João 10
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zee niki bérasóol or añrail ot duwar báy no góle, montor oinno boli farái góle, íte sur edde ḍahañit.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Lekin zee niki duwar báy góle, yóggwa óilde bérasóol soroya.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Yóggwa re duwar sooñidare duwar kúlide, aar bérasóol ókkole yóggwar abas fúne. Yóggwa ye nizor bérasóol ókkol ore nam dori-dori matai baáre ané.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Zeñtté yóggwa ttu nizor bérasóol beggún ore baáre ainná ó, yóggwa híin or age-age zaa, aar bérasóol híin yóggwar fisé-fisé aiyé, kiyólla-hoilé yóggwar abas híine siné.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Montor híin osin manúc or fisé-fisé bilkúl no zaibo, bólke ítar ttu dáizayboi, kiyólla-hoilé híine osin manúc or abas no siné.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Isá ye ítara re e meésal lan hoiyé, montor Íba ye ítara re kii hoitó sár de híyan ítara nó buzé.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Hétolla Isá ye ítara re abar hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, bérasóol lun or duwar óilam de Añí.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Añr age zetará aiccíl ítara beggún sur edde ḍahañit, montor bérasóol lune ítarar hotá nó fúne.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Añí óilam de duwar. Zee niki Añr dí bútore góle, íte nejat faibo. Íte bútore aibó edde baáre zaibo, aar soribár zaga faibo.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Sur toh siríf suri, kún edde dónco gorí bolla éna aiyé. Lekin Añí aiccí de, zeéne ítara zindigi faa aar hé zindigi zen ítara ttu furafuri gori táke.”
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Gom bérasóol soroya óilam de Añí. Gom soroya ye toh bérasóol ókkol olla Nizor zan deh.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Montor zee niki muzur, íte asól soroya no, íte bérasóol or girós óu no. Íte rangkuñir aiyér de dekíle bérasóol félai dáizagoi, tói rangkuñir aái bérasóol lun ore dóri cíñṛaciñṭṭá gorífele.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Íte etollá dáizagoi, kiyólla-hoilé íte óilde muzur, aar ítar ttu bérasóol or baabute honó sintabáfana nái.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 Gom bérasóol soroya óilam de Añí. Añí Añr bérasóol ókkol ore siní, aar híine yó Añré siné,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 zendilla Bafe Añré siné aar Añí Baf ore siní. Añí Añr bérasóol ókkol olla Nizor zan dih.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Añr ttu aró hodún bérasóol asé, ziín e zák ot nái. Añr ttu híin ore yó loianá foribó, aar híine yó Añr abas fúnibo. Tói eggwá zák óibo edde eggwá soroya óibo.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 “Bafe Añré etollá muhábbot goré, kiyólla-hoilé Añí Añr zan dih, zeéne híyan abar loifélai fari.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Honókiye híyan Añr ttu loiféla de no, bólke Añí Nize híyan di deh. Añr ttu híyan dibar óu kémota asé, aar Añr ttu híyan abar waafes loibar óu kémota asé. Héndilla goríbar hókum híyan Añí faiyí de óilde Añr Baf or torfóttu.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Hotá híin or zoriya Yohúdi ókkol or bútore abar faáṭa-faáṭi foida óigiyoi.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Ítara boóut zone hoór de, “Ibá re búte faiyé, Ibá fool. Tuáñra Ibár hotá kiyá fúnor?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Ar hodúne hoór de, “Montor e hotá gún toh eggwá búte-faiya manúc or hotár ḍóilla no. Búte añdár suk kúlidi fare nikí?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Yárbaade Jerúsalem ot Hanúka-id óiye. Héñtte cítkhal accíl,
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 aar Isá baitul-mukaddos or bútore Sóloman or baanḍat ṭoólat accíl.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Yohúdi ókkole Íba re sairó ḍák ottu gíridori hoór de, “Tuñí añára re ar hotódin andacát rakíba? Tuñí zodi Mosih de óile, añára re sáf-sáf góri hoó.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Isá ye ítara re zuwab der de, “Añí tuáñra re hoiyí, montor tuáñra toh biccác no goró. Ze ham ókkol Añí Añr Baf or name gorí, híine Añr gobá déh.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Lekin tuáñra etollá biccác no goró, kiyólla-hoilé tuáñra Añr bérasóol lun ottu no.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Añr bérasóol ókkole Añr abas fúne, Añí híin ore siní, aar híin Añr fisé-fisé aiyé.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Añí híin ore ofúrani zindigi dii; híin honódin dónco no óibo; aró Añr át ottu híin ore honókiye haríloifelai no faribó.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Kiyólla-hoilé Añr Baf, zibá ye híin ore Añré diiyé, Íba beggún or túaro ḍoóñr. Honókiye Añr Baf or át ottu híin ore haríloifelai no fare.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Añí edde Baf ek.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Híyan fúni Yohúdi ókkole Íba re maitto abar cíl or dola feñṛai loiyé.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Añí de Baf or torfóttu tuáñra re boóut gom-gom ham ókkol daháiyi. Híin ottu hon nán olla bóuli tuáñra Añré cíl or dola maitto soór dé?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Yohúdi ókkole zuwab der de, “Gom ham olla bóuli añára Tuáñre cíl or dola marir de no, bólke kuféri goijjó de hétolla. Tuñí manúc ói Nizoré Nize Alla dabi gorór.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñrar Córiyot ot leikká asé de no né, Alla ye endilla hoiyé de, ‘Tuáñra óilade kúda’?
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Zetarár hañse Allar torfóttu kalam aiccé, ítara re toh kúda bóuli howá gíyeh. Pak-kalam or hotá toh bad di no fare.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Baf Nize éna Añré basíloiye edde duniyait difeṛáiye. Añí zettót hoiyí, ‘Añí Allar Fua,’ tói tuáñra keéngori hoór de, ‘Tuñí Allar kuféri goijjó?’
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Zodi Añí Añr Baf or ham ókkol no gorí, tóoile Añré biccác no goijjó;
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 lekin zodi híin gorí, tuáñra Añré biccác no goillé yo, ham híin ore biccác goró, zeéne tuáñra zano edde buzó de, Baf Añr bútore asé aar Añí Baf or bútore así.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Hétunot Yohúdi ókkole abar Isá re gereftar goittó kucíc goijjíl, montor Íba ítarar át ottu hárigilgoi.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Tarfore Isá abar Jordán hál or farkule zai táikkegoi, zeṛé age Yaháya ye bápṭisma díto.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Boóut manúc ókkol Íbar hañse aiccíl; ítara hoitó de, “Yaháya ye honó keramot nó goré, montor toóu Yaháya ye e Manúc cwar baabute ziín-ziín hoóil híin beggún sóiyi.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Héṛe boóut zone Isár uore iman ainné.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.