Atos 23

rhgc (RHGC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Páule fótuayi-mujilíc or membór ókkol or uzu díyan dóri saái hoór de, “Báiyain, añí aij foijjonto furafuri sáf hélome Allar cáikkat zindigi haṛaiyí.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Hétunot boro imam Ananiyase manúc zetará Pául or ḍáke tíyai accíl ítara re hókum díye de, íba re gal sái maitto.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Montor Páule íba re hoór de, “Héy munafék! Alla ye toré maribó. Tui eṛé Córiyot mozin éna añr bisar goittó boiccós, montor añré mari bolla hókum dí tui nize toh Córiyot báñgor.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Zetará Pául or ḍáke tíyai accíl ítara hoór de, “Allar boro imam ore beizzoti gorí bolla tor kii hímmot!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Páule zuwab der de, “Báiyain, ibá boro imam de añí no zani, arnóile endilla lofzó estemal no goittám. Kiyólla-hoilé pak-kalam ot toh endilla asé, ‘Nizor koum or sóddar or baabute bura no hoiyó.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Montor Páule zettót ek ḍaái Sadukái de aar arek ḍaái Féroci de ót faiyé, íba ye fótuayi-mujilíc ot guzori hoór de, “Ó báiyain, añí ézzon Féroci aar Férocir fua; añré bisar gorá zar de kiyólla-hoilé, añí acá gorí de, mora ókkol zinda ói uṛíbo.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Íba ye héndilla hoiyé mottor, Féroci edde Sadukái ókkol or bútore hoijja cúru óigiyoi, aar mujilíc bák óigiyoi.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Kiyólla-hoilé Sadukái ókkole hoó de, mora ókkol zinda ói no uṛíbo, ítara aró hoó de, fírista yó nái, ruh yó nái; montor Féroci ókkole híin beggún asé de biccác goré.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Hétunot héṛe eggwá ḍoóñr hánggama óiye. Féroci fírkar hoozzon aleme tíyai guccár sáañte eén hoói barábari díyat doijje, “Añára e manúc cwa ttu honó hosúri nó fai. Honó ruh ye yáh fírista ye ibá llói hotá hoilé yo kí no fare né?”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Hoijja zettót bicí ḍoóñr óigiyoi, ítara Pául ore ṭukuṛa-ṭukuṛa gorífelaibo bouli zonnal lwá ye ḍooraiyé, hétolla yóggwa ye fóous ókkol ore hókum díye de, nise zai Pául ore manúc ókkol ottu bolazuri gáñṭit loianí bolla.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Tarfor din raitta Malike Pául or ḍáke tíyai hoór de, “Hímmot gór; tui zendilla Jerúsalem ot Añr baabute gobá díyos, héndilla tor ttu Rom cóor ot óu gobá díya foribó.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Tarfor din biínna hodún Yohúdi ye ekkán sail gúrai hosóm háiye de, ítara zetódin Pául ore marifélai nó fare hétodin hána-fina na háibo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Sail híyan ot salic zon or túaro bicí beṛaáin cámil accíl.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ítara ḍoóñr imam ókkol or edde murubbi ókkol or hañse zai hoór de, “Añára Pául ore marifélai nó fari foijjonto hána-fina na háiyum hoói dorómoro hosóm háiyi.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Hétolla yala, tuáñra edde fótuayi-mujilíce íbar mooddima aró bálagori tahákit gorá forer hoói íba re nise tuáñrar muúntu aní bolla zonnal ore hóbor dóh. Añára íba eṛé foóñsibar age marifélai bolla toiyar así.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Montor Pául or báaina ye ítarar sail or baabute fúinne rár, gáñṭir bútore góli Pául ore híin zanaiyé.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Hétunot Páule Romi cáap ókkol ottu ezzon ore matai hoór de, “E juwan fua wa re zonnal lwár hañse loizo, itar ttu yóggwa re kessú hoibár asé.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Tói hé cáap pwá ye ítare zonnal or héṛe aní hoór de, “Hodi Páule añré matai e juwan fua wa re tuáñr héṛe aní bolla hoiyé, kiyólla-hoilé itar ttu bóle tuáñre kessú hoibár asé.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Hétunot zonnale ítare át ot dóri ekkinare loizai fusár gorér de, “Tor ttu añré kii hoibár asé dé?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Íte hoór de, “Hodún Yohúdi ye Pául or baabute aró bálagori tahákit gorá forer hoói hailla íba re nise fótuayi-mujilíc ot aní bolla tuáñre aros goittó ek óiye.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Montor tuñí ítarar hotá no fúinno, kiyólla-hoilé ítara salic zon or túaro bicí manúc luki táki Pául or entezar gorér; ítara íba re zetódin marifélai nó fare hétodin hána-fina na háibo hoói hosóm háiye. Yala ítara toiyar óiye, siríf tuáñr razirobbot olla entezar gorér deh.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Zonnale juwan fua wa re endilla hókum dí duñraidiyé, “Tui añré iín zanaidiyós bóuli honókiyo re no hoóic.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Baade hé zonnal lwá ye cáap ókkol ottu dui zon ore matai hoór de, “Rait or now wa báze Kaisáriyat zai bolla dui cót fóous, hóittor zon gúra-soloinna fóous edde dui cót folóuwan toiyar gorí raikkó.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Pául olla yó gúra ókkol toiyar raikkó, zeéne íba sóiyi sólamote hákim Fílix or héṛe foóñsegoi.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Tarfore yóggwa ye endilla ekkán ceñṛí leikké:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Añí Kalediya Laisíyas or torfóttu bicí izzotdár hákim Fílix ore sólam.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 E manúc cwa re Yohúdi ókkole dórifelail ar marifélaito saáil, montor añí zeñtté ibá ézzon Romi manúc de zani faijjí, añí añr fóous ókkol lói zai ibá re basailoiyí.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Aar ítara ibá re kiyólla elzam der de híyan añr ttu zainto monehoiyé rár, añí ibá re ítarar fótuayi-mujilíc ot loigiyí;
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 baade añí zani faijjí de, ítara ibá re ítarar Córiyot or baabute elzam lagar deh; montor ibá ttu mora fore de yáto ziyól haṛa fore de héndilla honó hosúri nái.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Zeñtté añré hóbor díya gíyeh de ki, e manúc cwa re marifélaibar sail gúraiye; añí ibá re éhon or bútore tuáñr hañse difeṛáiyi deh. Zetará ibá re elzam lagar, añí ítara re hókum díyi de, ítara ttu ibár ulḍa ze elzam ókkol asé híin tuáñr muúntu peec gorí bolla.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Tói hókum mozin fóous ókkole hé raitta Pául ore Entipateris cóor ot loigiyé.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Tarfor din, ítara gúra-soloinna fóous sun ore Pául or fúañti duñraidi gáñṭit waafes aáigiyoi.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Gúra-soloinna fóous sun Kaisáriyat foóñicce rár, hákim ore ceñṛí gán diiyé, aar Pául ore yó íbar át ot gosáidiye.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Hákime ceñṛí gán forí, Pául ottu fusár gorér de, “Tui hon zagar?” Páule zuwab der de, “Kilicíyar.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Hákime hoór de, “Tor elzam lagoya ókkol eṛé foóñsile añí tor mooddimar baabute fúniyum.” Baade yóggwa ye hókum díye de, Pául ore Hérud or razmohól ot faára dí raká zay bolla.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.