Atos 23

rhgc (RHGC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Páule fótuayi-mujilíc or membór ókkol or uzu díyan dóri saái hoór de, “Báiyain, añí aij foijjonto furafuri sáf hélome Allar cáikkat zindigi haṛaiyí.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Hétunot boro imam Ananiyase manúc zetará Pául or ḍáke tíyai accíl ítara re hókum díye de, íba re gal sái maitto.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Montor Páule íba re hoór de, “Héy munafék! Alla ye toré maribó. Tui eṛé Córiyot mozin éna añr bisar goittó boiccós, montor añré mari bolla hókum dí tui nize toh Córiyot báñgor.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Zetará Pául or ḍáke tíyai accíl ítara hoór de, “Allar boro imam ore beizzoti gorí bolla tor kii hímmot!”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Páule zuwab der de, “Báiyain, ibá boro imam de añí no zani, arnóile endilla lofzó estemal no goittám. Kiyólla-hoilé pak-kalam ot toh endilla asé, ‘Nizor koum or sóddar or baabute bura no hoiyó.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Montor Páule zettót ek ḍaái Sadukái de aar arek ḍaái Féroci de ót faiyé, íba ye fótuayi-mujilíc ot guzori hoór de, “Ó báiyain, añí ézzon Féroci aar Férocir fua; añré bisar gorá zar de kiyólla-hoilé, añí acá gorí de, mora ókkol zinda ói uṛíbo.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Íba ye héndilla hoiyé mottor, Féroci edde Sadukái ókkol or bútore hoijja cúru óigiyoi, aar mujilíc bák óigiyoi.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kiyólla-hoilé Sadukái ókkole hoó de, mora ókkol zinda ói no uṛíbo, ítara aró hoó de, fírista yó nái, ruh yó nái; montor Féroci ókkole híin beggún asé de biccác goré.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Hétunot héṛe eggwá ḍoóñr hánggama óiye. Féroci fírkar hoozzon aleme tíyai guccár sáañte eén hoói barábari díyat doijje, “Añára e manúc cwa ttu honó hosúri nó fai. Honó ruh ye yáh fírista ye ibá llói hotá hoilé yo kí no fare né?”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Hoijja zettót bicí ḍoóñr óigiyoi, ítara Pául ore ṭukuṛa-ṭukuṛa gorífelaibo bouli zonnal lwá ye ḍooraiyé, hétolla yóggwa ye fóous ókkol ore hókum díye de, nise zai Pául ore manúc ókkol ottu bolazuri gáñṭit loianí bolla.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Tarfor din raitta Malike Pául or ḍáke tíyai hoór de, “Hímmot gór; tui zendilla Jerúsalem ot Añr baabute gobá díyos, héndilla tor ttu Rom cóor ot óu gobá díya foribó.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Tarfor din biínna hodún Yohúdi ye ekkán sail gúrai hosóm háiye de, ítara zetódin Pául ore marifélai nó fare hétodin hána-fina na háibo.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Sail híyan ot salic zon or túaro bicí beṛaáin cámil accíl.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ítara ḍoóñr imam ókkol or edde murubbi ókkol or hañse zai hoór de, “Añára Pául ore marifélai nó fari foijjonto hána-fina na háiyum hoói dorómoro hosóm háiyi.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Hétolla yala, tuáñra edde fótuayi-mujilíce íbar mooddima aró bálagori tahákit gorá forer hoói íba re nise tuáñrar muúntu aní bolla zonnal ore hóbor dóh. Añára íba eṛé foóñsibar age marifélai bolla toiyar así.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Montor Pául or báaina ye ítarar sail or baabute fúinne rár, gáñṭir bútore góli Pául ore híin zanaiyé.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Hétunot Páule Romi cáap ókkol ottu ezzon ore matai hoór de, “E juwan fua wa re zonnal lwár hañse loizo, itar ttu yóggwa re kessú hoibár asé.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Tói hé cáap pwá ye ítare zonnal or héṛe aní hoór de, “Hodi Páule añré matai e juwan fua wa re tuáñr héṛe aní bolla hoiyé, kiyólla-hoilé itar ttu bóle tuáñre kessú hoibár asé.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Hétunot zonnale ítare át ot dóri ekkinare loizai fusár gorér de, “Tor ttu añré kii hoibár asé dé?”
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Íte hoór de, “Hodún Yohúdi ye Pául or baabute aró bálagori tahákit gorá forer hoói hailla íba re nise fótuayi-mujilíc ot aní bolla tuáñre aros goittó ek óiye.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Montor tuñí ítarar hotá no fúinno, kiyólla-hoilé ítara salic zon or túaro bicí manúc luki táki Pául or entezar gorér; ítara íba re zetódin marifélai nó fare hétodin hána-fina na háibo hoói hosóm háiye. Yala ítara toiyar óiye, siríf tuáñr razirobbot olla entezar gorér deh.”
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Zonnale juwan fua wa re endilla hókum dí duñraidiyé, “Tui añré iín zanaidiyós bóuli honókiyo re no hoóic.”
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Baade hé zonnal lwá ye cáap ókkol ottu dui zon ore matai hoór de, “Rait or now wa báze Kaisáriyat zai bolla dui cót fóous, hóittor zon gúra-soloinna fóous edde dui cót folóuwan toiyar gorí raikkó.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Pául olla yó gúra ókkol toiyar raikkó, zeéne íba sóiyi sólamote hákim Fílix or héṛe foóñsegoi.”
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Tarfore yóggwa ye endilla ekkán ceñṛí leikké:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Añí Kalediya Laisíyas or torfóttu bicí izzotdár hákim Fílix ore sólam.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 E manúc cwa re Yohúdi ókkole dórifelail ar marifélaito saáil, montor añí zeñtté ibá ézzon Romi manúc de zani faijjí, añí añr fóous ókkol lói zai ibá re basailoiyí.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Aar ítara ibá re kiyólla elzam der de híyan añr ttu zainto monehoiyé rár, añí ibá re ítarar fótuayi-mujilíc ot loigiyí;
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 baade añí zani faijjí de, ítara ibá re ítarar Córiyot or baabute elzam lagar deh; montor ibá ttu mora fore de yáto ziyól haṛa fore de héndilla honó hosúri nái.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Zeñtté añré hóbor díya gíyeh de ki, e manúc cwa re marifélaibar sail gúraiye; añí ibá re éhon or bútore tuáñr hañse difeṛáiyi deh. Zetará ibá re elzam lagar, añí ítara re hókum díyi de, ítara ttu ibár ulḍa ze elzam ókkol asé híin tuáñr muúntu peec gorí bolla.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Tói hókum mozin fóous ókkole hé raitta Pául ore Entipateris cóor ot loigiyé.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Tarfor din, ítara gúra-soloinna fóous sun ore Pául or fúañti duñraidi gáñṭit waafes aáigiyoi.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Gúra-soloinna fóous sun Kaisáriyat foóñicce rár, hákim ore ceñṛí gán diiyé, aar Pául ore yó íbar át ot gosáidiye.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Hákime ceñṛí gán forí, Pául ottu fusár gorér de, “Tui hon zagar?” Páule zuwab der de, “Kilicíyar.”
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Hákime hoór de, “Tor elzam lagoya ókkol eṛé foóñsile añí tor mooddimar baabute fúniyum.” Baade yóggwa ye hókum díye de, Pául ore Hérud or razmohól ot faára dí raká zay bolla.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.