Atos 19

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Apólos Kórin ot tákite, Pául Ecíya elaka báy sofór gorí Ífisas ot aiccé. Héṛe íba ye hoozzon ummot loot faáil.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Íba ye ítara ttu fusár gorér de, “Tuáñra iman ainnó de októt Pak-Ruh faáila né?”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Hétunot Páule fusár gorér de, “Tóoile tuáñra har bápṭisma loiyó dé?”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Páule hoór de, “Becók Yaháya ye touwár bápṭisma díye. Montor íba ye toh manúc ókkol ore endilla hoóil, ‘Añí baade aibó de Íbar uore iman aníyo, yáni Isár uore.’”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Hotá híyan fúni ítara Malik Isár name bápṭisma loiyé.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Aar Páule ítarar uore át díye rár, ítarar uore Pak-Ruh aiccé, baade ítara gabi zubane hotá howát doijje, aar Allar kalam boiyan gorát doijje.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Ítara tokoriban baró zon beṛaáin accíl.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Yárbaade Pául mujilíc-hánat zai tin mac hímmot or sáañte tobolik goijjíl, aar Allar raijjor baabute toskara ókkol gorí ítara re boṛaibár kucíc goijjíl.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Montor ítara hoozzon or dil doró óigilgoi, aar ítara iman nu aní maincór muúntu Malik or Torikar baabute gifot ókkol gorát doijje. Hétolla Pául ítara ttu síra óigilgoi aar ummot ókkol ore fúañti loizai Turanus nam or ezzon manúc or morkos ot fottí din toskara goittó.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Héndilla dui bosór fán ówat accíl, hétolla Ecíyat tákito de Yohúdi edde Girík beggúne Malik or kalam fúni faijjíl.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Alla ye Pául or duara endilla taajuippa keramot ókkol goittó,
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 zeén níki íbar nummal edde gaar uoror hoor ókkol íbar gaat bazái biyaraimmar hañse loizailé, ítarar biyaram ókkol gom óizaytoi aar hóraf jin ókkol neelizaytói.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Hoozzon Yohúdi zetará zaga-zaga zai manúc ókkol ottu hóraf jin ókkol dáfaito, ítara Malik Isár nam estemal gorí yó héndilla goríbar kucíc goijjíl. Ítara hoiyé de, “Añára toré Isár name neeliai bolla hókum dír, Zibár baabute Páule tobolik goré.”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Sekiva nam or ézzon Yohúdir ḍoóñr imam or háñt twa fua ye yó héndilla goittó.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Ekbar hóraf jine ítara re hoór de, “Isá re toh añí siní, aar Pául ore yó siní, montor tuáñra hon?”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Hétunot ze manúc cwa re hóraf jine faiyé íte ítara háñt óu zon or uore záp maijje, aar ítara beggún ore ziti eén hámla goijjé, zeén níki ítara zohóm fai gór gán ottu biyossor dáigiyegoi.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Tói Ífisas ot tákoya Yohúdi edde Girík beggúne zettót e hóbor yián faiyé, ítara beggún ḍooraigiyói, aar Malik Isár nam or mohíma óiye.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Iman ainné de ítara boóut zone aái nizor-nizor hórafi ókkol cíkar gorí zahér goijjíl.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Aar ítarar bútottu boóut zon zetará age jadugor accíl, ítara nizor-nizor kitab ókkol aní yore ekkán ot zoma gorí beggún or muúntu furat difélaiye. Ítara hé kitab pún or dam hísaf goijjé rár dekér de, muṭmaṭ fonzaic ázar dinár óiye.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Héndilla góri Malik or kalam bicígori fólat accíl, aar manúc ókkol or dil zitat accíl.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Híin beggún ói baade, Páule Makedóniya edde Akaya elaka báy Jerúsalem ot zaito niyot goijjé. Íba ye hoiyé de, “Héṛe zai baade añr ttu Rom cóor ot óu zaa foribó.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Tói íba ye nizor dui zon modotgár ore, yáni Timóti re edde Erastus ore íbar age Makedóniyat difeṛáiye, montor íba Ecíya elakat hooddin táigilgoi.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Hé októt Malik or Torikar baabute ḍoóñr hánggama uiṭṭé.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Kiyólla-hoilé héṛe Dimiteriyus nam or ezzon rufar bainna accíl, zee niki devi Artemis or gura-gura mondir ókkol banaitó, aar hé hame mistíri ókkol olla bicí fáidai aintó.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Yóggwa ye ítara re edde héndilla ham or oinno mistíri ókkol ore fúañti matai hoór de, “Báiyain, tuáñra toh zano, añára e ham or zoriya bála amodoni fair.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Tuáñra yián óu dekór edde fúnor, Páule siríf Ífisas ot no bólke fura Ecíyar bicí maincóre úddwa bíraifelaiye deh. Íba ye hoó de, át or banaiya debota ókkol kessú no.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Híyan or zoriya siríf añárar ham or uore bodnam aibó de no, bólke muhán devi Artemis or mondir or izzot or háni yó óibo aar híbar muhángiri yó nac óizayboi, zibá re Ecíyar edde fura duniyair maincé fuñza goré.”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Híyan fúni ítara ttu bicí guccá uiṭṭé, aar guzori-guzori hoór de “Íficiól or devi Artemis muhán.”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Éhon or bútore guñṛa cóor gán oulzóul ot forigiyói. Manúc ókkole Gayus edde Aristarkus nam or ze dui zon Makedóniol Pául or fúañti sofór ot zaar ítara re dórifelai fúañti ekku duñre, mujilíc goré de zaga gán ot giiyé.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Montor Pául manúc or ḍaái or muúntu zaito saiyé rár, íba re ummot ókkole zaito nó deh.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Ecíyar hoozzon elakayi zimmadar ókkol zetará Pául or dustó, ítara yó íbar hañse ekkán hóbor foóñsai bicí aros goijjíl de, íba zen mujilíc goré de zaga gán ot no zaa.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Héṛe manúc ókkol guzorat accíl, hodúne yián hoói guzorer aar hodúne waán hoói guzorer. Boóut zone ítara héṛe kiyólla zoma óiye de úddwa hoi no fare.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Hodún Yohúdi ye Alexzendar ore manúc or ḍaái war bútottu neelai ítarar muúntu díye; yóggwa ye manúc ókkol ore áte icára gorí nizám óito hoiyé, zeéne yóggwa ye mujilíc or muúntu sófai dí fare.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Montor ítara zettót yóggwa Yohúdi de híyan ót faiyé, ítara beggúne ek abase dui gónḍa foijjonto endilla guzorat accíl, “Íficiól or devi Artemis muhán.”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Baade ahérit, cóor or kerani ye manúc ókkol ore nizám márai hoór de, “Ó Íficiól, e hotá yián toh beggúne zane, Ífisas óilde muhán devi Artemis or mondir or edde sóbi waán or sóoñloya, ziyán asman ottu foijjé.
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Hétolla, iín zettót inkar gorí no fare de héndilla hákikot ókkol, tuáñra ttu nizám ón sáa, aar bánggori kessú no gorón sáa.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Kiyólla-hoilé tuáñra e manúc ziín ore eṛé ainnó, ítara no mondir ottu ḍahañiti goijjé aar no añárar devir kuféri goijjé.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Hétolla, zodi Dimiteriyus ottu edde yóggwar sáañti mistíri ókkol ottu honókiyor ulḍa cékayot táke, adalot ókkol toh kúla asé, aar hákim ókkol óu asé. Héṛe zai ítara ezzon olla ezzone mooddima goróukgoi.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Montor zodi tuáñra yaar túaro kessú goittó soó, tóoile híyan kaanuni mujilíc ot fáisela gorá foribó.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Aijja óiye de hánggamar zoriya añárar uore elzam foribár ḍoor asé. Zodi fore, añára e hánggamar honó wajá dahái no faijjum, kiyólla-hoilé yián or toh honó gom wajá nái.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Híyan hoói baade yóggwa ye mujilíc hótom gorífelaiye.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.