Atos 4

rhgc (RHGC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Fitor edde Yohánna ye manúc ókkol ore boiyan gorér de októt, imam ókkol, baitul-mukaddos or sóddar, edde Sadukái ókkol ítarar héṛe aiccé.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Tará bicí bezar óiye, kiyólla-hoilé sáhabi gúne maincóre taalim der, aar Isá mora ttu zinda óiye de híyan tobolik gorér.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Tói tará ítara re gereftar gorí tarfor din foijjonto ziyól ot raikkíl, kiyólla-hoilé híyala háñz óigilgoi.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Montor boiyan fúinne de héntu boóut zone iman ainníl, aar imandár ókkol bicí ói tokoriban fañs ázar óiye.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Tarfor din, Yohúdir neta ókkol, murubbi ókkol edde alem ókkol Jerúsalem ot zoma óiye.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Héṛe boro imam Hánan accíl, héndilla Káiyafas, Yohánna, edde Alexzendar óu accíl, aar boro imam ókkol or oinno egana-guiccí ókkol óu accíl.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Tará ítara re mazé tíyagarai fusár gorér de, “Tuáñra ham yián kiyór taakote yáh har name goijjó dé?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Hétunot Fitore Pak-Ruh lói furaiya ói ítara re zuwab der de, “Ó manúc or sóddar ókkol edde murubbi ókkol,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 añára ek leng manúc ore bálai goijjí de hétolla zettót yóggwa keéne gom óiye hoói añára re zerá gorá zar,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 tói tuáñra edde tamám Boni Isráil ókkole yián zanilo de ki, Isá Mosih Nasári, zibá re tuáñra kúruc ot dí marifélaila montor Alla ye mora ttu zinda goijjé, Íbar name beh e manúc cwa furafuri gom ói eṛé tuáñrar muúntu tíyai asé.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Íba óilde Ubá zibár baabute pak-kalam ot endilla asé,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Nejat ar honókiyor hañse faa no zah, kiyólla-hoilé asman or nise insán ore ar honó nam diiya nó zah ziyán or usílaye añára nejat fai faittam.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Zeñtté tará Fitor edde Yohánnar hímmot deikké, aar ítara be-elómdar edde torbiyot sára manúc de zani faijjé, tará ammúk óigiyoi; tarfore tará ót faiyé de, ítara Isár fúañti accíl.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Aar ze manúc cwa re gom gorá gíyl, yóggwa re zettót tará Fitor edde Yohánnar fúañti tíyaiya dekér, tará ttu ítarar hélaf hoibár honó hotá nu accíl.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Montor ítara re fótuayi-mujilíc ottu baáre neeli zai bolla hókum dí yore tará ezzon loi ezzone biyasana gorát doijje,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 hoór de, “Añára e manúc itará re lói kii goittám? Kiyólla-hoilé itará ze ḍoóñr keramoti ham goijjé, híyan Jerúsalem or manúc beggúne zane, aar añára toh híyan inkar gorí no faijjum.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Montor híyan or baabute maincór bútore ar no fóle fán, e name honókiyo re ar honó hotá no hoi bolla añára itará re horagori úñciyari díh.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Baade tará ítara re matai hókum díye de, Isár name ar bilkúl kessú no hoitó edde honó taalim no dito.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Montor Fitor edde Yohánna ye tará re zuwabe hoór de, “Tuáñra nize fáisela goró, Allar nozor ot hon nán sóiyi, tuáñrar hotá fúna né náki Allar hotá fúna?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Kiyólla-hoilé añára ziín deikkí edde fúinni híin or baabute howá bon gorí no faijjum.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Tarfore ítara tará re aró dómki ókkol di baade eridifélaiye. Manúc olla bóuli tará ítara re sáñza díbar fáisela gorí nó fare, kiyólla-hoilé ziyán gorá gíyeh híyan or zoriya manúc beggúne Allar taarif gorát accíl.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Kiyólla-hoilé ze manúc cwar uore gom goré de keramot tan gorá gíyeh, yóggwa ttu salic bosór or túaro bicí boc óiye.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Fitor edde Yohánna re eridiyé mottor, ítara nizor sáañti ókkol or héṛe waafes giiyégoi, aar ḍoóñr imam ókkole edde murubbi ókkole ítara re ziín hoiyé híin beggún zanaiyé.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Híyan fúni ítara ektofák ói Allar hañse abas tulí dua gorér de, “Ya Malik, asman, zobin, doriya edde híin or bútore ziín asé híin beggún Tuñí éna foida goijjó.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Tuñí Tuáñr gulam añárar baf Dawud or muké Pak-Ruhr duara hoóila de,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Duniyair baáñcca ókkol toiyar óiye,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Tuáñr pak Gulam Isá, zibá re Tuñí basíloila, Íbar ulḍa Hérude edde Pontiyus Filate Beyohúdi edde Boni Isráil or fúañti e cóor ot zoma óoil,
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 uúin gorí bolla ziín óibar fáisela Tuñí age lóti Nizor kudurute edde moncáye gorí raikkíla.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Yala, ó Mabud, ítarar dómki re soó, aar Tuáñr gulam ókkol ore endilla toóufik doo de ki, ítara zen furafuri hímmot or sáañte Tuáñr kalam hoói fare.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Tuáñr át baró, zeéne Tuáñr pak Gulam Isár name ítara biyaram ókkol gom gorí fare, aar illayi-nicán ókkol edde taajuippa harhána ókkol dahái fare.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Ítara ttu dua goijjá óiye rár, ítara ze zaga gán ot zoma accíl híyan hafi uiṭṭé. Ítara beggún Pak-Ruh lói furaiya óiye, aar hímmot or sáañte Allar kalam howát accíl.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Tamám imandár ókkol dile mone ek accíl. Ítara honókiye nizor siz ore nizor bouli dabi no goittó, bólke hárr kessú milizúli estemal goittó.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Aar sáhabi gúne Malik Isá mora ttu zinda óiye de híyan or baabute ḍoóñr kudurut or sáañte gobá díyat accíl, aar Allar rahámot ítara beggún or uore ódorbaára accíl.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ítarar bútore ezzon óu muútac ot nu accíl, kiyólla-hoilé zetará zaga-zobin or yáh gór or girós accíl, ítara híin besi yore ṭiañ-foicá faito de híin aintó,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 aar aní yore sáhabi gún or ṭéng or gurat rakíto, baade fottíkiyo re zorurot mozin baṛidiya zayto.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Héṛe Leévir háandan ottu Yusúf nam or ézzon manúc accíl, zibá Sáifrus ḍiyat zormo óoil, zibár nam sáhabi gúne Bárnabas díye ziyán or torjuma óilde, Josba-dooya.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Yóggwa ye nizor zaga ekkán besi, ṭiañ gún aní sáhabi gún or ṭéng or gurat raikkégai.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.