Hebreus 9

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hé ísafe, foóilar razinama gán ot ebaadot or niyom-kaanun accíl, aar héndilla ekkán duniyaibi ebaadot-hánar baabute yó accíl.
1 A primeira aliança, na verdade, teve regulamentos rituais e seu santuário terrestre.
2 Kiyólla-hoilé ekkán ṭambu ṭaka gyíl, ziyán or foóila kamárat serak-or-boiṛóni, mes edde pak ruṭi accíl; hé kamára wa re Pak Zaga hoitó.
2 Consistia numa tenda: a parte anterior encerrava o candelabro e a mesa com os pães da proposição; chamava-se Santo.
3 Dusára foroda gán baade accíl de óilde kamára ubá zibá re Ebbe Pak Zaga hoitó,
3 Atrás do segundo véu achava-se a parte chamada Santo dos Santos.
4 zibát cúnar agórbattir-gáñ edde sairó ḍák ottu cúna lói lippa razinamar sónduk accíl. Hé sónduk ot máze manná ola eggwá cúnar fatila, Aron or fúlfuitṭa loṛí edde razinama leikká fattór or faṭ ṭún accíl.
4 Aí estava o altar de ouro para os perfumes, e a Arca da Aliança coberta de ouro por todos os lados; dentro dela, a urna de ouro contendo o maná, a vara de Aarão que floresceu e as tábuas da aliança;
5 Sónduk kwar uore Allar tozollir karubi fírista gún accíl, ziíne nizor faké koffara-gáñr uore sába dito. Híin or baabute ehón tofsil or sáañte hoibár ṭaim no.
5 em cima da arca, os querubins da glória estendendo a sombra de suas asas sobre o propiciatório. Mas não é aqui o lugar de falarmos destas coisas pormenorizadamente.
6 Zeñtté híin beggún héndilla góri toiyar goijjá óizaytoi, imam ókkole hámica foóila kamárat góli ebaadot or ham adai goittó.
6 Assim sendo, enquanto na primeira parte do tabernáculo entram continuamente os sacerdotes para desempenhar as funções,
7 Montor dusára kamárat siríf boro imam beh gólito, bosóre ekbar. Íba ye lou sára no gólito, ziín íba ye nizor lla edde maincé no zani goijjé de guná lla peec goittó.
7 no segundo entra apenas o sumo sacerdote, somente uma vez ao ano, e ainda levando consigo o sangue para oferecer pelos seus próprios pecados e pelos do povo.
8 Híyan lói Pak-Ruh ye dahár de, Ebbe Pak Zagat gólibar foñt otókkal zahér nó óiyo, zetókkal foóila kamára estemal ot accíl.
8 Com o que significava o Espírito Santo que o caminho do Santo dos Santos ainda não estava livre, enquanto subsistisse o primeiro tabernáculo.
9 Kamára híyan óilde ehón or zobana re dahá de ekkán meésal, ziyán or maáni óilde, nozorana edde kurbani peec goráye ebaadotgár or hélom ore furafuri sáf gorífelai no fare;
9 Isto é também uma figura que se refere ao tempo presente, sinal de que os dons e sacrifícios que se ofereciam eram incapazes de justificar a consciência daquele que praticava o culto.
10 kiyólla-hoilé híin toh siríf hána, fína, edde ḍoilla-boḍoilla uzu banar baabute éna; jisími niyom híin ore otókkal olla beh zari goijjíl, zetókkal híin ore bodolifélaibar októ nú aiyé.
10 Culto que consistia unicamente em comidas, bebidas e abluções diversas, ritos materiais que só podiam ter valor enquanto não fossem instituídos outros mais perfeitos.
11 Montor zeñtté Mosih gom siz uúin or Boro Imam óiaicce ziín age lóti aáigiyoi, héñtte Íba aró ḍoóñr edde aró háṭi ṭambu waán ot beh góille, ziyán át or banaiya no, yáni e duniyaibi no.
11 Porém, já veio Cristo, Sumo Sacerdote dos bens vindouros. E através de um tabernáculo mais excelente e mais perfeito, não construído por mãos humanas {isto é, não deste mundo},
12 Íba ye góille de sóol or edde gorur-sóor lou loi no, bólke Nizor lou loi beh Íba ye hé Ebbe Pak Zagat ekbar ot hámica lla góille, aar héndilla gorí añára re abadulabad olla hálas gorífelaiye.
12 sem levar consigo o sangue de carneiros ou novilhos, mas com seu próprio sangue, entrou de uma vez por todas no santuário, adquirindo-nos uma redenção eterna.
13 Kiyólla-hoilé zodi sóol or edde biríc gorur lou, edde harúl gorur sái nafak manúc or uore cíñṛi dile, ítarar jisím pak-sáf óizagoi de óile,
13 Pois se o sangue de carneiros e de touros e a cinza de uma vaca, com que se aspergem os impuros, santificam e purificam pelo menos os corpos,
14 tóoile zibá ye ofúrani Ruhr duara Nizoré Allar hañse honó dak sára kurbani ísafe peec goijjé, hé Mosihr lou wé añárar hélom ore behar ham ókkol ottu aró hotó bicí pak-sáf goríbo fáñllar, añára zinda Allar hédmot gorí fán?
14 quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu como vítima sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência das obras mortas para o serviço do Deus vivo?
15 Íba toh etollá éna ekkán noya razinamar usíla, zeéne zetará re ḍaka giyéh ítara waada goijjá ofúrani miras faa, kiyólla-hoilé ítara foóila razinamar tole táki ze guná-háta ókkol goijjé híin ottu ítara re azad gorí bolla Íba ye toh foran di dam diifélaiye.
15 Por isso ele é mediador do novo testamento. Pela sua morte expiou os pecados cometidos no decorrer do primeiro testamento, para que os eleitos recebam a herança eterna que lhes foi prometida.
16 Kiyólla-hoilé wosíyot-nama tákile toh wosíyot-goróyar moot óiye de híyan sábut gorár óu zorur,
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 kiyólla-hoilé manúc or moot baade éna wosíyot-nama ham ot aiyé, wosíyot-goróya basi tákile híyan bilkúl ham ot aiyé de nái.
17 Um testamento só entra em vigor depois da morte do testador. Permanece sem efeito enquanto ele vive.
18 Hétolla toh foóilar razinama yó lou sára ham ot laga nó zah.
18 Por essa razão, nem mesmo o primeiro testamento foi inaugurado sem uma efusão de sangue.
19 Zeñtté Muúsa ye tamám manúc ókkol ore Córiyot or hárr ekkán hókum boiyan gorífelaiye, íba ye gorur-sóor edde sóol or lou wóre faní lói miyái yore bérasóol or kirmis roingga fúñta edde hísop-gas estemal gorí Córiyot or hé kitab pwár uore edde tamám manúc cún or uore cíṭka díyl,
19 Moisés, ao concluir a proclamação de todos os mandamentos da lei, em presença de todo o povo reunido, tomou o sangue dos touros e dos cabritos imolados, bem como água, lã escarlate e hissopo, aspergiu com sangue não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 endilla hoói, “Iín óilde razinama waán or lou, ziyán amól gorí bolla Alla ye tuáñra re hókum díye.”
20 dizendo: Este é o sangue da aliança que Deus contraiu convosco {Ex 24,8}.
21 Héndilla góri íba ye ṭambu gán or edde ebaadot or tamám sámana gún or uore yó lou wór cíṭka díye.
21 E da mesma maneira aspergiu o tabernáculo e todos os objetos do culto.
22 Córiyot mozin tokoriban hárr kessú lou loi beh pak-sáf gorífela zah, aar lou no bácaile gunár maf faa no zah.
22 Aliás, conforme a lei, o sangue é utilizado, para quase todas as purificações, e sem efusão de sangue não há perdão.
23 Hétolla, asmani jiníc or nokoli gún ore híin lói pak-sáf gorár zorur accíl, montor asmani asóli jiníc ore pak-sáf gorí bolla híin or túaro beétor kurbanir zorur.
23 Se os meros símbolos das realidades celestes exigiam uma tal purificação, necessário se tornava que as realidades mesmo fossem purificadas por sacrifícios ainda superiores.
24 Kiyólla-hoilé Mosih toh insán or át or banaiya pak zagat góille de no, ziyán siríf asóli gán or ekkán nokoli, bólke asman ot beh góille, yala Allar nozor ot añára lla házir ói bolla.
24 Eis por que Cristo entrou, não em santuário feito por mãos de homens, que fosse apenas figura do santuário verdadeiro, mas no próprio céu, para agora se apresentar intercessor nosso ante a face de Deus.
25 Íba ye Nizoré barbár kurbani dito góille de yó no, zendilla boro imame ze lou nizor no híin lói bosóre-bosóre Ebbe Pak Zagat góle.
25 E não entrou para se oferecer muitas vezes a si mesmo, como o pontífice que entrava todos os anos no santuário para oferecer sangue alheio.
26 Arnóile toh Íba ttu duniyair foidayecir héñtte lóti barbár duk faa foitto, montor yala ahéri zobanat Íba ekbar beh zahér óiye, Nizoré kurbani difélai guná dur gorí bolla.
26 Do contrário, lhe seria necessário padecer muitas vezes desde o princípio do mundo; quando é certo que apareceu uma só vez ao final dos tempos para destruição do pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Zendilla, insán ottu ekbar mora foribó de aar yárbaade bisar óibo de híyan ṭík gorá gíyeh,
27 Como está determinado que os homens morram uma só vez, e logo em seguida vem o juízo,
28 héndilla, Mosih ye yó boóut maincór gunár fuñzá boi bolla ekbar beh kurbani óiye. Íba dusárabar zahér óibo, gunár fuñza boi bolla no, bólke uitará re nejat di bolla zetará azzur sáañte Íbar entezar ot asé.
28 assim Cristo se ofereceu uma só vez para tomar sobre si os pecados da multidão, e aparecerá uma segunda vez, não porém em razão do pecado, mas para trazer a salvação àqueles que o esperam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.