Hebreus 9
rhgc (RHGC) vs NVT
1 Hé ísafe, foóilar razinama gán ot ebaadot or niyom-kaanun accíl, aar héndilla ekkán duniyaibi ebaadot-hánar baabute yó accíl.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Kiyólla-hoilé ekkán ṭambu ṭaka gyíl, ziyán or foóila kamárat serak-or-boiṛóni, mes edde pak ruṭi accíl; hé kamára wa re Pak Zaga hoitó.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Dusára foroda gán baade accíl de óilde kamára ubá zibá re Ebbe Pak Zaga hoitó,
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 zibát cúnar agórbattir-gáñ edde sairó ḍák ottu cúna lói lippa razinamar sónduk accíl. Hé sónduk ot máze manná ola eggwá cúnar fatila, Aron or fúlfuitṭa loṛí edde razinama leikká fattór or faṭ ṭún accíl.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Sónduk kwar uore Allar tozollir karubi fírista gún accíl, ziíne nizor faké koffara-gáñr uore sába dito. Híin or baabute ehón tofsil or sáañte hoibár ṭaim no.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Zeñtté híin beggún héndilla góri toiyar goijjá óizaytoi, imam ókkole hámica foóila kamárat góli ebaadot or ham adai goittó.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Montor dusára kamárat siríf boro imam beh gólito, bosóre ekbar. Íba ye lou sára no gólito, ziín íba ye nizor lla edde maincé no zani goijjé de guná lla peec goittó.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Híyan lói Pak-Ruh ye dahár de, Ebbe Pak Zagat gólibar foñt otókkal zahér nó óiyo, zetókkal foóila kamára estemal ot accíl.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Kamára híyan óilde ehón or zobana re dahá de ekkán meésal, ziyán or maáni óilde, nozorana edde kurbani peec goráye ebaadotgár or hélom ore furafuri sáf gorífelai no fare;
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 kiyólla-hoilé híin toh siríf hána, fína, edde ḍoilla-boḍoilla uzu banar baabute éna; jisími niyom híin ore otókkal olla beh zari goijjíl, zetókkal híin ore bodolifélaibar októ nú aiyé.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Montor zeñtté Mosih gom siz uúin or Boro Imam óiaicce ziín age lóti aáigiyoi, héñtte Íba aró ḍoóñr edde aró háṭi ṭambu waán ot beh góille, ziyán át or banaiya no, yáni e duniyaibi no.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Íba ye góille de sóol or edde gorur-sóor lou loi no, bólke Nizor lou loi beh Íba ye hé Ebbe Pak Zagat ekbar ot hámica lla góille, aar héndilla gorí añára re abadulabad olla hálas gorífelaiye.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Kiyólla-hoilé zodi sóol or edde biríc gorur lou, edde harúl gorur sái nafak manúc or uore cíñṛi dile, ítarar jisím pak-sáf óizagoi de óile,
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 tóoile zibá ye ofúrani Ruhr duara Nizoré Allar hañse honó dak sára kurbani ísafe peec goijjé, hé Mosihr lou wé añárar hélom ore behar ham ókkol ottu aró hotó bicí pak-sáf goríbo fáñllar, añára zinda Allar hédmot gorí fán?
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Íba toh etollá éna ekkán noya razinamar usíla, zeéne zetará re ḍaka giyéh ítara waada goijjá ofúrani miras faa, kiyólla-hoilé ítara foóila razinamar tole táki ze guná-háta ókkol goijjé híin ottu ítara re azad gorí bolla Íba ye toh foran di dam diifélaiye.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Kiyólla-hoilé wosíyot-nama tákile toh wosíyot-goróyar moot óiye de híyan sábut gorár óu zorur,
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 kiyólla-hoilé manúc or moot baade éna wosíyot-nama ham ot aiyé, wosíyot-goróya basi tákile híyan bilkúl ham ot aiyé de nái.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Hétolla toh foóilar razinama yó lou sára ham ot laga nó zah.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Zeñtté Muúsa ye tamám manúc ókkol ore Córiyot or hárr ekkán hókum boiyan gorífelaiye, íba ye gorur-sóor edde sóol or lou wóre faní lói miyái yore bérasóol or kirmis roingga fúñta edde hísop-gas estemal gorí Córiyot or hé kitab pwár uore edde tamám manúc cún or uore cíṭka díyl,
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 endilla hoói, “Iín óilde razinama waán or lou, ziyán amól gorí bolla Alla ye tuáñra re hókum díye.”
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Héndilla góri íba ye ṭambu gán or edde ebaadot or tamám sámana gún or uore yó lou wór cíṭka díye.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Córiyot mozin tokoriban hárr kessú lou loi beh pak-sáf gorífela zah, aar lou no bácaile gunár maf faa no zah.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Hétolla, asmani jiníc or nokoli gún ore híin lói pak-sáf gorár zorur accíl, montor asmani asóli jiníc ore pak-sáf gorí bolla híin or túaro beétor kurbanir zorur.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Kiyólla-hoilé Mosih toh insán or át or banaiya pak zagat góille de no, ziyán siríf asóli gán or ekkán nokoli, bólke asman ot beh góille, yala Allar nozor ot añára lla házir ói bolla.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Íba ye Nizoré barbár kurbani dito góille de yó no, zendilla boro imame ze lou nizor no híin lói bosóre-bosóre Ebbe Pak Zagat góle.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Arnóile toh Íba ttu duniyair foidayecir héñtte lóti barbár duk faa foitto, montor yala ahéri zobanat Íba ekbar beh zahér óiye, Nizoré kurbani difélai guná dur gorí bolla.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Zendilla, insán ottu ekbar mora foribó de aar yárbaade bisar óibo de híyan ṭík gorá gíyeh,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 héndilla, Mosih ye yó boóut maincór gunár fuñzá boi bolla ekbar beh kurbani óiye. Íba dusárabar zahér óibo, gunár fuñza boi bolla no, bólke uitará re nejat di bolla zetará azzur sáañte Íbar entezar ot asé.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.