Atos 4

rhgc (RHGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Fitor edde Yohánna ye manúc ókkol ore boiyan gorér de októt, imam ókkol, baitul-mukaddos or sóddar, edde Sadukái ókkol ítarar héṛe aiccé.
1 Enquanto Pedro e João falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão da guarda do templo e os saduceus.
2 Tará bicí bezar óiye, kiyólla-hoilé sáhabi gúne maincóre taalim der, aar Isá mora ttu zinda óiye de híyan tobolik gorér.
2 Eles estavam muito perturbados porque os apóstolos estavam ensinando o povo e proclamando em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Tói tará ítara re gereftar gorí tarfor din foijjonto ziyól ot raikkíl, kiyólla-hoilé híyala háñz óigilgoi.
3 Agarraram Pedro e João e, como já estava anoitecendo, os colocaram na prisão até o dia seguinte.
4 Montor boiyan fúinne de héntu boóut zone iman ainníl, aar imandár ókkol bicí ói tokoriban fañs ázar óiye.
4 Mas, muitos dos que tinham ouvido a mensagem creram, chegando o número dos homens que creram a perto de cinco mil.
5 Tarfor din, Yohúdir neta ókkol, murubbi ókkol edde alem ókkol Jerúsalem ot zoma óiye.
5 No dia seguinte, as autoridades, os líderes religiosos e os mestres da lei reuniram-se em Jerusalém.
6 Héṛe boro imam Hánan accíl, héndilla Káiyafas, Yohánna, edde Alexzendar óu accíl, aar boro imam ókkol or oinno egana-guiccí ókkol óu accíl.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, bem como Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da família do sumo sacerdote.
7 Tará ítara re mazé tíyagarai fusár gorér de, “Tuáñra ham yián kiyór taakote yáh har name goijjó dé?”
7 Mandaram trazer Pedro e João diante deles e começaram a interrogá-los: "Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso? "
8 Hétunot Fitore Pak-Ruh lói furaiya ói ítara re zuwab der de, “Ó manúc or sóddar ókkol edde murubbi ókkol,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, disse-lhes: "Autoridades e líderes do povo!
9 añára ek leng manúc ore bálai goijjí de hétolla zettót yóggwa keéne gom óiye hoói añára re zerá gorá zar,
9 Visto que hoje somos chamados para prestar contas de um ato de bondade em favor de um aleijado, sendo interrogados acerca de como ele foi curado,
10 tói tuáñra edde tamám Boni Isráil ókkole yián zanilo de ki, Isá Mosih Nasári, zibá re tuáñra kúruc ot dí marifélaila montor Alla ye mora ttu zinda goijjé, Íbar name beh e manúc cwa furafuri gom ói eṛé tuáñrar muúntu tíyai asé.
10 saibam os senhores e todo o povo de Israel que por meio do nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos, este homem está aí curado diante dos senhores.
11 Íba óilde Ubá zibár baabute pak-kalam ot endilla asé,
11 Este Jesus é ‘a pedra que vocês, construtores, rejeitaram, e que se tornou a pedra angular’.
12 Nejat ar honókiyor hañse faa no zah, kiyólla-hoilé asman or nise insán ore ar honó nam diiya nó zah ziyán or usílaye añára nejat fai faittam.”
12 Não há salvação em nenhum outro, pois, debaixo do céu não há nenhum outro nome dado aos homens pelo qual devamos ser salvos".
13 Zeñtté tará Fitor edde Yohánnar hímmot deikké, aar ítara be-elómdar edde torbiyot sára manúc de zani faijjé, tará ammúk óigiyoi; tarfore tará ót faiyé de, ítara Isár fúañti accíl.
13 Vendo a coragem de Pedro e de João, e percebendo que eram homens comuns e sem instrução, ficaram admirados e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Aar ze manúc cwa re gom gorá gíyl, yóggwa re zettót tará Fitor edde Yohánnar fúañti tíyaiya dekér, tará ttu ítarar hélaf hoibár honó hotá nu accíl.
14 E como podiam ver ali com eles o homem que fora curado, nada podiam dizer contra eles.
15 Montor ítara re fótuayi-mujilíc ottu baáre neeli zai bolla hókum dí yore tará ezzon loi ezzone biyasana gorát doijje,
15 Assim, ordenaram que se retirassem do Sinédrio e começaram a discutir,
16 hoór de, “Añára e manúc itará re lói kii goittám? Kiyólla-hoilé itará ze ḍoóñr keramoti ham goijjé, híyan Jerúsalem or manúc beggúne zane, aar añára toh híyan inkar gorí no faijjum.
16 perguntando: "Que faremos com esses homens? Todos os que moram em Jerusalém sabem que eles realizaram um milagre notório que não podemos negar.
17 Montor híyan or baabute maincór bútore ar no fóle fán, e name honókiyo re ar honó hotá no hoi bolla añára itará re horagori úñciyari díh.”
17 Todavia, para impedir que isso se espalhe ainda mais entre o povo, precisamos adverti-los de que não falem mais com ninguém sobre esse nome".
18 Baade tará ítara re matai hókum díye de, Isár name ar bilkúl kessú no hoitó edde honó taalim no dito.
18 Então, chamando-os novamente, ordenaram-lhes que não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Montor Fitor edde Yohánna ye tará re zuwabe hoór de, “Tuáñra nize fáisela goró, Allar nozor ot hon nán sóiyi, tuáñrar hotá fúna né náki Allar hotá fúna?
19 Mas Pedro e João responderam: "Julguem os senhores mesmos se é justo aos olhos de Deus obedecer aos senhores e não a Deus.
20 Kiyólla-hoilé añára ziín deikkí edde fúinni híin or baabute howá bon gorí no faijjum.”
20 Pois não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos".
21 Tarfore ítara tará re aró dómki ókkol di baade eridifélaiye. Manúc olla bóuli tará ítara re sáñza díbar fáisela gorí nó fare, kiyólla-hoilé ziyán gorá gíyeh híyan or zoriya manúc beggúne Allar taarif gorát accíl.
21 Depois de mais ameaças, eles os deixaram ir. Não tinham como castigá-los, porque todo o povo estava louvando a Deus pelo que acontecera.
22 Kiyólla-hoilé ze manúc cwar uore gom goré de keramot tan gorá gíyeh, yóggwa ttu salic bosór or túaro bicí boc óiye.
22 Pois o homem que fora curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Fitor edde Yohánna re eridiyé mottor, ítara nizor sáañti ókkol or héṛe waafes giiyégoi, aar ḍoóñr imam ókkole edde murubbi ókkole ítara re ziín hoiyé híin beggún zanaiyé.
23 Quando foram soltos, Pedro e João voltaram para os seus e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos lhes tinham dito.
24 Híyan fúni ítara ektofák ói Allar hañse abas tulí dua gorér de, “Ya Malik, asman, zobin, doriya edde híin or bútore ziín asé híin beggún Tuñí éna foida goijjó.
24 Ouvindo isso, levantaram juntos a voz a Deus, dizendo: "Ó Soberano, tu fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Tuñí Tuáñr gulam añárar baf Dawud or muké Pak-Ruhr duara hoóila de,
25 Tu falaste pelo Espírito Santo por boca do teu servo, nosso pai Davi: ‘Por que se enfurecem as nações, e os povos conspiram em vão?
26 Duniyair baáñcca ókkol toiyar óiye,
26 Os reis da terra se levantam, e os governantes se reúnem contra o Senhor e contra o seu Ungido’.
27 Tuáñr pak Gulam Isá, zibá re Tuñí basíloila, Íbar ulḍa Hérude edde Pontiyus Filate Beyohúdi edde Boni Isráil or fúañti e cóor ot zoma óoil,
27 De fato, Herodes e Pôncio Pilatos reuniram-se com os gentios e com os povos de Israel nesta cidade, para conspirar contra o teu santo servo Jesus, a quem ungiste.
28 uúin gorí bolla ziín óibar fáisela Tuñí age lóti Nizor kudurute edde moncáye gorí raikkíla.
28 Fizeram o que o teu poder e a tua vontade haviam decidido de antemão que acontecesse.
29 Yala, ó Mabud, ítarar dómki re soó, aar Tuáñr gulam ókkol ore endilla toóufik doo de ki, ítara zen furafuri hímmot or sáañte Tuáñr kalam hoói fare.
29 Agora, Senhor, considera as ameaças deles e capacita os teus servos para anunciarem a tua palavra corajosamente.
30 Tuáñr át baró, zeéne Tuáñr pak Gulam Isár name ítara biyaram ókkol gom gorí fare, aar illayi-nicán ókkol edde taajuippa harhána ókkol dahái fare.”
30 Estende a tua mão para curar e realizar sinais e maravilhas por meio do nome do teu santo servo Jesus".
31 Ítara ttu dua goijjá óiye rár, ítara ze zaga gán ot zoma accíl híyan hafi uiṭṭé. Ítara beggún Pak-Ruh lói furaiya óiye, aar hímmot or sáañte Allar kalam howát accíl.
31 Depois de orarem, tremeu o lugar em que estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Tamám imandár ókkol dile mone ek accíl. Ítara honókiye nizor siz ore nizor bouli dabi no goittó, bólke hárr kessú milizúli estemal goittó.
32 Da multidão dos que creram, uma era a mente e um o coração. Ninguém considerava unicamente sua coisa alguma que possuísse, mas compartilhavam tudo o que tinham.
33 Aar sáhabi gúne Malik Isá mora ttu zinda óiye de híyan or baabute ḍoóñr kudurut or sáañte gobá díyat accíl, aar Allar rahámot ítara beggún or uore ódorbaára accíl.
33 Com grande poder os apóstolos continuavam a testemunhar da ressurreição do Senhor Jesus, e grandiosa graça estava sobre todos eles.
34 Ítarar bútore ezzon óu muútac ot nu accíl, kiyólla-hoilé zetará zaga-zobin or yáh gór or girós accíl, ítara híin besi yore ṭiañ-foicá faito de híin aintó,
34 Não havia pessoas necessitadas entre eles, pois os que possuíam terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro da venda
35 aar aní yore sáhabi gún or ṭéng or gurat rakíto, baade fottíkiyo re zorurot mozin baṛidiya zayto.
35 e o colocavam aos pés dos apóstolos, que o distribuíam segundo a necessidade de cada um.
36 Héṛe Leévir háandan ottu Yusúf nam or ézzon manúc accíl, zibá Sáifrus ḍiyat zormo óoil, zibár nam sáhabi gúne Bárnabas díye ziyán or torjuma óilde, Josba-dooya.
36 José, um levita de Chipre a quem os apóstolos deram o nome de Barnabé, que significa encorajador,
37 Yóggwa ye nizor zaga ekkán besi, ṭiañ gún aní sáhabi gún or ṭéng or gurat raikkégai.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o colocou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.