Atos 26
rhgc (RHGC) vs VC
1 Ageripa ye Pául ore hoór de, “Toré nizor sófai díbar ezazot diya giyéh.” Hétunot Páule át barái nizor sófai díyat doijje de:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Ó baáñcca Ageripa, aijja añí tuáñr muúntu Yohúdi ókkole añr uore ze elzam lagar híin beggún or ulḍa añr sófai dí farir de híyan añí bággitta bóuli ṭáarir.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Háasgori kiyólla-hoilé, añí zani, tuñí Yohúdi ókkol or rosóm or edde torkatorkir súwal ókkol or baabute bicígori zano. Hétolla añí tuáñre fóriyat gorír, sobór or sáañte añr hotá gún fúno.”
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 Tamám Yohúdi ókkole toh zane, añr nizor koum or dormiyan ot edde Jerúsalem ot añr zindigir solasol cúru ttu lóti hondilla accíl.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Ítara añré bicí deri lóti siné, zodi ítara ttu gobá díto monehoó, di faribó, ki hoilé, añí añárar dórmor ebbe hora fírka Féroci mozin zindigi haṛaiyí.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Aar yala añré etollá bisar gorá zar, kiyólla-hoilé Alla ye añárar bafdada ókkol lói ze waada goijjíl hé waadar uore añí acá rakí.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Añárar baró háandan or manúce toh hé waada re faibar acáye dilmon di raite dine Allar ebaadot goittó. Ó baáñcca, añré Yohúdi ókkole hé acár zoriya elzam der deh.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Alla ye mora re zinda goré de híyan kiyá tuáñra ttu biccác no lager?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Age añí nize yó ṭáaittam de, zeéne fari héene añr ttu Isá Nasárir nam or ulḍa gorón fóros.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Héndilla añí Jerúsalem ot goijjí yó. Ḍoóñr imam ókkol ottu kémota fai yore Allar pak bonda boóut zon ore ziyól ot dílam, aar ítara re zeñtté marifélaito fáisela goré héñtte añí yó búṭ dítam.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Bicí ṭaim ot añí ítara re sáñza dí bolla fottí mujilíc-hánat zaitam, aar ítara re bolazuri kuféri gorá baitó kucíc goittám. Añí ítara llói bicí rak accílam de hétolla oinno mulluk or cóor ókkol ot úddwa zai-zai ítarar uore zulúm goittám.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Héñtte ek din añí ḍoóñr imam ókkol ottu adíkar edde hókum fai yore Damáskas ot zair de októt,
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 óu baáñcca, duúñijja góri añí foñt ot máze asman ottu eggwá foór deikkí, zibá beil or túaro foór, yíba añr edde añr sáañti ókkol or sairómikka ttu somkat doijje.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Zeñtté añára beggún meṛit forigiyígoi, añré Hibrú zubane endilla hoór de eggwá abas fúinni, ‘Sául, Sául, tui Añré kiyólla zulúm gorór? Áilla súañr ulḍa latí mara tor lla aásan no.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Hétunot añí fusár goijjí de, ‘Malik, Tuñí hon?’ Malike zuwab diyé de, ‘Añí óilam de Isá, zibá re tui zulúm gorór.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Ehón uṭ, tor ṭénge tíya. Añí tor hañse zahér óiyi de, toré háadem edde gobá banai bolla; siríf ziín deikkós híin olla no bólke muúntu Añí toré ziín daháiyum híin olla yó.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Añí toré tor koum ottu basai rakíyum, aar ze Beyohúdi ókkol or hañse Añí toré difeṛáir, ítara ttu yó basai rakíyum.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Tui ítarar suk kúlidibi, zeéne ítara andár ottu foór or uzu fíri aiyé, edde Cóitan or kobza ttu Allar hañse aiyé. Tói ítara gunár maf faibo, aar zará Añr uore iman aní pak-sáf óiye tarár bútore zaga faibo.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Hétolla, ó baáñcca Ageripa, asman ottu dorcón or duara añré ziín howá gíyeh, añí híin or nafórmani nó gorí.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Sáat ot zetará Damáskas ot asé ítara re, baade Jerúsalem ot edde Yohúdiyar agagurat, aar Beyohúdi ókkol or hañse yó endilla hoói añí tobolik goijjí de ki, ítara ttu touwá gorí Allar uzu fíra foribó, aar touwár laayek ham ókkol gorá foribó.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Híyan olla bóuli hodún Yohúdi ye añré baitul-mukaddos ottu dórifelail aar marifélaito kucíc goijjíl.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Montor aij foijjonto Alla ye añré modot goijjé, hétolla añí tíyai ḍoóñr-cóñṛo beggún or hañse gobá ókkol dir. Nobi ókkole edde Muúsa ye ziín fura óibo bóuli hoiyé híin or baáre añí honó kessú hoiyí de nái;
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 ki hoilé, Mosih ttu duk faa foribó, aar mora ttu zinda óiye de foóila zon ói yore Yohúdi edde Beyohúdi ókkol or hañse nur or hóbor díya foribó.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Páule zettót héndilla góri nizor sófai dér, Fistase gozgosai hoór de, “Héy Pául, tui fool óigiyosgoi! Bicí elóm hásil goróne toré fool banaifélar.”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Montor Páule hoór de, “Ó izzotdár Fistas, añí fool nó ói, añí ziín hoóir híin sóiyi aar buzón or hotá.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Baáñcca ye toh iín or baabute zane, hétolla añí íbar muúntu hímmot góri hotá hoói farir deh. Añí biccác gorí de, e hotá iín ekkán óu íba ye no zane de nái, kiyólla-hoilé iín toh honó ek kunat óiye de no.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Ó baáñcca Ageripa, tuñí nobi ókkol ore biccác goró né? Añí zani tuñí goró.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Hétunot Ageripa ye Pául ore hoór de, “Tui añré ebbe hom ṭaim or bútore Isáyi banai faribí bóuli ṭáaijjos níki?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Páule hoór de, “Hom ṭaim ot óuk yáh lamba ṭaim ot, añí Allar hañse dua gorí de, siríf tuñí no bólke zetará aijja añr hotá fúner ítara beggún óu zen añr ḍóilla ó, montor e síyol sára.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Hétunot baáñcca uṛígiyoi aar íbar fúañti hákim, Barnis, edde zetará ítarar fúañti boiṛók ot accíl ítara yó uṛígiyoi.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Ítara héntu neeli zaigói baade ezzon ore ezzone hoór de, “E manúc cwa ye mora fore de sáñzar laayek yáh ziyól haṛa fore de héndilla honó kessú nó goré.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Ageripa ye Fistas ore hoór de, “E manúc cwa ye Káisar ore apíl no goittó bóuli, ibá re eridiya zayto.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.