidare duwar kúlide, aar bérasóol ókkole yóggwar abas fúne. Yóggwa ye nizor bérasóol ókkol ore nam dori-dori matai baáre ané.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Zeñtté yóggwa ttu nizor bérasóol beggún ore baáre ainná ó, yóggwa híin or age-age zaa, aar bérasóol híin yóggwar fisé-fisé aiyé, kiyólla-hoilé yóggwar abas híine siné.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Montor híin osin manúc or fisé-fisé bilkúl no zaibo, bólke ítar ttu dáizayboi, kiyólla-hoilé híine osin manúc or abas no siné.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Isá ye ítara re e meésal lan hoiyé, montor Íba ye ítara re kii hoitó sár de híyan ítara nó buzé.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Hétolla Isá ye ítara re abar hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, bérasóol lun or duwar óilam de Añí.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Añr age zetará aiccíl ítara beggún sur edde ḍahañit, montor bérasóol lune ítarar hotá nó fúne.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Añí óilam de duwar. Zee niki Añr dí bútore góle, íte nejat faibo. Íte bútore aibó edde baáre zaibo, aar soribár zaga faibo.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Sur toh siríf suri, kún edde dónco gorí bolla éna aiyé. Lekin Añí aiccí de, zeéne ítara zindigi faa aar hé zindigi zen ítara ttu furafuri gori táke.”
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Gom bérasóol soroya óilam de Añí. Gom soroya ye toh bérasóol ókkol olla Nizor zan deh.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Montor zee niki muzur, íte asól soroya no, íte bérasóol or girós óu no. Íte rangkuñir aiyér de dekíle bérasóol félai dáizagoi, tói rangkuñir aái bérasóol lun ore dóri cíñṛaciñṭṭá gorífele.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Íte etollá dáizagoi, kiyólla-hoilé íte óilde muzur, aar ítar ttu bérasóol or baabute honó sintabáfana nái.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Gom bérasóol soroya óilam de Añí. Añí Añr bérasóol ókkol ore siní, aar híine yó Añré siné,
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 zendilla Bafe Añré siné aar Añí Baf ore siní. Añí Añr bérasóol ókkol olla Nizor zan dih.
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Añr ttu aró hodún bérasóol asé, ziín e zák ot nái. Añr ttu híin ore yó loianá foribó, aar híine yó Añr abas fúnibo. Tói eggwá zák óibo edde eggwá soroya óibo.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 “Bafe Añré etollá muhábbot goré, kiyólla-hoilé Añí Añr zan dih, zeéne híyan abar loifélai fari.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Honókiye híyan Añr ttu loiféla de no, bólke Añí Nize híyan di deh. Añr ttu híyan dibar óu kémota asé, aar Añr ttu híyan abar waafes loibar óu kémota asé. Héndilla goríbar hókum híyan Añí faiyí de óilde Añr Baf or torfóttu.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Hotá híin or zoriya Yohúdi ókkol or bútore abar faáṭa-faáṭi foida óigiyoi.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Ítara boóut zone hoór de, “Ibá re búte faiyé, Ibá fool. Tuáñra Ibár hotá kiyá fúnor?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Ar hodúne hoór de, “Montor e hotá gún toh eggwá búte-faiya manúc or hotár ḍóilla no. Búte añdár suk kúlidi fare nikí?”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Yárbaade Jerúsalem ot Hanúka-id óiye. Héñtte cítkhal accíl,
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 aar Isá baitul-mukaddos or bútore Sóloman or baanḍat ṭoólat accíl.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Yohúdi ókkole Íba re sairó ḍák ottu gíridori hoór de, “Tuñí añára re ar hotódin andacát rakíba? Tuñí zodi Mosih de óile, añára re sáf-sáf góri hoó.”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Isá ye ítara re zuwab der de, “Añí tuáñra re hoiyí, montor tuáñra toh biccác no goró. Ze ham ókkol Añí Añr Baf or name gorí, híine Añr gobá déh.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Lekin tuáñra etollá biccác no goró, kiyólla-hoilé tuáñra Añr bérasóol lun ottu no.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Añr bérasóol ókkole Añr abas fúne, Añí híin ore siní, aar híin Añr fisé-fisé aiyé.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Añí híin ore ofúrani zindigi dii; híin honódin dónco no óibo; aró Añr át ottu híin ore honókiye haríloifelai no faribó.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Kiyólla-hoilé Añr Baf, zibá ye híin ore Añré diiyé, Íba beggún or túaro ḍoóñr. Honókiye Añr Baf or át ottu híin ore haríloifelai no fare.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Añí edde Baf ek.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Híyan fúni Yohúdi ókkole Íba re maitto abar cíl or dola feñṛai loiyé.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Añí de Baf or torfóttu tuáñra re boóut gom-gom ham ókkol daháiyi. Híin ottu hon nán olla bóuli tuáñra Añré cíl or dola maitto soór dé?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Yohúdi ókkole zuwab der de, “Gom ham olla bóuli añára Tuáñre cíl or dola marir de no, bólke kuféri goijjó de hétolla. Tuñí manúc ói Nizoré Nize Alla dabi gorór.”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñrar Córiyot ot leikká asé de no né, Alla ye endilla hoiyé de, ‘Tuáñra óilade kúda’?
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Zetarár hañse Allar torfóttu kalam aiccé, ítara re toh kúda bóuli howá gíyeh. Pak-kalam or hotá toh bad di no fare.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Baf Nize éna Añré basíloiye edde duniyait difeṛáiye. Añí zettót hoiyí, ‘Añí Allar Fua,’ tói tuáñra keéngori hoór de, ‘Tuñí Allar kuféri goijjó?’
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Zodi Añí Añr Baf or ham ókkol no gorí, tóoile Añré biccác no goijjó;
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 lekin zodi híin gorí, tuáñra Añré biccác no goillé yo, ham híin ore biccác goró, zeéne tuáñra zano edde buzó de, Baf Añr bútore asé aar Añí Baf or bútore así.”
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Hétunot Yohúdi ókkole abar Isá re gereftar goittó kucíc goijjíl, montor Íba ítarar át ottu hárigilgoi.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Tarfore Isá abar Jordán hál or farkule zai táikkegoi, zeṛé age Yaháya ye bápṭisma díto.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Boóut manúc ókkol Íbar hañse aiccíl; ítara hoitó de, “Yaháya ye honó keramot nó goré, montor toóu Yaháya ye e Manúc cwar baabute ziín-ziín hoóil híin beggún sóiyi.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Héṛe boóut zone Isár uore iman ainné.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.