Atos 26
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Ageripa ye Pául ore hoór de, “Toré nizor sófai díbar ezazot diya giyéh.” Hétunot Páule át barái nizor sófai díyat doijje de:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Ó baáñcca Ageripa, aijja añí tuáñr muúntu Yohúdi ókkole añr uore ze elzam lagar híin beggún or ulḍa añr sófai dí farir de híyan añí bággitta bóuli ṭáarir.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Háasgori kiyólla-hoilé, añí zani, tuñí Yohúdi ókkol or rosóm or edde torkatorkir súwal ókkol or baabute bicígori zano. Hétolla añí tuáñre fóriyat gorír, sobór or sáañte añr hotá gún fúno.”
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 Tamám Yohúdi ókkole toh zane, añr nizor koum or dormiyan ot edde Jerúsalem ot añr zindigir solasol cúru ttu lóti hondilla accíl.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Ítara añré bicí deri lóti siné, zodi ítara ttu gobá díto monehoó, di faribó, ki hoilé, añí añárar dórmor ebbe hora fírka Féroci mozin zindigi haṛaiyí.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Aar yala añré etollá bisar gorá zar, kiyólla-hoilé Alla ye añárar bafdada ókkol lói ze waada goijjíl hé waadar uore añí acá rakí.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Añárar baró háandan or manúce toh hé waada re faibar acáye dilmon di raite dine Allar ebaadot goittó. Ó baáñcca, añré Yohúdi ókkole hé acár zoriya elzam der deh.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Alla ye mora re zinda goré de híyan kiyá tuáñra ttu biccác no lager?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Age añí nize yó ṭáaittam de, zeéne fari héene añr ttu Isá Nasárir nam or ulḍa gorón fóros.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Héndilla añí Jerúsalem ot goijjí yó. Ḍoóñr imam ókkol ottu kémota fai yore Allar pak bonda boóut zon ore ziyól ot dílam, aar ítara re zeñtté marifélaito fáisela goré héñtte añí yó búṭ dítam.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Bicí ṭaim ot añí ítara re sáñza dí bolla fottí mujilíc-hánat zaitam, aar ítara re bolazuri kuféri gorá baitó kucíc goittám. Añí ítara llói bicí rak accílam de hétolla oinno mulluk or cóor ókkol ot úddwa zai-zai ítarar uore zulúm goittám.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Héñtte ek din añí ḍoóñr imam ókkol ottu adíkar edde hókum fai yore Damáskas ot zair de októt,
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 óu baáñcca, duúñijja góri añí foñt ot máze asman ottu eggwá foór deikkí, zibá beil or túaro foór, yíba añr edde añr sáañti ókkol or sairómikka ttu somkat doijje.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Zeñtté añára beggún meṛit forigiyígoi, añré Hibrú zubane endilla hoór de eggwá abas fúinni, ‘Sául, Sául, tui Añré kiyólla zulúm gorór? Áilla súañr ulḍa latí mara tor lla aásan no.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Hétunot añí fusár goijjí de, ‘Malik, Tuñí hon?’ Malike zuwab diyé de, ‘Añí óilam de Isá, zibá re tui zulúm gorór.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ehón uṭ, tor ṭénge tíya. Añí tor hañse zahér óiyi de, toré háadem edde gobá banai bolla; siríf ziín deikkós híin olla no bólke muúntu Añí toré ziín daháiyum híin olla yó.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Añí toré tor koum ottu basai rakíyum, aar ze Beyohúdi ókkol or hañse Añí toré difeṛáir, ítara ttu yó basai rakíyum.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Tui ítarar suk kúlidibi, zeéne ítara andár ottu foór or uzu fíri aiyé, edde Cóitan or kobza ttu Allar hañse aiyé. Tói ítara gunár maf faibo, aar zará Añr uore iman aní pak-sáf óiye tarár bútore zaga faibo.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Hétolla, ó baáñcca Ageripa, asman ottu dorcón or duara añré ziín howá gíyeh, añí híin or nafórmani nó gorí.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Sáat ot zetará Damáskas ot asé ítara re, baade Jerúsalem ot edde Yohúdiyar agagurat, aar Beyohúdi ókkol or hañse yó endilla hoói añí tobolik goijjí de ki, ítara ttu touwá gorí Allar uzu fíra foribó, aar touwár laayek ham ókkol gorá foribó.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Híyan olla bóuli hodún Yohúdi ye añré baitul-mukaddos ottu dórifelail aar marifélaito kucíc goijjíl.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Montor aij foijjonto Alla ye añré modot goijjé, hétolla añí tíyai ḍoóñr-cóñṛo beggún or hañse gobá ókkol dir. Nobi ókkole edde Muúsa ye ziín fura óibo bóuli hoiyé híin or baáre añí honó kessú hoiyí de nái;
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 ki hoilé, Mosih ttu duk faa foribó, aar mora ttu zinda óiye de foóila zon ói yore Yohúdi edde Beyohúdi ókkol or hañse nur or hóbor díya foribó.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Páule zettót héndilla góri nizor sófai dér, Fistase gozgosai hoór de, “Héy Pául, tui fool óigiyosgoi! Bicí elóm hásil goróne toré fool banaifélar.”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Montor Páule hoór de, “Ó izzotdár Fistas, añí fool nó ói, añí ziín hoóir híin sóiyi aar buzón or hotá.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Baáñcca ye toh iín or baabute zane, hétolla añí íbar muúntu hímmot góri hotá hoói farir deh. Añí biccác gorí de, e hotá iín ekkán óu íba ye no zane de nái, kiyólla-hoilé iín toh honó ek kunat óiye de no.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Ó baáñcca Ageripa, tuñí nobi ókkol ore biccác goró né? Añí zani tuñí goró.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Hétunot Ageripa ye Pául ore hoór de, “Tui añré ebbe hom ṭaim or bútore Isáyi banai faribí bóuli ṭáaijjos níki?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Páule hoór de, “Hom ṭaim ot óuk yáh lamba ṭaim ot, añí Allar hañse dua gorí de, siríf tuñí no bólke zetará aijja añr hotá fúner ítara beggún óu zen añr ḍóilla ó, montor e síyol sára.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Hétunot baáñcca uṛígiyoi aar íbar fúañti hákim, Barnis, edde zetará ítarar fúañti boiṛók ot accíl ítara yó uṛígiyoi.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Ítara héntu neeli zaigói baade ezzon ore ezzone hoór de, “E manúc cwa ye mora fore de sáñzar laayek yáh ziyól haṛa fore de héndilla honó kessú nó goré.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Ageripa ye Fistas ore hoór de, “E manúc cwa ye Káisar ore apíl no goittó bóuli, ibá re eridiya zayto.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.